Wimbledon: porażka mistrzyni Roland Garros

/ Tomasz Krasoń , źródło: sonyericssonwtatour.com/wimbledon.org, foto: AFP

Pierwszy dzień Wimbledonu przyniósł pierwszą sporą niespodziankę. Z londyńską trawą pożegnała się już mistrzyni paryskiej mączki, Francesca Schiavone. Niespełna 30-letnia Włoszka poznała magię kortu numer 2 nazywanego „cmentarzem mistrzów”, przegrywając z Wierą Duszewiną. Problemów nie miały inne faworytki. W dwóch setach wygrały Venus Williams, Jelena Janković, Kim Clijsters i Justine Henin.

Kort numer 2 od lat znany jest wśród wimbledońskich kibiców jako miejsce największych niespodzianek. Z całą pewnością początek tegorocznej edycji Wimbledonu nie wpłynie negatywnie na „renomę” tego obiektu. Porażkę na tym właśnie korcie poniosła królowa Roland Garros, Francesca Schiavone. Rozstawiona z „piątką” Włoszka dobrze rozpoczęła spotkanie z Wierą Duszewiną. W pierwszej partii konieczne było rozegranie tie breaka, ale niespełna 30-letnia mieszkania Mediolanu nie straciła w nim ani jednego punktu. Drugi set to okres wysokiej dyspozycji serwisowej obu tenisistek. Żadna z nich nie zdobyła przełamania przez 10 gemów. W jedenastym Schiavone miała 4 break pointy, ale nie wykorzystała żadnego z nich. Chwilę później błędu Włoszki nie powtórzyła Wiera Duszewina i zwyciężyła 7:5. W decydującej partii szybko zrobiło się 2:0 dla 23-letniej moskwianki. Sytuacja ta już nie była korzystna dla Schiavone, a gdy Rosjanka podwyższyła prowadzenie na 4:0 stało się jasne, że dojdzie do pierwszej dużej niespodzianki. Po 174 minutach gry Duszewina zwyciężyła 6:7(0), 7:5, 6:1.

„To był ciężki mecz. Inna nawierzchnia, inne czucie. Moja rywalka grała bardzo dobrze. Poza tym nie wykorzystałam swojej szansy w drugim secie” – powiedziała Schiavone. Po raz ostatni mistrzyni z Paryża przegrała w Londynie w pierwszej rundzie 5 lat temu. W 2005 roku Justine Henin na stracie turnieju została pokonana przez Eleni Daniilidou.

Znacznie lepiej zaprezentowała się ubiegłoroczna finalistka Wimbledonu, Venus Williams. Pięciokrotna mistrzyni tego turnieju pokonała 6:3, 6:2 Rossanę De Los Rios. 30-letnia Amerykanka zdobyła w całym meczu pięć breaków i pomimo dwukrotnej straty podania odniosła pewne zwycięstwo. Trudniejsze zadanie może czekać starszą z sióstr Williams w drugiej rundzie. Zmierzy się w niej z triumfatorką imprezy w Eastbourne, Jekatariną Makarową.

Awans do drugiej rundy wywalczyła także Jelena Janković. 25-letnia Serbka napotkała jednak na swej drodze dobrze usposobioną Laurę Robson. 16-letnia reprezentantka gospodarzy startowała w seniorskim Wimbledonie po raz drugi i po raz drugi potwierdziła swój ponadprzeciętny talent. Pierwszego seta Janković wygrała 6:3, ale w drugim Robson o wiele wyżej zawiesiła poprzeczkę. Uparcie goniła wychodzącą na prowadzenie Serbkę i ostatecznie przegrała dopiero po tie breaku. W drugiej rundzie Janković zmierzy się z Aleksandrą Wozniak.

Udany powrót na korty Wimbledonu odnotowały także dwie Belgijki. Kim Clijsters pokonała 6:0, 6:3 Marię Elenę Camerin, a Justine Henin wygrała 6:4, 6:3 z Anastazją Sewastową.

„Ciężko to opisać. Byłam podekscytowana i nerwowa. Można to porównać do pierwszego dnia szkoły po wakacjach – podniecenie, ciekawość, wiele emocji” – powiedziała Kim Clijsters, która po raz ostatni grała w Londynie w 2006 roku.

W poniedziałek doszło także do kilku innych ciekawych spotkań. W niewątpliwym hicie pierwszej rundy Shahar Peer wygrała 6:3, 6:4 z Aną Ivanović, a zwycięstwa odniosły także niegdysiejsze tenisistki z czołowej dziesiątki: Marion Bartoli, Wiera Zwonariowa, Nadia Pietrowa i Alicia Molik.

We wtorek do rywalizacji przystąpią pozostałe faworytki imprezy. Na korcie centralnym pojawi się Serena Williams, a o godzinie 13 naszego czasu na kort numer 5 wyjdzie Agnieszka Radwańska. Rywalką Polki będzie Melinda Czink.

Wyniki pierwszej rundy singla:
Wiera Duszewina (Rosja) – Francesca Schiavone (Włochy, 5) 6:7(0), 7:5, 6:1
Venus Williams (USA, 2) – Rossana De Los Rios (Paragwaj) 6:3, 6:2
Jelena Janković (Serbia, 4) – Laura Robson (Wielka Brytania, WC) 6:3, 7:6(5)
Kim Clijsters (Belgia, 8) – Maria Elena Camerin (Włochy) 6:0, 6:3
Justine Henin (Belgia, 17) – Anastazja Sewastowa (Łotwa) 6:4, 6:3
Shahar Peer (Izrael, 13) – Ana Ivanović (Serbia) 6:3, 6:4

Wimbledon: tenis marzeń

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: wimbledon.org, foto: AFP

Co łączy Rogera Federera, Novaka Djokovicia i Nikołaja Dawydienkę? Cała trójka jest w gronie faworytów Wimbledonu i cała trójka potrafi przyprawiać swoich zwolenników o przyspieszone bicie serca. Rosjanin i Serb poszli dziś w ślady Szwajcara, fundując wszystkim niesamowitą dawkę emocji. Wszyscy, mimo gigantycznych problemów, awansowali do kolejnej rundy. Nie oznacza to jednak, że zabrakło niespodzianek. Pierwszą, o której już pisaliśmy, sprawił Michał Przysiężny eliminując Ivana Ljubicicia. W ślady swojego rodaka poszedł Marin Cilić, który w trzech setach uległ Florianowi Mayerowi.

Nie będzie przesadą, jeśli stwierdzimy, że pierwszy poniedziałek Wimbledonu 2010 był jednym z najbardziej emocjonujących tenisowych dni ostatnich tygodni, miesięcy, a może i lat. Wielka gra zakończyła się dwie minuty przed północą polskiego czasu, co jest najpóźniejszym zakończeniem rozgrywek w historii Wimbledonu. Novaka Djokovicia i Oliviera Rochusa, którzy momentami grali na niebotycznym poziomie, szczególnie w piątym secie, kibice na korcie centralnym żegnali na stojąco gromkimi brawami.

Alejandro Falla, Kevin Anderson i Olivier Rochus – cała trójka rozegrała dziś, wydaje się, swoje życiowe spotkania. Cała trójka była o krok od wyeliminowania wielkich faworytów z Rogerem Federerem na czele, a jednak musiała uznać ich wyższość. Najpierw Szwajcar wymęczył zwycięstwo z Kolumbijczykiem (przeczytaj artykuł)

Wszystko zaczęło się od polskiej niespodzianki – Michał Przysiężny pokonał Ivana Ljubicicia w trzech setach. Potem Roger Federer uciekł spod noża, rozgrywającemu mecz życia Alejandrowi Falli. A później emocji wcale nie było mniej…

Podczas gdy obrońca tytułu męczył się z Kolumbijczykiem, na korcie numer jeden katusze przeżywał Nikołaj Dawydienko. Rosjanin trafił w pierwszej rundzie na Kevina Andersona, który, podobnie jak Falla, miał dziś swój życiowy występ, notując w całym spotkaniu abstrakcyjną wręcz liczbę 116 uderzeń kończących (z czego 36 z serwisu). Dawydienko, tak jak Federer, przegrał dwa pierwsze sety, aby wygrać trzy kolejne. Z tą różnicą, że w decydującej partii nie było 6:0, a 9:7. W pierwszych dwóch odsłonach podanie otwierało 24-latkowi z RPA drzwi do zdobywania wielu punktów. Rosjanin nie potrafił znaleźć na to odpowiedzi, a sam nie miał tak potężnego uderzenia. Jednak w trzeciej partii udało mu się wygrać w ostatnim możliwym momencie – tie breaku, co okazało się pomostem do drugiej rundy. Kolejne minuty dostarczyły jeszcze więcej emocji, ale w czwartej i piątej odsłonie Anderson nie wykorzystał żadnej z pięciu okazji na przełamanie. Dawydienko był za to bezlitosny. Jedyną szansę na odebranie podania w czwartym secie zamienił na breaka w samej końcówce. W piątej sukces przyszedł w szesnastym gemie, a Rosjanin mecz zakończył niesamowitym returnem.

Na kort centralny zaplanowano dziś tylko trzy mecze, ale gry zakończyły się dwie minut przed północą czasu polskiego (23 czasu londyńskiego). Nikt nigdy tak długo na Wimbledonie jeszcze nie grał. Dzięki założonemu ponad rok temu dachowi i zamontowaniu oświetlenia dziś było to możliwe. Novak Djoković i Olivier Rochus grali blisko cztery godziny. Serb od początku atakował, notował mnóstwo uderzeń kończących, popełniał niewiele błędów, a jednak… seta wygrał niewysoki, waleczny Belg, który zdobył jedyne przełamanie. W drugiej partii obraz gry nie ulegał zmianie. Djoković bombardował Rochusa, który walczył, jak mógł, ale tym razem poległ dość szybko i dość wyraźnie, zdobywając tylko dwa gemy. Rozochocony Serb chyba za szybko pomyślał, że sytuacja jest opanowana i w kolejnej odsłonie nie przestał atakować, ale przestał trafiać. Ze sporej przewagi piłek wygrywanych nad psutymi zrobiła się spora przewaga błędów nad uderzeniami kończącymi. Waleczny Rochus natychmiast to wykorzystał, wygrał 6:3 i znów był na prowadzeniu. W czwartej partii Serb się ocknął i znów zaczął grać tak, jak w pierwszej części spotkania. Ożywił się też Belg, który częściej dochodził do słowa i notował więcej piłek bezpośrednio wygranych, ale i więcej błędów. Przy stanie 4:5 Rochus miał dwa break pointy, ale nie udało mu się wyrównać, wobec czego doszło do decydującego piątego seta. A w nim obaj tenisiści dokonywali niesamowitych rzeczy. Można było odnieść wrażenie, że otrzymali zastrzyk dodatkowej energii i biegali do wszystkiego. Ślizgali się, przewracali, rzucali na trawę, byle tylko przebić kolejną piłkę. Zaprezentowali kilka niesamowitych wymian, które ciężko opisać słowami. Belg rozpoczął fantastycznie, bo przełamał Serba i prowadził już 2:0. Na tym jego radość się skończyła, bo potem coraz wyraźniej dominował Djoković, który wygrał sześć następnych gemów i wskoczył do drugiej rundy turnieju.

W ten sposób trzej czołowi tenisiści świata, trzej faworyci, jak nie do zwycięstwa, to przynajmniej do końcowych faz turnieju, po pierwszym dniu imprezy mają w nogach pięć setów. Na ile okaże się to istotne, przekonamy się w kolejnych dniach, a najbliższe mecze z udziałem wspomnianej trójki już w środę.

Podczas gdy wszystkie oczy zwrócone były dziś na dwie główne areny Wimbledonu, na pozostałych kortach też działo się niemało. Dobrego dnia nie mieli dziś Chorwaci. Dwaj najlepsi reprezentanci tego kraju wylecieli z turnieju. Poza Ivanem Ljubiciciem poległ Marin Cilić, któremu nie udało się powrócić z 0:2 w setach tak jak pozostałym czołowym graczom.  Przegrał 2:6, 4:6, 6:7(1) z Florianem Mayerem. Hewitt zaspał na starcie, tracąc pierwszego seta z Maximo Gonzalezem, ale jak już się obudził, to Argentyńczyk nie miał co zbierać. Nie zawiedli Andy Roddick, Tomas Berdych i Gael Monfils, którzy wygrali 3:0.

Wyniki pierwszej rundy:
Novak Djoković (Serbia, 3) – Olivier Rochus (Belgia) 4:6, 6:2, 3:6, 6:4, 6:2
Nikołaj Dawydienko (Rosja, 7) – Kevin Anderson (RPA) 3:6, 6:7(3), 7:6(3), 7:5, 9:7
Andy Roddick (USA, 5) – Rajeev Ram (USA) 6:3, 6:2, 6:2
Lleyton Hewitt (Australia, 15) – Maximo Gonzalez (Argentyna) 5:7, 6:0 , 6:2, 6:2
Gael Monfils (Francja, 21) – Leonardo Mayer (Argentyna) 6:1, 7:6(9), 6:2
Florian Mayer (Niemcy) – Marin Cilić (Chorwacja, 11) 6:2, 6:4, 7:6(1)
Tomas Berdych (Czechy, 12) – Andriej Gołubiew (Kazachstan) 7:6(5), 6:2, 6:2

Zobacz komplet wyników pierwszego dnia Wimbledonu panów

Wimbledon: o włos od największej sensacji ostatnich lat!

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: wimbledon.org, foto: AFP

Na długo zapamiętamy pierwszy poniedziałek Wimbledonu 2010. Na długo zapamiętają go też Roger Federer i Alejandro Falla. Rozgrywający mecz życia Kolumbijczyk niespodziewanie stanął przed realną szansą wyrzucenia z turnieju największej jego gwiazdy! Najpierw prowadził 2:0, 4:4 i 40-0 przy podaniu rywala, a potem 2:1 i 5:4 dysponując w dziesiątym gemie własnym serwisem. I wtedy do akcji wkroczyły nerwy Falli i mistrzostwo Federera, co sprawiło, że po pięciosetowej batalii w turnieju pozostał faworyt.

Miało być szybkie i pewne zwycięstwo, a skończyło się na niesamowitym thrillerze. Roger Federer już nie raz sprawiał, że podczas jego występów najbliżsi i kibice mieli podwyższone ciśnienie, jednak nigdy w pierwszej rundzie ukochanego turnieju w Londynie! Nikt chyba nie wierzył w to, co widzi. A już najbardziej obóz Szwajcara z tatą Robertem i żoną Mirką na czele. Wszystko skończyło się zgodnie z planem, ale to, co przeżyli widzowie na centralnym korcie Wimbledonu, jest ich.

Nie można powiedzieć, że Roger Federer grał źle. Momentami był niemrawy, psuł piłki, jakich psuć nie powinien, ale w pierwszych dwóch setach zanotował 36 uderzeń kończących, a niewymuszonych błędów zaledwie 17. Jednak to, czego na korcie dokonywał Alejandro Falla totalnie zaskoczyło Szwajcara. I nie tylko jego, bo kibice nagradzali jego wspaniałe zagrania gromkimi brawami. Słusznie, bo Kolumbijczyk grał nie dość, że bardzo precyzyjnie, to również niezwykle rozsądnie. Świetnie przewidywał kierunki uderzeń przeciwnika, biegał, ile sił w nogach, i wielokrotnie zmuszał Federera do defensywy. A gdy ten znalazł się już przy siatce, wielokrotnie nadziewał się na kapitalne minięcia rywala. Szwajcar miał dwie okazje na przełamanie w pierwszym secie i dwie w drugim. Nie wykorzystał żadnej. W przeciwieństwie do Falli, który dwie z trzech okazji zamienił na breaki, po czym na tablicy wyników widniało szokujące 7:5, 6:4.

W trzeciej partii Federer zaczął grać lepiej. Falla korzystał z pomocy masażysty, co mogło niepokoić, ale na korcie nie widać było żadnych problemów. Pojawiało się, co prawda, więcej błędów, ale wciąż utrzymywał wysoką liczbę uderzeń kończących. I przy stanie 4:4, ni stąd ni zowąd, Szwajcar przegrał trzy piłki z rzędu przy swoim podaniu, fundując przeciwnikowi jakże ważne break pointy. To, w jaki sposób się z nich wybronił, zasługuje na ukłony do samej ziemi, a ogromna radość, mocno zaciśnięta pięść i reakcja prawie jak u Nadala pokazuje, jak wielkie emocje nim targały. Chwilę potem, rozpamiętujący chyba jeszcze poprzedniego gema Falla, przegrał serwis i przegrał seta.

Jeśli ktoś myślał, że to koniec emocji, szybko się zdziwił, bowiem Federer tak się ucieszył, że wrócił do turnieju, że przegrał własne podanie już na starcie czwartej partii. Falla, ku zaskoczeniu wielu obserwatorów, nie załamał się po trzecim secie i ciągle grał na niezwykle wysokim poziomie. Nawet, gdy znajdował się w tarapatach, utrzymywał koncentrację i potrafił zaskoczyć rywala agresywnym, kątowym bekhendem lub forhendem, a sam Federer, co jakiś czas, pakował prostego slice’a lub woleja w siatkę. I tak Kolumbijczyk dotarł do wyniku 5:4 i własnego serwisu. Najważniejszy jak dotychczas dla siebie tenisowy sprawdzian jednak przegrał. Najpierw wyrzucił prosty bekhend w aut, a potem huknął z forhendu ramą i zrobiło się 0-30. Nie pomógł jeden as i jedno dobre zagranie. Szwajcar nie wypuścił szansy i po chwili ponownie ryknął z radości. O mały włos, a znów szczęście trwałoby krótko, bo w kolejnym gemie popełnił kilka błędów i dał Falli break pointy. Zniwelował je i wyszedł na prowadzenie 6:5. Dwunastego gema Kolumbijczyk wygrał bez straty punktu i aż cisnęło się na usta jego sympatykom: „nie można było tak pięć minut wcześniej?!”. Tie breaka całkowicie zdominował Federer, wygrywając do jednego.

Piąta partia wyglądała tak, jak większość przypuszczało, że będzie wyglądał cały mecz. Kompletnie rozluźniony Federer grał jak chciał i gdzie chciał, wygrywając punkt za punktem. A Falla w końcu poczuł w nogach, że to już piąty set i wyraźnie spuchł fizycznie. Być może też i psychicznie, nie wierząc już w to, że można jeszcze zatrzymać rozpędzonego rywala. Przegrał gładko 0:6, a Szwajcar, jego rodzina, znajomi i kibice na całym świecie mogli odetchnąć z ulgą.         

Wynik pierwszej rundy:
Roger Federer (Szwajcaria, 1) – Alejandro Falla (Kolumbia) 5:7, 4:6, 6:4, 7:6(1), 6:0

Wimbledon: ogromny sukces Przysiężnego!

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: wimbledon.org, foto: AFP

Wspaniale rozpoczął się Wimbledon dla Polaków! Michał Przysiężny został sprawcą pierwszej dużej niespodzianki, pokonując w pierwszej rundzie samego Ivana Ljubicicia. I to bez straty seta! Nasz tenisista zwyciężył 7:5, 7:6(5), 6:3.

Miesiąc temu Michał Przysiężny z kretesem przegrał w pierwszej rundzie Rolanda Garrosa z Michaiłem Jużnym, zdobywając ledwie pięć gemów! Kto by się spodziewał, że dziś Polak wyeliminuje w pierwszej rundzie Wimbledonu doświadczonego Ivana Ljubicicia?!

Dzięki zwycięstwu z Chorwatem Michał Przysiężny po raz pierwszy w karierze wygrał mecz w turnieju wielkoszlemowym. W 2007 roku Polak przegrał w US Open, a miesiąc temu we French Open. Do trzech razy sztuka…

Spotkanie było wyrównane, ale w każdym z setów to nasz zawodnik stawiał przysłowiową kropkę nad i. Polak od początku dysponował dobrym pierwszym podaniem, dużo atakował i popełniał niewiele błędów. Obaj tenisiści byli jednak zdenerwowani i tracili własne podania. W końcówce Przysiężny zdobył jeszcze jednego breaka i zwyciężył 7:5.

W drugim secie serwis odgrywał główną rolę u obu tenisistów. Panowie podawali na tyle dobrze i pilnowali swoich gemów tak dokładnie, że nie pojawił się żaden break point. Był to świetny fragment meczu, bo zarówno Przysiężny jak i Ljubicić notowali bardzo dużo uderzeń kończących, popełniając przy tym bardzo niewiele błędów. Doszło do tie breaka, w którym minimalnie lepszy ponownie był Polak.

Trzecia partia okazała się najłatwiejsza. Trwała tylko 21 minut, a Michał Przysiężny zwyciężył 6:3 i awansował do drugiej rundy turnieju. Kolejnym rywalem Polaka będzie Yen-Hsun Lu z Taipei.

Wynik pierwszej rundy:
Michał Przysiężny (Polska) – Ivan Ljubicić (Chorwacja, 17) 7:5, 7:6(5), 6:3

Bytom: tytuł dla Hiszpana

/ Tomasz Krasoń , źródło: bytomopen.pl, foto: bytomopen.pl

Pere Riba wygrał challenger ATP w Bytoimuu. W finale rozstawiony z „jedynką” Hiszpan okazał się wyraźnie lepszy od Facundo Bagnisa, zwyciężając 6:0, 6:3.

W niedzielnym finale Riba potwierdził, że nieprzypadkowo zajmuje miejsce w czołowej setce rankingu ATP. Pierwszą partię 22-latek z Barcelony wygrał 6:0, nie dając żadnych szans Facundo Bagnisowi. 20-letni Argentyńczyk miał prawo czuć się nieco spięty, gdyż turniej w Bytomiu przyniósł mu największy sukces w zawodowej karierze. Druga partia zaczęła się jednak nieco zaskakująco. Bagnis od razu przełamał Ribę, a następnie podwyższył prowadzenie na 2:0. Hiszpan zdołał jednak opanować sytuację. Prezentując całą gamę zagrań, pewnie odrobił straty i od stanu 3:3 nie oddał już rywalowi gema. Po 1 godzinie i 14 minutach gry Pere Riba triumfował 6:0, 6:3.

Dzięki 80 punktom wywalczonym w Bytomiu Pere Riba awansował na najwyższe w karierze 78. miejsce w klasyfikacji ATP. Ponadto wzbogacił się o 4300 euro. Już we wtorek Hiszpan będzie musiał przestawić się na grę na nawierzchni trawiastej. Wówczas w ramach pierwszej rundy Wimbledonu rozegra spotkanie z Michaelem Russellem. Triumf w Bytomiu był dla Riby drugim tegorocznym tytułem. Wcześniej okazał się najlepszy również na szczeblu challnegerowym, wygrywając we włoskiej Barletcie.

Wynik finału singla:
Pere Riba (Hiszpania, 1) – Facundo Bagnis (Argentyna) 6:0, 6:3

Zapowiedź Wimbledonu: dwa kluczowe pytania i siódemka naszych

/ Tomasz Krasoń , źródło: wimbledon.org, foto: AFP

Serena czy Venus? Roger czy Rafa? Te dwa pytania będą nadawać ton tegorocznym zmaganiom na kortach Wimbledonu, które rozpoczynają się już w najbliższy poniedziałek. Na szczególną uwagę zasługuje także osoba ubiegłorocznego finalisty Andy’ego Roddicka, powrót belgijskich gwiazd oraz występ siódemki biało-czerwonych. Czy 122. edycja najsłynniejszego turnieju tenisowe świata okaże się szczęśliwa dla Polaków z Agnieszką Radwańską na czele?

Można powiedzieć, że do Londynu przyjedzie dwóch obrońców tytułu. Zarówno Federer, jak i Nadal, mają na koncie siedem kolejnych zwycięstw w świątyni tenisa. Szwajcar pokonał w ubiegłorocznym finale Andy’ego Roddicka, a Hiszpan po pamiętnym meczu okazał się lepszy od Helweta przed 2 laty. W ubiegłym sezonie nie mógł jednak bronić tytułu ze względu na kontuzję kolan. Tegoroczna rywalizacja również powinna przebiegać pod dyktando wspomnianej dwójki. Jednak na występ Rogera Federera spory wpływ będzie miała motywacja? Czy zwycięzca 16 turniejów wielkoszlemowych, najlepszy zawodnik w historii dyscypliny i szczęśliwy ojciec dwóch córek będzie wystarczająco zdeterminowany i da z siebie wszystko? Czy może nawet Wimbledon – turniej, który odwzajemnił oddanie 28-letniego Szwajcara, nie zdoła wyzwolić w nim maksymalnego zaangażowania? Z zupełnie innej pozycji do imprezy przystępuje Rafael Nadal. Hiszpan wciąż jest głodny sukcesów. Fakt, że będzie gryzł wimbledońską trawę, jest tak samo pewny jak tony truskawek i hektolitry śmietany, które spałaszują londyńscy kibice. Przez ostatnie dwa sezony zdobywca Pucharu Muszkieterów triumfował także w Londynie. Czy w tym roku historia się powtórzy? Smaczku rywalizacji Federera z Nadalem nadaje fakt, iż z „jedynką” rozstawiony został Szwajcar, pomimo iż liderem rankingu ATP jest Hiszpan.

Za plecami mistrzów znajduje się liczna grupa pretendentów, którzy będą starali dobrać się faworytom do skóry. Jako ich lidera należy wymienić Andy’ego Roddicka. Amerykanin już trzykrotnie był w finale Wimbledonu, a przed rokiem niewiele zabrakło, aby pokonał Rogera Federera. Gospodarze z kolei wiążą największe nadzieje z innym Andym – Murrayem. Szkot jednak zmaga się ostatnio z problemami zdrowotnymi i większe szanse na sprawienie niespodzianki można dawać Novakowi Djokoviciowi, Robinowi Soderlingowi czy Nikołajowi Dawydienko.

Od 2000 roku zaledwie dwukrotnie zdarzyło się, że Wimbledonu nie wygrała żadna z sióstr Williams. Po raz ostatni taka sytuacja miała miejsce w 2006 roku, gdy najlepsza okazała się Amelie Mauresmo. W tym sezonie również wszystko przemawia za siostrzanym duetem amerykańskich dominantek. Serena i Venus są zdrowe, prezentują dobrą formą, a ponadto trawa od zawsze była ich sprzymierzeńcem. Zostały rozstawione z dwoma najwyższymi numerami, dzięki czemu możliwy jest siostrzany finał. Taka sytuacja zdarzyła się już czterokrotnie. W ubiegłorocznym finale Serena pokonała Venus.

Szyki Amerykankom będą starały się pokrzyżować inne zawodniczki. Największe szanse powodzenia mają Belgijki, Kim Clijsters i Justine Henin. Przemawia za nimi duże doświadczenie i doskonałe czucie piłki, które jest niezwykle ważne na nawierzchni trawiastej. Problem stanowić może jednak brak ogrania. Dla Justine Henin wygranie Wimbledonu to nadrzędny cel wznowienia kariery. Jest to jedyny turniej wielkoszlemowy, którego nie udało jej się jeszcze wygrać. Ponadto groźne mogą być Maria Szarapowa (mistrzyni z 2004 roku), Jelena Janković i Samantha Stosur. Wielką niewiadomą jest postawa mistrzyni Roland Garros, Franceski Schiavone oraz całej plejady młodych gwiazd z Caroline Wozniacki i Agnieszką Radwańską na czele.

W tym momencie warto byłoby się zastanowić nad perspektywami Polaków. Wśród seniorów w Londynie wystąpi siódemka naszych. Liderką ekipy bez wątpienia jest Agnieszka Radwańska. 21-letnia krakowianka dwie poprzednie edycje kończyła na ćwierćfinale. Wobec niezbyt wysokiej formy naszej tenisistki powtórzenie tego wyniku wydaje się szczytem marzeń. Zwłaszcza, że w ósemce Isia może trafić na Serenę Williams. Wśród singlistów po raz pierwszy od 1969 roku wystąpi dwóch Polaków. W przypadku Łukasza Kubota i Michała Przysiężnego każdy wygrany mecz będzie sukcesem. O lepszym losowaniu może mówić pierwszy z nich i dlatego polscy kibicie nieśmiało mówią o spotkaniu z Rafaelem Nadalem w trzeciej rundzie. W grze podwójnej będą nas reprezentować Mariusz Fyrstenberg, Marcin Matkowski, Łukasz Kubot, Michał Przysiężny, Agnieszka Radwańska, Alicja Rosolska i Klaudia Jans.

W ciągu nadchodzących dwóch tygodni każdy będzie toczył swoje małe walki. Organizatorzy o suche korty, Roger Federer o motywację, Agnieszka Radwańska o obronę punktów, nasi singliści o każdy wygrany mecz, a kibice o spalenie zbędnych kalorii. Wszystkie potyczki będą jednak zbliżać nas do finałów, które w tym roku rozegrane zostaną w dniach 3 i 4 lipca. Czy przewidywania ich składu okażą się trafne?

Bytom: Janowicz słabszy od tenisisty z czołowej setki

/ Tomasz Krasoń , źródło: bytomopen.pl, foto: bytomopen.pl

W sobotę tenisiści i organizatorzy bytomskiego challengera ATP nadrobili zaległości spowodowane przez piątkowe opady deszczu. Niestety z imprezą pożegnał się ostatni Polak, Jerzy Janowicz. Pogromcą 19-letniego łodzianina został nie byle kto, tylko rozstawiony z „jedynką” Pere Riba. Notowany w czołowej setce pokonał Janowicza  6:1, 7:6(2), a popołudniu awansował do finału turnieju, w którym jego rywale będzie Facundo Bagnis.

Początek meczu pomiędzy Ribą a Janowiczem miał jednostronny przebieg. W pierwszym secie 22-letni Hiszpan znakomicie czytał serwis Polaka, który wygrał po nim zaledwie 44 procent akcji. Rozstawiony z „jedynką” Riba radził sobie z tym elementem znacznie lepiej i tę część gry wygrał 6:1. W drugiej odsłonie Janowicz udowodnił, że może toczyć wyrównaną walkę z rywalami z czołowej setki. 19-letni łodzianin wzmocnił serwis, a ponadto zaczął sobie lepiej radzić w gemach rywala. Gdyby Janowicz wykorzystał więcej niż 1 z 7 szans na przełamanie, być może losy meczu potoczyłyby się inaczej. Nasz reprezentant raził jednak nieskutecznością w kluczowych momentach, a Riba nie zmarnował jednego jedynego break pointa. W tie breaku 22-letni Hiszpan okazał się wyraźnie lepszy, zwyciężył do dwóch i tym samym awansował do półfinału.

Kilka godzin później Riba przystąpił do półfinałowej batalii z Czechem Jaroslavem Pospisilem. Przebieg meczu, przynajmniej w początkowej fazie, wyglądał bliźniaczo do starcia Hiszpana z Polakiem. Riba wysoko wygrał inauguracyjną partię, a w drugiej rozgorzała walka. Tym razem jednak czeski kwalifikant wykorzystał swoje okazje i wygrał 7:5. Decydujący set również był wyrównany, ale tym razem wyżej notowany Hiszpan triumfował po tie breaku.

Drugim finalistą został Facudno Bagnis, który również w sobotę musiał rozegrać dwa spotkania. Najpierw po dwóch tie breakach wyeliminował Mariusa Copila, a w półfinale wygrał 6:2, 2:6, 7:6(1) z Matthiasem Bachingerem.

W sobotę rozegrano także finał gry podwójnej. Najlepszym duetem bytomskiego challengera o puli nagród 30 tysięcy euro okazali się Ivo Klec i Artem Smirnow. Słowak i Ukrainiec pokonali w decydującym o tytule pojedynku Konstantina Krawczuka i Iwana Siergiejewa. Mecz zakończył się wynikiem 1:6, 6:3, 10-3.

Wynik ćwierćfinału singla:
Pere Riba (Hiszpania, 1) – Jerzy Janowicz (Polska) 6:1, 7:6(2)

Wyniki półfinałów singla:
Pere Riba (Hiszpania, 1) – Jaroslav Pospisil (Czechy, Q) 6:1, 5:7, 7:6(3)
Facundo Bagnis (Argentyna) – Matthias Bachinger (Niemcy) 6:2, 2:6, 7:6(1)

Wynik finału debla:
I. Klec, A. Smirnow (Słowacja, Ukraina) – K. Krawczuk, I. Siergiejew (Rosja, Ukraina) 1:6, 6:3, 10-3

’s-Hertogenbosch: trzeci tytuł Stachowskiego

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com, foto: atpworldtour.com

Siergiej Stachowski wygrał turniej UNICEF Open w holenderskim ‘s-Hertogenbosch. 24-letni Ukrainiec pokonał w decydującym spotkaniu Janko Tipsarevicia, zwyciężając 6:3, 6:0. Dla Stachowskiego to trzeci singlowy triumf w karierze.

W pierwszym secie sobotniego finału 24-latek rodem z Kijowa przełamał rywala w czwartym gemie, dzięki czemu mógł zmierzać do triumfu w inauguracyjnej partii. Stachowski potrafił zrobić użytek z własnego podania, gdyż w tej części gry stracił po nim zaledwie 4 punkty. Jeszcze lepiej wiodło się Ukraińcowi w drugiej odsłonie. Stachowski absolutnie zdominował rozstawionego z „siódemką” Serba, pozwalając mu na zdobycie zaledwie 9 punktów. Tipsarević nie zdołał złożyć z nich gema i ostatecznie przegrał drugiego seta na sucho. Stachowski wygrał finał imprezy ATP World Tour 250 w ‘s-Hertogenbosch po 55 minutach gry.

„Grałem dzisiaj naprawdę dobrze. Wynik wskazuje, że to był najłatwiejszy mecz tego tygodnia. Jednak to nieprawda, gdyż towarzyszyło mu duże napięcie” – powiedział po zakończeniu finału Stachowski.

Siergiej Stachowski był bez wątpienia najlepszym zawodnikiem UNICEF Open. W całej imprezie nie stracił seta, a swoje podanie oddał rywalom zaledwie trzykrotnie. Jedyny set, w którym Ukrainiec przegrał więcej niż cztery gemy, miał miejsce w spotkaniu drugiej rundzie z Igorem Sijslingiem. Kristofa Vliegena, Santiago Giraldo, Xaviera Malisse’a i Janko Tipsarevicia ogrywał już z dużą swobodą.

„Grałem w finałach trzykrotnie i za każdym razem miałem problemy ze snem. Zwykle sypiałem zaledwie 4 godziny. Tym razem również byłem zdenerwowany, ale dobrze spałem. Czasami walczę z emocjami przed mecze. Wiem, że zbliża się ważny mecz, a ja jestem nerwowy” – przyznał 24-letni Ukrainiec.

Dla Siergieja Stachowskiego to trzeci triumf w karierze. Poprzednie również miały miejsce w turniejach tej samej rangi. W 2008 roku Ukrainiec wygrał w Zagrzebiu, a w poprzednim sezonie w Sankt Petersburgu. Za zwycięstwo w Holandii Stachowski otrzyma 72 150 euro oraz 250 punktów do rankingu ATP.

W turnieju gry podwójnej najlepsi okazali się Robert Lindstedt i Horia Tecau. Rozstawieni z „czwórką” Szwed i Rumun pokonali w finale Lukasa Dlouhego i Leandera Paesa. Mecz zakończył się wynikiem 1:6, 7:5, 10-7.

Wynik finału singla:
Siergiej Stachowski (Ukraina) – Janko Tipsarević (Serbia, 7) 6:3, 6:0

Wynik finału debla:
R. Lindstedt, H. Tecau (Szwecja, Rumunia, 4) – L. Dlouhy, L. Paes (Czechy, Indie, 1) 1:6, 7:5, 10-7

’s-Hertogenbosch: Henin najlepsza

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: sonyericssonwtatour.com, foto: AFP

Justine Henin wygrała turniej WTA w ‘s-Hertogenbosch. Reprezentantka Belgii pokonała w meczu o tytuł Andreę Petković 3:6, 6:3, 6:4, co jest jej drugim triumfem po powrocie na korty, a 43. w całej karierze.

Do dzisiejszego spotkania Henin szła przez turniej jak burza. Żadna z rywalek nie umiała jej poważnie zagrozić, żadna też nie wygrała z nią seta. Dopiero Andrea Petković zmusiła Belgijkę do większego wysiłku. To Niemka wygrała pierwszego seta finałowej potyczki 6:3. Wszystko dzięki bardzo dobrej skuteczności pierwszego podania i słabszej postawy przeciwniczki. Druga partia rozpoczęła się dla Petković świetnie, bo od razu przełamała rywalkę. Henin nie pozwoliła jej jednak odskoczyć. Poprawiła drugi serwis i wykorzystała gorszą grę Niemki, wygrywając 6:3. W decydującym secie Petković prowadziła już 3:0, ale nie była w stanie utrzymać przewagi do końca. Belgijka rozpoczęła pogoń i zakończyła ją sukcesem, zwyciężając 6:4.

Podczas tenisowej przerwy Justine Henin oglądała Rogera Federera, triumfującego na kortach Rolanda Garrosa po raz pierwszy w karierze i kompletującego tym samym Wielkiego Szlema. Juju zapowiada, że chce zrobić to samo, dokładając do swoich wielu zwycięstw wygraną na Wimbledonie, której jeszcze nigdy nie odniosła. Triumfując w Holandii pokazała przeciwniczkom, że w Londynie będzie groźną rywalką.

Wynik finału:
Justine Henin (Belgia, 1, WC) – Andrea Petković (Niemcy, 7) 3:6, 6:3, 6:4

Eastbourne: serwis kluczem do sukcesu Llodry

/ Michał Jaśniewicz , źródło: atpworldtour.com, foto: AFP

Michael Llodra sięgnął po swój drugi w karierze tytuł na kortach trawiastych. 30-letni Francuz pokonał, w decydującym spotkaniu turnieju w Eastbourne, Guillermo Garcię-Lopeza 7:5, 6:2.

Llodra przez cały czas trwania AEGON International imponował doskonałą dyspozycją serwisową. W całej imprezie tylko dwukrotnie przegrał gem przy własnym podaniu, odnotował też łącznie aż pięćdziesiąt asów i 81 procent piłek wygranych po pierwszym podaniu. Na serwis Francuza recepty nie potrafił również znaleźć Garcia-Lopez.

W pierwszym secie długo zresztą obaj tenisiści pewnie wygrywali własne podanie. Pierwszy i jedyny break point miał miejsce dopiero w dwunasty gemie. Na przełamanie zamienił go Michael Llodra. Po rozegraniu trzech gemów drugiej partii deszcz zmusił tenisistów do opuszczenia kortu. Przerwa nie trwała jednak zbyt długo i jak się okazało lepiej wpłynęła ona na tenisistę francuskiego. Paryżanin wywalczył przełamanie w szóstym gemie, a zwycięstwo w całym turnieju przypieczętował breakiem w ósmym gemie. Spotkanie trwało sześćdziesiąt siedem minut.

Dla Michaela Llodry to piąty singlowy tytuł ATP Tour, a drugi w tym sezonie. W lutym wygrał on zawody przed własną publicznością w Marsylii. Sukces Llodry oklaskiwała na trybunach Amelie Mauresmo, z którą Francuz nawiązał współpracę na czas trwania sezonu na kortach trawiastych.

Wynik finału:
Michael Llodra (Francja, 8) – Guillermo Garcia-Lopez (Hiszpania, 8) 7:5, 6:2