Zapowiedź Wimbledonu: dwa kluczowe pytania i siódemka naszych

/ Tomasz Krasoń , źródło: wimbledon.org, foto: AFP

Serena czy Venus? Roger czy Rafa? Te dwa pytania będą nadawać ton tegorocznym zmaganiom na kortach Wimbledonu, które rozpoczynają się już w najbliższy poniedziałek. Na szczególną uwagę zasługuje także osoba ubiegłorocznego finalisty Andy’ego Roddicka, powrót belgijskich gwiazd oraz występ siódemki biało-czerwonych. Czy 122. edycja najsłynniejszego turnieju tenisowe świata okaże się szczęśliwa dla Polaków z Agnieszką Radwańską na czele?

Można powiedzieć, że do Londynu przyjedzie dwóch obrońców tytułu. Zarówno Federer, jak i Nadal, mają na koncie siedem kolejnych zwycięstw w świątyni tenisa. Szwajcar pokonał w ubiegłorocznym finale Andy’ego Roddicka, a Hiszpan po pamiętnym meczu okazał się lepszy od Helweta przed 2 laty. W ubiegłym sezonie nie mógł jednak bronić tytułu ze względu na kontuzję kolan. Tegoroczna rywalizacja również powinna przebiegać pod dyktando wspomnianej dwójki. Jednak na występ Rogera Federera spory wpływ będzie miała motywacja? Czy zwycięzca 16 turniejów wielkoszlemowych, najlepszy zawodnik w historii dyscypliny i szczęśliwy ojciec dwóch córek będzie wystarczająco zdeterminowany i da z siebie wszystko? Czy może nawet Wimbledon – turniej, który odwzajemnił oddanie 28-letniego Szwajcara, nie zdoła wyzwolić w nim maksymalnego zaangażowania? Z zupełnie innej pozycji do imprezy przystępuje Rafael Nadal. Hiszpan wciąż jest głodny sukcesów. Fakt, że będzie gryzł wimbledońską trawę, jest tak samo pewny jak tony truskawek i hektolitry śmietany, które spałaszują londyńscy kibice. Przez ostatnie dwa sezony zdobywca Pucharu Muszkieterów triumfował także w Londynie. Czy w tym roku historia się powtórzy? Smaczku rywalizacji Federera z Nadalem nadaje fakt, iż z „jedynką” rozstawiony został Szwajcar, pomimo iż liderem rankingu ATP jest Hiszpan.

Za plecami mistrzów znajduje się liczna grupa pretendentów, którzy będą starali dobrać się faworytom do skóry. Jako ich lidera należy wymienić Andy’ego Roddicka. Amerykanin już trzykrotnie był w finale Wimbledonu, a przed rokiem niewiele zabrakło, aby pokonał Rogera Federera. Gospodarze z kolei wiążą największe nadzieje z innym Andym – Murrayem. Szkot jednak zmaga się ostatnio z problemami zdrowotnymi i większe szanse na sprawienie niespodzianki można dawać Novakowi Djokoviciowi, Robinowi Soderlingowi czy Nikołajowi Dawydienko.

Od 2000 roku zaledwie dwukrotnie zdarzyło się, że Wimbledonu nie wygrała żadna z sióstr Williams. Po raz ostatni taka sytuacja miała miejsce w 2006 roku, gdy najlepsza okazała się Amelie Mauresmo. W tym sezonie również wszystko przemawia za siostrzanym duetem amerykańskich dominantek. Serena i Venus są zdrowe, prezentują dobrą formą, a ponadto trawa od zawsze była ich sprzymierzeńcem. Zostały rozstawione z dwoma najwyższymi numerami, dzięki czemu możliwy jest siostrzany finał. Taka sytuacja zdarzyła się już czterokrotnie. W ubiegłorocznym finale Serena pokonała Venus.

Szyki Amerykankom będą starały się pokrzyżować inne zawodniczki. Największe szanse powodzenia mają Belgijki, Kim Clijsters i Justine Henin. Przemawia za nimi duże doświadczenie i doskonałe czucie piłki, które jest niezwykle ważne na nawierzchni trawiastej. Problem stanowić może jednak brak ogrania. Dla Justine Henin wygranie Wimbledonu to nadrzędny cel wznowienia kariery. Jest to jedyny turniej wielkoszlemowy, którego nie udało jej się jeszcze wygrać. Ponadto groźne mogą być Maria Szarapowa (mistrzyni z 2004 roku), Jelena Janković i Samantha Stosur. Wielką niewiadomą jest postawa mistrzyni Roland Garros, Franceski Schiavone oraz całej plejady młodych gwiazd z Caroline Wozniacki i Agnieszką Radwańską na czele.

W tym momencie warto byłoby się zastanowić nad perspektywami Polaków. Wśród seniorów w Londynie wystąpi siódemka naszych. Liderką ekipy bez wątpienia jest Agnieszka Radwańska. 21-letnia krakowianka dwie poprzednie edycje kończyła na ćwierćfinale. Wobec niezbyt wysokiej formy naszej tenisistki powtórzenie tego wyniku wydaje się szczytem marzeń. Zwłaszcza, że w ósemce Isia może trafić na Serenę Williams. Wśród singlistów po raz pierwszy od 1969 roku wystąpi dwóch Polaków. W przypadku Łukasza Kubota i Michała Przysiężnego każdy wygrany mecz będzie sukcesem. O lepszym losowaniu może mówić pierwszy z nich i dlatego polscy kibicie nieśmiało mówią o spotkaniu z Rafaelem Nadalem w trzeciej rundzie. W grze podwójnej będą nas reprezentować Mariusz Fyrstenberg, Marcin Matkowski, Łukasz Kubot, Michał Przysiężny, Agnieszka Radwańska, Alicja Rosolska i Klaudia Jans.

W ciągu nadchodzących dwóch tygodni każdy będzie toczył swoje małe walki. Organizatorzy o suche korty, Roger Federer o motywację, Agnieszka Radwańska o obronę punktów, nasi singliści o każdy wygrany mecz, a kibice o spalenie zbędnych kalorii. Wszystkie potyczki będą jednak zbliżać nas do finałów, które w tym roku rozegrane zostaną w dniach 3 i 4 lipca. Czy przewidywania ich składu okażą się trafne?

Bytom: Janowicz słabszy od tenisisty z czołowej setki

/ Tomasz Krasoń , źródło: bytomopen.pl, foto: bytomopen.pl

W sobotę tenisiści i organizatorzy bytomskiego challengera ATP nadrobili zaległości spowodowane przez piątkowe opady deszczu. Niestety z imprezą pożegnał się ostatni Polak, Jerzy Janowicz. Pogromcą 19-letniego łodzianina został nie byle kto, tylko rozstawiony z „jedynką” Pere Riba. Notowany w czołowej setce pokonał Janowicza  6:1, 7:6(2), a popołudniu awansował do finału turnieju, w którym jego rywale będzie Facundo Bagnis.

Początek meczu pomiędzy Ribą a Janowiczem miał jednostronny przebieg. W pierwszym secie 22-letni Hiszpan znakomicie czytał serwis Polaka, który wygrał po nim zaledwie 44 procent akcji. Rozstawiony z „jedynką” Riba radził sobie z tym elementem znacznie lepiej i tę część gry wygrał 6:1. W drugiej odsłonie Janowicz udowodnił, że może toczyć wyrównaną walkę z rywalami z czołowej setki. 19-letni łodzianin wzmocnił serwis, a ponadto zaczął sobie lepiej radzić w gemach rywala. Gdyby Janowicz wykorzystał więcej niż 1 z 7 szans na przełamanie, być może losy meczu potoczyłyby się inaczej. Nasz reprezentant raził jednak nieskutecznością w kluczowych momentach, a Riba nie zmarnował jednego jedynego break pointa. W tie breaku 22-letni Hiszpan okazał się wyraźnie lepszy, zwyciężył do dwóch i tym samym awansował do półfinału.

Kilka godzin później Riba przystąpił do półfinałowej batalii z Czechem Jaroslavem Pospisilem. Przebieg meczu, przynajmniej w początkowej fazie, wyglądał bliźniaczo do starcia Hiszpana z Polakiem. Riba wysoko wygrał inauguracyjną partię, a w drugiej rozgorzała walka. Tym razem jednak czeski kwalifikant wykorzystał swoje okazje i wygrał 7:5. Decydujący set również był wyrównany, ale tym razem wyżej notowany Hiszpan triumfował po tie breaku.

Drugim finalistą został Facudno Bagnis, który również w sobotę musiał rozegrać dwa spotkania. Najpierw po dwóch tie breakach wyeliminował Mariusa Copila, a w półfinale wygrał 6:2, 2:6, 7:6(1) z Matthiasem Bachingerem.

W sobotę rozegrano także finał gry podwójnej. Najlepszym duetem bytomskiego challengera o puli nagród 30 tysięcy euro okazali się Ivo Klec i Artem Smirnow. Słowak i Ukrainiec pokonali w decydującym o tytule pojedynku Konstantina Krawczuka i Iwana Siergiejewa. Mecz zakończył się wynikiem 1:6, 6:3, 10-3.

Wynik ćwierćfinału singla:
Pere Riba (Hiszpania, 1) – Jerzy Janowicz (Polska) 6:1, 7:6(2)

Wyniki półfinałów singla:
Pere Riba (Hiszpania, 1) – Jaroslav Pospisil (Czechy, Q) 6:1, 5:7, 7:6(3)
Facundo Bagnis (Argentyna) – Matthias Bachinger (Niemcy) 6:2, 2:6, 7:6(1)

Wynik finału debla:
I. Klec, A. Smirnow (Słowacja, Ukraina) – K. Krawczuk, I. Siergiejew (Rosja, Ukraina) 1:6, 6:3, 10-3

’s-Hertogenbosch: trzeci tytuł Stachowskiego

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com, foto: atpworldtour.com

Siergiej Stachowski wygrał turniej UNICEF Open w holenderskim ‘s-Hertogenbosch. 24-letni Ukrainiec pokonał w decydującym spotkaniu Janko Tipsarevicia, zwyciężając 6:3, 6:0. Dla Stachowskiego to trzeci singlowy triumf w karierze.

W pierwszym secie sobotniego finału 24-latek rodem z Kijowa przełamał rywala w czwartym gemie, dzięki czemu mógł zmierzać do triumfu w inauguracyjnej partii. Stachowski potrafił zrobić użytek z własnego podania, gdyż w tej części gry stracił po nim zaledwie 4 punkty. Jeszcze lepiej wiodło się Ukraińcowi w drugiej odsłonie. Stachowski absolutnie zdominował rozstawionego z „siódemką” Serba, pozwalając mu na zdobycie zaledwie 9 punktów. Tipsarević nie zdołał złożyć z nich gema i ostatecznie przegrał drugiego seta na sucho. Stachowski wygrał finał imprezy ATP World Tour 250 w ‘s-Hertogenbosch po 55 minutach gry.

„Grałem dzisiaj naprawdę dobrze. Wynik wskazuje, że to był najłatwiejszy mecz tego tygodnia. Jednak to nieprawda, gdyż towarzyszyło mu duże napięcie” – powiedział po zakończeniu finału Stachowski.

Siergiej Stachowski był bez wątpienia najlepszym zawodnikiem UNICEF Open. W całej imprezie nie stracił seta, a swoje podanie oddał rywalom zaledwie trzykrotnie. Jedyny set, w którym Ukrainiec przegrał więcej niż cztery gemy, miał miejsce w spotkaniu drugiej rundzie z Igorem Sijslingiem. Kristofa Vliegena, Santiago Giraldo, Xaviera Malisse’a i Janko Tipsarevicia ogrywał już z dużą swobodą.

„Grałem w finałach trzykrotnie i za każdym razem miałem problemy ze snem. Zwykle sypiałem zaledwie 4 godziny. Tym razem również byłem zdenerwowany, ale dobrze spałem. Czasami walczę z emocjami przed mecze. Wiem, że zbliża się ważny mecz, a ja jestem nerwowy” – przyznał 24-letni Ukrainiec.

Dla Siergieja Stachowskiego to trzeci triumf w karierze. Poprzednie również miały miejsce w turniejach tej samej rangi. W 2008 roku Ukrainiec wygrał w Zagrzebiu, a w poprzednim sezonie w Sankt Petersburgu. Za zwycięstwo w Holandii Stachowski otrzyma 72 150 euro oraz 250 punktów do rankingu ATP.

W turnieju gry podwójnej najlepsi okazali się Robert Lindstedt i Horia Tecau. Rozstawieni z „czwórką” Szwed i Rumun pokonali w finale Lukasa Dlouhego i Leandera Paesa. Mecz zakończył się wynikiem 1:6, 7:5, 10-7.

Wynik finału singla:
Siergiej Stachowski (Ukraina) – Janko Tipsarević (Serbia, 7) 6:3, 6:0

Wynik finału debla:
R. Lindstedt, H. Tecau (Szwecja, Rumunia, 4) – L. Dlouhy, L. Paes (Czechy, Indie, 1) 1:6, 7:5, 10-7