Wimbledon: półfinały – pojedynek pokoleń

/ Krzysztof Sawala , źródło: wlasne, foto: AFP

W piątek poznamy dwójkę zawodników, którzy zagrają o najcenniejsze trofeum w światowym tenisie. Półfinały Wimbledonu rodzą tyle samo przewidywań, co pytań, tajemnic i niepewności końcowego wyniku.

Zbliżamy się do najważniejszych rozstrzygnięć podczas tegorocznej edycji turnieju. W grze o końcowe zwycięstwo pozostało czterech tenisistów – przedstawicieli dwóch (a może trzech?) tenisowych pokoleń. Roger Federer ma prawie 33 lata i ma prawie dwa razy więcej triumfów przy Church Road niż Milos Raonic, jego półfinałowy rywal, w ogóle występów w Londynie. Jeszcze rok młodszy od 24-letniego Kanadyjczyka jest Grigor Dimitrow. Gdzieś pomiędzy Szwajcarem a wspomnianą dwójką jest zawieszony Novak Djoković, którego kariera trwa już na tyle długo, że uprawnione jest nazywanie Serba tenisistą doświadczonym.

W przededniu wimbledońskich półfinałów wyników nie sposób przewidzieć, ale jedno można stwierdzić z całą pewnością – w Londynie w tym roku koronowany zostanie nowy mistrz. Andy Murray, obrońca tytułu sprzed roku pożegnał się z turniejem już w ćwierćfinale, a padł od ciosów Dimitrowa, który w starciu ze Szkotem pokazał, że jest gotowy do ataku na najwyższe tenisowe szczyty. Czy w niedzielę zobaczymy jednak mistrza „nowego-starego” (Federer, Djoković) czy absolutnego debiutanta w tej roli, przekonamy się w piątkowy wieczór lub dopiero w niedzielne popołudnie.

NOVAK DJOKOVIĆ (SERBIA, 1) – GRIGOR DIMITROW (BUŁGARIA, 11)

Bilans meczów: 3 – 1
Ostatnie spotkanie: Roland Garros 2013 (korty ziemne) – 6:2, 6:2, 6:3 dla Djokovicia

Biorąc pod uwagę rewelacyjny występ Bułgara w ćwierćfinale przeciwko Andy’emu Murray’owi wydaje się, że tylko kibice Szkota mogą żałować, że to właśnie Dimitrow stanie w szranki z Djokoviciem w pojedynku o finał Wimbledonu. Takie zestawienie, mając w pamięci to co Dimitrow zaprezentował w środę, gwarantuje wspaniałe emocje, a co najistotniejsze, otwiera drogę do potencjalnej niespodzianki. Szczególnie, jeśli spojrzymy na męki Serba w starciu z Chorwatem Marinem Ciliciem.

Po stronie Djokovicia bezsprzecznie stanie doświadczenie. Chodzi tu zarówno o doświadczenie w sensie ogólnym, a więc ogrania, czytania sytuacji na korcie, ale także o doświadczenie spotkań na tym etapie wielkoszlemowych imprez. Rzućmy okiem na statystyki, bo w tej kwestii są one u Serba niezwykłe – piątkowy mecz będzie piątym z rzędu półfinałem Wimbledonu, 15. z 17. ostatnich Wielkich Szlemów, a także dokładnie 100. półfinałem turnieju ATP w karierze. U Bułgara te liczby, także rzecz jasna ze względu na wiek, są znacznie mniej okazałe. Jedna z nich wydaje się być najważniejsza – Dimitrow po raz pierwszy w życiu zagra o wielkoszlemowy finał.

Wielu obserwatorów mówi jednak wyraźnie – szanse to 50/50, jeżeli nie nawet minimalnie wyższe po stronie Bułgara. Wskazuje się, że tegoroczny Wimbledon może być, tak jak w szerszej perspektywie cały sezon 2014, momentem zwrotnym w karierze Dimitrowa, podczas którego przechodzi on swoiste „przyspieszone dojrzewanie”, z którego może wyjść już nie tylko jako talent, jako mistrz przyszłości, ale jako jedna z czołowych rakiet świata, przygotowana do długich lat sukcesów na zawodowych kortach. Dość powiedzieć, że w poniedziałek, niezależnie od tego co się jeszcze wydarzy w Londynie, Dimitrow będzie po raz pierwszy w czołowej dziesiątce rankingu.

""
Foto: AFP

Lekceważenie Djokovicia byłoby jednak ogromną pomyłką i z pewnością Bułgar tego nie zrobi. Serb już niejednokrotnie okazywał słabości, tak jak w środę z Ciliciem, by chwilę później ponownie stać się tenisistą nie do zatrzymania. Turniej w wykonaniu „Nole” to pewnego rodzaju sinusoida. Łatwe zwycięstwa przeplatał występami średnimi, jak choćby z Simonem czy Stepankiem. Fantastyczną dyspozycję w 1/8 finału z Tsongą trochę przygasił z kolei niewyraźnym spotkaniem z Ciliciem i wygraną dopiero w piątym secie. Djoković ma jednak w sobie gen zwycięzcy i można być pewnym, że z walki o drugi tytuł na kortach Wimbledonu łatwo nie zrezygnuje.

ROGER FEDERER (SZWAJCARIA, 4) – MILOS RAONIC (KANADA, 8)

Bilans meczów: 4 – 0
Ostatnie spotkanie: Australian Open 2013 (korty twarde) 6:4, 7:6, 6:2 dla Federera

Powiedzieć, że to spotkanie wimbledońskiego Dawida z Goliatem to jak nie powiedzieć nic. W piątek na korcie staną przeciwko sobie bowiem siedmiokrotny mistrz z Londynu i żywa legenda zielonego dywanu przy Church Road Roger Federer, oraz zawodnik, który po raz pierwszy w życiu wychylił głowę na Wimbledonie poza drugą rundę, a więc Milos Raonic. Taki sąd opiera się tylko na liczbach, które w tym przypadku mogą być nieco mylące. Czy ktoś dałby sobie odciąć rękę, że to Szwajcara ujrzymy ponownie w decydującym spotkaniu? Pewnie kilka lat temu – tak. Dziś jednak Federer to już nie tytan, a młody Kanadyjczyk to dużo bardziej poukładany gracz niż jeszcze jakiś czas temu. Szczególnie groźny właśnie na trawie.

Wypisując sobie w notesie listę przewag, które powinien, na papierze, mieć w starciu z Federerem Raonic pewnie większość z nas zatrzyma się góra na dwóch. Po pierwsze – na monstrualnym serwisie, który na nawierzchni trawiastej potrafi wygrywać nie tylko gemy i sety, ale wręcz całe spotkania. Po drugie z kolei, że reprezentant Kanady zrobił już bardzo wiele i w półfinale tak naprawdę nic nie musi. Cała presja spocznie w piątek na barkach tenisisty z Bazylei.

W starciu o finał Wimbledonu 2014 dojdzie do spotkania siły i precyzji, wszechstronności Federera z konsekwentnym wykorzystywaniem swoich atutów przez Raonicia. Kanadyjczyk notuje życiowe osiągnięcie w Londynie i trzeba powiedzieć, że robi to bardzo dobrym stylu. Przede wszystkim świetnie funkcjonuje wspomniany serwis – zawodnik urodzony w Podgoricy wygrywa aż 87% punktów po trafionym pierwszym podaniu, którym operuje ze skutecznością prawie 70%. W dotychczasowych meczach posłał już 147 asów serwisowych (najlepszy wynik w turnieju), w tym 30 w wygranej nad Łukaszem Kubotem w trzeciej rundzie.

""
Foto: AFP

Być może jednak najważniejszy pojedynek będzie toczył się nie po dwóch stronach siatki, ale w głowie szwajcarskiego mistrza. Federer musi mieć świadomość „zamykających się drzwi” do przynajmniej jeszcze jednego wielkoszlemowego tytułu, już 18. w jego niebywałej karierze. Opinia tenisowych znawców jest w zasadzie zgodna – jeśli nie w Londynie, to już nigdzie. Niektórzy dodają jednak wręcz – jeżeli nie teraz, w Wimbledonie 2014, to już nigdy. Szwajcar prezentuje się w tym roku znakomicie, ale podobnie przecież było choćby przed kilkoma miesiącami w Australii. Wtedy jego marsz zakończył się na półfinale i „przeklętym” dla Federera Rafaelu Nadalu. Teraz Hiszpana już w turnieju nie ma, podobnie jak Murraya. Z „wielkiej czwórki” został tylko Djoković, który jednak nie jest w absolutnie najwyższej formie i którego Szwajcar pokonywał już w Londynie dwa lata temu w półfinale, w ich jedynym starciu na trawie.

Federer będzie miał, obok całej listy atutów, po swojej stronie jeszcze jeden – doping publiczności zgromadzonej na korcie centralnym. To on, po odpadnięciu Andy’ego Murraya, jest teraz faworytem Brytyjczyków do końcowego zwycięstwa. To uczyniłoby go najwybitniejszym zawodnikiem w historii Wimbledonu – z ośmioma tytułami Federer stałby się samodzielnym rekordzistą.

PROGNOZA POGODY

Prognozy na piątek są bardzo optymistyczne. Podczas półfinałów powinno świecić słońce, a ewentualne opady są zapowiadane dopiero na bardzo późny wieczór.

PLAN GIER

Kort centralny: (od godziny 14 czasu polskiego)
Novak Djoković (Serbia, 1) – Grigor Dimitrow (Bułgaria, 11)
Roger Federer (Szwajcaria, 4) – Milos Raonic (Kanada, 8)