Życie po życiu

Korespondencja z Paryża, Adam Romer

Jeśli zastanawiacie się co z wolnym czasem porabiają tenisistki i tenisiści, którzy kończą kariery, to zapewniam Was: jest życie po życiu. Szczególnie w Paryżu na Roland Garros.

Kilka dni temu znana francuska tenisistka Alize Cornet zakończyła zawodową karierę. Dostała kwiaty, uściski, buziaki i wyświetlony film na wielkim telebimie. Francuzka, która podczas swojej prawie 20-letniej kariery wygrała między innymi turniej WTA w Katowicach, była bliska łez i wylewnie dziękowała. Piękne zakończenie kariery, bez dwóch zdań.

Czy myślicie jednak, że Alize za zarobioną w ostatnim meczu sporą sumkę udała się od razu na wymarzone egzotyczne wakacje? Nic z tych rzeczy!

Francuska idąc śladem wielu swoich starszych kolegów od razu rzuciła się w wir pracy i zaczęła budować swoja nową karierę. Tym razem w mediach. Praktycznie następnego dnia po odwieszeniu rakiety, do ręki wzięła mikrofon i zaczęła pracować dla jednej z transmitujących tegoroczne mecze stacji telewizyjnych.

Ma to swoje dobre strony, bo dzięki temu nie trzeba oglądać jej już z odległości trzeciego piętra (tak usytuowana jest trybuna prasowa na korcie centralnym) lub z oddali (pozostałe), a można ją spotkać choćby w windzie, która wozi dziennikarzy do kabin komentatorskich i trybuny prasowej.

Rzeczona winda jest zresztą ważnym miejscem spotkań, gdzie co chwila przewija się ktoś znany. Był dzień, gdy w dwóch kolejnych kursach zdarzyło mi się trafić najpierw mistrzynię Wimbledonu, a potem finalistę tego turnieju. Ciekawe czy domyślicie się o kim piszę?* Podpowiem tylko, że oboje są Francuzami, a dziś pracują dla światowych gigantów telewizyjnych transmitujących wydarzenia z Roland Garros.

Dla kolejnej stacji telewizyjnej, tym razem amerykańskiej, pracuje kolejna była gwiazda. Jednak Lindsay Davenport nie byłaby sobą, gdyby swój pobyt w 16 paryskiej dzielnicy ograniczyła tylko do pokazywania się w telewizji. Amerykanka zagra w turnieju legend i tu miły polski akcent, w parze z Agnieszką Radwańską. Polka też nie chce, by w Paryżu o niej tak całkiem zapomniano i po raz drugi zagra z innymi legendami. Pierwszy mecz Polki i Amerykanki już w czwartek.

Spacerując miedzy kortami można też spotkać inne byłe „tenisowe” gwiazdy w zupełnie nowych rolach. Trenerem obiecującego austriackiego juniora Joela Schwaerzlera, który niedawno pokonał w finale challengera w Skpje Kamila Majchrzaka, jest Juergen Melzer. Austriak to półfinalista Rolanda Garrosa z 2010 roku. Dokonał wtedy rzeczy, która szczególnie z perspektywy czasu wydaje się godna uwagi. Wygrał swój ćwierćfinał z Novakiem Dżokoviciem, choć przegrywał już 0-2 w setach. Melzera już dawno w tourze nie ma (od 2019r.), a Dżoković dalej gra i wygrywa. Przynajmniej z rywalami, bo tym razem w Paryżu pokonała go kontuzja.

A wracając do turnieju w 2010 roku wygrała go wtedy u pań Francesca Schiavone, która teraz z inną rewelacyjną Włoszką Flavią Pennettą, matką trójki dzieci, gra też w turnieju legend.

Czyli jak widać jest życie po życiu…

Gdyby więc Iga Światek zastanawiała się co będzie robić po zakończeniu kariery, to raczej pomysłów nie powinno zabraknąć. Ale to najwcześniej za parę lat. Teraz Polka zajmuje się ogrywaniem kolejnych rywalek, w tym mistrzyń wielkoszlemowych. We wtorek do domu odesłała Marketę Voundrusovą, aktualną mistrzynię Wimbledonu.

W czwartek kolejna szansa – tym razem wysłać do domu aktualną mistrzynię US Open Coco Gauff.

*Windą podróżowali Marion Bartoli i Jo-Wilfried Tsonga.