Wimbledon: po przełamanie
Ostatnie miesiące nie były dla Urszuli Radwańskiej łatwe. Losowanie Wimbledonu też nie ułożyło się po myśli Polki, bo już w pierwszej rundzie mierzyć się musi z tenisistką z czołowej dziesiątki.
Trafienie na Angelique Kerber na starcie jednego z najwspanialszych (o ile nie najwspanialszego) turniejów w cyklu wtedy, gdy nie jest się w formie, to ogromny pech. Urszula Radwańska, podobnie jak jej siostra, na trawie grać lubi. Pytanie tylko, czy dane jej będzie tą grą się nacieszyć. Polka ciągle nie może odnaleźć formy sprzed kontuzji. Nie pomógł też turniej w Birmingham (na trawie), gdzie nasza zawodniczka gładko przegrała z Casey Dellacqua.
Kerber na tej nawierzchni jeszcze w tym roku nie grała. Od Rolanda Garrosa miała przerwę. Jeśli mamy szukać jakichś niuansów, które mają pomóc Polce, to jest jeden z nich. Przejście z mączki na trawę nie jest łatwe. Niemka bywa na korcie chimeryczna. Potrafi rozgrywać solidne akcje, korzystając z potężnych leworęcznych forhendów i groźnych bekhendów, ale jak to z takimi zawodniczkami już jest, jeśli idzie, to nie idzie – taktyka pozostaje bez zmian, piłki lądują na autach bądź w siatce, a punkty na koncie przeciwniczki. Radwańska jednak też często miewa problemy z utrzymaniem koncentracji i spokoju. Ważne, aby zdołała to opanować i próbowała wykorzystywać każdą słabość rywalki. Obie tenisistki w rozgrywkach WTA spotkały się raz. Kerber wygrała, tracąc dwa gemy.
Na korzyść Niemki przemawia prawie wszystko. Ale może właśnie w takiej sytuacji, kiedy to rywalka jest tak zdecydowaną faworytką, Radwańska się przełamie. Tenis (szczególnie kobiecy) nie takie historie już widział.



