„Potrzebuję jeszcze czasu”. Historia determinacji
Sabine Lisicki we wrześniu poinformowała media o zwycięstwie nad mononukleozą, które rangą nie ustępowało tym na trawnikach Wimbledonu, gdy docierała do finału w 2013 roku. Niewątpliwie było nawet ważniejsze.
Niemiecka tenisistka zajmuje obecnie 563. w rankingu WTA. By powrócić na najważniejsze korty świata, musi przejść drogę poprzez imprezy słabiej obsadzone, z dala od tłumów dużych aren. Niemieckim dziennikarzom zdradziła, że nie zamierza jeszcze grać w Australii. – Za wcześnie, ponieważ potrzebuję jeszcze czasu – mówiła ostatnio Sabina Lisicka.
Dla finalistki Wimbledonu 2013 powrót na główne areny może być misją niewykonalną, ale spróbuje, jak sama powiedziała, „wstać więcej razy niż upadała”. Po perturbacjach chorobowych związanych z mononukleozą, a wcześniej w 2017 roku w kontuzją stopy i operacją kolana, udowadnia przed sobą że jest zdeterminowana, by powrócić. Obecnie trenuje na Florydzie z tatą Ryszardem. Motywacji jej nie brakuje.



