Przy mikrofonie: ludzie przesądni i światowi
Konferencja prasowa Marina Cilicia była jedną z najbardziej niewiarygodnych na tegorocznym, już zakończonym US Open. Wypowiedzi Chorwata co chwilę przerywały telefony z gratulacjami. W spokoju na pytania odpowiadał Nishikori, który zdradził, że to jego ojciec i imię uczynili go obywatelem całego świata.
„Śmiech” to słowo klucz do ostatnich konferencji prasowych na US Open 2014. Wielki finał Cilić – Nishikori zwieńczył zmagania na Flushing Meadows, a pomeczowym konferencjom obu zawodników towarzyszyła luźna atmosfera. Japończyk nie dał po sobie poznać, że jest smutny. Nie ukrywał rozczarowania, ale na jego twarzy często pojawiał się uśmiech.
Oczywiście, więcej powodów do śmiechu miał Chorwat, który nie stronił od żartów. Z rytmu nie wybiły go nawet…
…uciążliwe telefony
Cilić nie był nawet w stanie spokojnie odpowiadać na pytania dziennikarzy. Co rusz ktoś dzwonił, żeby pogratulować mu pierwszego wielkoszlemowego tytułu. Chorwat w pewnym momencie zaczął się już gubić.
– Myśleliście, że to jest w ogóle możliwe do wykonania w Nowym Jorku? Musieliście zmieniać termin lotu i daty pobytu w hotelu?
– Nie, nie, wszystko było zaplanowane – to, że wracamy we wtorek. (dzwoni telefon) Przepraszam. O mój Boże. – roześmiał się Cilić. – Tak, planowaliśmy wracać we wtorek, ale trochę nie miałem nadziei. Znaczy się, miałem nadzieję, ale wydawało mi się to naprawdę trudne do osiągnięcia. (…) – próbował zebrać myśli triumfator US Open.
Rywale nie lubią poniedziałku
Cilić de facto nie miał wyjścia – ten finał po prostu musiał wygrać, jeśli nie chciał się wyłamać. Bo poniedziałek to w tenisie iście chorwacki dzień.
– Czy Goran kiedykolwiek mówił ci, że żaden Chorwat nie przegrał jeszcze finału turnieju Wielkiego Szlema w poniedziałek? – zauważył pewien z dziennikarzy.
– Tak, wspominaliśmy o tym. Była mowa, że minęło 13 lat od jego triumfu na Wimbledonie i zrobił to właśnie w poniedziałek. Teraz już żaden Chorwat nie może przegrać finału w poniedziałek – znów dopisywał humor Ciliciowi. Jego rodacy też nie powinni się martwić tą tendencją.
Przesądny Goran
Skoro Chorwaci nie zwykli przegrywać w poniedziałek, Goran Ivanisevic dopilnował, żeby wszystko było dopięte na ostatni guzik. A szkoleniowiec Cilicia, który sam wygrał w 2001 roku Wimbledon, należy do osób przesądnych. Uznał, że jego podopieczny powinien wybrać utarte szlaki. Wiązało się to z kilkoma wyrzeczeniami – m.in. maszynka do golenia musiała pójść w odstawkę.
– Goran był przesądny, kiedy planował swój turniejowy dzień. Zastanawiałem się, czy macie, albo chociaż jeden z was ma tu, w Nowym Jorku, swoje przesądy? – zapytał jeden z dziennikarzy.
– Oczywiście. Każda sekunda dnia jest dla nas wspólna. Przed grą w tenisa mój trener od przygotowania fizycznego, fizjoterapeuta i Goran idą na kawę, jedzą śniadanie w tym samym miejscu. Ja zostaję na naszym miejscu, sam jem śniadanie. Oprócz tego jest jeszcze wiele wiele elementów. Nie wolno się golić. Ja się nie golę, Goran się nie goli. On po prostu powtarzał swoją drogę z Wimbledonu – żartował Cilić, by po chwili dodać. – Nie oglądaliśmy jednak Teletubisiów.
Kac Vegas 4
Cilić zwycięstwem na US Open zyskał sobie popularność nie mniejszą od niektórych gwiazd kina, ale wolał nie iść w ślady bohatera jednej z komedii. Której?
– Możesz się z nami podzielić, jak zamierzasz świętować tytuł? – dopytywali ciekawi przedstawiciele mediów.
– Powiedziano mi, że czeka mnie długi dzień – nie rozwiał tajemnicy Cilić.
– To w takim razie świętowanie przekładasz na jutro?
– Yeah. Jutro wieczorem wyjeżdżamy, więc dzisiaj trzeba świętować… Na całym Manhattanie. Mam nadzieję, że to nie będzie Kac Vegas 4 – nie mógł się powstrzymać od śmiechu triumfator.
Amerykańskie gazety i stacje telewizyjne milczą. Cilić słowa więc dotrzymał i zadowolił się rolą „jedynie” nowej gwiazdy tenisa.
Światowy człowiek
Gwiazdą portu z powodzeniem może być też Nishikori. Zadbał o to jego ojciec, który najwidoczniej świetlaną karierę swojego syna, kiedy ten przyszedł na świat.
– Podobno twój ojciec dał ci na imię Kei, żebyś został obywatelem całego świata. Czy czujesz teraz, kiedy podróżujesz po całym świecie i występujesz w największym finale tenisa, że jesteś obywatelem świata?
– Tak, to naprawdę świetne uczucie. Wiecie, każdy mnie nazywa Kei albo Nishi. Właściwie to ludzie wciąż na mnie mówią Kei (fonetycznie: Ki) lub Kei (fonetycznie: Kaj) w Stanach Zjednoczonych. Ale to jest zawsze ekscytujące. Każdy wymawia moje imię podczas meczu. Nawet dzisiaj gra sprawiała mi ogromną frajdę – odpowiedział uśmiechnięty tenisista z Kraju Kwitnącej Wiśni.
Amerykańscy kibice mieli sporo czasu, żeby do perfekcji opanować wymowę imienia „Kei”. Są już przygotowani na przyszłoroczne zmagania na Flushing Meadows. Tak, zostało jeszcze dwanaście miesięcy. Ale szybko zleci.. Australian Open, Roland Garros, Wimbledon i znowu US Open, znowu „Przy mikrofonie”, który na jakiś czas należy odłożyć.


