Roland Garros: ósmego wszystko zdarzyć się może

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Jelena Ostapenko została co najmniej niespodziewaną półfinalistką Rolanda Garrosa. Czy Łotyszka może pokusić się o historyczny triumf? Jeśli wierzyć liczbom, jak najbardziej. W końcu urodziła się 8 czerwca.

O datę urodzenia dżentelmeni kobiet nie pytają. Ale kiedy mowa o Jelenie Ostapenko i jej paryskim sukcesie, w metrykę wręcz trzeba patrzeć. I wcale nie z tego powodu, że ma niespełna 20 lat (jeszcze przez kilkadziesiąt godzin), a już wystąpi w wielkoszlemowym półfinale. Nie dlatego, że jako pierwsza z rocznika 1997 – który przyniósł tenisowi Belindę Bencic, Anę Konjuh czy Darię Kasatkinę – stanie przed szansą gry w finale Rolanda Garrosa lub którejś z trzech pozostałych lew Wielkiego Szlema. Powód jest na pierwszy rzut oka całkiem niepozorny: urodziła się 8 czerwca. Tylko i aż 8 czerwca.

20 lat później
Data urodzenia może determinować przyszłość. Aljona, bo takiego imienia używa prywatnie, przyszła na świat 8 czerwca 1997 roku w Rydze. Rodzice dołożyli sporą cegiełkę do tego, że w czwartek wyjdzie na kort i jako pierwsza łotewska tenisistka zagra w półfinale wielkoszlemowych zmagań. 
""
Tata Jevgenijs jeździł z Jeleną na turnieje (był z nią w Sobocie pod Poznaniem, kiedy doszła do finału turnieju ITF). Mama, również Jelena, zapoznała pięcioletnią córeczkę z tenisem, a później wielokrotnie zasiadała w jej boksie i pełniła rolę trenerki (teraz zajmuje się nią Anabel Medina).

Ale nawet oni – państwo Jelena Jakovleva i Jevgenijs Ostapenko – nie mogli przewidzieć tamtej niedzieli, 8 czerwca 1997 roku, że dokładnie 20 lat później zobaczą córkę wkraczającą na główną arenę kortów Rolanda Garrosa, a jej mecz będzie oglądał cały tenisowy świat.

Gdyby jakimś cudem nawet przewidzieli lub sobie to wymarzyli, za żadne skarby nie wpadliby na to, że rywalką Ostapenko będzie Timea Bacsinszky urodzona w 1989 roku… 8 czerwca. Tak, o pierwszy w karierze wielkoszlemowy finał w najbliższy czwartek 8 czerwca zagrają dwie zawodniczki obchodzące tego dnia urodziny.

Półfinalistki z dwóch światów
Droga obu do tego półfinału punktów wspólnych nie ma prawie żadnych. Najwięcej można ich znaleźć tu, w Paryżu, gdzie obie zerwały z niedawnym wizerunkiem zawodniczek przeżywających kryzys. Ale tenisowa przeszłość obu to dwa różne światy. Bacsinszky, która na uznanie pracowała przez wiele lat. Przełomowy sezon rozegrała, mając blisko 26 wiosen. Łotyszka przebijała się błyskawicznie. Wygrała juniorski Wimbledon, skorzystała z dzikiej karty w kolejnym roku, doszła do drugiej rundy, zaczęła iść w górę rankingu i szybko utwierdziła w przekonaniu, że ma papiery na wielkie granie.

""
Jelena Ostapenko pokochała Paryż. Paryż pokonał Jelenę Ostapenko (Fot. AFP)

W Paryżu przypomina o tym po raz kolejny. Porywa swoim tenisem, uderza mocno i trafia, znów jest przebojowa. Skuteczność, styl z jakim pokonywała Caroline Wozniacki podpowiadają, że przed Szwajcarką przeszkoda, której może nie dać rady przeskoczyć. Młoda Łotyszka gra wielki turniej. Być może historyczny. Numerologia też coś o tym mówi.

Liczby murem za Jeleną
Jest jeszcze jedna data. Znamienna. Ostapenko w karierze jeszcze nie wygrała turnieju na poziomie wyższym niż ITF Pro Circuit, czyli rozgrywek WTA lub wielkoszlemowych. Dwukrotnie była blisko triumfu. W 2016 roku w Doha zaprezentowała bezkompromisowy tenis. Eliminowała jak leci – Zarinę Dijas, Swietłanę Kuzniecową, Petrę Kvitovą, Saisai Zheng, Andreę Petkovic, ale noga powinęła jej się na Carli Suarez Navarro. W tym sezonie w Charleston w starciu młodych gniewnych pokonała ją Kasatkina i jeszcze kilka tygodni temu to o Rosjance mówiło się jako o tenisistce, która w Paryżu jest w stanie namieszać. Wyszło inaczej.

Ostapenko w stolicy Francji może wygrać nie tylko pierwszy turniej wielkoszlemowy. Ona może sięgnął po pierwszy tytuł. To nie byłaby sytuacja bez precedensu, ale nad wyraz rzadka. Podobna zdarzyła się 20 lat temu. Oczywiście w Paryżu. Mistrzem został Gustavo Kuerten. Brazylijczyk nie wiedział, jak smakuje turniejowe zwycięstwo, ale przekonał się doskonale po zwycięstwie 6:3, 6:4 i 6:2 nad Sergim Bruguerą.
 
Którego dnia tego dokonał? 8 czerwca 1997 roku. Kto się wtedy urodził?
 
Antoni Cichy