Rafael Nadal – siódmy wspaniały!
Fred Perry, Don Budge, Rod Laver, Roy Emerson, Andre Agassi, Roger Federer. I Rafael Nadal. 24-letni Hiszpan wygrał US Open, zostając siódmym tenisistą w historii, który triumfował we wszystkich turniejach Wielkiego Szlema.
– W pierwszych słowach chciałbym pogratulować Rafie. Rozegrał fantastyczny turniej, jest teraz najlepszym tenisistą świata i zasłużył na ten tytuł. Dziękuję mojej rodzinie i trenerowi za wsparcie. No i wam, drodzy kibice. Dlaczego tak zażarcie walczę na korcie? Bo wy tworzycie tą wspaniałą atmosferę – powiedział Djoković.
– Nole, gratuluję i tobie. Grałeś świetnie przez cały turniej. Jestem pewien, że wygrasz tu kiedyś – odpowiedział Nadal. – Czuję się fantastycznie. Za chwilę będę mógł trzymać ten wspaniały puchar. Chciałem podziękować całej mojej rodzinie i wszystkim kibicom – dodał.
Deszcz kazał nam długo czekać na ostatni akt nowojorskiej imprezy. Jednak ci, którzy w Polsce zarwali poniedziałkową noc, nie mogą narzekać. Jak na finał przystało, pojedynek Rafaela Nadala i Novaka Djokovicia był najlepszym spotkaniem turnieju i jednym z najwspanialszych w całym sezonie. Hiszpan pokazał, dlaczego jest liderem rankingu, a Serb udowodnił, że zasługuje na pozycję numer 2, na którą od wtorku powróci, ponownie wyprzedzając Rogera Federera.
Rok temu wszyscy gratulowali Geniuszowi z Bazylei dołączenia do grona najlepszych, którzy zdobyli Wielkiego Szlema. Dziś te gratulacje należy słać do zaledwie, w tym kontekście, 24-letniego Rafaela Nadala, który znajduje się w szczytowej formie. Jeszcze niedawno wielu uważało, że Hiszpana nie będzie stać na wygranie US Open. Tymczasem Rafa wyraźnie poprawił te elementy, które tego wymagały i z całą pewnością można o nim mówić: gracz kompletny.
Wielki spektakl rozpoczął się nieco po godzinie 22. Kilka nie do końca przemyślanych wyborów Novaka Djokovicia sprawiło, że Rafael Nadal już po trzech minutach miał przewagę przełamania. Mało brakowało, a chwilę później zdobyłby jeszcze jednego breaka, co, prawdopodobnie, rozstrzygnęłoby losy pierwszej partii. Zaskoczony tak dziwnie łatwym początkiem Hiszpan trochę zwolnił, a zaniepokojony tak złym obrotem spraw Serb najpierw wymierzył sprawiedliwość rakiecie, a potem wreszcie się ocknął. Efekt okazał się piorunujący, bo z prawie pewnego 0:3 nagle, po niezrozumiałych forhendowych błędach Rafy, zrobiło się 2:2 i można było mieć nadzieje, że rozpoczną się wielkie emocje. Ale w tym momencie Djoković znów zaczął popełniać za dużo błędów, dzięki czemu to, co Nadal stracił, Nadal natychmiast odzyskał. Tym razem przewagi przełamania nie oddał do końca i wygrał 6:4.
Istniały uzasadnione obawy, że Djoković może mieć w finale problemy kondycyjne. Niedzielna ulewa dała Serbowi dodatkową dobę na regenerację, ale i tak sporo widzów częściej niż zwykle zwracało uwagę na jego sposób poruszania się po korcie. Pierwsza faza drugiego seta pokazała jednak, że Novak żadnych kłopotów nie ma, a co więcej, że może się on okazać dużo groźniejszym rywalem dla Rafy niż wielu przypuszczało. Po umiarkowanie spokojnym początku przyspieszył. I to przyspieszył tak, że zepchnięty do głębokiej defensywy Nadal przez kilka minut nie potrafił znaleźć odpowiedzi na potężne ciosy rywala. Grający jak w transie Djoković wygrał dziesięć punktów z rzędu zanim wpakował dość prosty bekhend w siatkę. Widząc co się dzieje, Hiszpan podkręcił tempo, a Serb przestał trafiać każdy strzał w okolice linii. Spotkanie znów zrobiło się wyrównane, ale w siódmym gemie Novak pokpił sprawę. Nie wykorzystał przewagi 40-15, po czym przegrał własne podanie. Nadal doprowadził do remisu i… zaczęło padać.
Nad Nowym Jorkiem przeszła burza, przerywając pojedynek na dwie godziny. Po powrocie tenisiści, chcąc najwyraźniej wynagrodzić kibicom czekanie, od razu sięgnęli po swoje najlepsze zagrania, fundując im, jak na męski finał przystało, kilka mocnych, precyzyjnych i widowiskowych wymian. Bardziej naładowany pozytywną energią wydawał się Djoković. Znalazło to również swoje potwierdzenie w wyniku, bowiem Serb w emocjonującej końcówce wypracował sobie piłkę setową przy podaniu rywala, którą wykorzystał, posyłając mu potężny return pod nogi.
Dwie pierwsze piłki trzeciej partii na wszystkich wywarły ogromne wrażenie. Stojący na końcowej linii Djoković kapitalnymi zagraniami rozgonił Nadala, po czym kończył wymiany fenomenalnymi bekhendami po prostej, na które Hiszpan mógł tylko popatrzeć. Rafa odpowiedział jednak tak, jak na lidera rankingu przystało i przy swoim podaniu zaprezentował kilka równie genialnych zagrań, na które jedyną reakcją mogły być gromkie brawa. Zrobiło się fantastyczne widowisko, w którym Djoković starał się prowadzić grę i atakować, a Nadal w większości przypadków grał z kontry. Ale jak grał! Piłki pozornie nie do odbicia Hiszpan potrafił zamienić w uderzenia kończące, co na trybunach wywoływało odgłosy niedowierzania. Serb robił, co mógł, ale, zdający sobie sprawę z powagi sytuacji Nadal, też sięgnął po największe atuty i coraz częściej to on stawiał kropkę nad i. Przełamanie w trzecim gemie pozwoliło Hiszpanowi wygrać seta. Rafa mógł szybciej zapewnić sobie triumf, ale Djoković, zostawiając siódme poty, nie pozwolił sobie na stratę kolejnego podania, mimo wielu szans rywala. W samej końcówce prowadził 30-15 przy serwisie Nadala, ale ten wówczas posłał trzy wygrywające podania..
Dopiero w czwartym secie dało się dostrzec zmęczenie u Djokovicia. Serb nie wytrzymał tempa, które sam narzucił, chociaż ciągle nie przestawał walczyć i co jakiś czas popisywał się genialnymi zagraniami. Emocje nadal wszystkim towarzyszyły, ale głównie chyba dlatego, że do pierwszego nowojorskiego triumfu dla Hiszpana było bliżej i bliżej, i bliżej… I w końcu Serb wyrzucił ostatni forhend w aut, a Nadal padł w swoim stylu na kort, kryjąc twarz w dłoniach. Djoković powędrował na jego stronę kortu i szczerze pogratulował mu zwycięstwa. A kibice na stojąco klaskali, klaskali i klaskali…
Przewaga piłek wygrywanych nad psutymi, wiele udanych wycieczek do siatki i dobra skuteczność pierwszego podania potwierdzają, że mieliśmy do czynienia z wielkim widowiskiem. Rafael Nadal rozegrał fantastyczny turniej, dając prawdziwy „koncert” w finale. Novak Djoković przegrał, ale na gromkie brawa zasługuje nie mniej niż triumfator. Serb zrobił chyba więcej, niż ktokolwiek mógł przypuszczać. Zagrał jeszcze lepiej niż w pojedynku z Rogerem Federerem, pokazując, że tym razem nie zamierza zrezygnować z drugiego miejsca w rankingu tak szybko, jak ostatnio.
Wynik finału:
Rafael Nadal (Hiszpania, 1) – Novak Djoković (Serbia, 3) 6:4, 5:7, 6:4, 6:2



