Wimbledon: krok do tenisowego raju
Coś, co jeszcze miesiąc temu wydawało się nierealne, teraz jest na wyciągnięcie ręki. Agnieszkę Radwańską od tenisowego raju dzieli jeden wygrany mecz. Ale o zwycięstwo z Garbine Muguruzą na pewno nie będzie łatwo.
Muguruza z pewnością będzie groźniejszą rywalką niż Madison Keys. Mierząca 182 centymetry Hiszpanka na korcie również jest zwolenniczką szybkich i siłowych rozwiązań. Może nie serwuje tyle asów i nie gra aż tak mocno jak Amerykanka, ale za to lepiej się porusza i nie popełnia tak wielu prostych błędów. O tym, że radzi sobie z regularnymi, dobrze broniącymi tenisistkami można się było przekonać w trakcie tego Wimbledonu. Pokonała Angelique Kerber i Caroline Wozniacki. Kolejną trudną rywalkę, Timeę Bacsinszky wyeliminowała w ćwierćfinale. Co ciekawe – był to jedyny ćwierćfinał, który zakończył się w dwóch setach.
Agnieszka Radwańska również jest w świetnej formie. Po raz trzeci na przestrzeni 4 lat awansowała do najlepszej czwórki Wimbledonu. To znakomite świadectwo jej wielkich możliwości na nawierzchni trawiastej. Polka plan gry z rywalkami takimi jak Muguruza ma doskonale przećwiczony – wytrzymywać ataki, bronić do upadłego, czasem kontrować i przede wszystkim zmuszać rywalkę do popełniania błędów. Głębokimi zagraniami, rozstawianiem rywalki po korcie i pierwszym serwisem. Te czynniki wydają się kluczowe dla osiągnięcia celu – jeśli Radwańska będzie w stanie zagrywać trudne piłki, automatycznie wytrąci z rąk Hiszpanki jej podstawową broń. Atak.
Jak należy grać z Muguruzą, Radwańska pokazała w zeszłym roku w Australian Open. Wtedy wygrała 6:1, 6:3, a Tomasz Wiktorowski uznał tamten mecz za jeden z najlepszych w wykonaniu Polki. Oczywiście od tamtej pory sporo się zmieniło, Hiszpanka nieco dojrzała, okrzepła, stała się jeszcze lepszą zawodniczką. Potwierdzają to bezpośrednie pojedynki w tym sezonie – i w Sydney, i w Dubaju wygrywała Muguruza. Ale Radwańska była wtedy w kryzysie. A teraz znów jest w formie, może nawet życiowej.
Za Radwańską przemawia jeszcze jeden atut, którego wagi nie można przecenić. Mowa oczywiście o doświadczeniu. 26 lat to idealny wiek na osiąganie wielkich sukcesów. Na dodatek Polka dobrze już zna smak walki o wielkoszlemowy finał – ma za sobą dwa półfinały Wimbledonu (wygrany z Angelique Kerber w 2012 roku i przegrany z Sabine Lisicki w 2013 roku) oraz półfinał Australian Open (przegrany w 2014 roku z Dominiką Cibulkovą). Muguruza takich wpisów w tenisowym CV jeszcze nie ma. Jedynie w tym i poprzednim sezonie osiągnęła ćwierćfinały Roland Garros. Ma już więc na koncie największy sukces w karierze – może to zdjąć z niej presję, ale także utrudnić koncentrację. Mało komu nie trzęsie się ręka na myśl o debiutanckim finale imprezy wielkoszlemowej.
Argumenty przemawiające za jedną i drugą tenisistką można by mnożyć. Ich bilans i tak oscylowałby wokół zera. Zapowiada się więc zacięte spotkanie, a problemy ze wskazaniem faworytki potwierdzają bukmacherskie kursy. Minimalnie faworyzują one Muguruzę – np. eksperci z bet365.com propnują kurs 1,80 na Hiszpankę i 2,00 na Polkę.
Rozwiązanie polsko-hiszpańskiej hiszpańskiej poznamy w czwartkowe popołudnie. Początek meczu zaplanowano na godzinę 14 czasu polskiego, oczywiście na korcie centralnym. Bez względu na wynik Agnieszka Radwańska będzie bardzo zadowolona ze startu w Londynie. Choć sama zapewnia, że nikomu nie musi niczego udowadniać, to tym półfinałem udowodniła już bardzo wiele. A jeśli Polka wykona jeszcze jeden krok, to już w ogóle będzie pięknie!



