Porsche Tennis Grand Prix. Jak stąd do Wrocławia

Artur St. Rolak, Stuttgart

Pogłoski o tym, że niemiecka publiczność obraziła się na tenis, okazały się nieco przesadzone. Dziś przed kasami kolejki i raczej nie po to, aby obejrzeć niedokończone mistrzostwa rodziny Andriejewych. W tłumie sporo atrybutów biało-czerwonych, więc uznajmy, że to z powodu Igi Świątek i Magdaleny Fręch.

Najstarsi bywalcy Porsche Tennis Grand Prix – od wieloletnich pracowników biura prasowego po najwierniejszych kibiców – nie pamiętają, kiedy ostatni raz w turnieju głównym singla grały dwie Polki. Nie mogą pamiętać, bo takiego przedstawienia jeszcze tu nie wystawiano.

Zamiast z przyzwyczajenia narzekać, warto to docenić, bo do Porsche Areny nie wejdzie z ulicy żadna tenisistka, która akurat przechodzi z rakietami. W tym roku bez „dzikiej karty” lub koniecznosci gry w eliminacjach do środka dostała się tylko jedna spoza czołowej „30” rankingu WTA (Anastazja Potapowa), a to oznacza, że łatwiej o rozstawienie w turnieju Wielkiego Szlema niż szansę gry o porsche’a prosto z taśmy.

Świątek ma już dwa, a Fręch do niedawna – chyba nam wybaczy to porównanie – jeździła tramwajem. Dodatkowej nagrody, poza finansową, wynikającą z siatki płac WTA, tenisistki pożądają tak bardzo, że niektóre jeszcze nie zawsze mają prawa jazdy, ale garaż już pełny.

W 3 godziny, 12 minut i 9 sekund, jeśli po drodze nie utknie się w korku, Taycanem Turbo S Sport Turismo można ze Stuttgartu dojechać do Wrocławia i jeszcze po drodze bez pośpiechu wypić kawę. W tym samym czasie Fręch, przy wydatnym współudziale Sary Errani, woziła widzów z jednej skrajności w drugą. Najpierw, jak główna nagroda, rozpędziła się do setki w niecałe 2,5 sekundy. Tylko najbardziej naiwni widzowie mogli sądzić, że prowadzenie Polki 3:0 zrobi na Włoszce jakieś wrażenie. Nie zrobiło żadnego. Errani pokazała tenis może bardziej niż trochę archaiczny, ale wciąż atrakcyjny dla tych, którym asy serwisowe i wygrywające returny nie wystarczają do szczęścia. Jeśli nawet można było czasem odnieść wrażenie, że zamiast wrzucić piąty bieg, tenisistki zaciągały hamulec ręczny, publiczność nie wyglądała na zawiedzioną.

Jeśli ktoś był zawiedziony, to tylko Errani. W trzecim secie prowadzila 4:2, później 5-2 w tiebreaku, ale to Fręch udzieliła pomeczowego wywiadu na korcie.

– Jestem strasznie zmęczona. Do końca starałam się nie okazywać emocji i koncentrować się na każdym punkcie – powiedziała pierwsza Polka.

Druga, Iga Świątek, właśnie wyszła na kort. Jest duża szansa, że skończy mecz z Janą Fett, zanim Fręch zdąży się wykąpać, coś zjeść i podzielić się wrażeniami.