Zmarł kolejny tenisista ze złotej ery australijskiego tenisa
5 marca w wieku 86 lat zmarł Fred Stolle. Jego hasłem podczas owocnej kariery było „Rywalizacja i koleżeństwo-o to w tym wszystkim chodzi”. Australijczyk był członkiem pokolenia, które na prawie 30 lat zdominowało światowy tenis.
Stolle był jednym z wielu reprezentantów Australii, którzy wiedzieli, co oznaczają ciężka praca, opanowanie pod presją, sportowa postawa i lojalność wobec kolegów. Dzięki swoim sukcesom tenisista ten w 1985 roku został przyjęty do Tenisowej Galerii Sławy. Stolle był nie tylko świetnym tenisistą, ale również solidnym trenerem oraz całkiem niezłym komentatorem.
Fred Stolle urodził się 8 października 1938 roku i był jednym z zawodników, którzy tworzyli światową czołówkę w latach 1950-1975. On i jego koledzy z reprezentacji w tym okresie rządzili światowym tenisem. Australijczyk wygrał w karierze 19 wielkoszlemowych tytułów-dwa w singlu, dziesięć w deblu i siedem w grze mieszanej. W 1965 Stolle wygrał w finale French Open z Tonym Rochem, a rok później pokonał w finale US Open Johna Newcombe’a. Australijczyk dotarł jeszcze do sześciu finałów wielkoszlemowych w singlu, ale tam musiał uznać wyższość rywali.
O finale US Open powiedział z drobnym przytykiem w stronę organizatorów, którzy nie dali Australijczykowi rozstawienia:
– Kiedy nie dostałem rozstawienia, pomyślałem sobie, że musieli mnie uznać za zawodnika, który nic nie osiągnie. Pokazałem im, że jednak potrafię jeszcze coś wygrać.
Fred Stolle trzykrotnie wraz z kolegami z drużyny narodowej wygrał Puchar Davisa (1964-1966). Początkowo ówczesny kapitan drużyny, słynny Harry Hopman nie widział go w ekipie, ale kolejne występy młodego zawodnika go do tego przekonały. Kariera singlowa tego tenisisty dobiegła końca na początku lat 70, ale w deblu grał do czterdziestki. Po zakończeniu kariery Stolle zajął się trenowaniem słynnego Vitasa Gerulaitisa oraz rozpoczął karierę w australijskich mediach.
Australijczyk był powszechnie szanowany w tenisowym świecie. Jak można nie lubić człowieka, który całe życie postępuje zgodnie z maksymą przytoczoną na wstępie? Tenis stracił jednego z najlepszych przyjaciół, jakich kiedykolwiek miał.



