Wygadany Belg i uśmiechnięta Słowaczka
Adam Romer, korespondencja z Paryża
W niedzielę w Paryżu zapowiadało się na dzień cudów, ale ostatecznie z niespodzianek ostała się tylko jedna: Dominika Cibulkova pokonała liderkę światowego rankingu Wiktorię Azarenkę. Wygrali swoje mecze Novak Djoković i Roger Federer, a porażkę Swietłany Kuzniecowej trudno uznać za zaskakującą.
Po imponującym zwycięstwie nad Agnieszką Radwańską Swietłana Kuzniecowa na pewno dużo więcej obiecywała sobie po spotkaniu z Włoszką Sarą Errani. Nim mecz na korcie Philippe’a Chartiera rozkręcił się na dobre było już po pierwszym secie. Rosjanka przegrała go do zera w niespełna pół godziny.
– Swietłanie przytrafiło się to samo co waszej Agnieszce dwa dni temu. Była faworytką, usztywniła się i łatwo przegrała – wyjaśnia w dwóch zdaniach siedząca obok mnie rosyjska dziennikarka. Rosjanie tak jak mieli się z czego cieszyć dwa dni temu, tak teraz czują dokładnie to samo co Polacy dwa dni temu.
Errani była bardziej dokładna i bardziej zdeterminowana by odnieść sukces, Rosjanka zaś myliła się na potęgę.
Dla Włoszki będzie to pierwszy występ w ćwierćfinale Rolanda Garrosa, ale w najlepszej ósemce turnieju wielkoszlemowego już była – w tym roku w Melbourne. Teraz zmierzy się z Angelique Kerber, która pokonała Chorwatkę Petrę Martić.
Prawdziwe emocje działy się jednak dopiero później. Zadbała o nie Dominika Cibulkova, która w starciu z Wiktorią Azarenką pokazała znane od dawna walory i dużo więcej…
Można powiedzieć, ze w niedzielę na Roland Garros historia zatoczyła koło. Obie tenisistki spotkały się już w tym roku w Miami. Słowaczka wygrywała 6:1, 5:2 , by przegrać drugiego seta w tie breaku i potem cały mecz.
– To bolało, ale w Miami, to był inny czas. To już za mną, ważne że teraz wygrałam – podsumowuje Cibulkova i zdradza, że pomogła jej zmiana trenera. Doświadczonego Chorwata Żelijko Krajana zastąpił nikomu nieznany wcześniejszy sparingpartner Słowaczki Peter Miklusićak.
– Wiele zawdzięczam poprzedniemu trenerowi, ale z nim było za dużo presji, za dużo nerwów, to mnie blokowało, nie byłam w stanie grać tak jak umiem – opowiadała Dominika, a słowaccy dziennikarze dopowiadali, że Krajan, wcześniejszy trener m.in. Marata Safina wywierał straszną presję na Słowaczce, bo liczył, że ta zdobędzie z nim tytuł wielkoszlemowy, który jest jego marzeniem. Trener się zmienił i zmieniła się gra Dominiki. Więcej było odważnych ataków po linii i więcej prób przejęcia inicjatywy, które w efekcie nie pozwoliły wejść w uderzenie silniejszej fizycznie Azarence.
Słowaczka na pytanie czy jest w stanie poprawić wynik osiągnięty w Paryżu w 2009 roku (półfinał) bez chwili zawahania odpowiedziała: „Oczywiście, jakbym nie wierzyła, to bym to w ogóle nie przyjeżdżała”. I jak to Cibulkova swoją wypowiedź okrasiła przepięknym uśmiechem…
Aż tak uśmiechać nie mogli się ani Novak Djoković, ani Roger Federer. Pierwszy dopiero po męczarniach w pięciu setach pokonał specjalistę od gry na kortach ziemnych Włocha z południowego Tyrolu Andreasa Seppiego, a drugi tylko trochę krócej mordował się z pogromcą Łuakasza Kubota – Belgiem Davidem Goffinem.
Goffin, pierwszy „lucky looser” w czwartej rundzie Wielkiego Szlema od 1995 roku, gdy dokonał tego jego rodak Dick Norman, pokazał się z dobrej strony nie tylko na korcie Suzanne Lenglen. Zapytany dzień przed meczem czy ma szansę w meczu ze Szwajcarem odpowiedział nad wyraz dojrzale jak na swoje 21 lat.
– Jeśli powiem, że tak, uznają mnie za bufona, jeśli powiem, że nie potraktują jak tenisistę bez ambicji – powiedział młody Belg i trudno nie przyznać mu racji.
W nagrodę za pojedynek w IV rundzie ze swoim idolem Belg zarobił 80 tys. euro i co chyba ważniejsze, mógł z Rogerem uciąć sobie miłą pogawędkę w obecności kilku tysięcy belgijskich i francuskich fanów. Bez wątpienia teraz już nikt interesujący się tenisem nie powie, że nie wie kim jest David Goffin.
Niewiele dobrego da się powiedzieć o występie jedynej polskiej juniorki. Zuzanna Maciejewska gładko przegrała ze skośnooką Rosjanką Victorią Kan, nie podejmując właściwie ani przez chwilę walki.


