Federer pisze historię

/ Anna Wilma , źródło: rolandgarros.com, foto: AFP

Wiele emocji przyniosły dzisiejsze pojedynki półfinałowe gry pojedynczej mężczyzn wielkoszlemowego Roland Garros. O Puchar Muszkieterów zagrają w niedzielę Roger Federer i Robin Soderling. Szwajcar pokonał Juana Martina del Potro, a Szwed okazał się lepszy od Fernando Gonzaleza.

Robin Soderling, rozstawiony z odległym, dwudziestym trzecim numerem, odniósł swój największy sukces w karierze, awansując do finału French Open. Jest siódmym Szwedem w historii, który zagra o paryskie trofeum. Jego mecz z Fernando Gonzalezem trwał trzy godziny i dwadzieścia osiem minut i zakończył się wynikiem 6:3, 7:5, 5:7, 4:6, 6:4. Niedzielny pojedynek z Federerem będzie jednocześnie pierwszym występem Soderlinga w finale profesjonalnego turnieju na nawierzchni ziemnej!

Reprezentant Szwecji zwrócił uwagę całej tenisowej publiczności kilka dni temu, kiedy to w czwartej rundzie wyeliminował dominatora Roland Garros i czterokrotnego mistrza tej imprezy, Rafaela Nadala. Dziś w pierwszym secie spotkania z Chilijczykiem wykorzystał dwa z dwóch możliwych break pointów i odnotował czternaście wygrywających uderzeń (przy sześciu ze strony Gonzaleza). W drugiej odsłonie, najdłuższej w tym meczu, Soderling miał osiem możliwości przełamania podania przeciwnika. Wykorzystał tylko jedną, w jedenastym gemie. Tym samym zapewnił sobie prowadzenie 6:5, po czym wygrał własnego gema serwisowego i objął dwusetowe prowadzenie. W trzeciej partii mieliśmy okazję obserwować Fernando Gonzaleza grającego tak, jak w ćwierćfinałowym starciu z Andym Murrayem. Amerykanin obronił dwie piłki setowe (głównie dzięki błędom przeciwnika) i po czterdziestu minutach zdołał odrobić stratę seta. W odsłonie tej miała miejsce ciekawa sytuacja. Przy stanie 4:4 i 15:0 dla Gonzaleza Soderling zagrał bekhend po linii i piłka uznana została za dobrą, choć Chilijczyk protestował. Po konsultacjach sędziów ustalono, że uderzenie trafiło w linię. Fernando zaczął wycierać ślad, używając do tego… własnych pośladków. Jednak centrala turniejowa, dysponująca systemem "hawk eye" uznała, że piłka była autowa i Chilijczyk niesłusznie stracił punkt. Kilka piłek później sędzia liniowy zreflektował się, zauważył, że piłka wyszła poza linię, na co Gonzalez odpowiedział biciem brawa w uznaniu dla spostrzegawczości sędziego… Czwarta partia również zapisana została na koncie rankingowego faworyta. W piątym secie Soderling przegrywał już 1:4 w decydującym secie, ale od tego momentu wygrał pięć gemów i zapewnił sobie miejsce w finale.

Moim pierwszym uczuciem po zakończeniu meczu była właściwie ulga, ponieważ to był naprawdę długi mecz i byłem zmęczony pod koniec – powiedział sensacyjny finalista. – A potem po kilku sekundach poczułem się naprawdę, naprawdę szczęśliwy. Gdybyście zapytali mnie kilka lat temu, w którym finale Wielkiego Szlema zagram w 2009 roku, nie powiedziałbym, że będzie to Roland Garros. Byłem zmęczony. Muszę przyznać, że byłem zmęczony. Ale pomyślałem, że muszę próbował wszystkiego, co potrafię. Próbowałem i w końcu wszystko zaczęło dawać efekty.

Trener Robina Soderlinga, Magnus Norman, to finalista French Open z 2000 roku. Przegrał wówczas z Gustavo Kuertenem. Kilka słów należy się również Fernando Gonzalezowi. Chilijczyk to najstarszy półfinalista paryskiej imprezy od 2004 roku (wówczas półfinalista Tim Henman liczył sobie 29 lat i 274 dni, Gonzalez ma teraz 28 lat i 313 dni). Amerykanin po raz drugi w karierze wystąpił w najlepszej czwórce turnieju wielkoszlemowego. W styczniu 2007 doszedł do finału w Melbourne. Przegrał z Rogerem Federerem.

To właśnie w stronę Szwajcara zwrócone są teraz oczy tenisowego świata. Federer, wicelider klasyfikacji ATP, po raz piąty z rzędu zagra w finale Roland Garros. Ale po raz pierwszy jego rywalem nie będzie Rafael Nadal. Już od wielu dni mówi się o niepowtarzalnej szansie Rogera. W Paryżu nie triumfował jeszcze nigdy, jeżeli wygra, wyrówna rekord Pete’a Samprasa w ilości zdobytych singlowych tytułów wielkoszlemowych (14) i zostanie jednym z nielicznych kolegów po fachu, którzy triumfowali we wszystkich czterech lewach Wielkiego Szlema.

W dzisiejszym półfinale Federer pokonał 3:6, 7:6(2), 2:6, 6:1, 6:4 Juana Martina del Potro. W siódmym gemie pierwszego seta Argentyńczyk przełamał podanie Szwajcara, powtórzył tę sztukę dwa gemy później i objął jednosetowe prowadzenie. Druga odsłona toczyła się zgodnie z regułą własnego podania. Po dwunastu gemach doszło do tie-breaka, w którym Federer nie dał szans niżej notowanemu przeciwnikowi i triumfował do dwóch. Trzecia odsłona potoczyła się błyskawicznie, Del Potro odnotował dwa przełamania i zdystanował wicelidera klasyfikacji ATP na cztery gemy. Jednak dwie kolejne partie rozwiały wszelkie wątpliwości – to Federer, wspierany przez żonę, Mirkę, spodziewającą się narodzin dziecka, znalazł się w finale Roland Garros 2009.

W niedzielne popołudnie jeden z finalistów, Federer lub Soderling, po raz pierwszy w karierze zdobędzie Puchar Muszkieterów. Ich osiągnięcia są nieporównywalne, ale w obliczu paryskiego finału są w takiej samej sytuacji. Panowie spotykali się wcześniej dziewięć razy i zawsze lepszy był Szwajcar. Ostatnio grali ze sobą w 2009 roku w Madrycie. Federer stracił tylko dwa sety w rywalizacji z Soderlingiem, ale miało to miejsce w latach 2005 i 2006. Pytanie brzmi: jeśli teraz mistrz z Bazylei nie uzupełni swojej kolekcji o Puchar Muszkieterów, to kiedy będzie miał następną taką szansę?

Półfinały singla:
Roger Federer (Szwajcaria, 2) – Juan Martin del Potro (Argentyna, 5) 3:6, 7:6(2), 2:6, 6:1, 6:4
Robin Soderling (Szwecja, 23) – Fernando Gonzalez (Chile, 12) 6:3, 7:5, 5:7, 4:6, 6:4

W Paryżu wyłoniono pierwszych mistrzów

/ Anna Wilma , źródło: rolandgarros.com, foto: AFP

Zakończyła się pierwsza rozgrywka finałowa wielkoszlemowego turnieju Roland Garros w Paryżu. Mistrzami gry mieszanej zostali Liezel Huber i Bob Bryan, którzy w finale pokonali Vanię King i Marcelo Melo 5:7, 7:6(5), 10-7.

Finał miksta był wydarzeniem przede wszystkim dla publiczności amerykańskiej, zagrało w nim bowiem aż trzech reprezentantów tego kraju (Huber do 2008 roku grała w barwach Republiki Południowej Afryki). Stawkę uzupełniał zawodnik z Brazylii. Teoretycznie faworytami powinni być najwyżej rozstawieni Liezel Huber i Bob Bryan, jednak w praktyce mecz okazał się zacięty i wyrównany.

W pierwszej odsłonie lepsi okazali się Vania King i Marcelo Melo. Amerykanka i Brazylijczyk zdobyli dwa przełamania i stracili jednego własnego gema serwisowego, ustalając wynik na 7:5. Poza tym odnotowali tylko o jedno uderzenie kończące więcej i w sumie w całej partii zdobyli o dwa punkty więcej niż czysto amerykański mikst. W drugim secie również nie brakowało emocji. Tym razem zdecydowała różnica jednego punktu. Po czterdziestu siedmiu minutach i tie-breaku Huber i Bryan wyrównali stan pojedynku. Doszło do mistrzowskiego tie-breaka. W nim Liezel i Robert potrzebowali dwunastu minut, by zdobyć nad przeciwnikami przewagę trzech punktów i jednocześnie mistrzostwo Roland Garros.

Pierwsi zwycięzcy z Paryża są oczywiście doskonale znani ze swoich osiągnięć deblowych. Liezel jest aktualnie współliderką klasyfikacji deblistek WTA (ex-aequo ze swoją tenisową partnerką, Carą Black), a Bob zajmuje miejsce trzecie (ex-aeqo z bratem bliźniakiem, Mike’m). Huber po raz pierwszy triumfowała w rywalizacji mikstów. Wcześniej odnotowała trzy finały: Wimbledon 2001 z Mike’m Bryanem, Australian Open 2005 z Kevinem Ullyettem i US Open 2008 z Jamiem Murrayem. Bob Bryan zapisał na swoim koncie szóste trofeum mikstowe. Poprzednie to: US Open 2003 z Katariną Srebotnik, US Open 2004 z Wierą Zwonariową, US Open 2006 z Martiną Navratilovą, Roland Garros 2008 z Wiktorią Azarenką i Wimbledon 2008 z Samanthą Stosur. Dwukrotnie pokonany w finałach w tej dyscyplinie: w US Open 2003 z Katariną Srebotnik oraz na Wimbledonie 2006 z Venus Williams. Zarówno Bryan, jak i Huber startowali w tegorocznym French Open także w rywalizacji debli, ale zostali niespodziewanie pokonani już w półfinałach.

Po prostu starałem się być tam Carą Black – powiedział Bob Bryan podczas konferencji prasowej, nawiązując do partnerki deblowej Liezel Huber. – Trochę wyższy, ale ten sam! Gra z Liezel przyniosła dużo zabawy. Jest numerem jeden na świecie i gra naprawdę bystry tenis. Wiele się od niej nauczyłem.

Vania King osiągnęła swój pierwszy w karierze finał gry mieszanej. Amerykanka pochodzenia chińskiego ma już w swoim dorobku jeden tytuł singlowy WTA (Bangkok 2006) i siedem deblowych (ostatni Brisbane 2009 po finale z Klaudią Jans i Alicją Rosolską). Marcelo Melo także po raz pierwszy wystąpił w finale Wielkiego Szlema. Brazylijczyk ma na swoim koncie sześć tytułów deblowych ATP.

Finał miksta:
L. Huber, B. Bryan (Stany Zjednoczone, 1) – V. King, M. Melo (USA, Brazylia) 5:7, 7:6(5), 10-7

Rosyjski finał w Paryżu

/ Tomasz Krasoń , źródło: rolandgarros.com, foto: AFP

Półfinały kobiecego Roland Garros obyły się bez niespodzianek. Do decydującej rozgrywki awansowały tenisistki, które już znają smak wielkoszlemowych finałów – Dinara Safina i Swietłana Kuzniecowa. Tym samym pewne jest, że triumfatorką French Open zostanie Rosjanka.

Jako pierwsza awans do finału zapewniła sobie Dinara Safina. Liderka rankingu WTA dość pewnie pokonała Dominikę Cibulkovą ze Słowacji. 23-letnia moskwianka nie rozpoczęła dobrze spotkania półfinałowego. 20-latka z Bratysławy wygrała pierwsze dwa gemy, a Rosjanka nie była w stanie odnaleźć swojej gry. Jednak kolejne gemy na korcie Philippe’a Chatrier dały prowadzenie faworytce. Rozstawiona z „jedynką” Safina zdobyła pięć kolejnych gemów, a następnie przypieczętowała swoją wyższość, triumfując 6:3. Początek drugiej odsłony był niezwykle wyrównany. Panie rozgrywały wyrównane gemy, które do stanu 2:2 kończyły się po myśli serwujących. Kluczowy dla losów partii okazał się piąty gem, w którym Safina przełamała rozstawioną z „dwudziestką” Słowaczkę. Pomimo waleczności i niezłej gry prezentowanej przez Cibulkovą rewelacja tegorocznego Roland Garros nie zdołała odrobić strat. Po 1 godzinie i 41 minutach Dinara Safina wygrała 6:3, 6:3.

Dinara Safina powtórzyła ubiegłoroczny wyczyn z Paryża, gdy także dotarła do finału. W decydującym pojedynku Rosjanka nie dała rady Anie Ivanović. Porażkę w wielkoszlemowym finale Safina poniosła także na początku roku w Melbourne. Wówczas podopieczna Zeljko Krajana została zdeklasowana przez Serenę Williams.

W trzecim podejściu do wielkoszlemowego tytułu Safina zmierzy się ze swoją rodaczką Swietłaną Kuzniecową. 23-latka z Sankt Petersburga miała więcej problemów z pokonaniem Samanthy Stosur. Wprawdzie inauguracyjny set ułożył się zgodnie z oczekiwaniami kibiców Rosjanki, która triumfowała 6:4. W drugiej partii Kuzniecowa również objęła prowadzenia, przełamując 25-letnią Australijkę. Współpracująca z Larisą Sawczenko Rosjanka dała się jednak dogonić i po zaciętej końcówce konieczne stało się rozegranie tie breaka. W nim doszło do powtórki z wcześniejszej fazy seta – najpierw inicjatywa spoczywała po stronie rozstawionej z „siódemką” Kuzniecowej, ale później do głosu doszła Stosur. Była liderka deblowego rankingu WTA triumfowała w trzynastym gemie do pięciu. Jednak w trzeciej odsłonie faworyzowana Kuzniecowa pokazała klasę. Szybko objęła prowadzenie, którego nie wypuściła z rąk do końca meczu. Po 2 godzinach i 25 minutach gry Rosjanka zwyciężyła 6:4, 6:7(5), 6:3.

Dla Kuzniecowej to drugi finał w Paryżu. W 2006 roku uległa w spotkaniu o tytuł Justine Henin. 23-latka z Sankt Petersburga ma na koncie jeden triumf wielkoszlemowy – w 2004 roku okazała się najlepsza w US Open.

W sobotnim finale zmierzą się tenisistki, które imponowały formą w turniejach przygotowawczych na europejskiej mączce. Kuzniecowa wygrała imprezę w Stuttgarcie, pokonując w finale Safinę. Tydzień później liderka rankingu WTA zrewanżowała się swojej rodaczce w decydującej potyczce w Rzymie, a następnie dołożyła tytuł wywalczony w prestiżowych zmaganiach w Madrycie. Bilans dotychczasowych konfrontacji pomiędzy tymi zawodniczkami jest korzystny dla Safiny, która prowadzi 8:5.

Wyniki półfinałów singla:
Dinara Safina (Rosja, 1) – Dominika Cibulkova (Słowacja, 20) 6:3, 6:3
Swietłana Kuzniecowa (Rosja, 7) – Samantha Stosur (Australia, 30) 6:4, 6:7(5), 6:3

W Pucharze Federacji z Belgijkami

/ Tomasz Krasoń , źródło: fedcup.com, foto: fedcup.com

W dniach 6-7 lutego 2010 roku polskie tenisistki zmierzą się z Belgią w ramach rozgrywek Grupy Światowej II Pucharu Federacji. Pary pierwszej rundy zmagań drużynowej rywalizacji kobiet rozlosowano w Paryżu, gdzie obecnie odbywa się Roland Garros.

Polskie tenisistki znakomicie spisały się w tegorocznej edycji Pucharu Federacji. Dzięki zwycięstwom nad Rumunią, Bośnią, Szwecją, Wielką Brytanią i w kwietniu nad Japonią nasza reprezentacja awansowała do Grupy Światowej II. Los okazał się szczęśliwy dla Polek – nie spotkamy się z najsilniejszymi drużynami: Hiszpanią i Chinami. Dodatkowo będziemy gospodarzami konfrontacji z Belgijkami.

Ekipa Belgii nie jest już tak groźna jak jeszcze kilka lat temu. Wprawdzie istnieje szansa, iż do Polski przyjedzie Kim Clijsters – wracająca na światowe korty gwiazdy, ale w tym sezonie trzon tamtejszej reprezentacji stanowiły Yanina Wickmayer oraz Kirsten Flipkens. Drużyna złożona z zawodniczek z zaplecza światowej czołówki znajduje się w zasięgu reprezentacji Polki, którą tradycyjnie poprowadzi Tomasz Wiktorowski. Warto przypomnieć, iż tegoroczne sukcesy zawdzięczamy głównie Agnieszce Radwańskiej oraz deblistkom, Klaudii Jans i Alicji Rosolskiej. W biało-czerwonych barwach grały również Urszula Radwańska i Katarzyna Piter.

W Paryżu rozlosowano także pary ćwierćfinałowe Grupy Światowej I. W tenisowej elicie dojdzie do dwóch niezwykle prestiżowych starć. Serbki, których siłą są dwie gwiazdy, Jelena Janković i Ana Ivanović, zmierzą się z Rosjankami – najlepszą drużyną XXI wieku. Inną ciekawą parę tworzą Francuzki i Amerykanki.

Pary Grupy Światowej I:
Ukraina – Włochy
Czechy – Niemcy
Serbia – Rosja
USA- Francja

Pary Grupy Światowej II:
Australia – Hiszpania
Polska – Belgia
Estonia – Argentyna
Słowacja – Chiny

Oczy zwrócone na Federera

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: rolandgarros.com, foto: AFP

Po wielkich emocjach, jakie przeżywaliśmy niemal każdego ostatniego dnia w turnieju męskim Roland Garros, środa była względnie spokojna. Ćwierćfinałowe spotkania nie miały wielkiej historii, a faworyzowani Roger Federer i Juan Martin Del Potro bez straty seta awansowali do półfinału, pokonując odpowiednio Gaela Monfilsa i Tommy’ego Robredo.

Tytuł newsa o zwycięstwie Federera nad Monfilsnem na oficjalnej stronie ATP, „Two wins from immortality” („Dwa zwycięstwa od nieśmiertelności”), mówi chyba wszystko. Cały tenisowy świat zwrócony jest w tym roku na Paryż, a w szczególności na osobę Rogera Federera, bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. Gdy dwanaście miesięcy temu Szwajcar zdobył cztery gemy w finale z Nadalem, mało kto był tak dużym optymistą, aby twierdzić, że Federer sięgnie jeszcze kiedyś po Puchar Muszkieterów. Za cztery dni może się to stać faktem i możemy sobie tylko wyobrażać, jak po ostatniej piłce meczu, zareaguje wówczas Szwajcar, który przyzwyczaił nas, że nie kryje emocji w ważnych i wzruszających momentach. Jeśli wygra, rzeczywiście będzie już „nieśmiertelny”.

Gdy 27-letni Federer zagrał zwycięski bekhend po linii, uniósł do góry ręce i wyraźnie okazał ogromne zadowolenie z triumfu. Z każdą kolejną wygraną mistrz z Bazylei jest coraz bliżej tego, czego tak bardzo pragnął od tylu lat i z każdą kolejną wygraną widać, jak cieszy się coraz bardziej.

Tak naprawdę jedynym fragmentem gry, w którym Federer mógł się czuć dziś zagrożony (jeżeli w ogóle się czuł), był pierwszy set. Niesiony dopingiem wiernych kibiców Gael Monfils stawił Szwajcarowi wyraźny opór i patrząc od początku na walkę tych dwoje, można było liczyć, że całe spotkanie będzie szalenie interesujące. Obaj, jak oka w głowie, pilnowali swoich podań, ani razu się nie przełamując. Ba, ani razu nie doprowadzając do sytuacji, w której musieliby bronić break pointa. Federer psuł nieco więcej niż Francuz, ale i więcej notował uderzeń kończących. W tie breaku dwukrotnie zdobywał przewagę mini-breaka, ale Monfilsowi udawało się odrabiać straty, aż w końcu to on, jako pierwszy, stanął przed szansą wygrania partii. Skoncentrowany Federer się obronił, a po chwili sobie wypracował setową okazję, której nie zmarnował. Od tego momentu poziom widowiska i dramaturgii „siadł”. Szwajcar błyskawicznie objął prowadzenie 4:0 w drugiej partii i jedyne, na co pozwolił rywalowi, to zdobycie dwóch gemów. W trzeciej nieco uśpiony Monfils i bardzo pewny siebie Federer szli równo do stanu 4:4, aż w końcu Szwajcar zrobił to, co należało w tej sytuacji, czyli przełamał przeciwnika, a po chwili zakończył spotkanie przy własnym podaniu, osiągając dwudziesty wielkoszlemowy półfinał z rzędu.

O finał przyjdzie mu zagrać ze świetnie dysponowanym Juanem Martinem Del Potro, który w turnieju stracił, jak na razie, tylko jednego seta, a wszystkie zwycięskie partie rozstrzygał wcześniej niż w tie breaku. Dziś nie był w stanie mu się przeciwstawić Tommy Robredo, który zdobył w kolejnych setach trzy, cztery i dwa gemy. 20-latek z Tandil, dla którego po ubiegłorocznym ćwierćfinale US Open i tegorocznym w Australian Open jest to pierwszy półfinał Wielkiego Szlema w karierze, był wyraźnie lepszy od ostatniego Hiszpana, jaki pozostał jeszcze na placu boju. Główna siła rażenia Del Potro pochodziła dziś z serwisu. Posłał 14 asów i wygrał aż 46 z 51 piłek po pierwszym podaniu, co daje dziewięćdziesięcioprocentową skuteczność. Zanotował też 36 uderzeń kończących. Robredo nie miał w swoim repertuarze argumentów, które mogłyby konkurować z atutami rywala. Niemniej jednak, miał swoje szanse, a mianowicie siedem okazji break pointowych, z których nie wykorzystał… żadnej.

Piątkowa półfinałowa potyczka Del Potro z Federerem będzie ich już szóstą konfrontacją. Argentyńczyk nigdy jeszcze nie wygrał ze Szwajcarem. Po raz drugi spotkają się na mączce. Pierwszy raz na korcie ziemnym zagrali nie tak dawno, bo w tegorocznym turnieju Masters 1000 w Madrycie, gdzie Federer wygrał 6:3, 6:4.

Wyniki ćwierćfinałów:
Roger Federer (Szwajcaria, 2) – Gael Monfils (Francja, 11) 7:6(6), 6:2, 6:4
Juan Martin Del Potro (Argentyna, 5) – Tommy Robredo (Hiszpania, 16) 6:3, 6:4, 6:2

Kuzniecowa lepsza od Williams

/ Tomasz Krasoń , źródło: rolandgarros.com/sonyericssonwtatour.com, foto: AFP

Środowe ćwierćfinały kobiecego Roland Garros były diametralnie różne. W pierwszym z nich spotkały się dwie tenisistki, które po raz pierwszy osiągnęły tak zaawansowaną fazę imprezy wielkoszlemowej, a Samantha Stosur pewnie pokonała 6:1, 6:3 Soranę Cirsteę. W drugim pojedynku rakiety skrzyżowały gwiazdy światowego tenisa, które znają już smak wielkoszlemowych triumfów. Po niezwykle długim i obfitującym w błędy spotkaniu Swietłana Kuzniecowa zwyciężyła Serenę Williams.

Spotkanie Swietłany Kuzniecowej z Sereną Williams od początku wzbudzało spore emocje. Jako pierwsza swoje warunki zaczęła dyktować 23-latka z Sankt Petersburga. Rosjanka dwukrotnie przełamała Amerykankę i prowadziła 3:0. Jednak wraz z upływem seta przewaga Kuzniecowej topniała. Ostatecznie konieczne stało się rozegranie tie breaka, ale nerwy związane z trzynastym gemem lepiej wytrzymała Rosjanka, triumfując do trzech. Druga odsłona również rozpoczęła się po myśli turniejowej „siódemki”, która była bliska końcowego triumfu (5:3). Jednak od tego momentu Serena Williams zaczęła grać jak natchniona – błyskawiczne odrabianie strat zawdzięczała znakomitym uderzeniom. Sytuacja na korcie gwałtownie się zmieniła, 27-letnia Amerykanka wygrała seta 7:5 i zaczęto zastanawiać się nad powtórką z Melbourne. W pierwszej lewie tegorocznego Wielkiego Szlema Serena również wyszła ze stanu 3:5 w drugiej odsłonie, a następnie zdeklasowała Rosjankę w trzecim secie. Jednak na ulubionej mączce Kuzniecowa tanio skóry nie sprzedała. Po nieudanym początku trzeciej partii uzyskała wyrównującego breaka. Następnie obie panie wygrywały swoje gemy serwisowe, a przy stanie 5:4 23-latka z Sankt Petersburga nie wykorzystała dwóch piłek meczowych. Jednak asekuracyjna postawa nie zemściła się na finalistce Roland Garros z 2006 – Kuzniecowa zakończyła mecz w kolejnym gemie serwisowym Sereny, triumfując 7:5.

„Wolno wchodziłam w ten mecz. Zostałam na początku dwukrotnie przełamana. Może mogłam wygrać pierwszą odsłonę, a następnie cały mecz w dwóch setach. W trzeciej partii miałam swoje szansę, ale ich nie wykorzystałam” – stwierdziła Amerykanka. Serena wygłosiła także krótki monodram, który odpowiednio podsumowuje końcówkę spotkania: „Chcesz awansować do półfinału? Bo ja nie. Chcesz? – „w porządku”.

Swetłana Kuzniecowa powtórzyła ubiegłoroczny wyczyn z Paryża, gdy także dotarła do półfinału (porażka z Safiną). Lepiej powiodło jej się w 2006 roku, gdy dopiero w finale zatrzymała ją Justine Henin.

Półfinałową rywalką Kuzniecowej będzie Samantha Stosur. 25-letnia Australijka pokonała 6:1, 6:3 Rumunkę Soranę Cirsteę. Rozstawiona z „trzydziestką” tenisistka z Brisbane potrzebowała zaledwie 1 godziny i 25 minut, aby awansować do najlepszej czwórki turnieju. Debiut Stosur w ćwierćfinale wielkoszlemowych rozgrywek wypadł niezwykle okazale. Australijka wydaje się być uskrzydlona zwycięstwem nad Jeleną Diemientiewą w trzeciej rundzie. Od tego czasu nie daje szans rywalkom – w czwartej rundzie straciła z Razzano trzy gemy, a w ćwierćfinale przeciwko Cirstei cztery. Rumunka także może być zadowolona z występu w Paryżu – to jej największy sukces w karierze.

Wyniki ćwierćfinałów singla:
Swietłana Kuzniecowa (Rosja, 7) – Serena Williams (USA, 2) 7:6(3), 5:7, 7:5
Samantha Stosur (Australia, 30) – Sorana Cirstea (Rumunia) 6:1, 6:3

Zobacz komplet środowych wyników kobiecego Roland Garros!

Roland Garros już bez Polaków

/ Tomasz Krasoń , źródło: rolandgarros.com, foto: rolandgarros.com

Dzień po odniesieniu spektakularnego zwycięstwa i wyeliminowaniu z juniorskiego Roland Garros Laury Robson Sandra Zaniewska pożegnała się z paryską imprezą. Pogromczynią 17-letniej katowiczanki została Chanel Simmonds. Tenisistka z RPA triumfowała 6:4, 6:2.

W całym spotkaniu tenisistki wielokrotnie odbierały sobie podanie. Sandra Zaniewska uzyskała cztery breaki, tracąc serwis siedmiokrotnie. W konsekwencji 17-latka z Katowic przegrała 4:6, 2:6. O ile w pierwszej odsłonie Polka nawiązała wyrównaną walkę, o tyle druga bezapelacyjnie należała do Chanel Simmonds. 16-latka z RPA zapewniła sobie awans do ćwierćfinału singla dziewcząt po 68 minutach gry. Kolejną rywalką Simmonds będzie Francuzka Kristina Mladenovic, która w Paryżu wystąpiła także w turnieju seniorek.

Sandrze Zaniewskiej nie udało się przekroczyć granicy trzeciej rundy turnieju wielkoszlemowego. Przed rokiem Polka pożegnała się z Paryżem również po spotkaniu o ćwierćfinał. W tegorocznej edycji Roland Garros 17-letnia Zaniewska pokonała Francuzkę Leolię Jeanjean oraz Brytyjkę Laurę Robson.

Tym samym w paryskiej imprezie nie ma już reprezentantów Polski.

Wynik trzeciej rundy singla juniorek:
Chanel Simmonds (RPA) – Sandra Zaniewska (Polska) 6:4, 6:2

Siostry Radwańskie otarły się o półfinał

/ Tomasz Krasoń , źródło: rolandgarros.com, foto: rolandgarros.com

Półfinał Roland Garros był na wyciągnięcie ręki. Jednak siostry Radwańskie nie wykorzystały prowadzenia 5:3 w trzeciej partii i uległy w ćwierćfinale rozstawionym z „dziewiątką” Su-Wei Hsieh i Shuai Peng. Po 2 godzinach i 6 minutach gry krakowskie siostry przegrały na korcie Suzanne Lenglen 6:2, 4:6, 7:5.


Siostry Radwańskie rozpoczęły spotkanie ćwierćfinałowe tak, jak grały w poprzednim meczu przeciwko jednej z najlepszych par świata, Kvecie Peschke i Lisie Raymond – dobrze serwowały, pewnie kończyły akcje przy siatce. Agnieszka i Ula uzyskały przewagę podwójnego przełamania, dzięki czemu po 34 minutach gry triumfowały 6:2. W drugiej odsłonie krakowiankom nie wiodło się już tak dobrze. Do ich gry, a zwłaszcza młodszej z nich, Urszuli wkradła się nerwowość. Rozstawione z „dziewiątką” Su-Wei Hsieh i Shuai Peng wykorzystały okazję na wyrównanie stanu meczu. Tajwanka i Chinka zwyciężyły 6:4. Decydujący set również nie rozpoczął się po myśli najlepszych polskich tenisistek. Azjatki objęły prowadzenie 3:1 i były na dobrej drodze do awansu do półfinału. Jednak w grze Radwańskich nastąpił wyraźny zwrot, wróciła pewność z pierwszej odsłony i krakowianki przejęły inicjatywę, wychodząc na prowadzenie 5:3. Gdy wydawało się, że awans do półfinału Roland Garros jest tylko formalnością (wygranie swojego podania), siostry Radwańskie stanęły w miejscu. W końcówce zawiodła ponownie Urszula, która nie była w stanie opanować emocji. Polki przegrały cztery kolejne gemy, trzecią partię i wygrany mecz.


Pomimo zmarnowanej szansy występ sióstr Radwańskich można uznać za udany. Po raz pierwszy w historii wielkoszlemowych startów dotarły do ćwierćfinału gry podwójnej. Rezultat ten gwarantuje im 39 tysięcy euro oraz 500 punktów do rankingu WTA. Dzięki tej zdobyczy Agnieszka awansuje do czołowej pięćdziesiątki klasyfikacji deblistek, a Urszula do setki.


Kort imienia Suzanne Lenglen nie okazał się szczęśliwy dla polskiego tenisa. Na drugiej arenie obiektu Rolanda Garrosa Agnieszka przegrała pojedynek ze Swietłaną Kuzniecową, którego stawką był awans do ćwierćfinału singla, a wraz z siostrą zakończyła na nim zmagania w deblu.


W półfinale Roland Garros Hsieh i Peng zmierzą się z duetem białorusko-rosyjskim, Wiktorią Azarenką i Jelenę Wiesniną. Drugą parę finałową wyłoni konfrontacja Cary Black i Liezel Huber z Anabel Mediną Garrigues i Virginią Ruano Pascual.

Wynik ćwierćfinału debla:
S.W. Hsieh, S. Peng (Tajwan, Chiny, 9) – A. Radwańska, U. Radwańska (Polska) 2:6, 6:4, 7:5

Zobacz komplet wtorkowych wyników kobiecego Roland Garros!

Safina i Cibulkova pierwszymi półfinalistkami

/ Michał Jaśniewicz , źródło: rolandgarros.com, foto: AFP

Liderka rankingu WTA Dinara Safina oraz 20-letnia Dominika Cibulkova to pierwsza para półfinalistek tegorocznego French Open. Rosjanka pokonała dziś Victorię Azarenkę 1:6, 6:4, 6:2, zaś młoda Słowaczka oddała tylko dwa gemy Marii Szarapowej.

Przed dzisiejszym spotkaniem Safina z Azarenką grały pięciokrotnie, a Białorusinka tylko raz zdołała wyjść z tej rywalizacji zwycięsko. Miało to jednak miejsca w ich ostatniej konfrontacji (w Indian Wells). Pochodząca z Mińska tenisistka nie zdołała odnieść drugiego z rzędu triumfu nad liderką rankingu WTA, a szanse na to były duże. W pierwszym secie Azarenka zagrała koncertowo, popełniła zaledwie jeden niewymuszony błąd, wykorzystała trzy z pięciu breaków, a przy swoim podaniu przegrała zaledwie trzy punkty!

Druga partia zaczęła się w zupełnie inny sposób. Safina wysforowała się już na prowadzenie 4:1, jednak Białorusinka zdołała odrobić straty. W dziesiątym gemie Rosjanka po raz trzeci w tej odsłonie wywalczyła przełamanie, a po zmianie stron własnym serwisem zdołała przypieczętować zwycięstwo. W decydującej odsłonie górę wzięła rutyna zeszłorocznej finalistki French Open, która znakomicie w tej odsłonie serwowała, a także wykorzystała dwie z sześciu szans na przełamanie. Mecz trwał godzinę oraz pięćdziesiąt dwie minuty.

„Ona grała bardzo dobrze, a ja tak szczerze mówiąc na początku niewiele robiłam, by jej to utrudnić. Grałam dokładnie tak jak jej pasowało, ze średnią siłą i cały czas biegałam do forhendów i bekhendów. Przegrałam jednak tylko seta. Skoncentrowałam się na poprawie mojego serwisu i nieco większej presji przy returnie. Zaczęłam walczyć o każdy punkt i starałam się zmienić oblicze meczu”- stwierdziła po spotkaniu Safina.

Skończyła się tegoroczna przygoda z French Open, powracającej po kontuzji do wielkiego tenisa, Marii Szarapowej. Koniec był wyjątkowo bolesny, gdyż triumfatorka trzech turniejów wielkoszlemowych przegrała z Dominiką Cibulkovą w siedemdziesiąt pięć minut 0:6, 2:6. Przed startem w Paryżu najlepszym osiągnięciem Słowaczki w turniejach wielkoszlemowych była czwarta runda, osiągnięta podczas tegorocznego Australian Open. W drodze do półfinału Cibulkova straciła tylko jednego seta, w inauguracyjnej rundzie z Aloną Bondarenko.

„Grałam dzisiaj bardzo solidny tenis z głębi kortu. Udało mi się odnotować bardzo mało niewymuszonych błędów. Miała dobry return i serwis mi ‘siedział’. Gram pewnie i jeżeli będę dalej dobrze poruszać się po korcie i grać swój tenis to myślę, że mam szansę w kolejnych meczach” – oceniła na pomeczowej konferencji, mierząca 160 centymetrów, Cibulkova.

Wyniki ćwierćfinałów:
Dinara Safina (Rosja, 1) – Wiktoria Azarenka (Białoruś, 9) 1:6, 6:4, 6:2
Dominika Cibukova (Słowacja, 20) – Maria Szarapowa (Rosja) 6:2, 6:0

Murray nie dał rady, sensacyjny skład półfinału!

/ Anna Wilma , źródło: rolandgarros.com, foto: AFP

Z najlepszej czwórki tenisistów na świecie w turnieju Roland Garros gra już tylko numer dwa – Roger Federer. Andy Murray nie poradził sobie z Fernando Gonzalezem, przegrywając 3:6, 6:3, 0:6, 4:6, a Robin Soderling po triumfie nad Nikołajem Dawydienką znalazł się tam, gdzie teoretycznie miał być sam Rafael Nadal.

Andy Murray w czterosetowej konfrontacji z Fernando Gonzalezem wygrał zaledwie trzynaście gemów. Reprezentant Chile od pierwszych minut narzucił własny styl gry, nie pozwalając Szkotowi na przejęcie inicjatywy. Partia otwarcia potoczyła się po myśli zawodnika z Ameryki Południowej, który triumfował do trzech dzięki jednemu tylko przełamaniu. W drugiej odsłonie wydawać się mogło, że sytuacja powraca do normy. Faworyt nie dał Gonzalezowi ani jednego break pointa, choć Chilijczyk był niedościgniony w liczbie bezpośrednio wygrywanych punktów (odnotował ich 15, podczas gdy Murray zaledwie 4). Trzeci set był pokazem gry Fernando. Andy nie zapisał na swoim koncie ani jednego gema i nie wygrał żadnego punktu po drugim podaniu. W czwartej odsłonie wystarczyło jedno przełamanie przewagi, by Murray zakończył swój udział we French Open. Wynik meczu z perspektywy zwycięzcy: 6:3, 3:6, 6:0, 6:4.

Robin Soderling, rozstawiony z numerem dwadzieścia trzy, udowodnił, że dwa dni temu nie przypadkowo pokonał samego Rafaela Nadala. Szwed nie miał dzisiaj żadnych problemów z wyeliminowaniem dziesiątego na liście ATP Nikołaja Dawydienki. Wynik spotkania: 6:1, 6:3, 6:1. Soderling odnotował 28 niewymuszonych błędów przy 34 wygrywających uderzeń, podczas gdy u Rosjanina na każdy jeden bezpośrednio wygrany punkt przypadały trzy błędy. Dawydienko próbował nawiązać walkę jedynie w drugiej partii, ale stracił w niej dwa własne gemy serwisowe, nie mając nawet jednego break pointa do dyspozycji. Soderling po raz pierwszy w karierze zagra z półfinale wielkoszlemowej imprezy. A Nikołaj Dawydienko dzień swoich dwudziestych ósmych urodzin może zaliczyć do mniej udanych.

Oczywiście w ćwierćfinale Wielkiego Szlema spodziewasz się trudnego meczu, ale muszę powiedzieć, że tym razem było ciężej niż wskazuje na to wynik – powiedział Soderling podczas konferencji prasowej. – Miałem trochę szczęścia na początku. Obroniłem dwa break pointy i zdobyłem przełamanie. Mogło być 0:2, a było 2:0 i myślę, że to pozwoliło mi dobrze grać.

Szwed otrzymał wiadomość z gratulacjami od samego Bjoerna Borga: pogratulował mi i podziękował, że nie pozwoliłem Nadalowi pobić jego rekordu. Myślę, że może będzie tu jutro.

Robin Soderling jest pierwszym reprezentantem Szwecji od 2000 roku, który dostał się do najlepszej czwórki singla mężczyzn French Open. Przed dziewięcioma laty w finale na paryskiej mączce wystąpił jego aktualny trener, Magnus Norman. Fernando Gonzalez ma na koncie jeden występ w meczu o mistrzostwo Wielkiego Szlema. W finale Australian Open 2007 przegrał z Rogerem Federerem.

Soderling i Gonzalez grali ze sobą już dziewięć razy i pięciokrotnie ich mecze kończyły się triumfem Chilijczyka (w tym obydwa spotkania na nawierzchni ziemnej). Po raz ostatni zmierzyli się w World Team Championship w Niemczech. Gonzalez wygrał 4:6, 7:5, 6:4.

Kibice zadają sobie jedno pytanie: co w tych okolicznościach zrobi Roger Federer? Człowiek, który wywalczył trzynaście trofeów wielkoszlemowych w Melbourne Park, na Wimbledonie i na Flushing Meadows. Nigdy nie wygrał przed paryską publicznością. W ostatnich czterech edycjach regularnie przegrywał z Rafaelem Nadalam (najpierw w półfinale, potem w finałach). W tym roku w rywalizacji nie ma już ani Nadala, ani Djokovicia i Murraya. Czy geniusz z Bazylei był kiedykolwiek bliżej zdobycia Pucharu Muszkieterów?

Ćwierćfinały singla:
Fernando Gonzalez (Chile, 12) – Andy Murray (Wielka Brytania, 3) 6:3, 3:6, 6:0, 6:4
Robin Soderling (Szwecja, 23) – Nikołaj Dawydienko (Rosja, 10) 6:1, 6:3, 6:1

Sprawdź komplet wyników z Paryża!