WTA Elite Trophy: grupa paradoksów, w której wygrana odpada

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Zhuhai, foto: AFP

Magdalena Rybarikova i Kristina Mladenovic uraczyły kibiców w Zhuhai trzygodzinnym pojedynkiem i ekscytującym widowiskiem w końcówce. Paradoks taki, że to Słowaczka wygrała i odpadła z turnieju, a Francuzka przegrała i wciąż może awansować do półfinału.

– To był świetny mecz, fantastyczna wojna – powiedziała po meczu Mladenovic, najwyżej notowana z uczestniczek WTA Elite Trophy. Doznała 11 porażki z rzędu, w pierwszej chwili była zdruzgotana, ale momenty, w których uciekała spod noża, osłodziły przegraną. I to one nadały spotkaniu takiej dramaturgii. Rybarikova przegrała we wtorek w dwóch setach z Julią Goerges. Walczyła, żeby dać szansę matematyce, żeby w rachubę wchodził jeszcze scenariusz z nią w półfinale. Francuzka grała o zwycięstwo i o każdego seta, który zbliży ją do półfinału.

Dwie partie nie przyniosły rozstrzygnięcia. Trzecia długo nie przynosiła, bo kiedy Słowaczka miała zwycięstwo na wyciągnięcie ręki, Mladenovic swej ręki nie zwalniała. Podejmowała ryzyko. Przegrywała 3:5, a rywalka w dwóch kolejnych gemach miała trzy piłki meczowe. Francuzka uderzała mocno, agresywnie, brała challenge, robiła wszystko, żeby mecz trwał. I trwał, bo wyrównała na 5:5. Przy stanie 5:6 jeszcze jednego meczbola miała przeciwniczka – z nim też sobie poradziła. W tie breaku Słowaczka osiągnęła pokaźną przewagę, bo 6-3, ale dziesiąta rakieta świata po raz piąty i szósty oddaliła widmo porażki. Przy siódmej piłce meczowej dla Rybarikovej sięgnęła po potężne uderzenie „inside out”. To był zły wybór.

Ale kto myślał, że półfinalistka Wimbledonu ocaliła swe szanse na półfinał, mylił się. To największy paradoks. Walczyła, żeby ładnie pożegnać się z turniejem. No, i trochę wzbogacić, bo każde zwycięstwo gwarantuje trochę punktów rankingowych i trochę więcej gotówki. Rybarikova pokonała Mladenović, Rybarikova ma jedno zwycięstwo, Mladenović żadnego, ale to Mladenović może zagrać w półfinale.

Nadzieja, że mimo porażki, już jedenastej kolejnej, sezon zakończy się pozytywnym akcentem, być może pomogła Francuzce szybciej się otrząsnąć. Na konferencji nawet się śmiała, kiedy słynny już tłumacz przekładał jej długie wypowiedzi na chiński. – To mój najlepszy mecz od dłuższego czasu. Był bardzo długi, przeżywałam wzloty i upadki. Ale czułam, że to ja dyktuję warunki, to ja zdobywam punkty. Tylko że to także ja popełniam błędy. Trochę mi dziś zabrakło. Mogę wiele wynieść z tego meczu, wiele pozytywów. Wiedząc, że Magdalena to bardzo dobra tenisistka i grała swój tenis, czuję się nieco lepiej – przyznała.

Druga część sezonu dla Mladenovic to pasmo udręk. W dziesięciu turniejach nie przeszła rudny. Jedenasty zaczęła od porażki, uratował ja system z fazą grupową. – To dość wyjątkowy sezon. Jego druga część jest dramatyczna, okropna. Pierwsza także dramatyczna, ale w pozytywnym tego słowa znaczeniu – mówiąc to, roześmiała się. – Bez względu na to, jak się kończy, wiele w tym sezonie udowodniłam. Można grać równo, powiedzmy solidnie przez cały rok. Prawdopodobnie mogłabym w ten sposób zakończyć na podobnym miejscu, ale mam za sobą sześć znakomitych miesięcy i sześć bardzo złych. To prawdopodobnie pod każdym względem najlepszy sezon w mojej karierze. Pod względem nauki, doświadczeń, przeżyć. Wyjdę z niego dużo mocniejsza – opowiadała o swoich tegorocznych wrażeniach.

Drugi mecz trwał znacznie krócej. Na tyle, że Kristina Mladenovic jeszcze nie wyszła z biura prasowego, a Ashleigh Barty już cieszyła się ze zwycięstwa nad Anastazją Pawluczenkową. Pokonała ją 6:4, 6:1 i w grupie „róża” to jej teraz najbliżej do półfinału. Rosjanka zakończyła już rywalizację. Jeśli Australijka w czwartek urwie choćby jednego seta Kerber, zagra w Zhuhai o finał, bo w takiej konfiguracji będzie miała najlepszy stosunek setów.

Tajemnica tak udanego otwarcia Barty? – Ten kort jest dość podobny do tego w Brisbane, na którym trenuję. Komfortowo się tutaj czuję, a poza tym w roku w Azji radzę sobie – powiedziała. W Zhuhai młodszej tenisistki nie ma. A jeszcze kilka miesięcy temu na wieść o obecności młodej Australijki nawet w małym mastersie należałoby się uszczypnąć w rękę i sprawdzić, czy nie wkradł się drukarski chochlik. – Znalazłam się w całkiem innym położeniu niż w styczniu. Czuję się zaszczycona, w ogóle tu grając, a do tego jeszcze zwycięstwo. Czekam już na jutrzejsze spotkanie, wyjdę na kort, zagram, ciesząc się wolnością, i zobaczymy, co wyjdzie – opowiadała najlepsza australijska tenisistka.

21-latka debiutuje w turnieju kończącym sezon. Takim, w którym singlistki rywalizują w grupie. – To całkiem inne, przez cały rok nie gramy turniejów w takim formacie. Ale dla mnie to kolejny mecz. Wychodzą i staram się wygrać. Gdybym miała porównać, najbliżej temu do Pucharu Federacji, gdzie porażka nie przekreśla. Uwielbiam taki format rozgrywek. Często miałam z nim do czynienia w juniorskich czasach. Ale generalnie nie zastanawiam się nad tym, kiedy wychodzę na kort – przyznała Barty. Trudno, żeby się zastanawiała, skoro w tej grupie na razie to jej matematyka jest najmniej potrzebna.

Korespondencja z Zhuhai, Antoni Cichy


Wyniki

Grupa "azalia":
Magdalena Rybarikova (Słowacja, 10) – Kristina Mladenovic (Francja, 1) 7:5, 1:6, 7:6(5)

Grupa "róża":
Ashleigh Barty (Australia, 10) – Anastazja Pawluczenkowa (Rosja, 4) 6:4, 6:1