Kubot – on umrze bez tenisa

/ Oskar Sozański , źródło: własne, foto: AFP

– Znajdziesz chwilę na rozmowę?
– Dla ciebie zawsze. Tylko zrobię trening.

Trening to dla niego świętość. Będąc dzieckiem, codziennie wstawał na treningi o piątej rano. Brał rakietę, wsiadał na rower i jechał na salę gimnastyczną w Lubinie, gdzie ciężko pracował na sukces. Jak się później okazało – ten rower zaprowadził go na światowe korty, na których gra do dzisiaj. Na korcie zawsze daje z siebie sto procent. On po prostu nie może żyć bez tenisa. Tak było również w Madrycie.

Caja Magica. Sobota, godzina 17:45. Już za chwilę spotkam się z Łukaszem Kubotem. Na Estadio Manolo Santana wciąż trwa pojedynek Nadala z Dżokoviciem. Na trybunach spotkać można wiele gwiazd. Hiszpańska aktorka Paz Vega, były trener m.in. Sevilli i Realu Madryt, Juande Ramos, legenda „Królewskich”, Raúl González Blanco. Są też koszykarze oraz piłkarze Los Blancos z Cristiano Ronaldo na czele. Tymczasem nieopodal kortów bocznych jest już Łukasz Kubot. Polak i Brazylijczyk awansowali właśnie do finału gry podwójnej Mutua Madrid Open. Jednak on wcale się nie cieszy. Dla niego był to po prostu kolejny dzień w biurze. Potwierdziło się, że do Madrytu przyjechał w jednym celu. Po zwycięstwo.

Zawsze podziwiałem w nim to, że jest prawdziwą oazą spokoju. Jakby urodził się bez układu nerwowego. Na początek bardzo komplementował swojego deblowego partnera, Marcelo Melo. – Staramy się wykorzystać jego atuty, czyli niesamowite warunki fizyczne. Marcelo to strasznie wysoki zawodnik, który bardzo dobrze kryje siatkę, ma świetny serwis, a przede wszystkim jest bardzo spokojny na korcie, jak i poza nim.

Kiedy zapytałem o to, z którym deblowym partnerem grało mu się najlepiej, Polak pokazał, że jest urodzonym dyplomatą: – Uważam, że nie mogę tak powiedzieć, który był najlepszy, a który gorszy. Z każdym z nich dużo się nauczyłem, dużo wyciągnąłem. Z każdym były słabsze i lepsze momenty. Ale nie mogę powiedzieć, z którym czułem się najlepiej na korcie. Moim zdaniem to jest biznes i rozliczają nas wyniki. Z Lindstedtem wygraliśmy Australian Open, z Marachem byliśmy dwa razy w turniejach Masters ATP World Tour Finals. Z wieloma zawodnikami bardzo różnie się czułem, dostosowywałem do nich taktykę do gry. Z Marachem graliśmy z tyłu, z Lindstedtem chodziliśmy do przodu, z Tipsareviciem też parę turniejów graliśmy z tyłu kortu, z Marcinem więcej turniejów rozegrałem na stronie forhendowej. Cały czas łapałem doświadczenie i starałem się wyciągnąć z tego coś najlepszego, ale i tak na koniec dnia rozliczają nas wyniki.

Dokładnie w tym momencie z kortu Estadio Manolo Santana wyszedł Cristiano Ronaldo. Portugalczyk wracał z meczu Nadala z Dżokoviciem, był tuż za plecami Łukasza Kubota. Podczas gdy stojący przy barierkach kibice głośno skandowali imię piłkarza i prosili o autograf, Polak pozostał niewzruszony. Ani na moment się nie odwrócił, dalej z niezwykłym przejęciem odpowiadał na moje pytania. Ponownie zaimponował profesjonalizmem.

35-latek ocenił także szanse na zwycięstwo w turnieju wielkoszlemowym. – Pracujemy cały czas. Wiadomo, że dziś mamy jeden z najlepszych wyników świata. Zbliża się turniej Roland Garros, zbliża się Wimbledon. Jeszcze mamy trzy turnieje Wielkiego Szlema w tym roku, na pewno będą jakieś przygotowania pod to. Ale dzisiaj jesteśmy w Madrycie i koncentrujemy się na grze w Mutua Madrid Open. – Tutaj dała o sobie znać jego pokora oraz skromność.

Nazajutrz Łukasz Kubot zrobił swoje. Razem z Marcelo Melo zagrali koncertowo i zostali nowymi królami kortów Caja Magica. W finale pokonali Francuzów 7:5, 6:3. Polak na madryckiej mączce czuł się jak ryba w wodzie. Był najlepszym zawodnikiem deblowego turnieju, swoimi akcjami wprawiał publiczność w ekstazę. Po ostatniej piłce utonął w objęciach Brazylijczyka, a następnie tradycyjnie odtańczył kankana. Trofeum odebrał z rąk legendarnego Manolo Santany. Już wtedy wiedziałem, że nie powiedział jeszcze ostatniego słowa i w tym sezonie da nam wiele radości. Reszta jest historią. Piękną historią.