Te pytania muszą paść!
Pan z telewizji zadzwonił do Wojciecha Fibaka. Telefonował dwa razy. Pierwszy, aby umówić się na rozmowę o historycznym wyczynie Łukasza Kubota; drugi, aby odwołać nagranie, ponieważ okazało się, że polski mistrz Wimbledonu jednak nie zostanie (przynajmniej w 2017 roku) współliderem indywidualnego rankingu deblistów ATP.
Nieporozumienie wzięło się z jednego tweeta. Ktoś chciał dobrze i jeszcze w trakcie Nitto ATP Finals w Londynie napisał, że nazajutrz po turnieju kończącym sezon ranking deblowy będzie miał dwóch liderów. Z Twittera wieść dotarła do użytkowników Facebooka i innych mediów społecznościowych. Ten ktoś nie wszystko jednak sprawdził, czegoś nie doczytał albo coś przegapił, bo gdy nadszedł poniedziałek, Kubot był na drugim miejscu za Marcelo Melo, chociaż obaj uzbierali przez rok tyle samo punktów.
Zdarzało się, że w przypadku jednakowego dorobku punktowego obaj tenisiści, bracia Bryanowie, byli klasyfikowani na pierwszym miejscu – ostatni raz 19 października 2015 roku. W kolejnym turnieju – w Wiedniu – Mike zagrał w parze ze Steve’em Johnsonem (Bob nabawił się drobnej kontuzji i zrobił sobie tydzień wolnego) i odpadł w pierwszej rundzie. Punktów mu więc nie przybyło, ale w bilansie pojawił się 23. turniej, który – wobec 22 startów brata-bliźniaka – zepchnął Mike’a na drugą pozycję.
Z tego samego powodu – mimo identycznego utargu punktowego – nie można było sklasyfikować Kubota i Melo na pierwszym miejscu ex aequo. W sezonie 2017 Polak dwukrotnie zagrał z innymi partnerami – w Brisbane z Ivanem Dodigiem i w Barcelonie z Mischą Zverevem, natomiast Brazylijczyk tylko raz – w Shenzhen z Alexandrem Zverevem.
W tym miejscu warto wyjaśnić, że do bilansu ostatnich 52 tygodni obligatoryjnie wliczane są wyniki wszystkich imprez wielkoszlemowych i ośmiu turniejów rangi ATP World Tour Masters 1000, jeśli dany zawodnik został rozlosowany w głównej drabince (od 2018 będzie wyjątek od tej reguły, ale nie komplikujmy wywodu), oraz sześć jego najlepszych wyników w pozostałych zawodach niezależnie od ich kategorii. Zdobycze Kubota z Brisbane i Barcelony były zbyt małe, aby wpłynąć na jego dorobek punktowy widoczny w rankingu.
Zadziałał natomiast punkt regulaminu mówiący, że jeśli dwóch lub więcej graczy ma identyczną liczbę punktów, to o wyższym miejscu decyduje kolejno:
– mniejsza liczba rozegranych turniejów;
– większa suma punktów zdobytych w turniejach Wielkiego Szlema, ATP World Tour 1000 i Nitto ATP Finals;
– największa liczba punktów zdobytych w jednym turnieju (i ewentualnie drugi, trzeci itd. najlepszy wynik punktowy).
Nijak więc Kubot nie mógł zrównać się z Melo miejscami, choć mieli tyle samo punktów.
Jeśli udało mi się wszystko sprawdzić i tym razem to ja czegoś nie przegapiłem, to Wojciech Fibak jednak odpowie na pytania, które wiszą w powietrzu od listopada. Wystarczy, że Łukasz Kubot nie zagra w Brisbane, a wtedy zostanie samodzielnym (!) liderem indywidualnego rankingu ATP w deblu. I on, i Marcelo Melo będą mieli po 24 turnieje. 23 rozegrali razem, a języczkiem u wagi stanie się ten ostatni – Polak zdobył w Barcelonie 90 punktów, a Brazylijczyk w Shenzhen tylko 45.



