WTA Elite Trophy: nowe oblicze chińskiego tenisa
Turnieje takie jak WTA Elite Trophy to przejaw nowej ery w chińskim tenisie. Coraz więcej rozgrywek, coraz większa publiczność. O zmianie opowiedziała sama Shuai Peng, a ona wie, co mówi.
Chiny zaczynają być tenisowym kolosem. Jeszcze nie na korcie, bo następczyni Na Li na razie nie widać, w Zhuhai raczej się nie ujawni, skoro dziką kartę otrzymała 31-letnia Shaui Peng, nikomu oczywiście nie wypominając wieku. Ale organizacyjnie Chińczycy już weszli do pierwszej ligi. Organizują już kilka turniejów, które coś znaczą, bo do kalendarza wnoszą, oczywiście oprócz sporych nagród punktowych, także te pieniężne i to sowite. W samym Zhuhai dwanaście tenisistek podzieli się przeszło 2 milionami dolarów. Na głowę średnio przypada około 180 tysięcy. Dobrze, gdyby w parze z atrakcyjnymi imprezami, a u kobiet jest choćby Wuhan, Pekin i teraz WTA Elite Trophy, szło zainteresowanie. Tu też dzieje się coraz lepiej.
Można powiedzieć lepiej późno, niż wcale. W 2008 roku w Pekinie odbywały się igrzyska olimpijskie. Nawet od tego czasu, w ciągu 9 lat, nastąpiła poprawa. – Miałam 18 lat, pojechałam na duży turniej i pamiętam, jak to wyglądało. W Chinach nastąpił wielki rozwój. Na mecze przychodzi coraz więcej osób, które rozumieją tenisa. Nawet w 2008 roku było inaczej, teraz publiczność stale rośnie – opowiadała podczas pomeczowej konferencji Shuai Peng.
31-latka debiutuje w turnieju tej rangi. Jest obecnie numerem jeden chińskiego tenisa. Trochę ludzi przyszło oglądać jej mecz z Coco Vandeweghe. Na tyle dużo, że utrzymanie kompletnej ciszy podczas wymian czasem graniczyło z cudem, jakby kibice chcieli zaprzeczyć swemu zorientowaniu w tenisowych regułach. Przede wszystkim wtedy, kiedy piłeczka już dłużej latała nad siatką i akcja zmierzała do punktu kulminacyjnego. Publiczność komentowała zagrania obu gromkimi „ochhhh”, „achhhh” – raz wyrażając zachwyt, za chwilę rozczarowanie. Później odgłosy rozczarowania przeważały, bo po pierwszym wygranym 6:3 secie dwa następne przegrała do trzech i do dwóch.
– Jestem podekscytowana z powodu dzikiej karty, że mogą tu zagrać obok zawodniczek z Top 20. Kiedy zaczynałam mecz, nie myślałam o tym, czy mogę wygrać albo czy przegram. Chciałam robić swoje. To dla mnie bardzo cenne doświadczenie. Po raz pierwszy gram w Zhuhai, nie mam tu praktyki meczowej. Wiem, jak mocno Coco potrafi uderzać. Bardzo dobrze jednak rozpoczęłam spotkanie. W drugiej i i trzeciej partii CoCo zaczęła już lepiej grać. Bardzo mocno uderzała. Miałam problem z realizacją taktyki. Nie posyłałam piłeczki tam, gdzie chciałam, kąty nie były takie, jak powinny. Nie radziłam sobie z jej serwem. Także podczas swoich gemów serwisowych grałam pod presją – oceniła pojedynek.
Na pocieszenie dla Peng, widzów i organizatorów, mały masters tak jak i duży ma w sobie to do siebie, że jeden przegrany mecz nie tylko nie eliminuje z rozgrywek. A chińscy kibice mogą przebierać, bo w deblu grają aż cztery pary gospodarzy. Nawet jeśli Chinek zabraknie, fanów nie powinno. Swoich sympatyków mają tu wszystkie tenisistki. Fankluby zawodniczek nie przyjechały, ale kiedy grała Vandeweghe, na trybunach pojawiła się amerykańska flaga, podczas meczu Julii Goerges kibice machali własnoręcznie przygotowanymi plakatami, demonstrując uwielbienie dla Niemki. Wielką popularnością cieszy się Sloane Stephens, choć w Chinach nigdy nie rozegrała dobrego turnieju. To dowód, że faktycznie Chińczycy tenisa śledzą nie od wielkiego dzwonu i nie tylko u siebie w kraju.
Korespondencja z Zhuhai, Antoni Cichy



