Kubot: każdy z nas ma marzenia, jedno moje się właśnie spełniło

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

– Czasami patrzę w lustro i kręci mi się łza, ale uważam, że to była jedna z najważniejszych decyzji w moim życiu, żeby zrezygnować z singla – wyznał Łukasz Kubot, pierwszy Polak, który wygrał Wimbledon.

Kubot zapisał się w historii polskiego sportu. Nigdy wcześniej Polska nie wydawała na świat mistrza Wimbledonu ani dwukrotnego mistrza wielkoszlemowego. 35-latek zmienił to w sobotę przy pomocy Marcelo Melo, a dokonał tego w niezwykłych okolicznościach. Finał z Oliverem Marachem i Mate Paviciem był tenisowym thrillerem. Dopiero dwudziesty czwarty gem przesądził o triumfie polsko-brazylijskiej pary 5:7, 7:5, 7:6(2), 3:6 i 13:11.

– To był bardzo trudny mecz pod względem emocjonalnym, mentalnym. Udało nam się to wytrzymać. Potem Marcelo dał niesamowitą, maksymalną energię w ostatnim gemie i po pierwszej piłce wiedziałem, że to czas, żeby się podłączyć. Udało mi się zagrać dwa fantastyczne returny, Marcelo też szczęśliwie zagrał piłkę po siatce – opowiadał o decydujących fragmentach na pomeczowej konferencji Kubot.

Polak docenił po meczu rywali. Zresztą po przeciwnej stronie siatki stał jego dawny partner deblowym. – Chciałbym pogratulować przeciwnikom. Oliverowi, który jest moim przyjacielem. To jego pierwszy finał Wielkiego Szlema. Nie udało mu się wygrać, ale to tylko sport. Musiała wygrać któraś para i to my wygraliśmy. Fantastycznie się ułożyło, trafiliśmy z ostatnim gemem. To był kolejny mecz, na który byliśmy przygotowani. Staraliśmy się wykorzystać doświadczenie Marcelo, bo grał tu już w finale – mówił świeżo upieczony mistrz Wimbledonu.

– Chodząc tutaj, patrząc na kort centralny, przechodziły mnie ciarki. To jest świątynia tenisa. Dzisiaj, wychodząc na kort, też miałem ciarki. Już samo wyjście to wielkie wyróżnienie, odczuwasz dumę. Jesteś tam, gdzie marzyłeś, w miejscu, o którym myślałeś, trenując. Wszyscy w Polsce pewnie znają moją sytuację. Musiałem rano wstawać, jeździć rowerem o 6, żeby grać. Ludzie mają marzenia, każdy z nas ma marzenia i to jedno moje się właśnie spełniło – powiedział szczęśliwy 35-latek.

Kubot po raz drugi został wielkoszlemowym mistrzem. W 2014 roku triumfował w Australian Open razem z Robertem Lindstedtem. – Myślę, że nie da się tego porównać. Cieszy mnie, powiem tak nieskromnie, że to drugi finał Wielkiego Szlema i drugie zwycięstwo. Ale to jest Wimbledon. Do mnie to jeszcze nie dochodzi dlatego, że patrzyliśmy z meczu na mecz. Zawsze mówiłem, że gramy spotkanie po spotkaniu. Dzisiaj była fantastyczna atmosfera. Ciarki mnie przechodziły, kiedy ludzie klaskali. A to, co działo się po ostatniej piłce… tego się nie da opisać – przyznał pierwszy polski mistrz Wimbledonu.

35-latek nie po raz pierwszy przeżywał piękne chwile na Wimbledonie. Cztery lata temu dotarł w Londynie do ćwierćfinału singla. To był ostatni sezon, w którym rozegrał ponad 60 pojedynków. W końcu postawił na debla. – Dzisiaj mogę powiedzieć, że decyzja, którą było mi bardzo trudno podjąć, o rezygnacji z singla… Czasami patrzę w lustro i kręci mi się łza, ale uważam, że to była jedna z najważniejszych decyzji w moim życiu. Trzeba czasami umieć słuchać swojego ciała, tego, co mówi – wyjawił Polak.

Na korcie centralnym Kubot dopisał kolejny punkt do listy spełnionych marzeń. O kolejnych nie myśli, na razie chce odpocząć. – Następne marzenie to przede wszystkim być zdrowym i żebyśmy dalej z Marcelem dogadywali się na korcie tak, jak się dogadujemy. Na razie nie chcę o tym myśleć. Teraz chciałbym odpocząć, zregenerować się, czeka nas tournee w Ameryce, będą kolejne turnieje Wielkiego Szlema. Ale to jest Wimbledon. Każdy marzy, żeby wygrać ten turniej, chociaż tu zagrać. Dzisiaj stał się cud, dziękuję wszystkim i dedykują to tym, którzy zawsze mi pomagali – powiedział.