Roland Garros: ćwierćfinał na wyciągnięcie rakiety

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska w niedzielę popołudniu zagra o drugi ćwierćfinał Roland Garros w karierze. Rywalką będzie Cwetana Pironkowa, 102. tenisistka świata, którą Polka pokonywała dziewięciokrotnie, nie licząc Fed Cup.

Krakowianka dotychczas tylko raz grała w ćwierćfinale na kortach Rolanda Garrosa – w 2013 roku. Po życiowym wyniku w Paryżu przyszły dwa lata chude i porażki w drugiej, następnie pierwszej rundzie, ale ten rok już jest tłusty. A może, a nawet powinno być jeszcze lepiej. W historii wielkoszlemowych występów z niżej notowanymi rywalkami Radwańska w czwartej rundzie grała tylko dwukrotnie.

Do obu tych pojedynków dochodziło na Wimbledonie, bo też w Londynie Polka najczęściej przekraczała trzeci szczebel turniejowej drabinki. Tamte mecze trudne jednak porównywać z niedzielnym. Rywalkami były wkraczające na światowe salony Melanie Oudin i Camila Giorgi, a Pirnkowa to już uznane nazwisko. Jest tenisistką z drugiej „100” światowego rankingu, ale z przeszłością w półfinale i ćwierćfinale Wimbledonu.

Nieobliczalna
Bułgarkę i jej drogę na Roland Garros trudno zakuć w sztywne ramy. To jej pierwszy tak udany turniej w tym sezonie. Ba, pierwszy French Open, który kontynuuje w drugim tygodniu. Ale już przed rokiem na paryskich kortach czuła się bardzo swobodnie. W pierwszej rundzie wyeliminowała rozstawioną z numerem 23 Barborę Strycovą. Zatrzymała ją w trzeciej rundzie Sloane Stephens. Teraz tą samą Stephens pokonała 6:2, 6:1, a Amerykanka nieco ponad miesiąc temu była w finale w Charleston.

""

O turnieju życia w przypadku 28-latki trudno na razie mówić. Półfinał Wimbledonu to jednak całkiem inna skala sukcesu, to bycie jedną z czterech najlepszych zawodniczek najbardziej prestiżowych rozgrywek. Prawidłowości w grze Pironkowej na ceglanej nawierzchni nie sposób odkryć. Na Roland Garros konsekwentnie co roku idzie o krok dalej – w 2013 roku pierwsza runda, w 2014 druga, w 2015 trzecia, teraz już czwarta. Ale nie poprzedził jej żaden rewelacyjny start na kortach ziemnych. W Madrycie i Rzymie nie wygrała nawet ani jednego meczu w kwalifikacjach.

Radwańska zmorą Pironkowej
Do turnieju życia Pironkowa potrzebuje być może meczu życia przeciwko Radwańskiej. Polka wygrywała z 28-letnią rywalką dziewięciokrotnie w turniejach WTA, raz w Pucharze Federacji. Bez znaczenia było, czy grały na mączce, na twardym korcie czy na trawie. Tylko na dywanie krakowianka ma niekorzystny bilans pojedynków z Bułgarką, ale pojedynku z 2007 roku z kwalifikacji – notabene turnieju w Paryżu – nie należy brać pod uwagę w kontekście niedzielnego spotkania.

""

Za Radwańską oprócz 10 z poprzednich 12 konfrontacji, licząc Fed Cup, przemawia przede wszystkim forma, ostatnie występy. Dwusetowa wygrana z Caroline Garcią robiła wrażenie, z Barborą Strycovą było trudniej, ale na Czeszce noga powinęła się w tym sezonie już Gabrine Muguruzie, Angelique Kerber czy Anie Ivanović. Krakowianka przetrwała kryzys i zwyciężyła. W Paryżu gra pewnie, wygrywa też pewnie. Tak naprawdę ani przez moment jej udział w dalszej fazie Roland Garros nie był zagrożony. W piątek od początku trzeciego seta stopniowo budowała przewagę, nie goniła wyniku.

Ostrożności nigdy nie za wiele
– Spotkanie z nią zawsze stanowi wyzwanie. To bardzo zdradliwa rywalka. Spodziewam się kolejnego trudnego meczu – charakteryzowała kolejną rywalkę Radwańska po zwycięstwie nad Strycovą. Przed poprzednimi pojedynkami też mówiła, że czeka ją trudne zadanie. Nie myliła się. W niedzielę po południu na pewno będzie zdecydowaną faworytką, ale Pironkowej rola skazywanej na porażkę przeciwko Sarze Errani, a później Sloane Stephens nie zaszkodziła. Tenisistka z Płowdiwu lubi zagrać kombinacyjnie, potrafi posłać slice’a, skrócić. To zapowiedź interesującego pojedynku, choć jej styl gry do mączki stworzony nie jest.

O ćwierćfinał nasza pierwsza rakieta z 28-letnią Bułgarką powalczą jako ostatnie, rozegrają bowiem czwarty mecz na korcie Suzanne Lenglen. Krakowianka zna go doskonale, a ostatnie wspomnienia ma naprawdę miłe. W środę zwycięstwo, w piątek zwycięstwo. Jeśli ma się pożegnać z arenę imienia francuskiej mistrzyni wielkoszlemowej, to tylko dlatego, że o półfinał powalczy już na korcie Philippe Chatrier.