Vogt i Cepede Royg zagrają na Igrzyskach

/ Bartosz Cębrzyna , źródło: 2012.itftennis.com/własne, foto:

 Znamy pierwsze dwa nazwiska tenisistek, które wezmą udział w walce o medale w zbliżającej się wielkimi krokami Igrzyskach. Stephanie Vogt i Veronica Cepede Royg, bo o nich właśnie mowa zostały wybrane przez Tripartite Commission Invitation, zajmującą się przyznawaniem prawa do występów na IO zawodnikom wywodzącym się z państw reprezentowanych przez nieliczną rzeszę sportowców.

22-letnia Vogt po raz drugi otrzymała wspomnianą nominację. Wcześniej jednak występująca w barwach Liechtensteinu Stephanie musiała zrezygnować z gry w Pekinie z powodu kontuzji. Sklasyfikowana na 258. pozycji w rankingu WTA tenisistka triumfowała w pięciu imprezach z cyklu ITF Women’s Circuit. Vogt będzie pierwszą w historii Liechtensteinu tenisistką, biorącą udział w Igrzyskach Olimpijskich.

Dwa lata młodsza Cepede Royg zadebiutuje natomiast w Igrzyskach, po rozegraniu 24 spotkań w zmaganiach o Puchar Federacji. Paragwajka zajmuje obecnie 212. miejsce w światowym zestawieniu i będzie starała się powtórzyć sukces swojej rodaczki, Rossany de los Rios, która w 2000 roku nieoczekiwanie pokonała w 2. rundzie liderkę ówczesnego rankingu, Lindsay Davenport.

Monte Carlo: męczarnie Djokovicia

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Novak Djoković był bliski odpadnięcia z turnieju na ziemnych kortach w Monte Carlo. W 3. rundzie zmagań Serb, który niedługo przed wejściem na kort dowiedział się o śmierci swojego dziadka, ostatecznie pokonał Oleksandra Dołgopołowa 2:6, 6:1, 6:4.

Dla lidera światowego rankingu z pewnością był to jeden z najcięższych meczów w karierze, choć jeszcze kilka godzin przed rozpoczęciem spotkania wydawało się, że z Ukraińcem nie powinien mieć większych problemów. Wieść o śmierci 83-letniego dziadka Władimira wstrząsnęła Serbem do tego stopnia, iż nie było pewne, czy w ogóle przystąpi do czwartkowego meczu.

Ostatecznie Djoković zdecydował się zmierzyć z Dołgopołowem, lecz w pierwszym secie jego myśli były z pewnością poza kortem. Dopiero z czasem zaczął grać tak, jak wszystkich do tego przyzwyczaił, i finalnie odniósł zwycięstwo. Chwilę po zakończeniu meczu wzniósł ręce w stronę nieba. Opuścił kort, roniąc łzy.

Dużo szybciej do kolejnej fazy turnieju dostał się Rafael Nadal. Rozstawiony z „dwójką” Hiszpan, który zwyciężał w siedmiu ostatnich edycjach turnieju w Monte Carlo, w godzinę rozprawił się z Michaiłem Kukuszkinem. Nadal zaprezentował cały wachlarz uderzeń, dzięki którym uznaje się go za największego specjalistę od gry na nawierzchni ziemnej w historii. W ciągu 60 minut oddał Kazachowi 2 gemy, zwyciężając 6:1, 6:1.

Błyskawicznie do ćwierćfinału awansował również Andy Murray, choć Szkot sukces zawdzięcza nie tyle dobrej grze, ile problemom rywala – Juliena Benneteau. Francuz, przy stanie 5:5 w pierwszym secie, poślizgnął się i nabawił się kontuzji kostki oraz nadgarstka. Chwilę później zmuszony został poddać mecz.

Ćwierćfinałowym rywalem Murraya będzie Tomas Berdych. Czech przegrał pierwszego seta ze świetnie poruszającym się po korcie Kei Nishikorim, lecz potem odzyskał kontrolę nad pojedynkiem. Ostatecznie zwyciężył 2:6, 6:2, 6:4 i znalazł się w najlepszej ósemce turnieju.

Stawkę ćwierćfinalistów uzupełniają: Jo Wilfried-Tsonga, Robin Haase, Stanislas Wawrinka oraz Gilles Simon.


Wyniki

Trzecia runda singla:
Novak Djoković (Serbia, 1) – Ołeksandr Dołgopołow (Ukraina, 16) 2:6, 6:1, 6:4
Robin Haase (Holandia) – Thomaz Bellucci (Brazylia) 6:2, 6:3
Andy Murray (Wielka Brytania, 3) – Julien Benneteau (Francja) 6:5 i krecz
Tomas Berdych (Czechy, 6) – Kei Nishikori (Japonia, 12) 2:6, 6:2, 6:4
Gilles Simon (Francja, 9) – Janko Tipsarević (Sebia, 6) 6:0, 4:6, 6:1
Jo-Wilfried Tsonga (Francja, 4) – Fernando Verdasco (Hiszpania, 13) 7:6(7), 6:2
Stanislas Wawrinka (Szwajcaria) – Nicolas Almagro (Hiszpania, 8) 6:3, 6:3
Rafael Nadal (Hiszpania, 2) – Michaił Kukuszkin (Kazachstan, Q) 6:1, 6:1

Druga runda debla:
F. Mayer, J. Melzer (Niemcy, Austria) – M. Fyrstenberg, M. Matkowski (Polska, 4) 6:4, 6:4
B. Bryan, M. Bryan (USA, 1) – A. Murray, J. Murray (Wielka Brytania) 7:5, 6:4
L. Paes, R. Stepanek (Indie, Czechy, 5) – J. Cabal, E. Schwank (Kolumbia, Argentyna) 6:3, 6:3
M. Mirnyi, D. Nestor (Białoruś, Kanada, 2) – M. Cilić, M. Melo (Chorwacja, Brazylia) 7:6(6), 3:6, 10-5

W siedem dni dookoła kortu – newsletter 14/2012

/ Michał Jaśniewicz , źródło: atp.org.pl, foto: atp.org.pl

 W grupie siła

Każdy zawodnik, który zasila szeregi członków programu „atp – gram bo lubię” to powód do radości. Bo jak się nie cieszyć z rosnącego zainteresowania tą piękną dyscypliną? Cieszymy się jeszcze bardziej gdy do programu przystępuje nowy ośrodek a w ślad za nim, zdecydowana większość grających w nim amatorów. Choć jak zapewnia pan Sławomir Kimaszewski – organizator turniejów w klubie Tenis Park Kołobrzeg – przystąpienie kolejnych osób, to tylko kwestia czasu.

Jak tego dokonać? Po pierwsze – wierzyć w to, że budowanie społeczności tenisowej to lepsze jutro dla zawodników, klubów a także samego programu. Po drugie – wykazać chęć i skontaktować się z biurem „atp” w celu uzgodnienia wyjątkowo korzystnych warunków grupowego przystąpienia.

Zapraszamy!

Szyld do wymiany

Za oknem na pewno już wiosna, natomiast na polskich kortach zima trzyma się mocno. Dopóki nie wyjdziemy z hal i spod balonów na świeże powietrze, to na zmianę tenisowych pór roku musimy jeszcze trochę poczekać. Już niedługo, bo w kalendarzu atp nowe już walczy ze starym.

Grand Prix Piaseczna odbywa się nadal pod zimowym szyldem, jednak frekwencja była tam ostatnio naprawdę wiosenna. Przez weekend rozegrano trzy konkurencje singlowe oraz dwie deblowe i tylko jednej nie udało się dokończyć. Poszukiwanie wolnego terminu potrwa tym razem chyba nieco dłużej niż zwykle, bowiem w sprawę zaangażowanych jest czterech graczy – Ryszard Hellich i Leszek Naskręcki oraz Krzysztof Ryński i Janusz Tokarski.

Panu Krzysztofowi przyda się zresztą kilka dni zasłużonego odpoczynku. Nazajutrz po awansie do finału debla wygrał bowiem singla (również w kat. +45). Nie można jednak powiedzieć, że wygrał finał. Paweł Gajewicz, prowadząc 7:4, musiał niestety zejść z kortu i poddać mecz. W kat. +60 najbardziej zacięte były oba półfinały oraz pół finału. W pierwszym secie Wacław Daszkiewicz nie oddał Marianowi Moconiowi nawet gema, natomiast w drugim musiał poradzić sobie w tiebreaku. W kat. +70 panowie rywalizowali systemem „każdy z każdym” – pierwsze miejsce z kompletem zwycięstw zajął Zdzisław Kościelski. W finale debla +60 Andrzej Hubl i Henryk Wysocki pokonali 6:1, 6:2 Andrzeja Karczewskiego i Marka Kazimierskiego.

Skończyli z zimą

Zakończenie Zimy (dwa razy duże „z”, bo to nazwa turnieju) w Częstochowie ściągnęło na kort zaplanowany komplet uczestników – żadne z 16 miejsc na drabince nie pozostało puste. A skoro tak, to nawet najwyżej rozstawiony Piotr Wicha nie mógł liczyć na wolne w pierwszej rundzie. Zresztą liczył chyba tylko na siebie, bo wygrał w świetnym stylu. W czterech dwusetowych pojedynkach tracił zaledwie 13 gemów, a najmniej – dwa – w finale z Dariuszem Nowakowskim (nr 2).

Pracodawcy pracowali parami

Wszyscy wiemy, jak trudno czasem zdążyć na umówioną partyjkę tenisa. Są jednak takie i firmy i tacy szefowie, których taki powód nieco wcześniejszego wyjścia z pracy może przekonać. To uczestnicy VII Lubelskiego Deblowego Turnieju Pracodawców. Najmłodszy miał 30, a najstarszy 62 lata.
Na nowych kortach UKT Koziołek przy Alejach Zygmuntowskich w Lublinie najlepiej spisali się Mariusz Gosik i Aleksander Michałowski, którzy w finale wygrali 6:2, 6:4 z Maciejem Brzezińskim i Bogdanem Dudą.

Dwie porażki faworytki

Powiew wiosny trochę zaszkodził – jeśli w ogóle można tak powiedzieć – Agnieszce Lucińskiej-Kozłowskiej, która wygrała trzy kolejne turnieje z cyklu Grand Prix Warszawy Amatorek. Do kolejnego przystąpiła mając na koncie serię ośmiu kolejnych meczów bez porażki. Już w eliminacjach grupowych zdarzyła się jej pierwsza wpadka – 4:6 z Elżbietą Perzyńską, jednak drugie miejsce też gwarantowało awans do ćwierćfinału. W tej fazie faworytka zakończyła jednak udział w zawodach, ponieważ przegrała pojedynek z Moniką Żywiecką 2:6. Obie pogromczynie Lucińskiej-Kozłowskiej spotkały się potem w finale, w którym lepsza – 6:2 – okazała się Perzyńska.

Partner poszukiwany

Uczestnicy turnieju Wyczaruj Drugą Połówkę na kortach SGGW w Warszawie mieli wyjątkowo trudne zadanie. Nie dość, że z nieznanymi partnerami debla gra się trudniej, to jeszcze tę drugą połowę pary trzeba było znaleźć posługując się kawałkiem zdjęcia.
Dopiero gdy wszystkie fotografie zostały dopasowane, dziewięć teamów zajęło się tenisem. Kategoria była absolutnie pro, grano bowiem nawet bez podziału na kobiety i mężczyzn. No i panie poradziły sobie doskonale. Z siedmiu, które stanęły na starcie, aż trzy – oczywiście z partnerami – awansowały do półfinałów. Przez tę fazę zwycięsko przeszła już tylko Katarzyna Krajowska (z Adamem Dukiem), a z rozpędu wygrała także finał – 6:4 z Michałem Gżegżółką i Jerzym Pastorem. Warto dodać, że jedyną porażkę para Krajowska, Duk poniosła w fazie grupowej – 6:7(6) z Kingą Błoch i Danielem Półkoszkiem.

Jeden weekend, dwa finały

Jerzy Pastor ma za sobą bardzo pracowity weekend – w sobotę finał debla, w niedzielę finał singla. Sam, bez niczyjej pomocy, zajął drugie miejsce w turnieju z cyklu Pomarańczowa Alternatywa. W ostatnim meczu zawodów przegrał 0:6 z Adamem Owczarkiem.

Net międzynarodowy

Tradycją Grand Prix Szkoły Tenisa Net staje się udział obcokrajowców. Panowie Nguyen mieli szansę na rodzinne spotkanie w ćwierćfinale, jednak te plany popsuł im Michał Woźniak – najpierw pokonał Anh Tuana 6:0, potem Tunga 7:5 i awansował do półfinału. Przegrał w nim 4:9 z Adamem Kotem, który następnie zwyciężył 6:3, 6:4 Zbigniewa Popielucha.

Lektura obowiązkowa

W nowym „Tenisklubie” (między innymi):

Sen nocy zimowej – halowe mistrzostwa Polski. Katarzyna Kawa i Andrzej Kapaś zostali, po raz pierwszy w karierze, halowymi mistrzami Polski. W Łodzi zabrakło wielkich niespodzianek, ale nie dramatycznych pojedynków i zwrotów akcji. Zdenerwowanym zawodnikom zdarzało się powiedzieć kilka słów za dużo, za co potem potrafili przeprosić sędziów. Wszyscy natomiast chwalili organizatorów.
Sześć, pięć, cztery… – turnieje WTA
Świat zwariował… – rakietą w mrowisko
Ivan niegroźny – Lendl trenerem Murraya
Apetyt po diecie – Mardy Fish

Monte Carlo: turniej już bez Polaków

/ Bartosz Cębrzyna , źródło: własne, foto: AFP

Niepowodzeniem zakończyła się przygoda polskich deblistów z imprezą z cyklu Masters w Monte Carlo. Mariusz Fyrstenberg oraz Marcin Matkowski odpadli z turnieju po porażce 4:6, 4:6 w 2. rundzie, z niemieckojęzycznym deblem Jurgenem Melzerem i Florianem Mayerem.

Rozstawiona z numerem cztery polska para stoczyła stosunkowo wyrównany bój o awans do kolejnej fazy turnieju, jednak o losach obu partii czwartkowego spotkania decydowała różnica jednego przełamania.

W otwierającym mecz secie bez przełamań było do stanu 2:2. Wówczas swoje podanie stracił Fyrstenberg, a rywale nie pozwolili już sobie na utratę prowadzenia w kolejnych gemach.

Światełko w tunelu dla naszych zawodników pojawiło się w drugiej odsłonie spotkania, kiedy to Polacy szybko uzyskali breaka i wyszli na prowadzenie 3:1. Melzer i Mayer szybko odpowiedzieli jednak przełamaniem, zaś przy stanie 3:2 mecz został przerwany z powodu opadów deszczu. Po wznowieniu gry austriacko-niemiecka para ponownie wyszła na prowadzenie 4:3, zdobywając trzeciego już w tym meczu breaka. Polacy nie pozostali dłużni i wyrównali stan spotkania, jednak ostatecznie dwa kolejne gemy padły łupem nierozstawionych rywali.


Wyniki

Druga runda debla:
M. Fyrstenberg, M. Matkowski (4) – F. Mayer, J. Melzer (Niemcy, Austria) 4:6, 4:6

Stuttgart: Zwonariowa zrezygnowała

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

 Wiera Zwonariowa nie wystąpi w turnieju Porsche Tennis Grand Prix, na kortach ziemnych w Stuttgarcie. Pomimo absencji Rosjanki w imprezie udział weźmie aż osiem zawodniczek z czołowej dziesiątki rankingu, w tym również Agnieszka Radwańska.

– Z przykrością muszę ogłoście, że nie zagram w tym roku w Stuttgarcie, ze względu na kontuzję. Nie zdołam wyleczyć się na czas – napisała na Twitterze Zwonariowa. – To dla mnie przykre, ponieważ Stuttgart to świetna impreza, w której uczestniczą znakomite zawodniczki. Ja potrzebuję jednak więcej czasu.

Wiera Zwonariowa jak dotąd rozgrywa bardzo słaby sezon, ani razu nie zdołała dojść do półfinału turnieju WTA. W Australian Open przegrała już w trzeciej rundzie z Jekatariną Makarową, w Indian Wells zrezygnowała z występu w trzeciej rundzie przeciwko Klarze Zakopalovej, a w Miami sensacyjnie odpadła w drugiej fazie zawodów z Garbine Muguruzą Blanco (wówczas 208. w rankingu).

Powodem rezygnacji Rosjanki z występu w Porsche Tennis Grand Prix jest kontuzja ramienia. W Stuttgarcie Zwonariowa wystąpiła dotąd tylko dwa razy, w 2008 roku (gdy turniej rozgrywany był jeszcze na korcie twardym) przegrał ćwierćfinał z Jeleną Janković, a w ubiegłym sezonie uległa w tej samej fazie zawodów Samancie Stosur.

Turniej na kortach ziemnych w Stuttgarcie zaliczany jest go kategorii Premier. Udział w nim weźmie osiem zawodniczek z czołowej dziesiątki rankingu (obok Zwonariowej zabraknie tylko Sereny Williams). Tytułu bronić będzie Julia Goerges, która wygrała w finale z Caroliną Wozniacki. Agnieszka Radwańska przegrała wówczas mecz półfinałowy z Dunką.

Monte Carlo: Ferrer za burtą!

/ Michał Jaśniewicz , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

 Rozstawiony z numerem pięć David Ferrer zakończył zmagania w Monte Carlo już na drugiej rundzie. Hiszpan przegrał z Thomazem Belluccim 3:6, 2:6. Pewny awans do najlepszej szesnastki wywalczyli Novak Djoković i Rafael Nadal.

David Ferrer w Monte Carlo wystąpił po raz dziewiąty i tylko raz osiągnął gorszy wynik od tegorocznego. W swoim debiucie, w 2003 roku, przegrał w pierwszej rundzie z Gastonem Gaudio. Rok temu Hiszpan doszedł do finału, przegrywając w nim z Rafaelem Nadalem 4:6, 5:7.

Tym razem druga rakieta Hiszpanii z turniejem żegna się już po swoim pierwszym meczu (w I rundzie miał „wolny los”). Ferrer wygrywał z Belluccim w trzech pierwszych konfrontacjach bez straty seta (wszystkie te mecze miały miejsce w 2010 roku, a dwa z nich na kortach ziemnych), ale dziś to tenisista z Jawy nie był w stanie wygrać żadnej z partii. 45. w rankingu Bellucci wykorzystał w meczu 3 z 9 break pointów, a sam nie dał rywalowi ani jednej okazji na przełamanie. Brazylijczyk po raz czwarty w karierze pokonał tenisistę z czołowej dziesiątki rankingu, przegrywając 12 takich konfrontacji.

– Nie zagrałem najlepiej – przyznał po spotkaniu Ferrer. – Mój przeciwnik był ode mnie lepszy zarówno w pierwszym, jak i drugim secie, w każdym elemencie. Popełniłem wiele błędów, nie byłem wystarczająco szybki. On grał bardzo agresywnie, niezwykle konsekwentnie. Był lepszy.

Z turniejem w Monte Carlo pożegnał się również ubiegłoroczny półfinalista imprezy i tegoroczny pogromca Łukasza Kubota – Jurgen Melzer. Rozstawiony z „piętnastką” Austriak przegrał w sześćdziesiąt osiem minut z Julienem Benneteau 4:6, 3:6. Francuz ma najwyraźniej receptę na leworęcznego Austriaka, gdyż wygrał z nim już po raz piąty, w siódmej konfrontacji.

Udanie turniej Monte-Carlo Rolex Masters rozpoczął Novak Djoković. Lider rankingu obronił wszystkie trzy break pointy przy własnym podaniu i pokonał Andreasa Seppiego 6:1, 6:4. Serb występuje na kortach Monte Carlo Country Club po rocznej przerwie. Dwanaście miesięcy temu zrezygnował ze względu na kontuzję kolana

– Myślę, że serwowałem dobrze, kiedy była potrzeba – stwierdził Serb, który w meczu z Seppim zanotował pięć asów. – Dobry serwis na ziemi jest bardziej motywujący niż na innych nawierzchniach, ponieważ pozwala ci zdobyć kilka łatwych punktów, bez wchodzenia w wymiany.

O awans do ćwierćfinału Novak Djoković zagra z Ołeksandrem Dołgopołowem. Ukrainiec udanie zrewanżował się dziś Bernardowi Tomiciowi za pięciosetową porażkę w trzeciej rundzie Australian Open. Urodzony w Kijowie tenisista wygrał 6:2, 5:7, 6:1.

Walkę o swój ósmy z rzędu triumf w Monako rozpoczął Rafael Nadal. Hiszpan, w godzinę i dwadzieścia sześć minut, pokonał Jarkko Nieminena 6:4, 6:3. Był to siódmy mecz tych tenisistów i siódme zwycięstwo leworęcznego tenisisty z Majorki. Dla Nadala był to też pierwszy mecz od turnieju w Miami, podczas którego zrezygnował z występu w półfinale przeciwko Andy Murrayowi, ze względu na problemy z kolanem. Kolejnym rywalem obrońcy tytułu będzie Michaił Kukuszkin.


Wyniki

  Druga runda singla:
Novak Djoković (Serbia, 1) – Andreas Seppi (Włochy) 6:1, 6:4
Ołeksandr Dołgopołow (Ukraina, 16) – Bernard Tomic (Australia) 6:2, 5:7, 6:1
Robin Haase (Holandia) – Fabio Fognini (Włochy) 6:4, 6:4
Thomaz Bellucci (Brazylia) – David Ferrer (Hiszpania, 5) 6:3, 6:2
Julien Benneteau (Francja) – Jurgen Melzer (Austria, 15) 6:4, 6:3
Kei Nishikori (Japonia, 12)- Paul-Hanri Mathieu (Francja, WC) 6:4, 6:2
Tomas Berdych (Czechy, 6) – Marin Cilić (Chorwacja) 7:6(3), 6:1
Janko Tipsarević (Serbia, 7) – Albert Montanes (Hiszpania) 6:2, 6:3
Gilles Simon (Francja, 9) – Frederico Gil (Portugalia, Q) 6:3, 6:0
Nicolas Almagro (Hiszpania, 8) – Potito Starace (Włochy, WC) 7:6(3), 6:1
Stanislas Wawrinka (Szwajcaria) – Pablo Andujar (Hiszpania) 7:5, 6:3
Michaił Kukuszkin (Kazachstan, Q) – Filippo Volandri (Włochy) 7:6(8),2:6, 6:2
Rafael Nadal (Hiszpania, 2) – Jarkko Nieminen (Finlandia) 6:4, 6:3

Druga runda debla:
M. Llodra, N. Zimonjić (Francja, Serbia, 3) – D. Marrero, F. Verdasco (Hiszpania) 7:6(2), 3:6, 11-9
M. Granollers, M. Lopez (Hiszpania) – R. Lindstedt, H. Tecau (Szwecja, Rumunia, 7) 7:5, 6:3
O. Marach, A. Peya (Austria) – F. Cermak, F. Polasek (Czechy, Słowacja, 8) 7:6(4), 6:3
V. Troicki, S. Wawrinka (Serbia, Szwajcaria) – M. Bhupathi, R. Bopanna (Indie, 6) 6:4, 6:4

Pierwsza runda debla:
J. Cabal, E. Schwank (Kolumbia, Argentyna) – J. Benneteau, J. Tsonga (Francja) 6:7(3), 7:6(3), 10-4
M. Cilić, M. Melo (Chorwacja, Brazylia) – E. Roger-Vasselin, G. Simon (Francja) 7:6(5), 6:4

Igrzyska nie dla Bartoli. Nie spełniła wymogów

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: olympictennis.net/własne, foto: AFP

Marion Bartoli nie wystąpi na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie. Jedna z największych specjalistek od gry na trawie nie spełniła wymogów stawianych przez Francuską Federację Tenisową.

FFT (Francuska Federacja Tenisowa) postanowiła, że nie powoła Marion Bartoli do kadry na Igrzyska Olimpijskie w Londynie, choć ta jest jedyną zawodniczką, która poważnie może myśleć o wywalczeniu medalu dla Francji. Krnąbrna tenisistka nie spełniła jednak podstawowego wymogu – w ostatnich latach nie reprezentowała barw narodowych, choć powinna to uczynić co najmniej dwukrotnie w ciągu dwóch ostatnich lat, żeby uzyskać możliwość startu w igrzyskach. Federacja uznała, że dla swojej najlepszej tenisistki nie zrobi wyjątku.

Ostatni raz Bartoli w Pucharze Federacji grała w 2004 r. Potem popadła w konflikt z rodzimą federacją. Podłożem sporu było to, iż Bartoli chciała, żeby podczas pojedynków reprezentacyjnych trenował ją jej ojciec – Walter. Federacja na to nie przystała, więc zawodniczka zrezygnowała z występów w kadrze.

I dla federacji, i dla zawodniczki zaistniała sytuacja jest sporym ciosem. Bartoli byłaby jednych tchem wymieniana w gronie faworytek do triumfu w Londynie, ponieważ w ciągu paru ostatnich sezonów zdążyła dowieść, że na trawie czuje się wyjątkowo dobrze. W 2007 r. dotarła do finału Wimbledonu, gdzie przegrała z pięciokrotną triumfatorką londyńskich zmagań Venus Williams. Przez rokiem zaś wygrała turniej rozgrywany na trawiastych kortach w Eastbourne. W finale pokonała samą Petrę Kvitovą – późniejszą triumfatorkę Wimbledonu.

Absencja Bartoli jest natomiast dobrą informacją dla Agnieszki Radwańskiej. Polka wprawdzie wygrała wszystkie swoje bezpośrednie starcia z siódmą rakietą świata (krakowianka górą była już siedmiokrotnie), lecz Francuzka uchodzi za jedną z najbardziej nieobliczalnych zawodniczek w stawce. W tym sezonie jako jedyna zdołała pokonać Wiktorię Azarenkę. W ćwierćfinale turnieju w Miami oddała liderce światowego rankingu zaledwie 6 gemów. W półfinale tych samych zawodów poległa zaś z Radwańską, która, jak się okazało, na Florydzie nie miała sobie równych.

Clijsters nie zagra we French Open!

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: eurosport.yahoo.com/własne, foto: AFP

Kim Clijsters, jedna z najbardziej utytułowanych tenisistek ostatnich lat, nie wystąpi w tegorocznym French Open. Belgijka nie zdąży się wykurować po urazie biodra, którego nabawiła się podczas marcowego turnieju w Miami.

28-letnią Clijsters kontuzje prześladują niemal od początku jej wieloletniej kariery. Tym razem uraz ponownie pokrzyżuje jej plany. Belgijka uznała niedawno, iż nie zamierza ryzykować zdrowiem przed Wimbledonem i Igrzyskami Olimpijskimi w Londynie, wskutek czego zmuszona jest zrezygnować z całej części sezonu, rozgrywanej na kortach ziemnych.

– Bardzo żałowałam, że nie mogłam grać w zeszłorocznym sezonie na kortach ziemnych. Ale nie mogę się w pełni przygotować do French Open – powiedziała Belgijka. – Czekam na to, żeby rozpocząć długi trening, który pozwoli mi się przygotować do trawiastej części sezonu, w której znajdują się moje najważniejsze cele – Wimbledon oraz Igrzyska Olimpijskie w Londynie – wyjaśniła.

Belgijka może mówić o sporym pechu. W zeszłym roku mniej więcej w tym samym czasie zmagała się z urazem kostki, przez który nie mogła właściwie przygotować się do turnieju wielkoszlemowego rozgrywanego na kortach im. Rolanda Garrosa (w efekcie odpadła już w 2. rundzie). Teraz dokucza jej uraz biodra, wskutek którego straci szansę na udział w swoim ostatnim French Open – po zakończeniu bieżących rozgrywek Clijsters planuje zakończyć karierę.

28-letnia tenisistka do tej pory czterokrotnie wygrywała turnieje wielkoszlemowe i równie często dochodziła do finałów tychże imprez. Pierwszy triumf odniosła w 2005 r., triumfując w US Open, a ostatni przed rokiem, kiedy okazała się najlepsza podczas Australian Open. We French Open dwukrotnie dochodziła do finału – w 2001 i 2003 roku przegrywała ze swoją odwieczną rywalką i rodaczką Justine Henin.

Monte Carlo: gładkie zwycięstwa Murraya i Tsongi

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Andy Murray i Jo-Wilfried Tsonga bez najmniejszych problemów awansowali do trzeciej rundy turnieju rozgrywanego na ziemnych kortach w Monte Carlo. Z zawodami pożegnał się natomiast Juan Monaco, który w niedzielę niespodziewanie zwyciężył w Houston.

Rozstawiony z „trójką” Murray zaskakująco łatwo rozprawił się z Viktorem Troickim. Szkot znakomicie serwował (wygrał 93 proc. punktów po trafionym pierwszym podaniu) i grał niezwykle regularnie, z czym Serb nie mógł sobie poradzić. 24-letni Murray oddał rywalowi zaledwie 3 gemy, zwyciężając 6:0, 6:3.

– To było dobre. Dobrze się poruszałem – oznajmił po meczu Szkot. – Całkiem nieźle ślizgałem się po korcie. Zwykle jest to element, do którego trzeba się przyzwyczaić. Dla mnie na korcie ziemnym jest to znak, czy gram dobrze, czy też nie – dodał.

Niemal równie łatwo do kolejnej rundy awansował Tsonga. Francuz, który we wtorek obchodził 27. urodziny, w dwóch setach rozprawił się z Philippem Kohlschreiberem. Wprawdzie Tsonga nie zaprezentował się tak przekonując, jak uczynił to Murray, lecz zaimponował umiejętnością wychodzenia z opresji – obronił wszystkie 6 breakpointów, z którymi przyszło mu się zmierzyć – i po godzinie i 25 minutach gry zapewnił sobie miejsce w 3. rundzie singla.

– Było kilka momentów, w których się martwiłem, ponieważ parę razy zostałem niemal przełamany – przyznał po meczu Francuz. – Ale pozostałem solidny i grałem dobrze w ważnych momentach.

W kolejnej rundzie Tsonga zmierzy się Fernando Verdasco. Hiszpan po nierównym i chaotycznym pojedynku pokonał Ivana Dodiga. Tenisiści przełamywali się siedmiokrotnie, choć znacznie częściej ta sztuka udawała się rozstawionemu z „trzynastką” Verdasco. Ostatecznie pochodzący z Madrytu zawodnik zwyciężył 3:6, 6:3, 6:1.

Nieoczekiwanie z turniejem już po pierwszej rundzie pożegnał się Juan Monaco. Argentyńczyk w niedzielę pokonał Johna Isnera w finale turnieju w Houston, prezentując grę na bardzo wysokim poziomie, ale w Monte Carlo trudy teksańskich zmagań odbiły się na jego zdrowiu. Monaco prowadził 5:7, 6:0, 3:2 z Holendrem Robinem Haase, lecz w trzeciej partii nabawił się kontuzji kostki, przez którą zmuszony został poddać pojedynek.

Dobrą dyspozycję potwierdził natomiast Pablo Andujar. Hiszpan niedawno zwyciężył w Casablance, powtarzając swój sukces z 2011 r., a we wtorek rozprawił się z Federico Delbonisem, pokonując argentyńskiego kwalifikanta 3:6, 6:4, 6:2.


Wyniki

Druga runda singla:
Andy Murray (Wielka Brytania, 3) – Viktor Troicki (Serbia) 6:0, 6:3
Fernando Verdasco (Hiszpania, 13) – Ivan Dodig (Chorwacja) 3:6, 6:3, 6:1
Jo-Wilfried Tsonga (Francja, 4) – Philipp Kohlschreiber (Niemcy) 6:2, 6:4

Pierwsza runda singla:
Andreas Seppi (Włochy) – Victor Hanescu (Rumunia, Q) 6:3, 6:1
Robin Haase (Holandia) – Juan Monaco (Argentyna, 11) 7:5, 0:6, 2:3 krecz
Fabio Fognini (Włochy) – Michael Llodra (Francja) 7:5, 6:3
Thomaz Bellucci (Brazylia) – Kevin Anderson (RPA) 6:4, 6:4
Federico Gil (Portugalia, Q) – Michaił Jużnyj (Rosja) 6:1, 6:3
Kei Nishikori (Japonia, 12) – Albert Ramos (Hiszpania) 6:2, 7:5
Marin Cilić (Chorwacja) – Simone Bolelli (Włochy, Q) 6:3, 6:4
Potito Starace (Włochy, WC) – Carlos Berlocq (Argentyna) 4:2 i krecz
Pablo Andujar (Hiszpania) – Federico Delbonis (Argentyna, Q) 3:6, 6:4, 6:2
Stanislas Wawrinka (Szwajcaria) – Feliciano Lopez (Hiszpania, 10) 6:1, 6:4
Michaił Kukuszkin (Kazachstan, Q) – Florina Mayer (Niemcy, 14) 3:6, 6:1, 6:3
Filippo Volandri (Włochy) – Alessandro Giannessi (Włochy) 7:5, 6:3

Pierwsza runda debla:
F. Mayer, J. Melzer (Niemcy, Austria) – A. Clement, J. Lisnard (Francja, Monako, WC) 7:5, 6:4
M. Granollers, M. Lopez (Hiszpania) – A. Qureshi, J. Rojer (Pakistan, Holandia) 6:4, 6:4
O. Marach, A. Peya (Austria) – E. Butorac, B. Soares (USA, Brazylia) 6:2, 3:6, 12-10
D. Marrero, F. Verdasco (Hiszpania) – T. Berdych. O. Dołgopołow (Czechy, Ukraina) 7:5, 6:2
A. Murray, J. Murray (Wielka Brytania) – S. Gonzalez, C. Kas (Meksyk, Niemcy) 6:4, 6:3

Ivan Ljubicić kończy karierę

/ Bartosz Cębrzyna , źródło: uk.eurosport.yahoo.com/własne, foto: AFP

 Powiedzieć, iż Ivan Ljubicić był jednym z najbardziej szablonowych tenisistów, którzy kiedykolwiek dotarli do czołówki światowego rankingu mogłoby być określeniem nieco mu uwłaczającym, jednak w rzeczywistości jest to komplement, gdyż zawodnik ten nie będąc obdarzonym niezwykłą techniką był w stanie przeciwstawić się innym, dużo lepszym od siebie rywalom.

Może i sympatyczny Chorwat często bywał uzależniony od swojego serwisu, a jego zwinność czy wytrzymałość nie dorastały do pięt zdolnościom Rogera Federera oraz Novaka Djokovica, lecz bałkański tenisista do każdego spotkania podchodził niesamowicie zdeterminowany i zmotywowany.

Wielu zawodników tuż po zakończeniu kariery mogło rozpamiętywać błędy treningowe czy brak zaangażowania podczas zajęć, który uniemożliwił im wzniesienie się na wyżyny swoich umiejętności, natomiast triumfator dziesięciu imprez z cyklu ATP, który w trakcie swojej sportowej przygody zgarnął nieco ponad 10 mln dolarów mógł spokojnie podsumować swoje dokonania słowami "zrobiłem wszystko dobrze".

Ljubicić swoje największe sukcesy święcił w 2006 roku. Chorwat dzięki występom w ćwierćfinale Australian Open oraz półfinale Roland Garros awansował na trzecią pozycję w rankingu ATP.

Równie udany był dla niego rok 2005, kiedy to niespodziewanie poprowadził on swoją narodową reprezentację do zwycięstwa w rozgrywkach o Puchar Davisa.

Największym osiągnięciem w grze indywidualnej dla 33-latka było zwycięstwo w Indian Wells w 2010 roku. Ljubicić na drodze do finału pokonał między innymi Novaka Djokovica oraz Rafaela Nadala, zaś w decydującym starciu rozprawił się ze swoim odwiecznym rywalem, Andym Roddickiem, stając się najstarszym triumfatorem imprezy z cyklu Masters.

– Zawsze brakowało mi triumfu w turnieju Masters. W końcu udało mi się zwieńczyć karierę tego typu zwycięstwem. To fantastyczne uczucie – mówił bezpośrednio po spotkaniu z Roddickiem, Ivan Ljubicić.

Doświadczony tenisista zdecydował, iż swoją karierę zakończy w Monte Carlo. Chorwat odpadł już w 1. rundzie imprezy na kortach ziemnych w Monako, przegrywając z Ivanem Dodigiem.

– Czuję, że jest to pierwsze zwycięstwo, z którego nie będę czerpał przyjemności. Wielu zawodników uczyło się od Ivana tenisowego rzemiosła – skomentował zwycięstwo nieco przygnębiony Ivan Dodig.