Wimbledon: austriacki kapral na trawie

/ Adam Romer , źródło: , foto: AFP

Przed dwoma tygodniami mało kto znał Sebastiana Ofnera, nawet w jego ojczystej Austrii. 21-latek ze Styrii w ostatniej chwili załapał się do eliminacji najsłynniejszego turnieju świata i jak burza doszedł do trzeciej rundy turnieju głównego. Jak potoczy się teraz jego kariera?

Jest przyzwyczajony do cierpliwości i czekania na swoją szansę. – W wieku 14 lat należał do czołówki młodzików w kraju, ale potem wszyscy go poprzerastali o głowę. Gdy miał 16 lat miał niewiele ponad 160 cm wzrostu i rówieśnicy mu odjechali – opowiadała dziennikarzom mama Sebastiana, która wraz z mężem na Wimbledon dotarła dopiero na piąty mecz syna. Pod okiem rodziców Austriak pokonał w nim w pięciu setach rozstawionego Jacka Socka.

– To niesamowita historia. Zawsze marzył, by zagrać turniej wielkoszlemowy. Gdy po finale challengera w Mestre okazało się, że ma wystarczający ranking, od razu zgłosił się do eliminacji na Wimbledonie, choć nigdy nie grał wcześniej na trawie – relacjonowali rodzice, dla których sama wizyta na terenie All England Lawn Tennis Club była niespodzianką. „Przylecieliśmy, bo nikt nie przypuszczał, że Sebastian zajdzie tak daleko” – przyznawali w rozmowie z dziennikarzami po meczu z Sockiem.

Sebastian zawsze miał smykałkę do sportu. Zaczynał od piłki, potem przerzucił się na tenisa, który stał się jego pasją. Zadziwiające, w rodzinnym domu żadnych sportowych tradycji nie było. Ani rodzice, ani starszy brat nie uprawiali żadnego sportu. – Oczywiście, jak to u nas wszyscy jeżdżą na nartach, ale tenis… nie nikt z nas nie gra – mówiła pani Ofner.

Sebastian dość szybko powędrował do szkoły sportowej z internatem pod Wiedniem, gdzie trenują najlepsi austriaccy młodzi tenisiści. Centrum w Suedstadt, to miejsce gdzie trenują kadry Austriackiego Związku Tenisowego, ale także ze swoimi podopiecznymi pracuje Guenther Bresnik, trener nowej gwiazdy austriackiego tenisa – Dominika Thiema (i od niedawna także Jerzego Janowicza). Głównym trenerem młodego Ofnera jest obecnie ojciec Dominika – Wolfgang Thiem.

""
Sebastian Ofner w meczu z Jackiem Sockiem. (Fot. AFP)

– Rodzice uznali, że tenis jest ważny, ale nie najważniejszy i najpierw miałem skończyć szkołę. Właściwie na poważnie, po sześć godzin dziennie, trenować zacząłem po maturze – mówił sam zainteresowany po zwycięstwie z Sockiem. Wtedy też okazało się kto jest głównym sponsorem młodego Austriaka.

– Od dwóch lat jestem żołnierzem kontraktowym. Mam teraz stopień kaprala, a armia wspiera mnie i pomaga w karierze – wyjaśniał Ofner dlaczego jedną z naszywek reklamowych na jego stroju jest znak armii austriackiej. Zaskoczenia nie kryli licznie obecni na konferencji prasowej niemieccy dziennikarze, dla których wsparcie armii w tenisie jest czymś zupełnie nowym. – Biatlon, sporty zimowe, może lekka atletyka tak, ale tenis? To niespotykane – dziwili się Niemcy.

Ofner z zaskakującym, jak na 21-latka, luzem opowiadał o innych aspektach swojej błyskawicznej kariery na Wimbledonie. Gdy dotarł na Roehampton, przed pierwszym meczem w eliminacjach, udało mu się potrenować zaledwie dwie godziny, bo potem spadł deszcz. Okazało się, że trawa wyjątkowo mu przypasowała. – Dobrze serwuję, co jest ważne na trawie, mam pewny bekhend, trochę się martwiłem o forhend, ale dałem radę – żartował Austriak, który pierwszy pięciosetowy mecz rozegrał już w decydującej fazie eliminacji, gdy wybronił się ze stanu 0-2 w setach.

– Chyba się nie spodziewałem, że zajdę tak daleko, bo zabrałem tylko dwa komplety strojów, ale jakoś dałem radę. Jak awansowałem do turnieju głównego, to za bon prezentowy kupiłem sobie w sklepie na Wimbledonie nową białą bluzę i jest ok – opowiadał ze swadą. O tym, że nie ma kontraktu sprzętowego nawet nie musiał dodawać, bo wszystko co zakładał na mecze było „od Sasa do Lasa” – koszulka Asics, spodenki Erima, skarpetki Puma, buty Babolat. Najważniejsze było, że wszystko zgodnie z regułami najstarszego turnieju tenisowego – białe.

""
Sebastian Ofner podczas spotkania z Alexandrem Zverevem. (Fot. AFP)

Austriak żartował też ze swojego podobieństwa do występującego przed laty pop gwiazdy sceny (nie tylko austriackiej) Falco. Autor „Rock me Amadeus” był swego czasu na listach przebojów połowy Europy, a Ofner ze swoją fryzurą i wyrazem twarzy jest łudząco do niego podobny.
Zainteresowanie niemieckich dziennikarzy Ofnerem nie było przypadkowe. W trzeciej rundzie grał bowiem z najzdolniejszym 20-latkiem w tourze Saszą Zwierewem. Obaj mieli z sobą już do czynienia w młodszych kategoriach wiekowych.

– Wydaje mi się, że Sebastian był w reprezentacji Davis Cup Junior, z którą graliśmy, ale był zawodnikiem rezerwowym i nie grał ani singla, ani debla – opowiadał Zwierew przed ich pierwszym dorosłym meczem. Tak samo pamiętał to też Ofner, dla którego już wtedy Zwierew był gwiazdą.

– Po prostu inaczej się rozwijaliśmy – mówił Austiak. Dziś ciągle to Niemiec ma przewagę i w meczu trzeciej rundy nie dał austriackiemu kapralowi szans, wygrywając pewnie w trzech setach. Ofner podchodzi do tego jednak ze spokojem. – Mam czas, mam wsparcie i liczę, że teraz po występie w Londynie dostanę kolejnych parę szans w turniejach w Austrii. Może w Kitzbuhel, może w wiedeńskiej Stadthalle. Zobaczymy – zastanawiał się 21-latek, który dzięki pięciu wygranym meczom na Roehampton i Wimbledonie przeskoczy z miejsca nr 217 w okolice 152.

– Nikt z nas się tego nie spodziewał. Przynajmniej nie w takim tempie. Ale to nie jest ostatnie słowo Sebastiana. Tego akurat jestem pewna – prorokuje mama Sebastiana Ofnera. A wszyscy w kraju gór i narciarzy zastanawiają się jak daleko zajdzie chłopak z Bruck an der Mur. Pewne na razie jest, że na trawie gra już lepiej niż jego krajan ze Styrii – Thomas Muster. Były lider rankingu ATP i mistrz Rolanda Garrosa z 1995 roku nigdy nie wygrał meczu na wimbledońskiej trawie.

Adam Romer, Wimbledon