Wimbledon: księżniczka versus królowa

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Garbine Muguruza zrobiła już na tym Wimbledonie więcej, niż się po niej spodziewano. Zaszokowała tenisowy świat i na tym nie poprzestaje. Chce wygrać. Serena Williams też, bo jeśli przegra, w tym roku kalendarzowego Wielkiego Szlema nie zdobędzie.

To finał wbrew przewidywaniom, rankingowym tabelkom i logice. Obecność Williams nikogo nie powinna, wręcz nie może dziwić. Tak samo jak nie powinny zamazywać rzeczywistego obrazu jej chwilowe, często jednosetowe dołki. Jak trudna, długa i wyboista nie byłaby jej droga do finału, i tak wychodzi na kort jako faworytka. I tak trzeba się jej obawiać i spodziewać pokazu nieprzeciętnych umiejętności. Bo Williams stać dosłownie na wszystko. Może słaniać się i narzekać na zdrowie, ale kiedy przyjdzie co do czego, potrafi grać genialnie. Tak jak w Paryżu.

Ale obecność Garbine Muguruzy w finale zasługuje na miano sensacji (trochę pozornie). Nazwisko Hiszpanki bardzo rzadko, a może i w ogóle, padało w kontekście faworytek do zwycięstwa na Wimbledonie. Zwłaszcza, jeśli spoglądało się na jej połówkę drabinki, w której znalazły się też obrończyni tytułu Petra Kvitova czy Simona Halep i jeszcze 8 innych, wyżej rozstawionych zawodniczek. Jako o wielkiej nadziei kobiecego tenisa mówi się o niej już dawna. Nie było natomiast żadnych przesłanek, by uznać, że to akurat ten turniej będzie tym przełomowym. Niezależnie od tego, jak skończy się sobotni finał, Muguruza już otworzyła sobie wrota do wielkiej kariery. Była w jej przedsionku, ale brakowało tego jednego kroku. Zrobiła go.

21-latka kolejne rywalki eliminowała już nie wbrew logice, a były to zawodniczki nie byle jakie – Angelique Kerber, Caroline Wozniacki, Timea Bacsinszky i wreszcie Agnieszka Radwańska. Tak mógłby powiedzieć tylko ktoś, kto wynik meczu konfrontował z rankingiem. Młoda tenisistka urodzona w Wenezueli na korcie przypominała doświadczoną zawodniczkę z absolutnego topu, która przyjechała na Wimbledon przygotowana do wygrywania. Poza pierwszym i częściowo drugim (dopiero w poniedziałek znajdzie się w czołowej „10”) zgadza się. Zwycięstwo nad Radwańską ją rozochociło. – Ja chcę wygrać ten turniej – wypaliła wcale nie buńczucznie po awansie do finału. Stać ją na to, jeśli przez większość spotkania utrzyma poziom, który prezentowała w pierwszym secie przeciwko Agnieszce. Jest wtedy nie do zatrzymania.

Muguruza nie ma się czego obawiać przed sobotnim spotkaniem. Presja musi jej towarzyszyć – taki już los tenisistki. Ona sama wywrze na sobie presję, bo stoi przed wielką szansą. Już zrobiła coś wielkiego, ale tylko minimalista, a sportowcy do nich nie należą, zadowoliłby się przegranym finałem, kiedy na szali była wieczna sława i wpis do panteonu tenisa. Jednak dla Garbine, w przeciwieństwie do większości zawodniczek, pojedynki z Sereną Williams nie są złem koniecznym. No, może nie w tym stopniu co dla innych. Hiszpanka już raz ograła Amerykankę (przegrała z nią tylko dwa razy). Zrobiła to rok temu w drugiej rundzie Rolanda Garrosa jako 35. tenisistka świata. Potem doszła do ćwierćfinału, w którym uległa późniejszej triumfatorce Marii Szarapowej. Od roku czekała na taki turniej. Tamten był dla niej prawdziwą odskocznią.

Hiszpanie na taki sukces (awans zawodniczki do finału) czekali od 1996 roku i świetnego turnieju Arantxy Sanchez Vicario. Od zwycięstwa Conchity Martinez minęło już 21 lat. Muguruza miała wtedy niespełna roczek. Ale jeszcze dłużej kobiecy tenis czeka na kalendarzowego Wielkiego Szlema. Ostatniego skompletowała w 1988 roku Steffi Graf. Goni ją Serena Williams. W sobotę zagra o 21. tytuł wielkoszlemowy – więcej w erze Open zdobyła właśnie tylko Graff (21). Ewentualny triumf Amerykanki może mieć też smak najstarszego. Dotychczasowa rekordzistka Martina Narvaritlowa zwyciężała w The Championships w wieku 33 lat i 263 dni. Amerykance w sobotę zegar wybije o 26 dni więcej.

Podobno wino im starsze, tym lepsze. Ale czy musujące? Na Wimbledonie każde smakuje równie dobrze. I z taką samą lubością skonsumujmy finał królowej kortu z (jeszcze) księżniczką. Serena Williams – Garbine Muguruza w sobotę na korcie centralnym o 15.