US Open: bitwa tytanów
Lepszego zwieńczenia US Open oczekiwać nie mogliśmy. Novak Djoković i Rafael Nadal są gwarantami, że bitwa o nowojorski tytuł będzie kolejnym niezapomnianym widowiskiem.
Dziś poniedziałek, więc jutro dla wielu fanów tenisa czas pracy albo czas szkoły. Tej nocy warto się jednak poświęcić nawet kosztem cięższego niż zwykle dnia następnego, bo przed nami kolejny tenisowy klasyk. Klasyk, do których właściwie już się od wielu lat przyzwyczailiśmy – wymieniają się tylko aktorzy, ale zawsze są to role pierwszoplanowe.
Tym razem z „wielkiej czwórki” padło na Novaka Djokovicia i Rafaela Nadala. Andy Murray niespodziewanie gładko poległ z rozgrywającym turniej życia Stanislasem Wawrinką, a Roger Federer – chociaż dopiero szósty w rankingu, to ciągle przez wielu stawiany w gronie najściślejszej czołówki – po raz kolejny zasmucił swoich fanów, przegrywając nie dość, że szybko jak na siebie, to znowu z zawodnikiem, którego wcześniej pokonywał jak chciał. Narzekać jednak nie możemy, bo Rafael Nadal znajduje się w niesamowitej formie, a Novaka Djokovicia – mimo że zdarzają mu się przestoje – w takim meczu nie trzeba dodatkowo motywować do koncertowej gry.
Można zerkać w statystyki, można patrzeć, ile razy wygrał jeden, ile drugi, ale każdy mecz ma swoją historię, a w przypadku tej dwójki naprawdę trudno wskazywać faworyta. Biorąc pod uwagę ostatnie tygodnie, stawiałbym na Nadala, ale to jest finał – stwierdzenie banalne, ale jednak prawdziwe. Noc będzie długa. Ciężko przypuszczać, aby mecz ten rozstrzygnął się w trzech setach. W czterech już prędzej, ale najlepiej dla widowiska byłoby, gdyby o sukcesie jednego bądź drugiego decydowały pojedyncze punkty. Możemy być pewni, że szalonych wymian, w czasie których nowojorska publiczność nie będzie umiała usiedzieć w ciszy, w czasie których zarówno Nadal jak i Djoković będą robili cuda ze swoim ciałem, aby odbić kolejną piłkę i po których będziemy kręcili z niedowierzania głowami i mówili pod nosem „niewiarygodne”, obejrzymy wiele. Chociaż czy po tylu latach z nimi na szczycie ciągle jest to dla nas niewiarygodne? Przecież oni właśnie tak grają i w zasadzie przyzwyczaili nas do tego, że dla nich pojęcie piłki nie do odbioru daleko wykracza poza nasze rozumienie.
W rankingu nic się po tym meczu nie zmieni. Djoković obroni pozycję lidera, ale jeśli przegra finał, jego przewaga nad Nadalem zmniejszy się do marnych 120 punktów. Dla miłośników liczb i statystyk, przypomnijmy, kto w bezpośrednich starciach jest lepszy. 21-15 prowadzi Hiszpan. W tym roku grali ze sobą trzy razy – od zwycięstwa zaczął Djoković i to w królestwie Rafy, bo Monte Carlo, ale potem w półfinale Rolanda Garrosa i półfinale w Montrealu triumfował Nadal. Jeśli ktoś chce znaleźć przesłanki, mogące pomóc przewidzieć przebieg meczu, warto dodać, że dwa ich ostatnie pojedynki rozstrzygały się w ostatniej chwili – w Paryżu było 9:7 (naturalnie w piątej partii), a w Kanadzie 7:6 w trzeciej.
Nie pozostaje nic innego jak wygodnie rozsiąść się w fotelach i spędzić tę noc z ostatnim odcinkiem pt. „US Open 2013”. Emocje murowane.


