Raonic: „Nie mogę już mieć normalnego życia”

Kanadyjczyk, była “trójka” światowego rankingu, z powodu powtarzających się kontuzji w latach 2021-2023 przebywał poza światem profesjonalnego tenisa. Czy jeszcze powróci?

Raonic pojawia się na turniejach okazjonalnie, tylko po to, by trafić wciąż wysoką liczbę asów i zaskoczyć swoją wysoką (1,96 m), lecz niejako zardzewiałą przez lata sylwetką. Jest mało prawdopodobne, aby Milos Raonic, nieobecny na tourze w latach 2021–2023, znów wkroczył na poziom, który pomógł mu zostać finalistą Wielkiego Szlema na Wimbledonie w 2016 roku. Ten sukces osiągnął jako pierwszy Kanadyjczyk także tym bardziej wiązało się z nim wielkie nadzieje.

Teraz jednak Raonicowi daleko do jego formy sprzed już ośmiu lat. Na łamach magazynu Tennis Magazine 33-latek zastanawiał się, jak trudno było mu spędzić dwa lata poza kortem ze względu na leczenie kontuzji stopy i ścięgna Achillesa.

„Nie tylko przez prawie rok nie byłem w stanie trafić ani jednej piłki, ale nie mogłem nawet wykonywać ćwiczeń cardio. W efekcie przybrałam na wadze. Prowadziłem dużo bardziej siedzący tryb życia niż kiedykolwiek w życiu. Kiedy zacząłem wprowadzać zmiany, bardzo szybko straciłem na wadze –  18 kg w cztery lub pięć tygodni.”

„Piłem tylko wodę i jadłem tylko jeden stek dziennie, który sam przyrządzałem! Na początku było naprawdę ciężko, ale można się przyzwyczaić” – wyjaśnił Raonic, który swój ostatni oficjalny mecz rozegrał na igrzyskach olimpijskich, gdzie Niemiec Dominik Koepfer pokonał go w pierwszej rundzie.

33-latek jest jednak przekonany, że wciąż jest w stanie pokonać każdego zawodnika. Trudno się z nim nie zgodzić, bo w 2023 roku wyeliminował Frances Tiafoe, wówczas dziesiątą pozycję na świecie.

„To nigdy nie była kwestia poziomu. Liczą się tylko dwa pytania: 1. Czy jestem fizycznie i mentalnie gotowy, aby przygotować się tak jak muszę? 2. Czy mogę utrzymać ten poziom wysiłku fizycznego mecz po meczu, tydzień po tygodniu?”

„Po tenisie jest życie”

Przekonany, że jego kariera dobiega końca, Raonic pamięta swoje psychiczne i fizyczne zmagania podczas rehabilitacji. Finalista Wimbledonu z 2016 roku przypomina, że czasami miał problemy z chodzeniem.

„Postęp był tak powolny, że czasami nie mogłem nawet wstać z łóżka. To nie tak, że nie mogę już prowadzić życia sportowca, po prostu nie mogę prowadzić normalnego życia, składającego się tylko z codziennych zajęć. To chyba najtrudniejsza rzecz w życiu tenisisty. To cię wyczerpuje psychicznie” – wspomina zawodnik, który jest rekordzistą największej liczby asów (47) w dwusetowym meczu na stadionie Queen’s, odkąd ATP zaczęło prowadzić statystyki w 1991 roku.

„Było wiele chwil, gdy byłem w domu, na kanapie i oglądałem w telewizji wszystkie turnieje, w których uwielbiałem grać przez tyle lat. Ale przez większość czasu nie podobało mi się to zbytnio, bo chciałem tam być, chciałem mieć szansę na grę, na uczestnictwo.”

Kanadyjczyk zastanawiał się nad jego nowym życiem, które czeka go po drugiej stronie emerytury:

„Przez te dwa lata udało mi się odkryć wiele nowych rzeczy i docenić je. Zdałem sobie sprawę z jednej miłej rzeczy: po tenisie jest życie. To coś, co w jakiś sposób cię przeraża. Pogodziłem się z faktem, że zamierzam odbudować swoje życie i polegać na czymś innym niż tenis.”

Raonic jednak nie zakończył jeszcze swojej kariery tenisowej i planuje ją kontynuować, przynajmniej do Masters 1000 w Toronto w 2025 r., o ile pozwoli mu na to jego organizm.

„Zawsze myślałem o zakończeniu kariery, ale to wciąż bardzo odległy scenariusz” – powiedział Kanadyjczyk.