Wimbledon: o włos od największej sensacji ostatnich lat!

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: wimbledon.org, foto: AFP

Na długo zapamiętamy pierwszy poniedziałek Wimbledonu 2010. Na długo zapamiętają go też Roger Federer i Alejandro Falla. Rozgrywający mecz życia Kolumbijczyk niespodziewanie stanął przed realną szansą wyrzucenia z turnieju największej jego gwiazdy! Najpierw prowadził 2:0, 4:4 i 40-0 przy podaniu rywala, a potem 2:1 i 5:4 dysponując w dziesiątym gemie własnym serwisem. I wtedy do akcji wkroczyły nerwy Falli i mistrzostwo Federera, co sprawiło, że po pięciosetowej batalii w turnieju pozostał faworyt.

Miało być szybkie i pewne zwycięstwo, a skończyło się na niesamowitym thrillerze. Roger Federer już nie raz sprawiał, że podczas jego występów najbliżsi i kibice mieli podwyższone ciśnienie, jednak nigdy w pierwszej rundzie ukochanego turnieju w Londynie! Nikt chyba nie wierzył w to, co widzi. A już najbardziej obóz Szwajcara z tatą Robertem i żoną Mirką na czele. Wszystko skończyło się zgodnie z planem, ale to, co przeżyli widzowie na centralnym korcie Wimbledonu, jest ich.

Nie można powiedzieć, że Roger Federer grał źle. Momentami był niemrawy, psuł piłki, jakich psuć nie powinien, ale w pierwszych dwóch setach zanotował 36 uderzeń kończących, a niewymuszonych błędów zaledwie 17. Jednak to, czego na korcie dokonywał Alejandro Falla totalnie zaskoczyło Szwajcara. I nie tylko jego, bo kibice nagradzali jego wspaniałe zagrania gromkimi brawami. Słusznie, bo Kolumbijczyk grał nie dość, że bardzo precyzyjnie, to również niezwykle rozsądnie. Świetnie przewidywał kierunki uderzeń przeciwnika, biegał, ile sił w nogach, i wielokrotnie zmuszał Federera do defensywy. A gdy ten znalazł się już przy siatce, wielokrotnie nadziewał się na kapitalne minięcia rywala. Szwajcar miał dwie okazje na przełamanie w pierwszym secie i dwie w drugim. Nie wykorzystał żadnej. W przeciwieństwie do Falli, który dwie z trzech okazji zamienił na breaki, po czym na tablicy wyników widniało szokujące 7:5, 6:4.

W trzeciej partii Federer zaczął grać lepiej. Falla korzystał z pomocy masażysty, co mogło niepokoić, ale na korcie nie widać było żadnych problemów. Pojawiało się, co prawda, więcej błędów, ale wciąż utrzymywał wysoką liczbę uderzeń kończących. I przy stanie 4:4, ni stąd ni zowąd, Szwajcar przegrał trzy piłki z rzędu przy swoim podaniu, fundując przeciwnikowi jakże ważne break pointy. To, w jaki sposób się z nich wybronił, zasługuje na ukłony do samej ziemi, a ogromna radość, mocno zaciśnięta pięść i reakcja prawie jak u Nadala pokazuje, jak wielkie emocje nim targały. Chwilę potem, rozpamiętujący chyba jeszcze poprzedniego gema Falla, przegrał serwis i przegrał seta.

Jeśli ktoś myślał, że to koniec emocji, szybko się zdziwił, bowiem Federer tak się ucieszył, że wrócił do turnieju, że przegrał własne podanie już na starcie czwartej partii. Falla, ku zaskoczeniu wielu obserwatorów, nie załamał się po trzecim secie i ciągle grał na niezwykle wysokim poziomie. Nawet, gdy znajdował się w tarapatach, utrzymywał koncentrację i potrafił zaskoczyć rywala agresywnym, kątowym bekhendem lub forhendem, a sam Federer, co jakiś czas, pakował prostego slice’a lub woleja w siatkę. I tak Kolumbijczyk dotarł do wyniku 5:4 i własnego serwisu. Najważniejszy jak dotychczas dla siebie tenisowy sprawdzian jednak przegrał. Najpierw wyrzucił prosty bekhend w aut, a potem huknął z forhendu ramą i zrobiło się 0-30. Nie pomógł jeden as i jedno dobre zagranie. Szwajcar nie wypuścił szansy i po chwili ponownie ryknął z radości. O mały włos, a znów szczęście trwałoby krótko, bo w kolejnym gemie popełnił kilka błędów i dał Falli break pointy. Zniwelował je i wyszedł na prowadzenie 6:5. Dwunastego gema Kolumbijczyk wygrał bez straty punktu i aż cisnęło się na usta jego sympatykom: „nie można było tak pięć minut wcześniej?!”. Tie breaka całkowicie zdominował Federer, wygrywając do jednego.

Piąta partia wyglądała tak, jak większość przypuszczało, że będzie wyglądał cały mecz. Kompletnie rozluźniony Federer grał jak chciał i gdzie chciał, wygrywając punkt za punktem. A Falla w końcu poczuł w nogach, że to już piąty set i wyraźnie spuchł fizycznie. Być może też i psychicznie, nie wierząc już w to, że można jeszcze zatrzymać rozpędzonego rywala. Przegrał gładko 0:6, a Szwajcar, jego rodzina, znajomi i kibice na całym świecie mogli odetchnąć z ulgą.         

Wynik pierwszej rundy:
Roger Federer (Szwajcaria, 1) – Alejandro Falla (Kolumbia) 5:7, 4:6, 6:4, 7:6(1), 6:0

Wimbledon: ogromny sukces Przysiężnego!

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: wimbledon.org, foto: AFP

Wspaniale rozpoczął się Wimbledon dla Polaków! Michał Przysiężny został sprawcą pierwszej dużej niespodzianki, pokonując w pierwszej rundzie samego Ivana Ljubicicia. I to bez straty seta! Nasz tenisista zwyciężył 7:5, 7:6(5), 6:3.

Miesiąc temu Michał Przysiężny z kretesem przegrał w pierwszej rundzie Rolanda Garrosa z Michaiłem Jużnym, zdobywając ledwie pięć gemów! Kto by się spodziewał, że dziś Polak wyeliminuje w pierwszej rundzie Wimbledonu doświadczonego Ivana Ljubicicia?!

Dzięki zwycięstwu z Chorwatem Michał Przysiężny po raz pierwszy w karierze wygrał mecz w turnieju wielkoszlemowym. W 2007 roku Polak przegrał w US Open, a miesiąc temu we French Open. Do trzech razy sztuka…

Spotkanie było wyrównane, ale w każdym z setów to nasz zawodnik stawiał przysłowiową kropkę nad i. Polak od początku dysponował dobrym pierwszym podaniem, dużo atakował i popełniał niewiele błędów. Obaj tenisiści byli jednak zdenerwowani i tracili własne podania. W końcówce Przysiężny zdobył jeszcze jednego breaka i zwyciężył 7:5.

W drugim secie serwis odgrywał główną rolę u obu tenisistów. Panowie podawali na tyle dobrze i pilnowali swoich gemów tak dokładnie, że nie pojawił się żaden break point. Był to świetny fragment meczu, bo zarówno Przysiężny jak i Ljubicić notowali bardzo dużo uderzeń kończących, popełniając przy tym bardzo niewiele błędów. Doszło do tie breaka, w którym minimalnie lepszy ponownie był Polak.

Trzecia partia okazała się najłatwiejsza. Trwała tylko 21 minut, a Michał Przysiężny zwyciężył 6:3 i awansował do drugiej rundy turnieju. Kolejnym rywalem Polaka będzie Yen-Hsun Lu z Taipei.

Wynik pierwszej rundy:
Michał Przysiężny (Polska) – Ivan Ljubicić (Chorwacja, 17) 7:5, 7:6(5), 6:3

Bytom: tytuł dla Hiszpana

/ Tomasz Krasoń , źródło: bytomopen.pl, foto: bytomopen.pl

Pere Riba wygrał challenger ATP w Bytoimuu. W finale rozstawiony z „jedynką” Hiszpan okazał się wyraźnie lepszy od Facundo Bagnisa, zwyciężając 6:0, 6:3.

W niedzielnym finale Riba potwierdził, że nieprzypadkowo zajmuje miejsce w czołowej setce rankingu ATP. Pierwszą partię 22-latek z Barcelony wygrał 6:0, nie dając żadnych szans Facundo Bagnisowi. 20-letni Argentyńczyk miał prawo czuć się nieco spięty, gdyż turniej w Bytomiu przyniósł mu największy sukces w zawodowej karierze. Druga partia zaczęła się jednak nieco zaskakująco. Bagnis od razu przełamał Ribę, a następnie podwyższył prowadzenie na 2:0. Hiszpan zdołał jednak opanować sytuację. Prezentując całą gamę zagrań, pewnie odrobił straty i od stanu 3:3 nie oddał już rywalowi gema. Po 1 godzinie i 14 minutach gry Pere Riba triumfował 6:0, 6:3.

Dzięki 80 punktom wywalczonym w Bytomiu Pere Riba awansował na najwyższe w karierze 78. miejsce w klasyfikacji ATP. Ponadto wzbogacił się o 4300 euro. Już we wtorek Hiszpan będzie musiał przestawić się na grę na nawierzchni trawiastej. Wówczas w ramach pierwszej rundy Wimbledonu rozegra spotkanie z Michaelem Russellem. Triumf w Bytomiu był dla Riby drugim tegorocznym tytułem. Wcześniej okazał się najlepszy również na szczeblu challnegerowym, wygrywając we włoskiej Barletcie.

Wynik finału singla:
Pere Riba (Hiszpania, 1) – Facundo Bagnis (Argentyna) 6:0, 6:3