Korespondencja z Paryża. Wzruszająca ceremonia pożegnalna Rafaela Nadala

Peter Figura, Paryż

Rzadko się zdarza, aby najbardziej wzruszający i jednocześnie w pewnym sensie najważniejszy moment wielkoszlemowego turnieju, miał miejsce pierwszego dnia.

Ale rzadko zdarza się, gdy z zawodowym tenisem żegna się jeden z jego najlepszych zawodników w historii, Rafael Nadal, który zwyciężył w 22 turniejach wielkoszlemowych, a w jego pożegnaniu uczestniczyli główni rywale:  Roger Federer, Novak Dźoković, i Andy Murray. Ta trójka triumfowała w 47 turniejach Wielkiego Szlema. Takie wydarzenie w tenisowym świecie nie miało miejsca jeszcze nigdy. I chociaż mieliśmy okresy wyraźnej dominacji kilku zawodników (okresy kiedy na kortach panowali Connors, McEnroe, Vilas i Lendl, czy tez Sampras i Agassi) takiej dominacji jeszcze nie było. A Dźoković walki o kolejny triumf w czterech najważniejszych turniejach w tenisie jeszcze nie uważa za zakończony.

Nie więc dziwnego, że organizatorzy zaplanowali wyjątkowe pożegnanie Nadala, który właśnie tu w Paryżu panował niemal niepodzielnie od początku swojej kariery. W czasie 20 lat swoich startów (po raz pierwszy Nadal grał w Paryżu w 2004 roku) zdobył 14 tytułów, a przegrał jedynie 4 mecze.

Nadal chciał, aby uroczystość miała bardzo prosty charakter i przebieg tak, aby odpowiadała jego skromnemu charakterowi. Wydaje się jednak, że obojętnie jak bardzo organizatorzy staraliby się spełnić prośbę mistrza, na coś takiego szans praktycznie nie było.

Zaczęło sie prosto – od przygotowania specjalnych koszulek w kolorze paryskiej mączki z prostym napisem „Dziękujemy Ci Rafa”. Kiedy Nadal wszedł na kort im. Philippe’a Chartiera, tłum dosłownie eksplodował w owacji i zajęło to dość długą chwilę, zanim Rafa i jego osiągnięcia zostały przypomniane, a sam bohater uroczystości mial możliwość przemówić. I podobnie jak jego osobowość, pożegnalne przemówienie zostało przygotowane tak, jak można się było tego spodziewać: proste, poświęcone najważniejszym sprawom dla Nadala, takim jak rodzina oraz czym był (i jest) dla niego tenis.

Nikt jednak nie spodziewał się (choć być moze miano i na to nadzieję), że na pożegnanie przybędą ci, z którymi walczył tak zacięcie na kortach całego świata: Roger Federer, Novak Dźoković i Andy Murray. I chyba ten moment, kiedy cala czwórka objęła Nadala, można uznać za prawdziwe pożegnanie. I to pożegnanie wyjątkowej epoki w tenisie, którą mieliśmy okazję obserwować i przeżywać. A najważniejsze było chyba to, że cała czwórka jest ze soba w przyjaźni i szanuje swoje dokonania w sporcie i poza nim. Można mieć tylko nadzieję, że wszyscy oni pozostaną wierni tenisowi.

Zdjęcia z ceremonii znajdziecie TUTAJ.