Wimbledon: finał – stawka większa niż…

/ Krzysztof Sawala , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Novak Djoković i Roger Federer zagrają w niedzielę o triumf w wielkoszlemowym Wimbledonie. Serb po raz drugi czy Szwajcar po raz ósmy? W finałowym pojedynku na szali będzie jednak znacznie więcej niż tylko tytuł w Londynie.

Rozpoczynało ich 128, teraz zostało już zaledwie dwóch. Dwóch wielkich czempionów, dwie postaci z absolutnie najwyższego tenisowego piedestału. Jednak mimo że o zwycięstwo zmierzą się najwyżej rozstawiony zawodnik imprezy oraz turniejowa „czwórka” to będzie to starcie graczy, którzy w ostatnim czasie przeżywają swoje problemy. Bardzo wiele mówi się, odliczając kolejne miesiące, o wydłużającej się serii kolejnych Wielkich Szlemów bez triumfu Rogera Federera – Szwajcar po raz ostatni wygrywał przecież dokładnie dwa lata temu, właśnie w Wimbledonie. Trzeba jednak też zauważyć, że i Djoković na jeszcze jeden wielkoszlemowy tytuł czeka już od Australian Open 2013, choć od tego czasu trzykrotnie meldował się w finałach.

– To nie jest tak, że nie doceniam osiągnięcia finału w turnieju Wielkiego Szlema, to też jest wspaniały wynik, nikt przecież nie daje go za darmo. Ale wiem zarazem, że mogę wygrywać decydujące mecze, mogłem je wygrać w ciągu ostatnich dwóch lat. To daje mi ogromną motywację przed starciem z Federerem. Tytuł na Wimbledonie byłby dla mnie czymś niezwykłym – opisuje swoje nastawienie Serb. Dla Djokovicia niedzielny mecz będzie miał też dodatkową stawkę – jeżeli wygra Wimbledon po raz drugi, co byłoby jego siódmym tytułem w Wielkim Szlemie, po 40 tygodniach zmieni na pierwszym miejscu rankingu ATP Rafaela Nadala i powróci na pozycję lidera.

Niezależnie od wyniku finału, do pierwszej trójki światowej listy, po roku nieobecności, ponownie zawita Federer. Bez wątpienia jednak jakiekolwiek miejsce w rankingu, prócz pierwszego, dziś nie zajmuje głowy szwajcarskiego mistrza. W jego myślach jest natomiast jeden cel – kolejny, już 18. wielkoszlemowy skalp, który pozwoli mu umocnić się na liście rekordzistów w tym względzie i „uciec” Nadalowi, który po wygranej na Roland Garros zbliżył się do Szwajcara na odległość trzech zwycięstw. Tenisista z Bazylei, jeżeli pokona Djokovicia, zdobędzie też jako pierwszy zawodnik w historii, ósmy tytuł w Londynie, dzięki czemu stanie się samotnym liderem wśród wimbledońskich triumfatorów.- dziś dzieli to miejsce wraz z Petem Samprasem. Federer zostałby również najstarszym zwycięzcą Wimbledonu w historii ery open. W niedzielę będzie miał dokładnie 32 lata 10 miesięcy i 28 dni.

Biorąc pod uwagę drogę obu tenisistów, trzeba stwierdzić, że była ona w wykonaniu Szwajcara dużo pewniejsza, przebrnięta w znacznie lepszym stylu. Federer stracił bowiem jak dotąd w tegorocznej edycji tylko jednego seta – w ćwierćfinałowym meczu przeciwko Stanowi Wawrince. Wspaniale funkcjonuje serwis siedmiokrotnego mistrza Wimbledonu – Federer dotychczas zaledwie raz, również w meczu z Wawrinką, został przełamany. Bez najmniejszych problemów pokonywał natomiast Paolo Lorenziego, Gillesa Mullera, Santiago Giraldo, Tommy’ego Robredo oraz w półfinale Milosa Raonica. Przez cały turniej bardzo dobrze prezentował się pod względem fizycznym, świetnie serwował i poruszał się po korcie. W porównaniu z formą z sezonu 2013 Szwajcar wygląda naprawdę znakomicie.

Dyspozycja Serba jest z kolei pewną niewiadomą. Fakt, że Djoković wywalczył sobie awans do trzeciego wimbledońskiego finału w ciągu ostatnich czterech lat. Nie sposób jednak nie zauważyć, że jego gra nie jest równie solidna i pewna, jak choćby na Foro Italico w Rzymie czy podczas turniejów w Indian Wells czy Miami. „Nole” rozpoczął spokojnie, od łatwej wygranej nad Andriejem Gołubiewem. Tuż za spotkaniem z Kazachem czaiła się pierwsza pułapka – Czech Radek Stepanek zmusił Serba do ogromnego wysiłku, urwał mu partię i kilka razy poważnie postraszył. Dwa kolejne mecze to dwóch Francuzów po drugiej stronie siatki i wygrane bez straty seta. Starcie z Gillesem Simonem jeszcze nie wzmiankowało o poprawiającej się dyspozycji, ale za to w pojedynku z Jo-Wilfriedem Tsongą w 1/8 finału tenis Serba zaimponował. Wrócił spokojny, bezwzględny Djoković, który zneutralizował naprawdę świetnie grającego Tsongę. Wreszcie dwa ostatnie spotkania – najbardziej kryzysowe starcie z Marinem Ciliciem, który zafundował Serbowi pięciosetowe spotkanie oraz piątkowy półfinał z Grigorem Dimitrowem, wygrany z jedną straconą partią. Którego Djokovicia zobaczymy w niedzielę?

– Przeszedłem przez bardzo trudne mecze w tym turnieju. Traktuję to jednak jako mój atut i wierzę, że z tych doświadczeń będę potrafił skorzystać w spotkaniu o tytuł. To niezwykle ważne, że mimo przegrania seta lub nawet dwóch z Ciliciem, umiałem wrócić do pojedynku. Dlatego jestem bardzo pozytywnie nastawiony – przyznał Serb.

– Mam świadomość swojego wieku, wiem, że nie wygram już dziesięciu Wielkich Szlemów. Chcę cieszyć się każdą chwilą tu na Wimbledonie, gdzie już dziewiąty raz zagram w finale. Dam z siebie wszystko w mecze z Novakiem i jestem pewiem, że stoczymy kolejny wspaniały mecz – zakończył Federer.

NOVAK DJOKOVIĆ (SERBIA, 1) – ROGER FEDERER (SZWAJCARIA, 4)

Kort centralny, godzina 15 czasu polskiego.

Bilans meczów: 16 – 18
Ostatnie spotkania:

Monte Carlo Masters – maj 2014 (korty ziemne) – 7:5, 6:2 dla Federera
Indian Wells Masters – marzec 2014 (korty twarde) – 3:6, 6:3, 7:6 (3) dla Djokovicia
Dubaj – luty 2014 (korty twarde) – 3:6, 6:3, 6:2 dla Federera