Królewskie korty bez króla

/ Anna Wilma , źródło: atpworldtour.com, foto: atpworldtour.com

Rafael Nadal zrezygnował z udziału w tegorocznym turnieju w Queen’s Club. Były czterokrotny mistrz Roland Garros i wciąż aktualny mistrz Wimbledonu nie będzie bronił tytułu wywalczonego na trawiastych kortach w londyńskiej dzielnicy West Kensington, ale w kolejce po puchar ustawiło się wielu wyśmienitych tenisistów. Już jutro rusza kolejna edycja The Artois Championships.

W drabince nie ma Rafaela Nadala, nie ma też "człowieka – legendy" i świeżo upieczonego mistrza z Paryża, Rogera Federera. W tej sytuacji najwyższy numer rozstawienia przypada reprezentantowi gospodarzy. Andy Murray jeszcze nigdy nie wygrał na trawie przed własną publicznością. W ubiegłym roku w Queen’s Club osiągnął ćwierćfinał – swój najlepszy wynik w tym turnieju. Szkot od niedawna okupuje trzecie miejsce w rankingu ATP. W tym roku triumfował w Miami, Doha i Rotterdamie oraz kończył zmagania w finale w Indian Wells. Murray ma w pierwszej rundzie wolny los. W drugiej zagra z Robbym Gineprim lub Andreasem Seppim.

Po drugiej stronie drabinki znajduje się imiennik Brytyjczyka, Andy Roddick. Amerykanin, zajmujący szóste miejsce w klasyfikacji ATP, to prawdziwy dominator tej imprezy. Triumfował tu w latach 2003, 2004, 2005 i 2007. W tym sezonie pozostaje z jednym singlowym tytułem, wywalczonym w lutym w Memphis. Ponadto grał w finale w Doha i półfinałach w Melbourne, San Jose i Indian Wells. W deblu dość niespodziewanie wygrał w Indian Wells, partnerując Mardy’emu Fishowi. Jego pierwszym rywalem będzie Kristof Vliegen lub Leonardo Mayr.

Grono najwyżej rozstawionych w The Artois Championships 2009 uzupełniają: Gilles Simon (debiutant), Gael Monfils (ćwierćfinalista 2006), Marin Cilić (ćwierćfinalista 2007), James Blake (finalista 2006), Marat Safin (ćwierćfinalista 2000), Mardy Fish, Ivo Karlović (finalista 2005) i Feliciano Lopez.

W grze podwójnej wystąpią dwa rozstawione polskie deble. Mariusz Fyrstenberg i Marcin Matkowski zagrają z numerem cztery i w drugiej rundzie zagrają z Jamesem Blake’m i Mardym Fishem lub Ericiem Butoracem i Scottem Lipskym. Rywali dla rozstawionych z numerem pięć Łukasza Kubota i Oliviera Maracha wyłoni pojedynek Lleytona Hewitta i Andy’ego Murraya z Rajeevem Ramem i Andym Roddickiem. Obrońcami tytułu są oczywiście liderzy rankingu ATP, Daniel Nestor i Nenad Zimonjić.

Szwedzi jednak z paryskim trofeum

/ Anna Wilma , źródło: rolandgarros.com, foto: rolandgarros.com

Nie udało się Robinowi Soderlingowi zdobyć Pucharu Muszkieterów, ale w konkurencji singla chłopców jego rodak, Daniel Berta okazał się niepokonany i w finale zwyciężył 6:1, 3:6, 6:3 reprezentanta gospodarzy, Gianni Minę. W rywalizacji dziewcząt triumfowała Kristina Mladenovic, która w decydującym starciu okazała się lepsza od Darii Gawriłowej. W grach deblowych mistrzami zostali Elena Bogdan i Noppawan Lertcheewakarn oraz Marin Draganja i Dino Marcan.

Rozstawiona z numerem dziewięć Kristina Mladenovic nie miała żadnych problemów z ograniem niżej notowanej przeciwniczki. Spotkanie zakończyło się wynikiem 6:3, 6:2 po nieco ponad godzinie gry. Francuzka dominowała w każdym elemencie gry. Niespodziewana finalistka, Daria Gawriłowa, została sześciokrotnie przełamana, głównie za sprawą słabej skuteczności przy własnym podaniu. W sumie Mladenovic zdobyła 56 punktów, o 16 więcej od rywalki. Kristina urodziła się 14 maja 1993 we Francji, ale jej rodzice pochodzą z Serbii. Mistrzostwo Roland Garros to największe osiągnięcie w jej dotychczasowej karierze.

W rywalizacji chłopców triumfatorem został niespodziewanie Daniel Berta. Szwed w finałowym spotkaniu pokonał rozstawionego z numerem jedenaście Gianni Minę 6:1, 3:6, 6:3. Berta kontrolował grę w pierwszym i trzecim secie, popełniając minimalną liczbę błędów i nie dając rywalowi ani jednej możliwości przełamania. Mina zapisał na swoim koncie drugą odsłonę, dzięki jedynemu break pointowi, jaki udało mu się wywalczyć. Daniel Berta urodził się 26 listopada 1992 i oczywiście występ w Paryżu jest najlepszym w jego karierze.

Elena Bogdan i Noppawan Lertcheewakarn zostały mistrzyniami gry podwójnej dziewcząt. Rumunka i Tajlandka pokonały w finałowym starciu Timeę Babos i Heather Watson 3:6, 6:3, 10-8. 17-letnia Elena Bogdan to finalistka deblowego Australian Open 2008 (z Misaki Doi). W grze pojedynczej jest wicemistrzynią French Open 2008 (przegrała z Simoną Halep). Noppawan Lertcheewakarn, która w listopadzie skończy osiemnaście lat, w deblu wygrała US Open 2008 (z Sandrą Romą), a w singlu doszła do finału Wimbledonu 2008 (przegrała z Laurą Robson).

W finale gry podwójnej chłopców Marin Draganja i Dino Marcan pokonali Guilherme Clezara i Lianga-Chi Huanga 6:3, 6:2. Dla obydwu Chorwatów występ w finale French Open był pierwszym finałem wielkoszlemowym w karierze, co jest jednoznaczne z największym sukcesem odniesionym przez nich na kortach do tej pory.

Roger Federer – najlepszy z najlepszych!

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: rolandgarros.com, foto: AFP

Robin Soderling zagrał return z forhendu w siatkę. I wtedy Roger, jak to Roger, padł na ziemię, krzycząc ze szczęścia i ukrywając twarz w dłoniach. Po chwili wstał. Płakał. A wszyscy zgromadzeni na trybunach kortu Philippe’a Chatriera bili mu brawo, bo wreszcie spełnił swoje marzenie i wygrał French Open, kompletując Wielkiego Szlema. Szwajcar pokonał w finale Robina Soderlinga 6:1, 7:6(1), 6:4, wyrównując rekord czternastu triumfów w imprezach wielkoszlemowych Pete’a Samprasa. Jest jednym z sześciu tenisistów w historii, któremu udało się wygrać wszystkie cztery turnieje wielkoszlemowe.

To był inny Roland Garros. Dużo się działo. Chyba dla wszystkich wizytówką tegorocznego turnieju będzie wczesna porażka Rafaela Nadala z rewelacyjnym Robinem Soderlingiem. Przez cały drugi tydzień imprezy padały pytania: czy Roger Federer wygra turniej? Czy Roger Federer może dostać lepszą szansę od losu niż ta w tym roku na spełnienia swojego wielkiego marzenia?

Droga do finału łatwa nie była. I z Tommym Haasem, i z Juanem Martinem Del Potro Szwajcar miał duże problemy, ale mimo przeszkód dotarł do meczu o tytuł. A w nim zaprezentował najlepszego siebie. Kort wyglądał jak jedno wielkie klepisko. Było pochmurno, wiał silny boczny wiatr, co chwila padał deszcz. Z tymi trudnymi warunkami atmosferycznymi zdecydowanie lepiej radził sobie ten, który w Tourze gra już od lat. Soderling nie był dziś sobą i nie wiadomo, czy to za sprawą presji i nerwów ze względu na występ w finale, czy po prostu zmęczenie długim i ciężkim turniejem. Inna sprawa, że Roger zagrał genialnie.

Dziewięć minut trwały trzy pierwsze gemy spotkania. Wszystkie wygrał Federer, z czego dwa przy podaniu rywala. Szwajcar od początku atakował, eliminował Szwedowi jego najgroźniejszą broń, czyli forhend i nie popełniał błędów. Soderling wydawał się być przestraszony i stremowany. Serwis w ogóle nie funkcjonował, a uderzenia z głębi kortu często lądowały na aucie lub w siatce. Udało mu się wygrać jednego gema, ale na nic więcej nie było go w tej partii stać.

Druga wyglądała inaczej. Na początku doszło do bardzo niemiłego incydentu, bowiem nagle na środku kortu Philippe’a Chatriera pojawił się szaleniec z flagą. Podbiegł do Rogera Federera, a kibice zamarli, nie wiedząc w zasadzie, jakie intencje wobec tenisisty miał ten człowiek. Nieco zdezorientowany Szwajcar odpędzał się od szalonego kibica, aż w końcu tamten odbiegł, uciekając przed służbami porządkowymi. Zarówno arbiter główny jak i ochroniarze gonili szaleńca, wreszcie go chwytając i wynosząc z kortu. Cała ta sytuacja trochę zdekoncentrowała Federera, ale już po kilku minutach powrócił on do swojej fantastycznej gry. W całej partii obaj tenisiści wygrywali swoje podania, aż do decydującego gema. Ba, żaden z zawodników nie miał nawet break pointa. Dużo było uderzeń kończących, a mało błędów, ale nadal to Federer dyktował tempo gry. I to on, o dziwo, notował dużo więcej asów. W tie breaku nie dał Soderlingowi jednak żadnych szans, triumfując do jednego.

Trzecia, i jak się potem okazało, ostatnia partia zaczęła się dla Szweda najgorzej jak mogła. Od razu stracił swoje podanie, a po chwili było już 0:2. Federer ciągle grał na bardzo wysokim poziomie. Świetnie czytał grę, zagrywał mocne i precyzyjne piłki i rewelacyjnie serwował. Przy stanie 5:4 i podaniu Szwajcara pojawił się break point dla rywala, ale Soderling zagrał forhend ramą i zrobiła się równowaga. Po chwili Szwajcar zakończył spotkanie, wygrywającym serwisem i mógł rozpocząć świętowanie.

Dla Rogera Federera to czternasty, upragniony, bo zdobyty na kortach Rolanda Garrosa, tytuł wielkoszlemowy. Oznacza to ni mniej ni więcej, że brakuje mu tylko jednego triumfu do poprawy wspaniałego wyczynu Pete’a Samprasa.

„Nie wiem, czy będę w stanie mówić. Wiecie, że w takich momentach bardzo łatwo się rozklejam. Jestem bardzo szczęśliwy. To dla mnie magiczny moment”, mówił po spotkaniu Szwajcar, któremu Puchar Muszkieterów wręczył Andre Agassi.

Dla Soderlinga awans do finału Rolanda Garrosa jest największym sukcesem w życiu. „Serdeczne gratulacje dla Rogera. Cieszę się, że wygrywając właśnie ze mną, zdobyłeś ten upragniony tytuł. Gra przeciwko tobie była dla mnie prawdziwym zaszczytem”, komplementował rywala i tak szczęśliwy Soderling.

Roland Garros 2009 z pewnością przejdzie do historii i zostanie zapamiętany bardziej niż inne turnieje. To właśnie w tym roku Roger Federer, któremu, jak określała znaczna większość kibiców, należał się ten tytuł za całokształt swojej kariery, która przecież ciągle trwa. Przed Szwajcarem, jak i innymi zawodnikami, Wimbledon, który startuje już za dwa tygodnie.

Wynik finału:
Roger Federer (Szwajcaria, 2) – Robin Soderling (Szwecja, 23) 6:1, 7:6(1), 6:4

Czesko – hinduskie mistrzostwo w deblu mężczyzn

/ Anna Wilma , źródło: rolandgarros.com, foto: AFP

Lukas Dlouhy i Leander Paes, rozstawieni z numerem trzy, triumfowali w rywalizacji gry podwójnej mężczyzn wielkoszlemowego Roland Garros. Czech i Hindus pokonali w finałowej rozgrywce Wesley’a Moodiego i Dicka Normana 3:6, 6:3, 6:2.

Pierwsza odsłona spotkania finałowego przebiegała pod dyktando dość niespodziewanych finalistów. Moodie i Norman odnotowali 24 uderzenia kończące przy 13 ze strony przeciwników, wykorzystali jedyną break pointową możliwość, jaką mieli w tym secie i lepiej serwowali. To przełożyło się na wynik 6:3. W dwóch kolejnych partiach inicjatywę przejęli faworyci. Dlouhy i Paes w drugim secie zdobyli dwa przełamania i przy większej skuteczności po swoim podaniu triumfowali do trzech. Trzecia odsłona była już przypieczętowaniem ich dobrej postawy na korcie. Moodie i Norman nie potrafili nawiązać walki. Dlouhy i Paes zagrali koncertowo, tracąc tylko dwa gemy i dołączając do grona mistrzów Roland Garros 2009.

Lukas Dlouhy i Leander Paes zdobyli pierwsze wspólne mistrzostwo wielkoszlemowe. Duet ten osiągnął również finał US Open 2008, w którym przegrał jednak z faworytami publiczności, bracmi Bryanami. Czech, urodzony w 1983 roku, ma na koncie jedno mistrzostwo Wielkiego Szlema i trzy finały (w 2007 Roland Garros i US Open). Jest to jego pierwszy tytuł wywalczony w tym sezonie. Hindus, starszy od swojego deblowego partnera o dziesięć lat, po raz piąty wygrał imprezę wielkoszlemową. Poprzednie zwycięstwa odniósł: na Roland Garros 1999, Wimbledonie 1999, Roland Garros 2001 (z Maheshem Bhupathim) i US Open 2006 z Martinem Dammem.

Finał debla:
L. Dlouhy, L. Paes (Czechy, Indie, 3) – W. Moodie, D. Norman (RPA, Belgia) 3:6, 6:3, 6:2

Kirilenko rywalką Urszuli Radwańskiej

/ Tomasz Krasoń , źródło: sonyericssonwtatour.com, foto: Agencja Triada (jandscup.pl)

Po zakończeniu Roland Garros tenisowa karawana przenosi się na korty trawiaste. A to z pewnością znakomita wiadomość dla Urszuli Radwańskiej. 18-letnia krakowianka szansę zrehabilitowania się za przeciętne wyniki na mączce otrzyma już w najbliższym tygodniu. Młodsza z krakowskich sióstr wystąpi w Birmingham. Pierwszą rywalką Polki w AEGON Classic będzie rozstawiona z „dziesiątką” Maria Kirilenko.

Będzie to pierwsza konfrontacja pomiędzy Urszulą Radwańską i Marią Kirilenko. 22-letnia moskwianka jest wyżej notowana w światowym rankingu od Polki. Rosjanka zajmuje obecnie 47. miejsce. W tym sezonie nie osiągała jednak spektakularnych wyników, a chwile przebłysku miała jedynie na mączce – dotarła do finału w Barcelonie i do ćwierćfinału w Estoril. Natomiast w pierwszej rundzie turnieju w Fezie uległa Marcie Domachowskiej. W Birmingham Maria Kirilenko startowała dotychczas trzykrotnie. Najlepszy wynik osiągnęła przed 2 laty, gdy otarła się o ćwierćfinał. Trawa w ogóle nie należy do ulubionych nawierzchni Rosjanki. W sześciu dotychczasowych startach na Wimbledonie wygrała zaledwie jedno spotkanie.

Zupełnie inaczej wygląda sytuacja Urszuli Radwańskiej. Polka lubi trawę i dobrze się na niej spisuje. Dlatego pomimo niższej pozycji w rankingu WTA wydaje się być faworytką starcia z Marią Kirilenko. W razie zwycięstwa kolejną rywalką Polki będzie lepsza z pary Petra Cetkovska i Stephanie Foretz. W ćwiartce Polki znalazły się także Sara Errani (nr 8) oraz najwyżej rozstawiona Chinka Jie Zheng.

Pula nagród imprezy w Birmingham wynosi 220 tysięcy dolarów, a drabinka turnieju głównego została rozpisana na 56 zawodniczek (8 wolnych losów). Zwyciężczyni otrzyma 37 tysięcy „zielonych” oraz 280 punktów. Za przejście pierwszej rundzie można wzbogacić się o 1350 dolarów i 15 oczek do rankingu WTA.

Zobacz drabinkę turnieju głównego AEGON Classic w Birmingham!

Niepowodzenie w singlu i triumf w deblu

/ Tomasz Krasoń , źródło: itftennis.com, foto: Agencja Triada (jandscup.pl)

Ivana Lisjak okazała się zbyt wymagającą rywalką dla Karoliny Kosińskiej. Niespełna 23-letnia Polka przegrała z Chorwatką 2:6, 2:6 i na półfinale zakończyła swoją przygodę z turniejem ITF w Sarajewie o puli nagród 25 tysięcy dolarów.

Karolina Kosińska od początku meczu nie potrafiła znaleźć sposobu na 23-letnią Chorwatkę, która niegdyś była notowana w czołowej setce rankingu WTA. Lisjak wygrała pewnie obie odsłony, uzyskując za każdym razem przewagę podwójnego przełamania.

We wcześniejszych fazach turnieju w stolicy Bośni i Hercegowiny Karolina Kosińska spisywała się zdecydowanie lepiej – pokonała rozstawioną z „czwórką” Nikę Ozegović, a następnie Doroteję Erić i Anję Prislan. Za występ w Sarajewie niespełna 23-letnia warszawianka otrzyma 24 punkty do rankingu WTA. To największa jednorazowa zdobycz Kosińskiej w tym sezonie, dzięki której awansuje w okolice 350. pozycji w światowej hierarchii.

Niepowodzenie w półfinale singla Karolina Kosińska powetowała sobie w finale debla. Polka wraz z Dunką Hanne-Skak Jensen pokonały w decydującym o tytule pojedynku Julię Kalabinę i Anastazję Połtoracką. „Nasza” para rozstawiona w imprezie w „trójką” zwyciężyła w finale 7:6(4), 6:2.

W przyszłym tygodniu Karolina Kosińska wystąpi w Szczecinie w imprezie o puli nagród 25 tysięcy dolarów. Warszawianka rywalizację rozpocznie od eliminacji, w których została rozstawiona z numerem jeden.

Wynik półfinału singla:
Ivana Lisjak (Chorwacja) – Karolina Kosińska (Polska) 6:2, 6:2

Wynik finału debla:
K. Kosińska, H.S. Jensen (Polska, Dania, 3) – J. Kalabina, A. Połtaracka (Rosja, 2) 7:6(4), 6:2

Kuzniecowa mistrzynią Roland Garros!

/ Tomasz Krasoń , źródło: rolandgarros.com, foto: AFP

Finał kobiecego Roland Garros był zapowiadany jako wielka wymiana ciosów, jako starcie dwóch niezwykle mocnych i atletycznych Rosjanek. Miłośnicy siłowego tenisa mogą czuć się usatysfakcjonowani – decydujący pojedynek w turnieju pań stał na dobrym poziomie. Swietłana Kuzniecowa i Dinara Safina zaprezentowały wiele ciekawych wymian i diabelnie silnych uderzeń. Jednak na korcie Philippe’a Chatrier decydujące słowo należało do pierwszej z Rosjanek, rozstawionej z „siódemką” Kuzniecowej. 23-latka pochodząca z Sankt Petersburga triumfowała 6:4, 6:2, imponując dokładnością i koncentracją.

Przed rozpoczęciem finału większe szanse dawano Dinarze Safinie. To ona pewniej eliminowała kolejne rywalki z Roland Garros, to ona miała lepszy bilans bezpośrednich konfrontacji, to ona wygrała dwie największe imprezy na kortach ziemnych przed Paryżem. Rzeczywistość zweryfikowała jednak marzenia Rosjanki o pierwszym wielkoszlemowym tytule.

Początek meczu był bardzo nerwowy. Obie panie już na starcie zaliczyły stratę własnego podania. Jednak w dalszej części seta wygrywały gemy przy własnym podaniu, chociaż Safina miewała z tym spore problemy. Kluczowy wydawał się być ósmy gem, kiedy to Kuzniecowa przełamała swoją rodaczkę i objęła prowadzenie 5:3. Gdy wystarczyło postawić kropkę nad i, Swieta nie wytrzymała napięcia i przegrała podanie na sucho. Jednak chwilę później wykorzystała niemoc serwisową Safiny, kończąc pierwszego seta wynikiem 6:4.

Druga odsłona miała wyrównany przebieg jedynie do stanu 2:2. Wówczas Kuzniecowa włączyła piąty bieg, wykonywała niesamowite uderzenia, a przede wszystkim wybierała mądrzejsza i bardziej urozmaicone warianty taktyczne od 23-letniej moskwianki. Liderka rankingu WTA wydawała się w końcówce całkowicie bezradna, a mecz zakończył się podwójnym błędem popełnionym przez Dinarę Safinę. Najsłabszą stroną liderki rankingu był w sobotnim finale serwis. Rosjanka popełniła aż 7 podwójnych błędów. Spotkanie trwało 1 godzinę i 14 minut.

„Wiedziałam, że dzisiaj będzie dobrze. Zdołałam wyrzucić z głowy wszystkie myśli i skupić się na grze. Dzisiaj potrafiłam grać lepiej, zdobyć się na lepszą grę od Dinary. Ona jest jednak najlepsza, gdyż prowadzi w rankingu WTA” – powiedziała bezpośrednio po zakończeniu pojedynku Kuzniecowa.

Dla Swietłany Kuzniecowej to drugi wielkoszlemowy tytuł w karierze. Przed 5 laty okazała się najlepsza w US Open. W Paryżu również występowała już w finale – w 2006 roku uległa jednak Justine Henin. Ostatnio Kuzniecowa rozpoczęła współpracę z Larysą Sawczenko, która pomogła jej wygrać prestiżowy turniej w Stuttgarcie. Safina po raz trzeci w karierze została pokonana w wielkoszlemowym finale. Przed rokiem przegrała w Paryżu z Aną Ivanović, a w tegorocznym Australian Open została rozbita przez Serenę Williams.

„Swieta zasłużyła dzisiaj na zwycięstwo. Życzę jej wszystkiego najlepszego. Dziękuję wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji tak wspaniałej imprezy, a kibice którzy dopingowali mnie podczas tego turnieju na zawsze zostaną w mojej pamięci. Dziękuję także mojej ekipie, która mnie wspierała. Mam nadzieję, że w przyszłym roku znowu zagram w Paryżu z takim samym wsparciem” – powiedziała ze łzami w oczach Safina.

„Jestem naprawdę szczęśliwa. To wyjątkowa chwila. Jestem przyzwyczajona do przegrywania, ale teraz udało się mi się wygrać. Dziękuję kibicom, miałam w nich niesamowite wsparcie. Gratuluję Dinarze dojścia do finału. Wierzę, że kiedyś wygra turniej wielkoszlemowy, bo naprawdę bardzo ciężko trenuje” – oznajmiła kibicom zgromadzonym na obiekcie Philippe’a Chatrier nowa mistrzyni Roland Garros.

Kuzniecowa nie kryła zadowolenia z faktu, iż główną nagrodę wręczyła jej Stefi Graf. 23-letnia Rosjanka dziękowała także swoje ekipie, z Larysą Sawczenko na czele.

Wynik finału singla:
Swietłana Kuzniecowa (Rosja, 7) – Dinara Safina (Rosja, 1) 6:4, 6:2

Porażka Kubota na trawie

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com, foto: Archiwum Tenisklubu

Po serii udanych występów w eliminacjach imprez ATP Łukaszowi Kubotowi przydarzyła się porażka w pierwszej rundzie. Na inaugurację kwalifikacji na trawiastych kortach londyńskiego Queen’s Clubu 27-letni Polak przegrał z Australijczykiem Marinko Matoseviciem.

Początek spotkania był udany dla Łukasza Kubota. Po przełamaniu w końcówce pierwszej partii 27-letni lubinianin triumfował 7:5 i objął prowadzenie w meczu. W drugiej odsłonie rywalizacja wciąż była wyrównana. Do rozstrzygnięcia tego fragmentu gry konieczny był tie brak .Trzynastego gema wygrał lepiej serwujący w tej części gry 23-letni Matosevic, oddając Kubotowi pięć punktów. W decydującej partii Australijczyk wciąż uzyskiwał przewagę dzięki własnego podaniu. Wprawdzie Polak zdołał przełamać Matosevicia, ale sam stracił serwis dwukrotnie. W konsekwencji po 2 godzinach i 43 minutach gry mecz zakończył się wynikiem 7:5, 6:7(5), 4:6.

Kolejnym rywalem Marinko Matisevicia będzie rozstawiony z „dwójką” Siergiej Stachowski z Ukrainy.

Dla Łukasza Kubota był to pierwszy tegoroczny występ na nawierzchni trawiastej. 27-letni Polak przygotowuje się do startu w wielkoszlemowym Roland Garros, który rozpoczyna się już za dwa tygodnie.

Ostatnie singlowe występy Łukasza Kubota były znakomite. Najlepszy polski tenisista dotarł aż do finału imprezy ATP w Belgradzie, a w wielkoszlemowym Roland Garros przeszedł eliminacje i stoczył zacięty bój z Victorem Troickim w pierwszej rundzie turnieju głównego. Gorzej powiodło się Łukaszowi w deblu – wraz z Oliverem Marachem przegrali już w drugiej rundzie, chociaż byli wymieniani w gronie największych faworytów turnieju gry podwójnej.

Wynik pierwszej rundy eliminacji:
Marinko Matosevic (Australia) – Łukasz Kubot (Polska) 5:7, 7:6(5), 6:4

Kosińska w półfinale

/ Tomasz Krasoń , źródło: itftennis.com, foto: Agencja Triada (jandscup.pl)

Doskonały turniej w Sarajewie (pula nagród 25 tysięcy dolarów) rozgrywa Karolina Kosińska. Niespełna 23-letnia warszawianka dotarła już do półfinału zmagań, eliminując po drodze m.in. rozstawioną z „czwórką” Chorwatkę Nikę Ozegović.

Wyżej notowana tenisistka z Chorwacji była rywalką Kosińskiej w pierwszej rundzie turnieju w stolicy Bośni i Hercegowiny. Polka odniosła nadspodziewanie łatwe zwycięstwo. 22-latka z Warszawy oddała Ozegović zaledwie pięć gemów. W drugiej fazie rywalizacji czekała teoretycznie łatwiejsza rywalka. Jednak nieklasyfikowana w rankingu WTA Doroteja Erić z Serbii okazała się wymagającą przeciwniczką. Kosińska zwyciężyła po długiej trzysetowej walce (decydująca odsłona zakończona wynikiem 7:5).

W piątkowym ćwierćfinale naprzeciw naszej tenisistki stanęła kolejna zawodniczka rodem z Bałkanów. Jednak 23-letnia Anja Prislan nie zrobiła krzywdy Karolinie Kosińskiej. Kwalifikantka ze Słowenii całkowicie przespała pierwszą odsłonę, a w drugiej zdołała jedynie uchronić się przed kompromitacją. Warszawianka triumfowała 6:0, 6:4.

Półfinałową rywalką Kosińskiej będzie groźna Chorwata Ivana Lisjak. Była ona niegdyś klasyfikowana w pierwszej setce rankingu WTA, ale ostatnie miesiące nie obfitowały w sukcesy. Przez turniej w Sarajewie Lisjak idzie jednak jak burza – nie straciła jeszcze seta, a w drugiej rundzie wyeliminowała najwyżej rozstawioną Aleksandrę Panową.

Za występ w Sarajewie Karolina Kosińska otrzyma co najmniej 24 punkty do rankingu WTA, dzięki czemu awansuje w okolice 350. pozycji.

Polkę czeka jeszcze występ w finale gry podwójnej. Kosińska w parze z Dunką Hanne-Skak Jensen dotarły do decydującej rozgrywki, eliminując w półfinale po dramatycznym spotkaniu najwyżej rozstawioną parę. W spotkaniu o tytuł rywalkami rozstawionego z „trójką” polsko-duńskiego duetu będą Julia Kalabina i Anastazja Połtoracka.

W turnieju w Sarajewie udział brała także Katarzyna Piter, ale pożegnała się z imprezą już po pierwszym pojedynku, ulegając w trzech setach Jasminie Kajtazović.

Wynik ćwierćfinału singla:
Karolina Kosińska (Polska) – Anja Prislan (Słowenia, Q) 6:0, 6:4

Hiszpanki obroniły tytuł

/ Michał Jaśniewicz , źródło: rolandgarros.com, foto: AFP

Anabel Medina Garrigues oraz Virginia Ruano Pascual po raz drugi w karierze sięgnęły po triumf na kortach Rolanda Garrosa. W finale hiszpanki pokonały Victorię Azarenkę oraz Jelenę Wiesninę 6:1, 6:1.

Hiszpanki od początku prezentowały się w Paryżu wyśmienicie, tracąc w drodze do finały tylko dwa sety, w tym w meczu ćwierćfinałowym z najwyżej rozstawionymi w imprezie Carą Black oraz Liezel Huber. Para białorusko-rosyjsko przed meczem o tytuł straciła zaś zaledwie seta. Mecz o finał zapowiadał się więc bardzo interesująco, w rzeczywistości jednak okazał się rywalizacją jednostronną.

Rutynowane Medina Garrigues i Ruano Pascual wykorzystały dziś pięć z aż czternastu szans na przełamanie, broniąc przy swoim podaniu wszystkich czterech break pointów. Mecz trwał godzinę oraz dziewiętnaście minut.

Dla 35-letniej Virgini Ruano Pascual to dziesiąty wielkoszlemowy tytuł w karierze (osiem zdobyła w parze z Paolą Suarez) i zarazem najprawdopodobniej ostatni występ w Paryżu. Hiszpanka zapowiedziała bowiem, że w tym roku planuje zakończenie swojej bogatej tenisowej kariery.

„Chciałabym zadedykować to zwycięstwo memu ojcu, który ma dzisiaj urodziny. Ten moment jest dla mnie bardzo emocjonalny, ponieważ nie planuje tutaj wrócić za rok”- powiedziała Ruano Pascual.

19-letnia Azarenka oraz o trzy lata starsza Wiesnina pomimo dotkliwiej porażki nie traciły dobrego nastroju do końca rywalizacji. Białorusinka po raz drugi w karierze wystąpiła w finale wielkoszlemowym (w ubiegłym roku przegrała mecz o tytuł Australian Open), zaś Rosjanka debiutowała w tej fazie imprezy.

„To było wspaniałe,” stwierdziła na pomeczowej dekoracji Wiesnina. „Miałyśmy tutaj wiele zabawy. Przykro mi, jeżeli mecz nie był spektakularny, ale my dałyśmy z siebie wszystko. Dziękujemy paryskiej publiczności!”

Wynik finału:
Anabel Medina Garrigues, Virginia Ruano Pascual (Hiszpania, 3) – Victoria Azarenka, Jelena Wiesnina (Białoruś, Rosja, 12) 6:1, 6:1