Wimbledon: o włos od największej sensacji ostatnich lat!
Na długo zapamiętamy pierwszy poniedziałek Wimbledonu 2010. Na długo zapamiętają go też Roger Federer i Alejandro Falla. Rozgrywający mecz życia Kolumbijczyk niespodziewanie stanął przed realną szansą wyrzucenia z turnieju największej jego gwiazdy! Najpierw prowadził 2:0, 4:4 i 40-0 przy podaniu rywala, a potem 2:1 i 5:4 dysponując w dziesiątym gemie własnym serwisem. I wtedy do akcji wkroczyły nerwy Falli i mistrzostwo Federera, co sprawiło, że po pięciosetowej batalii w turnieju pozostał faworyt.
Miało być szybkie i pewne zwycięstwo, a skończyło się na niesamowitym thrillerze. Roger Federer już nie raz sprawiał, że podczas jego występów najbliżsi i kibice mieli podwyższone ciśnienie, jednak nigdy w pierwszej rundzie ukochanego turnieju w Londynie! Nikt chyba nie wierzył w to, co widzi. A już najbardziej obóz Szwajcara z tatą Robertem i żoną Mirką na czele. Wszystko skończyło się zgodnie z planem, ale to, co przeżyli widzowie na centralnym korcie Wimbledonu, jest ich.
Nie można powiedzieć, że Roger Federer grał źle. Momentami był niemrawy, psuł piłki, jakich psuć nie powinien, ale w pierwszych dwóch setach zanotował 36 uderzeń kończących, a niewymuszonych błędów zaledwie 17. Jednak to, czego na korcie dokonywał Alejandro Falla totalnie zaskoczyło Szwajcara. I nie tylko jego, bo kibice nagradzali jego wspaniałe zagrania gromkimi brawami. Słusznie, bo Kolumbijczyk grał nie dość, że bardzo precyzyjnie, to również niezwykle rozsądnie. Świetnie przewidywał kierunki uderzeń przeciwnika, biegał, ile sił w nogach, i wielokrotnie zmuszał Federera do defensywy. A gdy ten znalazł się już przy siatce, wielokrotnie nadziewał się na kapitalne minięcia rywala. Szwajcar miał dwie okazje na przełamanie w pierwszym secie i dwie w drugim. Nie wykorzystał żadnej. W przeciwieństwie do Falli, który dwie z trzech okazji zamienił na breaki, po czym na tablicy wyników widniało szokujące 7:5, 6:4.
W trzeciej partii Federer zaczął grać lepiej. Falla korzystał z pomocy masażysty, co mogło niepokoić, ale na korcie nie widać było żadnych problemów. Pojawiało się, co prawda, więcej błędów, ale wciąż utrzymywał wysoką liczbę uderzeń kończących. I przy stanie 4:4, ni stąd ni zowąd, Szwajcar przegrał trzy piłki z rzędu przy swoim podaniu, fundując przeciwnikowi jakże ważne break pointy. To, w jaki sposób się z nich wybronił, zasługuje na ukłony do samej ziemi, a ogromna radość, mocno zaciśnięta pięść i reakcja prawie jak u Nadala pokazuje, jak wielkie emocje nim targały. Chwilę potem, rozpamiętujący chyba jeszcze poprzedniego gema Falla, przegrał serwis i przegrał seta.
Jeśli ktoś myślał, że to koniec emocji, szybko się zdziwił, bowiem Federer tak się ucieszył, że wrócił do turnieju, że przegrał własne podanie już na starcie czwartej partii. Falla, ku zaskoczeniu wielu obserwatorów, nie załamał się po trzecim secie i ciągle grał na niezwykle wysokim poziomie. Nawet, gdy znajdował się w tarapatach, utrzymywał koncentrację i potrafił zaskoczyć rywala agresywnym, kątowym bekhendem lub forhendem, a sam Federer, co jakiś czas, pakował prostego slice’a lub woleja w siatkę. I tak Kolumbijczyk dotarł do wyniku 5:4 i własnego serwisu. Najważniejszy jak dotychczas dla siebie tenisowy sprawdzian jednak przegrał. Najpierw wyrzucił prosty bekhend w aut, a potem huknął z forhendu ramą i zrobiło się 0-30. Nie pomógł jeden as i jedno dobre zagranie. Szwajcar nie wypuścił szansy i po chwili ponownie ryknął z radości. O mały włos, a znów szczęście trwałoby krótko, bo w kolejnym gemie popełnił kilka błędów i dał Falli break pointy. Zniwelował je i wyszedł na prowadzenie 6:5. Dwunastego gema Kolumbijczyk wygrał bez straty punktu i aż cisnęło się na usta jego sympatykom: „nie można było tak pięć minut wcześniej?!”. Tie breaka całkowicie zdominował Federer, wygrywając do jednego.
Piąta partia wyglądała tak, jak większość przypuszczało, że będzie wyglądał cały mecz. Kompletnie rozluźniony Federer grał jak chciał i gdzie chciał, wygrywając punkt za punktem. A Falla w końcu poczuł w nogach, że to już piąty set i wyraźnie spuchł fizycznie. Być może też i psychicznie, nie wierząc już w to, że można jeszcze zatrzymać rozpędzonego rywala. Przegrał gładko 0:6, a Szwajcar, jego rodzina, znajomi i kibice na całym świecie mogli odetchnąć z ulgą.
Wynik pierwszej rundy:
Roger Federer (Szwajcaria, 1) – Alejandro Falla (Kolumbia) 5:7, 4:6, 6:4, 7:6(1), 6:0