WTA Championships: sygnał na jutro
Dwa lata temu od zwycięstwa z Petrą Kvitovą Agnieszka Radwańska rozpoczęła najbardziej udany występ w turnieju mistrzyń, który zakończyła na półfinale. Historia lubi się powtarzać, mawiają…
Ostatnie występy Petry Kvitovej budzą respekt. Na dziesięć jesiennych meczów Czeszka przegrała tylko jeden – w finale turnieju w Pekinie z Marią Szarapową, więc wstydu nie ma. Biorąc pod uwagę obecną dyspozycję Kvitovej, można, a nawet trzeba, jej się obawiać w kontekście konfrontacji z Agnieszką Radwańską. Może chociaż jest zmęczona? – zastanawialibyśmy się, szukając czynników, które mogą pomóc Polce. – Czuję się dobrze. Odzyskałam energię, którą straciłam podczas męczących turniejów w Azji. Jestem zdrowa, a to też bardzo ważne – oświadczyła wczoraj Kvitova. Można główkować, ile w tym prawdy, ile gry, ale Czeszka miała dwa tygodnie na regenerację, więc trudno przypuszczać, żeby nie zdążyła odzyskać sił.
Agnieszka Radwańska podczas azjatyckich występów zaskakiwała, ale negatywnie, przegrywając z tenisistkami, z którymi przegrywać nie powinna. I nie były to jednorazowe wpadki, a trzy dość niezrozumiałe porażki z Varvarą Lepchenko, Caroline Garcią i Robertą Vinci. Zbyt szybkich wniosków o tym, że Polka jest bez formy, wysnuwać z tych wyników jednak nie należy. Radwańska potrafi się pozbierać w trymiga, miała na to sporo czasu i miejmy nadzieję, że w pełni go wykorzystała.
Polce nie będzie łatwo, szczególnie dlatego, że Czeszka jest leworęczna. Radwańskiej z takimi zawodniczkami gra się źle. Dużo będzie zależało od dyspozycji dnia Kvitovej i tego, jak często będzie trafiała serwisem. Z jednej strony Polka będzie musiała uważać na wyrzucające serwisy, z drugiej na równie kąśliwe zagrania do środka – w obu przypadkach piłka będzie naszej tenisistce uciekała i to po stronie bekhendowej, co jest najtrudniejszym wariantem. Kluczem do sukcesu jest trzymanie Czeszki jak najdalej od kortu. Najlepiej za linią końcową i nie w miejscu. Idealnym scenariuszem jest to, aby Kvitova po korcie dużo biegała i nie miała czasu na dokładne ustawianie się do zagrań. Łatwo powiedzieć, trudniej wykonać. Polka to tenisistka, która – trochę siłą rzeczy – częściej znajduje się w defensywie niż ofensywie, szczególnie w konfrontacjach z zawodniczkami siłowymi, których aktualnie w tourze pełno. Każdą krótszą piłkę Czeszki Radwańska powinna jednak próbować wykorzystać i robić to, co umie najlepiej, czyli mieszać rotacjami, długościami i wysokościami zagrań oraz wykorzystywać drop shoty. I, oczywiście, serwis Polki nie może być dla rywalki zachętą do ataku.
W teorii wszystko jest proste, na korcie już tak łatwo nie będzie. Historia pojedynków Agnieszki Radwańskiej z Petrą Kvitovą nie napawa optymizmem przed jutrzejszym meczem, ale to jedno, jedyne zwycięstwo, które Polka odniosła nad Czeszką, miało miejsce podczas turnieju mistrzyń, też na inaugurację, też w grupie, w której oprócz tej dwójki była Maria Szarapowa. Niech to będzie sygnał na jutro.



