Wimbledon: Wyobraźnia Tima wiedziona na pokuszenie

/ Artur Rolak , źródło: Korespondencja z Londynu, foto: AFP / East News

Nie jest to już główny temat rozmów, ale o decyzji WTA, ATP i ITF o pozbawieniu uczestników Wimbledonu punktów rankingowych wciąż jeszcze gdzieniegdzie słychać. Dziś do listy obrabowanych można dopisać Tima van Rijthovena – tenisistę spoza setki klasyfikacji singlistów, który właśnie awansował do czołowej szesnastki The Championships, ale w rankingu na razie nie podskoczy.

Korespondencja z Londynu

Twórz z nami najlepszy magazyn tenisowy, zostań patronem Tenisklubu: https://patronite.pl/Tenisklub!

Gdyby zaraz po Roland Garros ktoś obiecał Holendrowi, że znów dostanie zaproszenie do głównego touru, że wejdzie na trawę i do końca czerwca nie przegra na tej nawierzchni żadnego meczu, toby się najpierw zdziwił, a potem zaczął zastanawiać, czy to oby nie sen. Tak się właśnie wahał, kiedy obudził się we własnym łóżku po turnieju w s’-Hertogenbosch, niecałą godzinę jazdy samochodem z rodzinnego Roosendaal. Spojrzał na półkę – puchar za zwycięstwo stał na swoim miejscu, więc to jednak jawa.

Jako junior chodził do jednej „klasy” z Andriejem Rublowem, Taylorem Fritzem, Reillym Opelką czy Jaume Munarem, więc łatwo nie miał. Miejsce w połowie drugiej dziesiątki rankingu ITF długo pozostawało jego najlepszym wspomnieniem, zwłaszcza w długie zimowe wieczory 2017 i 2020 roku, które przesiedział w domu lecząc kontuzje.

Nie ma jednak tego złego, co na dobre by nie wyszło. – Tenisowo czuję się na mniej niż 24 lata – powiedział kilka miesięcy temu, kiedy jego nazwisko mówiło coś, a i to niezbyt donośnie, jedynie znawcom tenisa w Holandii. Poza siłami fizycznymi Van Rijthoven skumulował mnóstwo zapału i ambicji. W s’-Hertogenbosch dostał palec w postaci „dzikiej karty”, a wziął sobie od razu całą dłoń, czyli pierwsze zwycięstwo w turnieju ATP World Tour.

Taki zapas entuzjazmu nie mógł wyczerpać się w kilka dni. Poza tym został podsycony „dziką kartą” do Wimbledonu. To miłe ze strony władz All England Lawn Tennis Clubu, że od dawna widzą trochę dalej niż koniec rankingu brytyjskiego i chętnie zapraszają do udziału w The Championships graczy zagranicznych.

Van Rijthoven nie mógł odwdzięczyć się lepiej – otworzył drugą dziesiątkę nazwisk tenisistów, którzy w erze open wymachując „dziką kartą” awansowali do czwartej rundy Wimbledonu; czwartej rundy lub, jeśli ktoś woli liczyć od końca, 1/8 finału. Ostatnim takim kozakiem był siedem lat temu Denis Kudla, ale wspomnienie – choć dziś jeszcze mocno przedwczesne – o 2001 roku i Goranie Ivaniszeviciu wodzi wyobraźnię na pokuszenie.

Teraz Holender może spokojnie spojrzeć w drabinkę. Już mu na pewno donieśli, że kolejnym rywalem będzie Novak Dźoković, ale Van Rijthoven – zresztą jak wszyscy na jego miejscu – mógł odpowiedzieć, że do tej pory nie sięgał wzrokiem dalej niż do kolejnej rundy, a poza tym lider rankingu jeszcze nie wygrał z Miomirem Kecmanoviciem.

Czwarta runda, już taki jej urok, zapowiada się fascynująco od góry aż do samego dołu drabinki.


Wyniki

III runda

Tim van Rijthoven (Holandia, WC) – Nikoloz Basilaszwili (Gruzja, 22) 6:4, 6:3, 6:4