Wimbledon: A dla Fręch tylko brawa
Magdalena Fręch tylko pod koniec pierwszego i na początku drugiego seta weszła na poziom narzucony przez Simonę Halep, mistrzynię Wimbledonu z 2019 roku i wciąż niepokonaną w tym turnieju. Można przyjąć, że wyższa pozycja rankingowa rywalki i niepodlegająca dyskusji przewaga doświadczenia w grze o taką stawkę zdefiniowały wynik. 6:4, 6:1 dla Rumunki, dla Polki tylko brawa.
Korespondencja z Londynu
Twórz z nami najlepszy magazyn tenisowy, zostań patronem Tenisklubu: https://patronite.pl/Tenisklub!
Popołudnie było senne, czas płynął wręcz leniwe, a wieczór zbliżał się niechętnie. Ci kibice, którzy zarwali noc, aby kupić bilety na szósty dzień turnieju, a potem zasiedli na niezacienionej części trybun, mogli to odczuć jeszcze bardziej. Na Korcie Numer 2 wrażenie nieśpieszności pogłębiła Magdalena Fręch, wchodząc w mecz z Simoną Halep dopiero po kwadransie gry.
Po pierwszym w karierze awansie do trzeciej rundy turnieju Wielkiego Szlema miała powody do radości, ale głos rozsądku kazał jej zachować umiar i powstrzymać się od euforii. Pomóc w tym miał także występ w deblu, bo pozwalał skupić się na następnym zadaniu, a myśli o pojutrze odsunąć na drugi plan.
Gdy Polka odrobiła stratę przełamania – jednego z dwóch w pierwszym secie – mecz gwałtownie zyskał na jakości. Czas przestał się dłużyć kibicom, za to tenisistkom coraz bardziej dłużyły się wymiany. Coraz częściej Fręch pozwalała sobie na gesty zasłużonego zadowolenia, a Halep wprost przeciwnie – mowa jej ciała zdradzała jeszcze nie frustrację, ale pierwsze ślady niezadowolenia, że być może trzeba będzie spędzić na korcie nieco więcej czasu.
Tego animuszu wystarczyło Polce w sumie tylko na jedną partię – drugą połowę pierwszej i pierwszą drugiej. Rumunka jest zawodniczką zbyt doświadczoną, żeby w takich okolicznościach pozwolić rywalce odnaleźć pewność siebie, i zbyt cierpliwą, żeby w miarę spokojnie nie przeczekać jej zrywu.
– Próbowałam grać bardziej ofensywnie niż zwykle, więc moim zdaniem był to dobry mecz – wyjaśniła mistrzyni Wimbledonu sprzed trzech lat. Najbardziej zadowolona była z odradzającej się pewności siebie, którą zgubiła po ubiegłorocznym sezonie, straconym z powodu kontuzji.
– Simona „wsiadła” na mnie od pierwszej piłki. Gdyby popełniła choć dwa błędy, to być może gra potoczyłaby się inaczej. Na dodatek jest styl wyjątkowo mi nie pasuje, więc tego meczu naprawdę nie dało się wygrać – przyznała Magdalena Fręch. Punktów od WTA nie dostanie, ale na brawa od nas niewątpliwie zasłużyła.
Partnerem relacji medialnych „Tenisklubu” jest PZU, oficjalny sponsor Igi Świątek.



