Wimbledon: Williams i długo nic

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Jeśli chodzi o singlowy turniej kobiet, to tegoroczny Wimbledon ma jedną, zdecydowaną faworytkę. Jest nią Serena Williams, która będzie chciała wygrać w Londynie po raz szósty i w klasyfikacji wszechczasów wyprzedzić swoją siostrę, Venus.

Właśnie młodsza z sióstr Williams broni zdobytego tu przed rokiem tytułu, a także rozstawiona jest w imprezie z numerem jeden. Serena rządzi i dzieli w tym sezonie w kobiecym tenisie, śrubuje prywatny rekord spotkań bez porażki i niewiele wskazuje na to, aby ktokolwiek mógł jej zagrozić. Serena do tej pory w Wimbledonie triumfowała już pięciokrotnie, z czego trzy razy w ciągu ostatnich czterech lat. Pierwsza poważna przeszkoda może trafić się Amerykance w czwartej rundzie. Wiele wskazuje na to, że zmierzy się w niej z Marią Kirilenko – rosyjska piękność po raz pierwszy zajmuje miejsce w czołowej dziesiątce rankingu WTA, przed niespełna miesiącem dotarła do ćwierćfinału Roland Garros, a przed rokiem właśnie w ćwierćfinale odpadła z Wimbledonu, gdy pokonała ją Agnieszka Radwańska.

To właśnie Radwańska jest główną faworytką drugiej ćwiartki turniejowej drabinki, a o jej występie szerzej piszemy tutaj. Polce zagrozić może Na Li, Simona Halep lub Roberta Vinci.

Również trzecia część drabinki ma wyraźną faworytkę – jest nią Maria Szarapowa. Trawa nie jest co prawda ulubioną nawierzchnią Rosjanki, ale nie raz pokazała już ona, że potrafi grać na wimbledońskiej trawie. Dwukrotnie dochodziła tutaj do finału – przed dziewięcioma laty sprawiła nie lada niespodziankę, pokonując w decydującym meczu Serenę Williams. Dwa lata temu przegrała natomiast z ówczesną rewelacją turnieju, Petrą Kvitovą. Z przejściem pierwszych czterech rund Szarapowa nie powinna mieć najmniejszego problemu Pierwsze problemy może napotkać dopiero w ćwierćfinale, gdzie może zmierzyć się z Sarą Errani, Caroline Wozniacki lub Sloane Stephens.

Najwyżej rozstawioną tenisistką w ostatniej ćwiartce turniejowej drabinki jest Wiktoria Azarenka. Białorusinka nigdy nie była do tej pory w finale Wimbledonu, ale ostatnio radziła sobie w londyńskiej imprezie bardzo dobrze – w dwóch poprzednich latach odpadała tutaj w półfinale. „Wika” z pewnością nie może jednak być zadowolona z losowania. W czwartej rundzie prawdopodobnie zmierzy się z Jeleną Janković, a dalej czekać będzie kolejna z Serbek, wracająca do wysokiej dyspozycji Ana Ivanović lub Czeszka Petra Kvitova.

W turnieju kobiet z pewnością nie zabraknie emocji, ciekawych wymian i długich spotkań. Mało kto wyobraża sobie jednak, aby turniej zakończył się innym rezultatem, niż pewnym triumfem Williams.

Wimbledon: po historyczny triumf

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Na kortach Wimbledonu wśród mężczyzn nikt nie triumfował jeszcze więcej, niż siedem razy. W tym roku przed szansą na ósmy triumf staje Roger Federer. Szwajcarowi plany będą chcieli pokrzyżować Andy Murray, Novak Djoković i Rafael Nadal.

Tradycyjnie pierwszy mecz na korcie centralnym rozegra obrońca tytułu, więc i my właśnie od niego zaczniemy. Roger Federer jest w XXI wieku niekwestionowanym królem wimbledońskiej trawy. Doświadczony Szwajcar triumfował tutaj już siedmiokrotnie, w latach 2003-2007, 2009 i 2012. W zeszłym roku powrócił na tron po dwóch latach przerwy, pokonując w finale Andy’ego Murraya. W erze open tyle samo triumfów co Federer miał tylko Pete Sampras, wygrywający Wimbledon pod koniec ubiegłego stulecia.

Szwajcar z pewnością nie miał jednak łatwego losowania. O ile do czwartej rundy żaden z tenisistów nie powinien mu sprawić większych problemów, to w ćwierćfinale czekał będzie prawdopodobnie będący ostatnio w znakomitej dyspozycji Rafael Nadal. Obaj panowie trzykrotnie mierzyli się w finale wimbledońskiej imprezy i o ile w 2006 i 2007 roku lepszy był Federer, to rok później po pasjonującym finale zwyciężył Hiszpan. Trawa to jednak zazwyczaj królestwo Rogera. Swój jedyny turniej w tym sezonie Federer wygrał właśnie na tej nawierzchni, nieco ponad tydzień przed Wimbledonem triumfując w Halle. Jeśli Federera i Nadala ominą kontuzje, już w ćwierćfinale powinniśmy być świadkami pasjonującego pojedynku. Hiszpan lekkie kłopoty może mieć jednak już rundę wcześniej, gdy przyjdzie mu zagrać z Wawrinką lub Hewittem. Nie zapominajmy też, że zawsze możemy być świadkami sensacji, jaką było niewątpliwie odpadnięcie Nadala przed rokiem już w drugiej rundzie.

W pierwszej ćwiartce drabinki głównym faworytem jest niewątpliwie Novak Djoković. Serb ma już na swoim koncie jeden triumf na wimbledońskiej trawie – w 2011 roku ograł w finale Nadala. Po bolesnej porażce z Hiszpanem w niezwykle zaciętym półfinale Roland Garros Serb z pewnością będzie chciał pokazać, że znów może być najlepszy. Na pierwszą bardzo poważną przeszkodę „Djoko” może napotkać już w czwartej rundzie – tam zmierzy się prawdopodobnie z Tommym Haasem. Niemiec przeżywa trzecią młodość i z pewnością jest w stanie napsuć sporo krwi faworytom, w Halle długo męczył się z nim Federer. W ćwierćfinale czekał będzie natomiast Tomas Berdych. Czech, który nie grał ostatnio zbyt dobrze, także doskonale wie na czym polega gra na Wimbledonie – w 2010 roku był tu w finale.

Zdecydowanie najsłabsza wydaje się druga ćwiartka turniejowej drabinki. W niej najwyżej rozstawionym tenisistą jest David Ferrer, który nigdy nie słynął z dobrej gry na trawie. W Wimbledonie tylko raz, w zeszłym roku, awansował do ćwierćfinału. Dwukrotnie wygrywał co prawda turniej w s’Hertongenbosch, lecz w tym roku poległ w Holandii już w pierwszej rundzie. Kto zamiast Ferrera mógłby znaleźć się w półfinale? Raczej nie Juan Martin Del Potro, który po kontuzji nie wrócił jeszcze do pełnej dyspozycji. Wydaje się, że sporo namieszać może młode pokolenie – Japończyk Kei Nishikori lub Bułgar Grigor Dimitrow. Niespodziankę sprawić może także Milos Raonić.

Na samym dole drabinki głównym faworytem jest z pewnością Andy Murray. Szkot niesiony dopingiem publiczności postara się o pierwsze zwycięstwo reprezentanta gospodarzy w erze open. Już przed rokiem, kiedy dopiero w finale przegrał z Federerem. Na londyńskie korty wrócił niespełna miesiąc później i tym razem już wygrał, zapewniając Wielkiej Brytanii olimpijskie złoto. W turnieju Wielkiego Szlema triumfował tylko raz – w zeszłorocznym US Open. Zeszłoroczne wyniki z pewnością dodały mu jednak pewności siebie i Murray niewątpliwie będzie jednym z faworytów do końcowego triumfu. Z powodu kontuzji nie wystąpił co prawda w Roland Garros, ale po urazie nie ma już chyba większego śladu, wątpliwości rozwiał wygrany przez Szkota turniej w Queen’s. Głównym rywalem Murraya w walce o wejście do półfinału będzie zapewne Jo-Wilfried Tsonga, choć już wcześniejszy mecz z Mahutem lub Robredo, czy prawdopodobne spotkanie z Jużnyjem także nie będą należały do łatwych.

Tegoroczny Wimbledon ma czterech głównych faworytów, choć w półfinałach znajdzie się maksymalnie trzech z nich. Najtrudniejszą drogę do triumfu mają Federer i Nadal, najłatwiejszą Djoković. Jednego możemy być pewni – czeka nas wspaniały turniej. Czy będziemy świadkami historycznego triumfu, czy może koronacji nowego mistrza, przekonamy się już za dwa tygodnie.

Wimbledon: o powtórkę będzie ciężko

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Przed rokiem Agnieszka Radwańska dała polskim kibicom mnóstwo radości, po raz pierwszy dochodząc do finału turnieju wielkoszlemowego. O powtórzenie tego rezultatu będzie jednak bardzo ciężko.

Wimbledon zawsze był ulubionym turniejem starszej z sióstr Radwańskich. Aga triumfowała tu już jako juniorka, a w turniejach seniorskich tylko potwierdziła, że londyńska trawa wyraźnie jej służy. Już w debiucie nasza reprezentantka dotarła do czwartej rundy, co udało jej się również 2010 roku. Rok i dwa lata wcześniej Polka odpadała natomiast w ćwierćfinale. Największy sukces osiągnęła niewątpliwie niespełna dwanaście miesięcy temu, gdy dotarła do pierwszego i jedynego jak dotąd finału Wielkiego Szlema. Wówczas miała bardzo dobre losowanie – na pierwszą poważną rywalkę trafiła dopiero w ćwierćfinale, w którym rozprawiła się z Marią Kirilenko. Później Radwańska wyeliminowała jeszcze Angelique Kerber, by w finale zmierzyć się z Sereną Williams. Dość niespodziewanie Polka sprawiła faworyzowanej rywalce sporo problemów, ale ostatecznie musiała uznać jej wyższość.

Po znakomitym początku obecnego sezonu wydawało się, że Radwańska na stałe może zagościć w finałach największych imprez. Później było już jednak tylko gorzej – kibice krakowianki częściej mieli raczej powody do smutku, niż do radości. W ciągu trzech ostatnich miesięcy czwarta tenisistka świata zagrała tak naprawdę jeden dobry turniej – wielkoszlemowy Roland Garros, w którym dotarła do ćwierćfinału. Na swojej ulubionej nawierzchni Radwańska zagrała do tej pory jeden mecz, w Eastbourne, gdzie rozstawiona była z numerem jeden. Dość niespodziewanie Polka już w pierwszej rundzie przegrała z kwalifikantką, Jamie Hampton z USA. Marnym pocieszeniem jest fakt, że pogromczyni Polki doszła w tym turnieju do ścisłego finału.

O ile przed rokiem starsza z sióstr Radwańskich miała bardzo dobre losowanie, to tym razem mogłoby być nieco lepiej. W pierwszych czterech rundach nasza reprezentantka nie powinna mieć większych problemów. W swoim pierwszym meczu zmierzy się Yvonne Meusburger, w kolejnym z Timeą Babos lub Mathilde Johansson, a trzeciej rundzie czekała będzie prawdopodobnie Mona Barthel lub Heather Watson, a dalej Nadia Pietrowa. Ćwierćfinał z pewnością będzie już jednak dużo trudniejszy. W nim Radwańska może zmierzy się z Chinką Na Li lub znajdującą się ostatnio w życiowej formie Simoną Halep. Jeśli Polka upora się także z tą przeszkodą, o wejście do finału zagra prawdopodobnie z Sereną Williams. Amerykanki nie jest ostatnio w stanie zatrzymać dosłownie nikt.

My liczymy również na dobry występ młodszej z sióstr Radwańskich, Urszuli. Chociaż trawa jest również ulubioną nawierzchnią Uli, to na kortach Wimbledonu nigdy nie spisywała się zbyt dobrze. W turnieju głównym brała udział czterokrotnie i wygrała jedynie dwa mecze. W 2008 i 2009 roku przechodziła pierwszą rundę, ale potem okazywała się znacznie słabsza od wyżej notowanych tenisistek. Przed rokiem i przed dwoma laty Radwańska odpadała natomiast już po pierwszym swoim pojedynku.

Tym razem Polka będzie raczej faworytką pierwszych dwóch pojedynków. Na początek naszą reprezentantkę czeka mecz z Mallory Burdette, z którą na kortach Rolanda Garrosa bez problemu uporała się Agnieszka. Jeżeli Ula przejdzie tę przeszkodę, prawdopodobnie zagra z Rominą Oprandi. Szwajcarka także jest na pewno w zasięgu Radwańskiej. Dosyć ciężko wytypować potencjalną rywalkę dla Uli w trzeciej rundzie – może to być Angelique Kerber, Bethanie Mattek-Sands lub Kaia Kanepi. Którakolwiek z pań nie grałaby z Radwańską, Polce o zwycięstwo będzie ciężko.

Zeszłoroczny Wimbledon dzięki Agnieszcze Radwańskiej był dla polskich kibiców magiczny. Niewiele wskazuje jednak na to, aby tym razem sytuacja się powtórzyła. Z drugiej strony, kto przed zeszłorocznym turniejem wierzył w tak wielki sukces?

Wimbledon: by zagrać z Federerem

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

W zeszłorocznym Wimbledonie Jerzy Janowicz po raz pierwszy poważniej zaistniał w seniorskim tenisie. W Londynie dotarł do trzeciej rundy, w tym roku ma apetyt na poprawienie tego rezultatu. Oprócz „Jerzyka” w turnieju singlistów wystąpią również Łukasz Kubot i Michał Przysiężny.

W poprzednim sezonie Janowicz na trawiastych kortach Wimbledonu prezentował się bardzo dobrze. najpierw bez większego problemu przeszedł kwalifikacje, w których polski tenisista nie stracił nawet seta, a później sprawił kilka niespodzianek również w turnieju głównym, pokonując Simone Bolellego i Ernestsa Gulbisa. Niewiele brakowało, a Janowicz zameldowałby się nawet w 1/8 finału. Nasz reprezentant w pojedynku z Florianem Mayerem miał dwa meczbole. Zabrakło jednak doświadczenia i spokoju – w tym roku o to pierwsze nie powinniśmy się raczej obawiać.

O ile na ziemi Janowicz prezentował się w tym roku bardzo dobrze, to na trawie nie wygrał jeszcze ani jednego meczu. Jeżeli chodzi o oficjalne turnieje ATP, to nasz najlepszy tenisista grał tylko w Halle, gdzie niespodziewanie już w pierwszej rundzie uległ w trzech setach Mirzie Basiciowi – tenisiście sklasyfikowanemu dopiero w trzeciej setce światowego rankingu. W tygodniu poprzedzającym Wimbledon Janowicz brał natomiast udział w turnieju pokazowym, gdzie okazał się gorszy od Grigora Dimitrowa.

Na losowanie rozstawiony z numerem 24 Polak z pewnością nie może narzekać. W pierwszej rundzie czeka go mecz ze sklasyfikowanym znacznie niżej Kyle Edmundem, który w turnieju głównym występuje dzięki dzikiej karcie. Rywala z pewnością nie można jednak zlekceważyć, co pokazał chociażby ostatni mecz z Basiciem czy ubiegłoroczny US Open. W drugiej rundzie Janowicza prawdopodobnie czekał będzie mecz z doświadczonym Radkiem Stepankiem. Czech był już na kortach Wimbledonu w czwartej rundzie, lecz najlepsze lata z pewnością ma już za sobą. Dalej czekał będzie zapewne Nicolas Almagro, dla którego korty trawiaste są zdecydowanie najgorszą nawierzchnią, a w ewentualnej 1/8 finału Janowicz zagrałby raczej z Rogerem Federerem. Pojedynek Polaka z królem Wimbledonu? Piękne, odległe, ale i dość realne marzenia.

W tej samej ćwiartce drabinki co Janowicz znalazł się również Łukasz Kubot. Drugi z Polaków daleki jest co prawda od swojej najlepszej dyspozycji, ale na trawie grać umie i lubi. Na Wimbledonie z pewnością pamiętają go jeszcze z 2011 roku, gdzie po pasjonującej walce odpadł w czwartej rundzie, będąc zaledwie malutki kroczek od awansu do ćwierćfinału. W tym roku na trawie Kubot rozegrał jak do tej pory cztery mecze – wygrał połowę z nich, lecz mierzył się wówczas ze znacznie niżej notowanymi rywalami. W Halle już w pierwszej rundzie zdecydowanie przegrał z Tobiasem Kamke, a w decydującej rundzie kwalifikacji do turnieju w s’Hertogenbosch uległ Nicolasowi Mahutowi. Trzeba jednak pamiętać, że Francuz w Holandii wygrał cały turniej. Wracając do Kubota, w pierwszej rundzie trafił na rywala, który z pewnością jest w jego zasięgu. Igor Andriejew klasyfikowany jest obecnie dopiero w piątej setce rankingu. Jeżeli Polak pokona Rosjanina, zagra prawdopodobnie z Rafaelem Nadalem. W tym meczu szans na korzystny wynik próżno już szukać.

Awans do drugiego turnieju wielkoszlemowego w ciągu niecałego miesiąca jest z pewnością bardzo dobrym wynikiem dla Michała Przysiężnego. „Ołówek” po raz drugi zagra na londyńskiej trawie w turnieju głównym. Przed trzema laty sprawił nie lada niespodziankę, eliminując w pierwszej rundzie Ivana Ljubicicia. W tym roku musiał przebijać się przez eliminacje. Zaczęło się od problemów i przegranego seta w pierwszym meczu, lecz później Polak odprawiał z kwitkiem kolejnych rywali. W pierwszej rundzie Przysiężny zagra z Philippem Petzschnerem z Niemiec, który w Wimbledonie dwukrotnie odpadał w trzeciej rundzie, a pokonał tu między innymi Kubota. W tym roku nie wiedzie mu się jednak najlepiej i jeżeli Przysiężny zagra na swoim najlepszym poziomie, z pewnością jest w stanie wyeliminować rywala. W drugiej rundzie czekał będzie zapewne Kevin Anderson, z którym o zwycięstwo będzie już dużo trudniej.

Największe nadzieje możemy więc wiązać z występem Janowicza. Jeżeli Polak opanuje nerwy, z pewnością dostarczy polskim kibicom wielu pozytywnych emocji, a może po raz drugi w tym roku zmierzy się z Federerem. W przypadku Kubota i Przysiężnego sukcesem będzie już wygranie pierwszego meczu. Jeżeli to im się uda, o występ na wimbledońskiej trawie nikt nie będzie miał do nich pretensji.

Wimbledon: dwóch Polaków na początek

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: własne/wimbledon.org, foto: AFP

Dwóch polskich tenisistów zobaczymy pierwszego dnia Wimbledonu. Jerzy Janowicz zmierzy się z Kylem Edmundem a Łukasz Kubot z Igorem Andriejewem. Relacja z obu spotkań na Tenisklub.pl!

Już jutro czeka nas dużo ciekawych spotkań. Najważniejszym polskim akcentem będzie pojedynek Jerzego Janowicza z Kylem Edmundem na korcie numer 3, zaraz po spotkaniu Eleny Baltachy z Flavią Pennettą, a zatem około 14-14:30 czasu polskiego. Rywal Polaka to 444. w rankingu 18-letni reprezentant Wielkiej Brytanii. Teoretycznie faworyt jest jeden, ale w praktyce pojedynki z zawodnikami, o których niewiele wiadomo do łatwych nie należą.

Mecz Łukasza Kubota z Igorem Andriejewem zaplanowano na korcie numer 7. Podobnie jak spotkanie Janowicza odbędzie się ono jako drugie w kolejności, po meczu Laury Arruabarreny z Lesią Curenko, więc również około 14-14:30. Drugi z naszych reprezentantów ma zadanie – przynajmniej z pozoru – trudniejsze, ale jest i pozytywna strona. Kubot z Andriejewem grał już trzykrotnie i trzykrotnie wygrał! Było to jednak po pierwsze dawno (ostatni mecz trzy lata temu), a po drugie wszystkie spotkania odbyły się na mączce. Jutrzejsze zwycięstwo na 99% da triumfatorowi szansę spotkania się z Rafaelem Nadalem w drugiej rundzie.

Oprócz gier Polaków najciekawiej zapowiadającym się jutrzejszym spotkaniem będzie chyba konfrontacja Stanislasa Wawrinki z Lleytonem Hewittem. Panowie zagrają na korcie numer 1 na sam koniec dnia – około 18. Wcześniej na tym obiekcie wystąpią: Wiktoria Azarenka, która zmierzy się z Marią Joao Koehler oraz Rafael Nadal, którego rywalem będzie Steve Darcis. Na korcie centralnym najpierw zagrają Roger Federer z Victorem Hanescu, potem Maria Szarapowa z Kristiną Mladenovic, a wieczorem wieczna nadzieja gospodarzy Andy Murray, który zmierzy się z Benjaminem Beckerem. Mecze na korcie centralnym i numer 1 rozpoczną się o 14.

Od 13:30 z relacją na żywo rusza Tenisklub, w ramach której oba mecze Polaków oraz najważniejsze wydarzenia z pozostałych kortów. Zapraszamy!

Pełny plan gier na poniedziałek można zobaczyć TUTAJ.

 

Murray: nie zamierzam narzekać

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: eurosport.yahoo.com/własne, foto: AFP

Andy Murray znalazł się w trudniejszej części drabinki tegorocznego Wimbledonu, ale nie uważa, by mógł z tego powodu narzekać. Ubiegłoroczny finalista po raz kolejny będzie musiał udźwignąć ciężar bycia faworytem gospodarzy.

Andy Murray opuścił z powodu kontuzji Rolanda Garrosa, a w Wimbledonie znalazł się w tej samej połówce drabinki co Rafael Nadal i Roger Federer. Szkot uważa jednak, że nie ma żadnego powodu, dla którego można byłoby usprawiedliwić jego ewentualne niepowodzenie.

Dochodząc przed rokiem do finału Wimbledonu, Murray został pierwszym Brytyjczykiem od 1938 r., któremu udała się ta sztuka. W meczu decydującym o tytule w ubiegłorocznej imprezie Szkot przegrał z Rogerem Federerem. Jak się potem okazało, sam awans do finału bardzo dobrze wpłynął na nastawienie Murray. Niedługo potem, także na kortach All England Clubu, sięgnął po złoty medal igrzysk olimpijskich, a następnie zwyciężył w US Open, wygrywając tym samym pierwszy wielkoszlemowy turniej w karierze.

Wydaje się, że w tym roku Murrayowi będzie bardzo trudno powtórzyć ubiegłoroczny sukces. Szkot niedawno zmagał się z kontuzją pleców, przez którą musiał zrezygnować z występu w Rolandzie Garrosie, a w Wimbledonie trafił do tej samej części drabinki, w której znaleźli się Federer i Nadal. Wiele więc wskazuje na to, że jeśli uda mu się awansować do półfinału, to przyjdzie mu się mierzyć ze Szwajcarem albo Hiszpanem (razem wygrywali oni Wimbledon dziewięciokrotnie).

– Nie mam problemów z rozstawieniem. Oczywiście wolałbym, żeby Rafa i Roger znaleźli po drugiej stronie drabinki, ale tak się nie stało – powiedział Murray.

Szkot uważa, że Nadal słusznie jest rozstawiony z piątym numerem, mimo że wiele osób twierdzi, iż powinien otrzymać wyższy numer. W Wimbledonie, w przeciwieństwie do innych turniejów, o rozstawieniu decyduje nie tylko ranking, ale i to, jak zawodnik spisał się w imprezie przed rokiem oraz jak spisuje się na kortach trawiastych. – Nie uważam, by powinien być wyżej. Nawet mając na uwadze formułę i sposób rozstawiania, ponieważ Rafa przed rokiem osiągnął tu słaby wynik, przez co ciężko było mu przesunąć się wyżej w rozstawieniu – powiedział Murray, który z Nadalem w Wimbledonie przegrywał w przeszłości trzykrotnie.

Największym zwycięzcą losowanie wydaje się Novak Djoković. Rozstawiony z jedynką Serb może się spotkać w półfinale z Davidem Ferrerem. Hiszpan, który w rankingu ATP zajmuje czwarte miejsce, doszedł wprawdzie niedawno do finału Rolanda Garrosa, ale nie zalicza się do zawodników specjalizujących się w grze na trawie. – Ferrer osiągnął ćwierćfinał przed rokiem, dotarł do półfinałów w US Open i Australian Open. Facet zasługuje na to, by być rozstawiony z tym numerem. Nie osiągnął tego przez przypadek – wyjaśna Murray.

– Ktoś może powiedzieć, że miałem szczęście przy losowaniu. Ale to jest Wielki Szlem, nie ma więc łatwej drogi do tytułu – tłumaczy z kolei Djoković.

Murray z pewnością może być zadowolony z rywala, z którym spotka się w pierwszej rundzie imprezy. W poniedziałek zmierzy się z 32-letnim Benjaminem Beckerem, którego niedawno pokonał na kortach Queen’s Clubu.

Nadal: cieszę się, że jestem zdrowy

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: eurosport.yahoo.com/własne, foto: AFP

Rafael Nadal od meczu ze Steve’em Darcisem rozpocznie udział w tegorocznym Wimbledonie. Hiszpan cieszy się, że przystępuje do imprezy w pełni sił, czego nie mógł powiedzieć przed rokiem.

Dla Hiszpana zeszłoroczny Wimbledon był jednym z najgorszych momentów w karierze. Nie dość, że zaliczył wówczas bolesną porażkę już w drugiej rundzie z Lukasem Rosolem, to właśnie wtedy rozpoczęły się wielomiesięczne kłopoty Nadala ze zdrowiem. Jak się miało potem okazać, mecz z Czechem był ostatnim, jaki tenisista z Manacor rozegrał w 2012 r.

Hiszpan, wspominając zeszłoroczną imprezę, żałuje, że w ogóle zdecydował się wziąć udział w Wimbledonie. – Nie byłem gotowy, żeby tam grać. Naprawdę. Od pierwszego dnia turnieju grałem na środkach przeciwbólowych – tłumaczy Nadal tuż przed startem tegorocznych zmagań. – Zagrałem, ponieważ kocham ten turniej. Dałem z siebie wszystko. Ale po Rolandzie Garrosie moje kolano nie było na to gotowe. Po tym występie nie byłem w stanie zagrać w żadnym meczu do końca sezonu – dodaje.

Kontuzja sprawiła, że Nadal był poza grą przez siedem miesięcy. Nie tylko stracił wszystkie imprezy do końca 2012 r., ale i opuścił Australian Open 2013. Wrócił dopiero w lutym tego roku. Czy zeszłorocznego doświadczenie czegoś go nauczyło? – Taki jest tenis, taki jest sport. Raz się przegrywa, raz wygrywa. To część gry. Zeszłoroczne doświadczenie było dla mnie bardzo ciężkie. Zbyt wiele cierpiałem – wyjaśnił Hiszpan.

W tym roku Nadal wystąpił już w dziewięciu turniejach. W siedmiu z nich zwyciężał, w dwóch docierał do finału. Do Wimbledonu przystępuje jako świeżo upieczony mistrz Rolanda Garrosa. W Paryżu zwyciężył po raz ósmy, stając się tym samym pierwszym zawodnikiem w historii, któremu jeden turniej wielkoszlemowy udało się wygrać aż osiem razy. Hiszpan zrezygnował z udziału w turniejach przygotowawczych do Wimbledonu. Wybrał odpoczynek w rodzinnych stronach.

– Nie możesz przestać grać, kiedy masz Wimbledon za dwa tygodnie. To niemożliwe. Ale wstrzymałem się na kilka dni. O tej porze roku Majorka jest piękna, mamy czas, by cieszyć się morzem – wyjaśnia Hiszpan.

W tegorocznej imprezie Nadal rozstawiony będzie z piątym numerem. W ćwierćfinale może zmierzyć z Rogerem Federerem, ubiegłorocznym zwycięzcą. W półfinale może trafić na Andy’ego Murraya, a w finale – na Novaka Djokovicia. Trudno wyobrazić sobie trudniejszą drogę do tytułu. Hiszpan na razie jednak nie myśli o decydującej fazie imprezy, ale o pierwszym pojedynku, jaki już w poniedziałek stoczy ze Steve’em Darcisem.

Hiszpan jest dwukrotnym zwycięzcą Wimbledonu. Na londyńskich trawnikach zwyciężał w 2008 i 2010 r. Trzykrotnie docierał również do finału imprezy.

Eastbourne: pierwszy tytuł Lopeza na trawie

/ Michał Jaśniewicz , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Feliciano Lopez sięgnął po swój pierwszy tytuł na kortach trawiastych. W finale zawodów w Eastbourne leworęczny Hiszpan pokonał Gilles Simona 7:6(2), 6:7(5), 6:0. Okazja do rewanżu będzie już wkrótce, gdyż tenisiści ci spotkają się we wtorek, w meczu pierwszej rundy Wimbledonu!

Mecz finałowy trwał aż dwie godziny oraz 48 minut. W pierwszym secie Lopez zdołał odrobić stratę przełamania i wygrać w tie breaku 7-2. W drugiej partii Hiszpan nie wykorzystał zaś sześciu break pointów (w tym czterech w czwartym gemie), a w tie breaku tym razem górą był Francuz (7-5).

Trzeci set okazał się popisem nierozstawionego w turnieju Hiszpana, który wykorzystał trzy z dziesięciu okazji na przełamanie i wygrał partię „na sucho”.

– Myślę, ze trawa jest moją ulubioną nawierzchnią i zdobycie na niej przynajmniej jednego tytułu jest bardzo miłym uczuciem – przyznał Lopez, który zdobył swój trzeci w karierze tytuł w rozgrywkach ATP Tour, a właśnie pierwszy na tej nawierzchni.

Los chciał, że finaliści z Eastbourne spotkają się w pierwszej rundzie Wimbledonu. Lopez to trzykrotny ćwierćfinalista tego turnieju.


Wyniki

Finał singla:
Feliciano Lopez (Hiszpania) – Gilles Simon (Francja, 2) 7:6(2), 6:7(5), 6:0

DMP: podwójny sukces Bytomia

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: PZT

Podwójnym sukcesem gospodarzy zakończyły się Drużynowe Mistrzostwa Polski w Bytomiu. W finale rywalizacji kobiet ekipa Carbo Koks Górnik Bytom pokonała AZS Poznań 4-2; zaś w decydującym meczu turnieju mężczyzn WKT Merę Warszawa 4-1.

Mistrzostwa na kortach Górnika Bytom trwały od środy do piątku. W zmaganiach kobiet wystąpiły cztery drużyny, a w finale spotkały się dwie rozstawione ekipy. Co prawda z „jedynką” grały tenisistki z AZS Poznań, ale silniejszy skład miał zespół gospodarzy, który kibiców nie rozczarował.

W meczach deblowych było 1-1, a single bez straty seta wygrały Paula Kania, Justyna Jegiołka oraz Sandra Zaniewska. Dla poznanianek punkt w grze pojedynczej zdobyła jedynie Sylwia Zagórska, pokonując Agatę Borgman 3:6, 6:1, 6:4.

W finałowym spotkaniu turnieju mężczyzn wszystko rozstrzygnęło się w meczach singlowych. Zwycięstwa dla bytomian odnieśli Grzegorz Panfil, Igor Bujdo, Błażej Koniusz, a także Mateusz Kowalczyk, który zwycięstwo nad Dawidem Olejniczakiem zapewnił sobie dopiero w tie breaku trzeciego seta. Honorowy punkt drużynie ze stolicy dostarczył Dawi Celt, okazując się lepszy od Przemysława Filipiaka (7:5, 6:0).

Już od poniedziałku we Wrocławiu rozpoczynają się Narodowe Mistrzostwa Polski.


Wyniki

MĘŻCZYŹNI

Finał:
Carbo Koks Górnik Bytom – WKT Mera Warszawa 4-1
Grzegorz Panfil – Andrzej Kapaś 6:2, 6:2
Igor Bujdo – Michał Dembek 6:3, 6:2
Mateusz Kowalczyk – Dawid Olejniczak 4:6, 7:5, 7:6
Przemysław Filipiak – Dawid Celt 5:7, 0:6
Błażej Koniusz – Adam Chadaj 6:2, 6:1

O trzecie miejsce:
WKS Grunwald Poznań – SKT Centrum Bydgoszcz 5-2
Louis Dończyk – Mikołaj Jędruszczak 6:3, 4:6, 6:2
Karol Drzewiecki – Adam Majchrowicz 3:6, 6:4, 6:4
Michał Nispoń – Mikołaj Szmyrgała 7:5, 0:6, 2:6
Jakub Piter – Pascal Kłos 4:6, 6:0, 6:2
Filip Urban – Tomasz Grygoruk 6:2, 6:2
L. Dończyk, J. Sobkowiak – M. Jędruszczak, A. Majchrowicz 6:3, 6:3
K. Drzewiecki, M. Nispoń – M. Izycki, P. Kłos 4:6, 5:7

 

KOBIETY

Finał:
Carbo Koks Górnik Bytom – AZS Poznań 4-2
Paula Kania – Katarzyna Kawa 6:3, 7:6
Agata Borgman Sylwia Zagórska 6:3, 1:6, 4:6
Justyna Jegiołka – Barbara Sobaszkiewicz 6:1, 6:4
Sandra Zaniewska – Olga Brózda 7:5, 6:3
S. Grzywocz, I. Odrzywołek – K. Kawa, B. Sobaszkiewicz 7:6, 5:7, 10-7
I. Jegiołka, S. Zaniewska – B. Nowicka, O. Brózda 4:6, 6:4, 5-10

O trzecie miejsce:
KS Warszawianka Warszawa – SKT Szczecin 4-2
Angelika Sobiecka – Natalia Kołat 1:6, 0:6
Ioanna Pietroiu – Urszula Fijołek 6:0, 6:0
Aleksandra Buchla – Marta Leśniak 5:7, 2:6
Monika Schneider – Kamila Marchocka 6:2, 6:3
A. Sobiecka, M. Schneider – N. Kołat, U. Fijołek 6:2, 6:2
A. Buchla, M. Schneider – M. Leśniak, K. Marchocka 6:2, 2:6 10-7