Wimbledon: zapowiedź dziewiątego dnia

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: własne/wimbledon.com, foto: AFP

Emocji, jakie we wtorek zafundowały kibicom Agnieszka Radwańska i Maria Kirilenko – organizatorzy także dołożyli swoją cegiełkę – środowe pojedynki nie przebiją. Przynajmniej na papierze. Mecze panów mogą okazać się nie mniej ekscytujące.

Pierwszy mecz dnia ATP: Andy Murray (Wielka Brytania, 4) – David Ferrer (Hiszpania, 5)

Szaleństwa organizatorów Wimbledonu, jak również ogólna dziwność tegorocznego turnieju, wykluczają możliwość wskazania, na którym korcie i o jakiej godzinie odbędą się poszczególne singlowe mecze turnieju panów. Pewne jest tylko to, że Andy Murray próbę osiągnięcia czwartego z rzędu półfinału w Londynie podejmie na korcie centralnym. Jeśli podoła, będzie naprawdę blisko pierwszego w życiu finału – w meczu o wejście do niego zawalczy bowiem albo z Jo-Wilfriedem Tsongą, z którym ma znakomity bilans pojedynków (5-1), albo Philippem Kohlschreiberem, który do tuzów tenisa z pewnością nie należy. Najpierw jednak musi uporać się z Davidem Ferrerem.

Hiszpan zagra w ćwierćfinale Wimbledonu po raz pierwszy, ale jeśli utrzyma dyspozycję z ostatniego pojedynku, w którym rozbił Juana Martina Del Potro, może napsuć mnóstwo krwi faworytowi gospodarzy. Szczególnie że nie tak dawno ograł go na tym samym szczeblu rozgrywek – w meczu o najlepszą czwórkę Rolanda Garrosa. Pod nieobecność Rafaela Nadala, który z turniejem rozstał się już po 2. rundzie, Ferrer broni honoru Hiszpanów. I jak na razie wychodzi mu to rewelacyjnie.

Drugi mecz dnia ATP: Roger Federer (Szwajcaria, 3) – Michaił Jużny (Rosja, 26)

W normalnych okolicznościach nikt nie śmiałby zastanawiać się, czy Roger Federer może mieć jakiekolwiek kłopoty z pokonaniem Michaiła Jużnego. Odpowiedź byłaby nieprzyzwoicie prosta – nie. Szwajcar ogrywa Rosjanina za każdym razem, kiedy spotykają się na korcie. Od 2000 roku uczynił to już trzynastokrotnie. Ale w turnieju, w którym gra zupełnie przeciętnie, a na dodatek doskwierają mu bolące plecy – nie jest to takie oczywiste.

Jużny spisuje się nadzwyczajnie dobrze, o czym najlepiej świadczy fakt, że pierwszy raz w karierze dochrapał się ćwierćfinału Wimbledonu – wcześniej w Londynie aż sześciokrotnie kończył rywalizację na czwartej rundzie. Jeśli pragnie odnotować pierwsze w karierze zwycięstwo nad Federerem, musi tego dokonać jutro, albowiem może to być ostatnia konfrontacja trzydziestoletnich panów.

Polski mecz: A. Radwańska, U. Radwańska (Polska) – s. Errani, R. Vinci (Włochy, 2)

Jeżeli Agnieszka Radwańska i jej siostra Urszula zdecydują się jutro wyjść na kort – mogą się rozmyślić, jeśli pierwsza z nich uzna, że lepiej będzie odpocząć przed singlowym półfinałem z Angelique Kerber; tego scenariusza jednak nie zakładamy – czeka je bardzo trudne zadanie. Zmierzą się bowiem nie tylko z drugą parą świata, Sarrą Errani i Robertą Vinci, ale i z najprężniej rozwijającymi się specjalistkami od gry podwójnej na świecie. Włoszki w tym roku doszły do finału Australian Open, wygrała Rolanda Garrosa, a teraz mierzą w triumf w Wimbledonie.

Krakowskie siostry spisują się jak na razie zaskakująco dobrze, co może dziwić z uwagi na ich długą rozłąkę – do wspólnych występów wróciły po niemal trzech latach przerwy. W pierwszych dwóch meczach nie straciły ani jednego seta, a to stanowi bardzo dobry prognostyk przed zbliżającymi się Igrzyskami Olimpijskimi w Londynie, w których także spróbują swoich sił w grze podwójnej. Kto wie, może i Włoszki nie okażą się dla nich zbyt wysoką zaporą.