Eugenie Bouchard zapowiedziała koniec kariery

Jeszcze przed rozpoczęciem National Bank Open w Montrealu wiadomo już, że będzie to pożegnalny występ niedawno jeszcze czołowej kanadyjskiej tenisistki, Eugenie Bouchard, która ponad 10 lat temu zapowiadała się jako nowa wschodząca gwiazda tenisa. Wielu upatrywało w niej następną Marię Szarapową.

A powód do takich opinii był oczywisty. W 2014 roku Bouchard zanotowała największe sukcesy w swojej karierze dochodząc w jednym roku do półfinałów w Australian Open i Roland Garros oraz wreszcie finału na Wimbledonie. Pod koniec tego roku osiągnęła najwyższy w swojej karierze ranking (#5 WTA). Kiedy wydawało się, że młoda Kanadyjka usadowi się w czołówce kobiecego tenisa na dłużej, jej kariera, która tak nagle wybuchła, niemal z różną prędkością zaczęła staczać się w coraz dalsze rejony list rankingowych, zaś sukcesy nie przestały juz przychodzić łatwo. Bouchard w swojej karierze wygrała tylko jeden turniej (Norymberga w 2014 r.). W 2018 roku Bouchard klasyfikowana była na miejscu 112.

Jej obecny ranking to #1078, a ostatni rozegrany turniej to WTA 125 Hall of Fame w Newport Rhode Island, gdzie Eugenie dostała się za pomocą „dzikiej karty”, bo poprzedni mecz rozgrywała w kwalifikacjach do National Bank Open w sierpniu 2024 roku w Toronto, gdzie przegrała w pierwszej rundzie kwalifikacji. Nawiasem mówiąc, w turnieju deblowym w Newport Bouchard grała w parze z naszą Olivią Lincer.

Zakończenie kariery w Montrealu nastąpi również z pomocą przyznanej przez organizatorów „dzikiej karty”.

Przez długi okres czasu wielu zastanawiało się nad powodami takiego smutnego w sumie stanu rzeczy, gdzie rzeczywiście znakomicie zapowiadająca się tenisistka (Bouchard zdobyła 3 wimbledońskie tytuły jako juniorka) praktycznie zniknęła z tenisowych kortów. Ostatnio częściej widywano Eugenie próbującą swych sił w pickleballu, ale i tutaj nie szło i nadal nie idzie jej dobrze.

Oczywiście mówi się o bardzo nieszczęśliwym wypadku w szatni podczas 2015 US Open, jednak najwięcej opinii związanych jest z brakiem poświęcenia się tenisowi. Coraz częściej widywano Eugenie na okładkach magazynów (nie tylko sportowych), różnych wydarzeniach ze świata mody czy też sztuki, oraz w towarzystwie celebrytów, aniżeli na korcie trenując lub też grając w turniejach.

To właśnie jeden z jej trenerów Szwed Thomas Hogstedt (który trenował w przeszłości między innymi Marię Sharapovą, Tommy’ego Haasa i Madison Keys) w jednym z wywiadów stwierdził, iż Bouchard nie jest w stanie skupić się na tenisie i jej karierze, a jej uwaga rozproszona jest w wielu kierunkach. Bouchard podpisała umowę z firmą WME-IMG oraz stała się klientką IMG Models. Nawet kiedy jej kariera i ranking stawały się coraz słabsze, nadal była jedną z najbardziej popularnych sportsmenek, a kontrakty reklamowe z Nike, Rolex, czy też CoverGirl były tego potwierdzeniem. Ba, Bouchard promowała nawet swoja wódkę, perfumy i oczywiście odzież.

Ale największym problemem, o którym mówi większość jej byłych trenerów, jest brak szacunku. Do sportu, do ludzi, z którymi pracowała (głównie trenerów), a także przeciwniczek.

A zaczęło się to już kiedy miała 12 lat. Jeden z kanadyjskich trenerów wspominał, jak podczas juniorskiego turnieju zapytał młodziutką Eugenie, kim jest (bo nie widział jej wcześniej). Podobno spojrzała na niego z pewnego rodzaju wyższością, że jak można nie wiedzieć, kim ona jest, po czym kładąc rękę na biodrze, w nieco wyzywającej pozie powiedziała: „I’m Eugenie Bouchard”, i odeszła bez słowa.

W 2015 roku podczas meczu Fed Cup przeciwko Rumunii, grając przeciwko znacznie niżej notowanej Alexandrze Dulgheru, podczas sesji zdjęciowej dla ITF Bouchard odmówiła podania ręki swojej przeciwniczce. Następnego dnia (mecz rozgrywany był w Montrealu) Bouchard przegrała dość gładko przy aplauzie kibicującej Rumunce publiczności.

A problem z trenerami trwał niemal całą karierę Bouchard. Zmieniała ona ich znacznie częściej, aniżeli większość zawodniczek. Z nikim właściwie nie pracowała dłużej niż rok, a Nick Saviano, który prowadził ją właśnie w tym najlepszym sezonie w 2014 roku, sam zrezygnował ze współpracy z Bouchard. Próbowała ona kilkakrotnie wracać do byłych trenerów, ale powroty te albo nie trwały zbyt długo (Saviano) albo też niektórzy z trenerów nie byli zainteresowani powrotem do pracy z Kanadyjką (Nathalie Tauziat).

W całej tej historii smutne jest, że tak utalentowana i odnosząca spore sukcesy Eugenie Bouchard, kończy karierę w wieku 31 lat. Zobaczymy ją co najmniej raz jeszcze w Montrealu, a potem… w pokazowym turnieju legend w Luxemburgu oraz pickleballu. Szkoda.