Słodko-gorzki sezon Andy’ego Murray’a. Czy wróci do czołówki?
36-letni Szkot Andy Murray (39. ATP) notuje ostatnio falę rozczarowujących rezultatów. W trzech startach w Azji odniósł zaledwie jedno zwycięstwo… Czy to początek końca niezwykle walecznego Brytyjczyka?
Początek roku zwiastował, że będziemy mieli wiele radości z oglądania wyczynów tenisisty z Glasgow. Epickie boje w Australian Open, w tym przede wszystkim niemal 6-godzinny maraton z Thanasim Kokkinakisem, dawały nadzieję na powrót Murraya do wielkich wyników. Nieco później w Dausze Andy przegrał dopiero w finale, ale potem przyszła fala porażek we wczesnych fazach turniejów. Dość powiedzieć, że trzykrotny mistrz wielkoszlemowy dopiero w challengerach odnalazł smak wygranej w całej imprezie. Jednak po zwycięstwie w Nottingham (w czerwcu – przyp. red.) już ani razu nie doszedł choćby do ćwierćfinału jakiegokolwiek turnieju.
Tegoroczne rezultaty Andy’ego Murraya:
– I runda turnieju ATP 250 w Adelajdzie (porażka z Kordą)
– III runda Australian Open (porażka z Bautistą Agutem)
– Finał turnieju ATP 250 w Dausze (porażka z Miedwiediewem)
– III runda turnieju Masters 1000 w Indian Wells (porażka z Draperem)
– I runda turnieju Masters 1000 w Miami (porażka z Lajoviciem)
– I runda turnieju Masters 1000 w Monte Carlo (porażka z de Minaurem)
– I runda turnieju Masters 1000 w Madrycie (porażka z Vavassorim)
– Zwycięstwo w challengerze w Aix-En-Provence (finał z Paulem)
– I runda turnieju Masters 1000 w Rzymie (porażka z Fogninim)
– II runda w challengerze w Bordeaux (porażka z Wawrinką)
– Zwycięstwo w challengerze w Surbiton (finał z Rodionovem)
– Zwycięstwo w challengerze w Nottingham (finał z Cazauxem)
– I runda turnieju ATP 500 w Londynie (porażka z de Minaurem)
– II runda Wimbledonu (porażka z Tsitsipasem)
– III runda turnieju ATP 500 w Waszyngtonie (porażka z Fritzem)
– III runda turnieju Masters 1000 w Toronto (porażka z Sinnerem)
– II runda US Open (porażka z Dimitrowem)
– II runda turnieju ATP 250 w Zhuhai (porażka z Karacewem)
– I runda turnieju ATP 500 w Pekinie (porażka z de Minaurem)
– I runda turnieju Masters 1000 w Szanghaju (porażka z Safiullinem)
Czy Murraya stać na powrót do czołówki?
Nie jest tajemnicą, że podopieczny Ivana Lendla najlepsze lata ma za sobą. Nie zmienia to faktu, że nadal stać go na niewyobrażalne rzeczy jak np. ten nieprawdopodobny bój z Kokkinakisem w Melbourne. Jednak warto przy tym wspomnieć, iż z uwagi na dyspozycję fizyczną Brytyjczyka będą to najpewniej jedynie epizodyczne „wyskoki”. Dlatego też jego powrót do czołowej dziesiątki rankingu wydaje się mało realny. Sam jednak zachowuje nutę optymizmu.
– Nadal podoba mi się wszystko, co wiąże się z grą na wysokim poziomie. Lubię tę pracę. Treningi, próby doskonalenia się i stawania się coraz lepszym, nadal sprawia mi to przyjemność i to mnie motywuje do dalszej pracy – stwierdził niedawno szkocki tenisista. – Jeśli wszystko się zmieni i przestanę cieszyć się tym lub moimi wynikami, rankingiem i w ogóle, jeśli zacznę się cofać pod tym względem, za kilka miesięcy zamiast awansować, będę na 60. miejscu na świecie czy gdziekolwiek indziej, wszystko może się zmienić – spuentował Murray.
Kolejnym turniejem z udziałem dwukrotnego mistrza olimpijskiego ma być impreza ATP 500 w Tokio, która startuje 16 października.
Igrzyska w Paryżu głównym celem Murraya?
Wielce prawdopodobne jest, że Murray będzie chciał pożegnać się z zawodowym tenisem w jakimś dużym turnieju. Być może przy okazji przyszłorocznych igrzysk olimpijskich, które wypadają po Wimbledonie? Wystąpiłby w nich po raz piąty w karierze.
– Chciałbym zagrać ponownie w igrzyskach. Bardzo tego chcę, bo każdy z czterech dotychczasowych olimpijskich występów wiąże się z niesamowitymi przeżyciami. To było coś ekscytującego. Wszędzie i zawsze wszystko bardzo mi się podobało – stwierdził mistrz olimpijski z 2012 i 2016 roku.
Olimpiada w Paryżu wystartuje 26 lipca 2024 roku. Tenisiści będą rywalizować na obiektach Rolanda Garrosa, z którymi Murray nie ma zbyt dobrych wspomnień… Zaledwie raz wystąpił tam w decydującym o tytule spotkaniu.
