Nowe życie Soderlinga

/ Krzysztof Sawala , źródło: nytimes.com/własne, foto: AFP

Choć Robin Soderling musiał zamienić sportowy strój na elegancką koszulę , pozostał w świecie tenisa. Sprawca jednej z największych tenisowych sensacji ostatniej dekady po przebytej chorobie został dyrektorem Stockholm Open.

Od ostatniego występu wysokiego Szweda na korcie minęło już niemal 1200 dni. Kłopoty ze zdrowiem byłego numeru cztery na świecie rozpoczęły się latem 2011 roku. Soderling na początku sezonu prezentował się znakomicie i seryjnie wygrywał turnieje, ale w lipcu zaczął zauważać, że jego organizm wydaje niepokojące sygnały. Szwed czuł się zmęczony, długotrwale przeziębiony, miewał nawracające gorączki. Nie rezygnował jednak z występów w zawodach, mimo że zmęczenie chwilami ścinało go z nóg. Kilka tygodni później otrzymał wyniki badań i dowiedział się, że choruje na mononukleozę.

Od tego czasu na korcie już się nie pojawił. Na początku obecnego roku 30-letni Soderling próbował, co prawda, wrócić do treningowego cyklu, na nowo pobudzić organizm i spróbować odzyskać utraconą dyspozycję, ale jego ciało stanowczo odmówiło. – To było bardzo niemiłe doświadczenie. Kiedyś od rana trenowałem, szedłem na masaż, jadłem i byłem gotów na dalszą część dnia. Po treningach pół roku temu nie byłem w stanie nawet wstać – przyznał w wywiadzie dla „New York Timesa”.

Soderling nie porzucił jeszcze marzeń o powrocie do rywalizacji, ale po nieudanej próbie zmienił podejście do tenisa. Nie traktuje już możliwości ponownego udziału w turniejach jako obsesji, a raczej spokojnie czeka na rozwój wypadków. Być może kluczową rolę w mentalnej zmianie Szweda miała propozycja, jaką złożył mu Christer Hult, jeden z włodarzy szwedzkich turniejów Stockholm Open i Swedish Open w Bastad. Hult zaproponował Soderlingowi objęcie funkcji dyrektora sztokholmskiej imprezy, którą niedługo później finalista Roland Garros 2009 przyjął.

Pochodzący z Gothenburga Szwed rozpoczął regularną pracę nad organizacją turnieju, który od poniedziałku trwa w stolicy jego kraju. Soderling uczestniczył w całej logistycznej operacji, jaką jest doprowadzenie do pomyślnego przeprowadzenia rywalizacji i, jak podkreślają wszyscy, jego rola absolutnie nie była tylko reprezentacyjna. – Byłem zdumiony jak ogromna liczba ludzi musi włożyć swoją pracę w takie przedsięwzięcie. Kiedyś byłem zły na kierowcę, że spóźnił się, by zabrać mnie z hotelu i dowieźć na korty. Teraz lepiej rozumiem problemy tych, których przy okazji turnieju nie widać. Mam świadomość jak małe rzeczy urastają do rangi naprawdę wielkich – stwierdził szczerze Soderling.

Szwed dodał również, że jego wiedza na temat tenisowych imprez, mimo że grał w kilkuset, ograniczała się do tego, w czym sam uczestniczył, a więc przede wszystkim do tego, jak działają wypłaty dla zawodników. Teraz, jak zauważył, siedzi po drugiej stronie negocjacyjnego stołu, a jego doświadczenie jako gracza trochę mu pomaga w efektywnych rozmowach z agentami graczy. – Jest w tym coś dziwnego, że teraz to ze mną negocjują to, ile zarobią. Wiem jednak ile sam bym w takich negocjacjach chciał wywalczyć, dzięki czemu potrafię dostrzec która propozycja jest sensowna, a która mniej – tłumaczył.

Dyrektor Soderling od poniedziałku obserwuje przebieg turnieju, w którego organizację włożył przez ostatnie miesiące bardzo wiele siły. Szwed sam jednak nie wie czy Stockholm Open będzie dłuższym etapem w jego życiu. Równocześnie rozwija się projekt jego własnej marki piłek tenisowych, które będą – co jest sporym sukcesem 30-latka – używane w przyszłorocznej edycji imprezy w Sztokholmie. Mówi, że nadal chce wrócić na kort, choćby po to, by jego córka zobaczyła, że był profesjonalnym tenisistą. Jakkolwiek losy Soderlinga się jednak nie potoczą, to miejsce w historii dyscypliny ma zapewnione. Szwed pozostaje bowiem jedynym tenisistą, który zdołał pokonać Rafaela Nadala na kortach Rolanda Garrosa.