Szczęśliwa „13” Jerzyka?

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Pojedynek z Rafaelem Nadalem będzie trzynastym Jerzego Janowicza z rywalem z czołowej „10” rankingu ATP. Czy pechowa „13” okaże się tym razem szczęśliwa?

Popularny „Jerzyk” z tenisistami, którzy w momencie rozgrywania meczu sklasyfikowany byli w najlepszej „10”, konfrontował się dotychczas dwunastokrotnie. Najwięcej, bo trzykrotnie, naprzeciwko Polaka ustawiał się wtedy Andy Murray. Ani razu nie doszło natomiast do walki na linii Janowicz – Nadal.

To właśnie spotkaniem ze Szkotem rozpoczęła się przygoda Janowicza w meczach z magiczną „Top 10”. W 2009 roku podczas Pucharu Davisa nieznany wówczas Polak długo stawiał opór trzeciej rakiecie świata, przegrywając 3:6, 6:4, 3:6 i urywając niebotycznie wyżej notowanemu rywalowi jednego seta.

Jerzy Janowicz – Andy Murray (Wielka Brytania, 3. w rankingu ATP) 3:6, 6:4, 3:6

 

Po pucharowym meczu przyszła trzyletnie posucha i Janowicz ani razu nie mierzył się z tenisistami z czołowej „10” rankingu ATP. Czasy miodem i mlekiem płynące – a konkretniej niezwykły postęp i niewyobrażalne przyśpieszenie w karierze łodzianina – rozpoczęła piękna paryska przygoda.

To właśnie podczas słynnego już występu w Paryżu najlepszy polski tenisista bardzo mocno powiększył swoją kolekcję „Top 10”, docierając do finału. Wtedy Janowiczowi również przyszło rywalizować z Andy’m Murray’em, ale w przeciwieństwie do rozgrywanego trzy lata wcześniej spotkanie górą był Polak. Idący jak burza „Jerzyk” w ćwierćfinale rozprawił się z Janko Tipsareviciem. Serb wygrał pierwszego seta, ale w drugim i trzecim nie miał zbyt wiele do powiedzenia. Przy stanie 1:4 w trzeciej partii kreczował.

W finale paryskiego turnieju Janowicz pojedynkował się z Davidem Ferrerem. Hiszpan – wówczas piąty tenisista globu – zatrzymał szaleńczą szarżę młodego i dopiero pokazującego swoje wielkie możliwości Polaka, odnosząc zwycięstwo 6:4, 6:3.

Jerzy Janowicz – Andy Murray (Wielka Brytania, 3) 5:7, 7:6(4), 6:2

Jerzy Janowicz – Janko Tipsarević (Serbia, 9) 3:6, 6:1, 4:1 (krecz)

Jerzy Janowicz – David Ferrer (Hiszpania, 5) 4:6, 3:6

Po sukcesie osiągniętym w stolicy Paryża „Jerzyk” po raz kolejny zaprezentował się z dobrej strony w Marsylii, gdzie doszedł do ćwierćfinału. Przeszkodą nie do pokonania okazał się Tomas Berdych. Na nic zdało się waleczne serce i wygrana w drugim secie po emocjonującym tie breaku.

Jerzy Janowicz – Tomas Berdych (Czechy, 6) 3:6, 7:6(0), 3:6

Nieco gorzej Polakowi wiodło się w Indian Wells oraz w Madrycie – kolejnych dwóch przystankach sezonu 2013, w których spotykał się z tenisistami z czołowej „10” rankingu ATP. W Stanach Zjednoczonych w jednej z początkowych faz turnieju Janowicza wyeliminował Richard Gaquet (Francja, 10). Na tym samym etapie rozgrywek w Hiszpanii lepszy od 22–letniego łodzianina okazał się, można by rzec, jego dobry znajomy – Tomas Berdych.

Jerzy Janowicz – Richard Gasquet (Francja, 10) 1:6, 4:6

Jerzy Janowicz – Tomas Berdych (Czechy, 6) 7:6(3), 3:6, 2:6

Równie pięknie jak w Paryżu było w kolejnej ze słynnych europejskich stolic – w Rzymie. Miasto leżące na siedmiu wzgórzach ze wspaniałą, liczącą sobie kilka tysięcy lat historią wykazało się niezwykłą gościnnością wobec Janowicza – notabene, w przeciwieństwie do drabinki, w przypadku której ciężko powiedzieć o łaskawości. 22-latek nie zważał jednak na nazwiska i renomę rywali, grając z nimi jak równy z równym. „Jerzykowi” ulegli kolejno dwaj Francuzi – Jo-Wilfried Tsonga oraz Richard Gasquet.

Dopiero legenda światowego tenisa – Roger Federer- nie dał się w ćwierćfinale młokosowi. Porażka porażce nie równa. Mecz ze Szwajcarem pokazał, że nawet jeśli crème de la crème „białego sportu” pozostaje jeszcze na jakiś czas niedostępny, to stoi dla „Jerzyka” otworem.

Jerzy Janowicz – Jo-Wilfried Tsonga (Francja, 8) 6:4, 7:6(5)

Jerzy Janowicz – Richard Gasquet (Francja, 9) 3:6, 7:6(2), 6:4

Jerzy Janowicz – Roger Federer (Szwajcaria, 3) 4:6, 6:7(2)

Na korty Rollanda Garrosa Polak jechał już nie jako nowicjusz, ale jeden z obiecujących graczy, którzy zasługują na miano „czarnego konia”. Niestety, w trzeciej rundzie Janowicz trafił na Stanislasa Wawrinkę. Szwajcar może i przysłowiowych fajerwerków nie przygotował na to spotkanie, ale solidną i niezłomną grą pokonał „Jerzyka”.

Jerzy Janowicz – Stanislas Wawrinka (Szwajcaria, 10) 3:6, 7:6(2), 3:6, 3:6

Jak dotąd ostatni mecz z jednym z dziesięciu najwyżej notowanych tenisistów globu Janowicz rozgrywał z Andy’m Murray’em. Historia zatoczyła zatem koło. Wimbledon 2013 był dla nadziei polskiego tenisa niczym przepiękna bajka. Zresztą tych samych odczuć doznawali wszyscy kibice zgromadzeni przed telewizorami bądź nieliczni wybrańcy na trybunach kortów The Championships, w tym na Korcie Centralnym. Po wygranej w „polskim ćwierćfinale” nad Łukaszem Kubotem Janowicz znalazł się w półfinale. Od pierwszego finału Wielkiego Szlema w karierze dzieliło go naprawdę niewiele, ale Murray sprostał oczekiwaniom rodaków.

Jerzy Janowicz – Andy Murray 7:6(2), 4:6, 4:6, 3:6

Licznik zatrzymał się na bilansie 4-8. Ośmiokrotnie wyżej notowani rywale pokonywali „Jerzyka”. Ale czterokrotnie to Polak znajdował na nich sposób. Łodzianin stale pnie się w rankingu ATP, a kierunek oznaczony cyferką „10” stopniowo się przybliża. Piąta wygrana z zawodnikiem sklasyfikowanym w najlepszej „10” stanowiłaby kolejny krok do zrealizowania wielkiego celu.