Od Graf i Agassiego do…? Los na loterii – korespondencja A. Rolaka z Wimbledonu

Kupowanie biletów na turniej tenisowy bywa loterią. Im większy turniej, tym wcześniej trzeba stanąć w (wirtualnej) kolejce. Przedsprzedaż wejściówek na tegoroczny Wimbledon zaczęła się w grudniu 2022, więc kto mógł wtedy zgadnąć, kto 4 lipca 2023 zagra w drugim meczu na Korcie Numer 1?

Umówmy się, że wtedy nikt, i zgódźmy się, że dziś nikt z tego powodu nie narzekał. O ile Ons Jabeur zapisała się w kronikach turnieju srebrnymi zgłoskami (złote zostawmy dla mistrzyń i mistrzów) i nawet dla okazjonalnych kibiców tenisa jest postacią nieanonimową, to poza Polską nazwisko Magdaleny Fręch znają jedynie najbardziej wyrobieni fani.

Jedna z Polski, druga z Tunezji, więc – żadnej nie urażając – publiczności w większości brytyjskiej było raczej wszystko jedno, która wygra. Można było nawet mieć nadzieję, że chęć świadkowania niespodziance przechyli szalę sympatii na stronę Fręch. Niestety Polka nie potrafiła przeciągnąć widowni na swoją stronę, bo zabrakło jej argumentów czysto sportowych. Kiedy zdobyła pierwszego gema w każdym z dwóch setów, obowiązek wspierania niefaworytki publiczność uznała za spełniony.

Nadzieję na niespodziankę dyskretnie wspierała wcale nie tak archiwalna statystyka. Otóż ostatnio finalistki sprzed roku jakoś sobie nie radziły. W 2022 Karolina Pliszkova odpadła w drugiej rundzie po porażce z Katie Boulter. Po zakończeniu kariery przez Johannę Kontę każde zwycięstwo reprezentantki Wielkiej Brytanii znów uchodzi za wydarzenie warte wzmianki nawet na pierwszych stronach gazet. Rok wcześniej Serena Williams, finalistka z 2019 (w 2020 turnieju nie było), skreczowała w pierwszej rundzie z powodu kontuzji.

Takiego zakończenia nikt sobie ani tym bardziej Jabeur oczywiście nie życzył. Wszyscy natomiast życzyli sobie pięknego meczu, a obie tenisistki te oczekiwania spełniły. Oklaskując efektowne wymiany, można było zadawać sobie pytanie, komu taki tenis – może nieco archaiczny i na pewno mocno nieprzystający do współczesnych standardów – mógł przeszkadzać. I można było sobie odpowiedzieć, że na przykład Nickowi Bollettieriemu i jego naśladowcom, którzy wmówili kolejnym generacjom grających, że na korcie liczy się tylko siła mięśni.

Tak, posiadacze biletów na „Jedynkę” wygrali dziś los na loterii. Nie dość, że obejrzeli kawał tenisa, jaki już rzadko kiedy można zobaczyć na własne oczy, to w ogóle coś obejrzeli. Prognoza pogody sprawdziła się bowiem co do joty – można było grać tylko pod dachem.