Londyn: Federer zmiótł Murray’a z kortu

/ Adam Romer , źródło: Korespondencja z Londynu, foto: AFP

Nudne jak flaki z olejem singlowe potyczki w męskim masters wreszcie doczekały się urozmaicenia. Naprzeciw siebie stanęli idol miejscowych Andy Murray i tenisista wszechczasów Roger Federer… i stało się coś czego nie widziano w turnieju masters od 2005 roku

Adam Romer, korespondencja z Londynu

Gdyby w 12 gemie, przy stanie po 30 wolej Federera trafił choćby w linię, to zobaczylibyśmy najbardziej upokarzającą porażkę Murray’a w zawodowej karierze. Wolej trafił w korytarz deblowy, Szkot wygrał 12 gema unikając wstydliwego pogromu 0:6, 0:6.

Tak skończyło się „tylko” na 6:0, 6:1 w 56 minut dla szwajcarskiego mistrza, który pokazał, że w hali O2 czuje się jak u siebie w domu. Nie tylko dlatego, że londyńska publiczność fetuje go jak „swojego” (dostał dwa razy większe brawa od Murray’a), ale też dlatego, że jego gra idealnie pasuje do krytego kortu w tym gigantycznym namiocie stojącym w zakolu Tamizy. Szwajcar nie od dziś uważany jest za fantastycznego technika, który tą techniką w takich warunkach operuje niemal bezbłędnie. Doskonale widać to było dziś.

Federer dyktował warunki od pierwszej chwili. Przyspieszał gdy trzeba było, chodził do siatki gdy dostawał ku temu szansę, był szybszy, bardziej zdecydowany i podejmował zdecydowanie lepsze decyzje niż młodszy o sześć lat rywal. Miał odpowiedź na na każde zagranie Murray’a doprowadzając tym Szkota do frustracji i chyba także szybkiego pogodzenia się z losem.

– Grał tak niesamowicie dobrze, że nie byłem w stanie nic zrobić – wyznał na pomeczowej konferencji – W takim meczu próbujesz uczepić się drobnych celów: wygraj punkt, potem dwa punkty z rzędu, może gema. Próbujesz się odbudować drobnymi kroczkami. Ale dziś nic by mi nie pomogło – opowiadał wyjątkowo spokojnie po meczu Murray.

Dzięki wygraniu swojego podania, w szóstym podejściu, uniknął losy Gastona Gaudio, który w 2005 roku w półfinale mastersa ATP w Szanghaju został przez Federera odesłany do szatni bez jednego nawet gema…

Dziennikarze szybko wyszukali, że w zawodowej karierze na tym poziomie Szkotowi nie zdarzyła się jeszcze nigdy taka porażka (przegrał w 2003 roku w futuresie na Gran Canaria 0:6, 0:6), a po rz ostatni tak dotkliwej porażki doznał w 2007 roku w Miami z Novakiem Dżokoviciem.
Szkot wraca do domu, planuje dwa tygodnie urlopu i jak zapowiada wróci na kort szybciej niż zamierzał, bo ma jeszcze „dużo do poprawienia na przyszły sezon”.

W tym czasie Federera czeka jeszcze sporo pracy. Najpierw tu, w Londynie, w półfinale, najprawdopodobniej z rodakiem Stanem Wawrinką i za tydzień wspólnie z nim w inale Pucharu Davisa w Lille.

Z grupy B do półfinału awansował także jeden z tegorocznych debiutantów w turnieju ATP World Tour Finals – Kei Nishikori. Wszystko przez pierwszy, popołudniowy mecz w grupie B. W nim, zastępujący kontuzjowanego Milosa Raonica David Ferrer biegał, walczył, wygrał nawet pierwszego seta, ale na Japończyka nie poradził. Kei Nishikori był zdecydowanie bardziej zdeterminowanym i co dziwne, biorąc pod uwagę wiek obu tenisistów, dojrzalszym graczem. W nagrodę zapewnił sobie tym zwycięstwem udział w półfinale, w którym niemal na pewno zmierzy się z Novakiem Dżokoviciem.
 


Wyniki

Grupa B:
Kei Nishikori (Japonia, 5) – David Ferrer (Hiszpania, 9) 46, 6:4, 6:1
Roger Federer (Szwajcaria, 2) – Andy Murray (Wielka Brytania, 6) 6:0, 6:1