Wimbledon: poskromić lewą rękę

/ Tomasz Krasoń , źródło: wimbledon.org/własne, foto: AFP

Wimbledon znów daje Agnieszce Radwańskiej wielką szansę. W poniedziałek około godziny 15 Polka walczyć będzie z Jekatariną Makarową o awans do ćwierćfinału. Największe zagrożenie? Lewa ręka rywalki.

Podczas gdy z Wimbledonu zdążyły już odpaść Serena Williams, Na Li i Wiktoria Azarenka, Radwańska spędziła na korcie tylko 2 godziny i 41 minut, tracąc w tym czasie zaledwie 9 gemów. Bilans imponujący, zmęczenie prawie zerowe – plan na pierwszy tydzień turnieju wykonany w stu procentach. Lecz schody dopiero się zaczną. Jeśli Polka marzy o drugim wielkoszlemowym finale w karierze, być może będzie musiała pokonać w drodze do niego trzy leworęczne rywalki. A jak wiadomo, te jej zbytnio nie leżą.

Do tenisowych mańkutów zalicza się właśnie najbliższa rywalka Radwańskiej, Jekatarina Makarowa. Tenisistka bardzo solidna, notowana na 22. miejscu w rankingu WTA, notująca dobre wyniki w imprezach wielkoszlemowych. Polka grała z nią dotychczas czterokrotnie – trzy pierwsze mecze dość pewnie wygrała, lecz czwarty okazał się bardzo przykrą niespodzianką. W zeszłorocznym US Open Radwańska była bliska pierwszego w karierze nowojorskiego ćwierćfinału – w meczu czwartej rundy prowadziła z Makarową 4:0. Rosjanka jednak Polkę zaskoczyła, zupełnie zdominowała naszą tenisistkę i wygrała w dwóch setach. Radwańska tę porażkę ma w pamięci, już w Londynie zapowiadała, że nadszedł najwyższy czas na rewanż.

Zadanie Radwańskiej może utrudnić fakt, że Makarowa jest tenisistką leworęczną, a przez to bardzo niewygodną. Potwierdzają to statystyki – w cyklu WTA Polka z praworęcznymi rywalkami wygrała 71 procent meczów. Z leworęcznymi tylko 57. W pierwszej setce światowego rankingu znajduje się obecnie 9 leworęcznych tenisistek – łączny bilans Radwańskiej w meczach z nimi to 18-15. Dość słabo.

Ważne jednak, że Agnieszka wraz ze swoim sztabem trenerskim są świadomi zagrożenia. Od soboty planowane są treningi z leworęcznymi sparingpartnerami. Za Polką na pewno przemawia fakt, że trwa bez dwóch zdań jest jej nawierzchnią, na której z łatwością udowadnia wyższość swoich atutów nad mocnymi stronami rywalek. Krakowianka obawiała się już lewej ręki Casey Dellacquy, z którą walczyła w drugiej rundzie. Skończyło się tylko na strachu. I zaledwie 4 przegranych gemach.

Może się zdarzyć, że Radwańska będzie musiała sobie radzić z odwrotnymi rotacjami nie tylko w poniedziałek. Jeśli rozstrzygnięcia w dolnej połówce drabinki zapadały na podstawie rankingu, to w dwóch kolejnych rundach rywalkami Polki również byłyby tenisistki leworęczne – Lucie Safarova i Petra Kvitova. Na razie jednak nie warto wybiegać w przyszłość. Trzeba się skupić na tym, co w poniedziałek, prawdopodobnie około godziny 15 (drugi mecz dnia od 12.30 polskiego czasu), będzie się działo na korcie numer 3. Z Makarową Polka powinna wygrać. Ba, powinna wygrać bez problemów. Ale tak miało też być w US Open. A jak się skończyło wszyscy pmiętamy.

***

Jekatarina Makarowa
Obecnie druga rakieta Rosji (za Marią Szarapową) sklasyfikowana w rankingu WTA na 22. miejscu. Ma 26 lat, od urodzenia mieszka i trenuje w Moskwie. W karierze wygrała dwa turnieje singlowe – W Eastbourne w 2010 roku oraz w tym sezonie w Pattayi – na swoich ulubionych nawierzchniach, jako które wymienia trawę i korty twarde. W Wielkim Szlemie ma na koncie trzy singlowe ćwierćfinały (Australian Open 2012 i 2013, US Open 2013). Odnosi liczne sukcesy w grze podwójnej i mieszanej. Mistrzyni deblowego Roland Garros 2013 oraz mikstowego US Open 2012).
 

Isner: Byłem ja i banda opalonych Hiszpanów

/ Anna Niemiec , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: atpworldtour.com

John Isner razem z trzema Hiszpanami, Feliciano Lopezem, Davidem Ferrerem i Pablo Andujarem, wziął udział w sesji fotograficznej do męskiego dodatku czerwcowego numeru meksykańskiej edycji magazynu „Elle”.
 

Tenisiści pozowali na plaży w Acapulco podczas turnieju Abierto Mexicano Telcel. – Byłem ja i banda opalonych Hiszpanów – opowiadał o tym jak wyglądał jego udział w sesji John Isner. – Nie wiem czy pasowałem do tej konfiguracji, ale dobrze się bawiłem podczas sesji. Kilka lat temu nigdy bym sobie nie pomyślał, że będę robić podobne rzeczy – przyznał amerykański tenisista. – Pozowałem wcześniej praktycznie nago do ESPN Magazine, więc tym razem czułem się całkiem naturalnie – zakończył Isner.

Razem z tenisistą ze Stanów Zjednoczonych pozował również Feliciano Lopez. Wielką fanką Hiszpana jest Judy Murray. To właśnie mama Andy’ego Murraya wymyśliła pseudonim „Deliciano”, który przylgnął do hiszpańskiego tenisisty na dobre.

– Miałem już okazję kilka razy wcześniej pozować do zdjęć, ale ta sesja ze względu na to, że robiliśmy ją na plaży w Acapulco, była wyjątkowa – zdradził Lopez. – Bardzo podobało nam się to doświadczenie i mam nadzieję, że będziemy mogli je powtórzyć, jeśli tylko przyjedziemy za rok do Acapulco.

Pod tym linkiem można zobaczyć resztę zdjęć:
http://www.atpworldtour.com/Media/Photo-Landing.aspx?q=Elle+Mexico

J-23 nadaje z SW19: Jak plany diabli wzięli

/ Artur St. Rolak , źródło: Korespondencja z Wimbledonu, foto: AFP

Rafael Nadal, Maria Szarapowa i Roger Federer zdobyli wspólnie 10 tytułów mistrzów Wimbledonu. Na korcie centralnym rozegrali mnóstwo meczów, ale jeszcze nie kojarzą Teresy. Zapewne dlatego, że za każdym razem siedzi w innym miejscu.

W tym roku Teresie trafiły się bilety na mecze trzeciej rundy. W programie Nadal, Szarapowa i Federer. Całkiem nieźle, o więcej nawet nie wypada prosić. Gdyby nie sobota, to mogliby dla niej grać w nieskończoność, bo jest przecież dach i światło. Ale nie dziś. Po tygodniu pracy w biurze, gotowaniu obiadów w domu, wieczornym czytaniu meldunków z SW19 i być może ich lajkowaniu Teresa chciała się spotkać z przyjaciółmi (wszyscy znani redakcji).

Po tym nieco przydługim wstępie czas na wnioski. Chodziło o to, żeby mecze na korcie centralnym nie trwały przesadnie długo; żeby były po prostu dobre i treściwe. Tylko Nadal uronił seta, zresztą pierwszego. Faworyci zgodnie robili wszystko, aby na korcie centralnym dało się upchnąć jeszcze jeden mecz. Organizatorzy, nie wiadomo dlaczego, nie skorzystali z tej możliwości.

Gdyby nie deszcz, Teresa nie miałaby okazji zobaczyć w akcji Jerzego Janowicza. Jego spotkanie z Tommy’m Robredo było jednak kilkakrotnie przekładane i w efekcie zaczęło się niewiele przed zakończeniem popisu Federera. Liczyła na popis Janowicza, lecz jej oczekiwania okazały się mocno na wyrost. Na pocieszenie pozostał Teresie fakt, że za wstęp na trybuny kortu numer 6 nie trzeba było dodatkowo płacić.

Powiedzieć, że nie było za co, to powiedzieć trochę za dużo. Powiedzieć, że Polak i Hiszpan zagrali najlepszy tenis, na jaki ich stać, to powiedzieć nieprawdę. Prawda jest jednak przykra – po odrobieniu dwóch setów straty Janowicz znów przystał na warunki rywala. Po zaledwie 29-minutowej piątej partii Robredo zawędrował do czwartej rundy, a Teresa wróciła do domu. Na wyjście do miasta było już za późno.

Na Wimbledonie został Łukasz Kubot, ale tylko w deblu. W czwartek bardzo dokładnie przewidział przebieg meczu z Milosem Raonicem. Nie przewidział tylko, że Kanadyjczyk wykorzysta wszystkie jego błędy, a sam nie da okazji do odrobienia strat. W pierwszych dwóch setach debet Kubota liczyliśmy jeszcze w pojedyńczych punktach tiebreakowych, natomiast w trzecim nadzieja gasła, aż zgasła, z każdym gemem.

Kubot – żadne to pocieszenie, ale zawsze warto zauważyć – odpadł w dobrym towarzystwie. Co tam dobrym – w najlepszym! To nic, że Serena Williams nie jest w tym roku tą samą Sereną Williams co w zeszłym roku. Magia jej nazwiska nadal działa na większość rywalek. Alize Cornet też chwilami jej ulegała, ale potrafiła zapanować nad lękiem i sprawiła największą jak dotąd niespodziankę turnieju.
Teresa nic nie ma przeciwko temu. Lubi niespodzianki.
 

Wimbledon: Nadal i Federer na sucho

/ Antoni Cichy , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Deszcz rozdawał w sobotę karty na kortach Wimbledonu. Poza jednym: Centralnym, na którym rządzili i dzielili Rafael Nadal z Rogerem Federerem. Pomiędzy deszczem a zmierzchem zwycięstwo zdążył odnieść Nick Kyrgios.

Aura nie oszczędzała zawodników. Pod dach trafili tylko uprzywilejowani – Nadal z Federerem. Szlacheckie prawa szły w parze z grą godną tenisowych szlachciców.

""

Przełamanie
Jakkolwiek to nie zabrzmi, awans do czwartej rundy to dla Nadala najlepszy wynik w Wimbledonie na przestrzeni ostatnich latach. Hiszpanowi w 2012 i 2013 roku na kortach All-England Club nie wiodło się i to bardzo. Pierwszą barierę pokonał już w czwartek, przechodząc do trzeciej rundy, choć w jego przypadku nie o kolejne szczeble toczy się gra, a o tytuły.

„Rafa” w sobotę dokonał czegoś wielkiego. I imponującego. Wprawdzie dał się zaskoczyć Michaiłowi Kukuszkinowi w pierwszym secie, którego przegrał po tie breaku, lecz to, co zrobił w kolejnych trzech partiach, zasługuje na ukłon. Taki szczery, bo Hiszpan jakby nigdy nic zwyciężał 6:1, 6:1 i jeszcze raz 6:1.

""

– W tym tygodniu wszystkie mecze kończyłem grając lepiej, niż kiedy zaczynałem. To niezwykle pozytywne. Jestem niezmiernie szczęśliwy, że po dwóch latach i porażkach w pierwszej oraz drugiej rundzie zagram w drugim tygodniu – podsumował swój występ lider rankingu ATP dla telewizji BBC. Trudno się z nim nie zgodzić.

Kolumbijska terapia
Seta na tegorocznym Wimbledonie nie stracił jeszcze Roger Federer. Szwajcar nie zawiódł kibiców, którzy wybrali się na Kort Centralny, i dał próbkę swoich możliwości. Na pewno nie ucieszyło to Santiago Giraldo, który w 81 minut poniósł gładką porażkę 3:6, 1:6 i 3:6. Kolumbijczyk miał w sobotę tylko jeden powód do uśmiechu. Pod warunkiem, że jest zalicza się do fanów futbolu i śledzi wyniki Mundialu.

""

Roger, podobnie jak Nadal, przeszedł już skuteczną terapię po ubiegłorocznej klęsce w The Championships. – Jest świetnie. Jestem niezmiernie szczęśliwy. Zawsze świetnie przesuwać się po kolejnych szczeblach drabinki. W zeszłym roku w drugiej rundzie przegrałem z Serhijem Stachowskim, więc jestem świadom trudnych losowań. Zawsze obawiam się pierwszego tygodnia i przechodzenia do drugiego. Na trawie gra się całkiem inaczej – tłumaczył Szwajcar w rozmowie z BBC.

Między pomiędzy
W sporcie szczęście sprzyja lepszym, a w życiu też trochę szczęścia trzeba mieć. Dobrze wie o tym Nick Kyrgios. Australijczyk na pewno nie narzekał na pogodę. Przegrał pierwszego seta 3:6 z Jirim Veselym, a odsieczą przyszedł mu deszcz. Efekt? To 19-latek zagra w czwartej rundzie, po tym jak zwyciężał w kolejnych trzech partiach 6:3, 7:5 i 6:2.

– Przerwa wywołana opadami deszczu odegrała niebagatelną rolę w meczu. Vesely był w natarciu. Przyszedł deszcz. W szatni rozmyślałem, co muszę zrobić i co zmienić. Wydaje mi się, że zagrałem bardzo dobrego tenisa w ostatnich trzech partiach – podzielił się swoim zdaniem zwycięzca.

Do pełni szczęścia Kyrgiosa zabrakło, by w czwartej rundzie zmierzył się ze słabszym rywalem. Bo o trudniejszego naprawdę trudno. Rafael Nadal – to mówi samo za siebie.
 

Wimbledon: francuska klątwa Sereny

/ Antoni Cichy , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Serena Williams znów musiała patrzeć, jak ze zwycięstwa cieszy się Alize Cornet. Takie problemu nie miały w sobotę Maria Szarapowa, Eugenie Bouchard i Simona Halep. Wciąż nie wiadomo, czyją stronę weźmie Ana Ivanović.

Słodycz na Korcie 1
Wygrać raz z Sereną Williams. Wspaniale. Ale wygrać dwa razy. O to trzeba już zapytać Alize Cornet. Francuzka już po raz drugi w tym sezonie zaznała smaku triumfu nad pierwszą rakietą świata. Zanim jednak poczuła słodycz, otrzymała łyżkę dziegciu.

""

Williams w pierwszej partii drobną zawodniczkę z Nicei po prostu znokautowała. Oczywiście, nie dosłownie. 6:1. Kto myślał, że obejrzy na Korcie 1 spacerek Amerykanki do czwartej rundy, grubo się mylił. Ledwie zaczął się drugi set, a Cornet prowadziła 5:0. Turniejowa „jedynka” postraszyła Francuzkę, wygrywając trzy kolejne gemy, ale na małym strachu się skończyło.

Pierwsza rakieta nad Loarą i Sekwaną rozochociła się i omal nie przełamała na początku trzeciego seta. Williams odpierała atak po ataku. Do piątego gema. Cornet przełamała raz, potem drugi i było 5:2. Amerykanka znów rzuciła się w pogoń za wynikiem, lecz w połowie drogi się zatrzymała. De facto zastopowała ją w dziewiątym gemie Francuzka, która utrzymała podanie na 6:4.

Iniemamocne
Serenę Williams pokonała Alize Cornet, część tenisistów przegrała z aurą, ale były i takie zawodniczki, którym nie przeszkodziło absolutnie nic. Maria Szarapowa, Eugenie Bouchard i Simona Halep zapewniły sobie i spokojny wieczór, i miejsce w czwartej rundzie.

„Masza” była niczym lokomotywa. Ruszała mozolnie, przegrywała z Alison Riske 1:3, jednak kiedy wszystkie tryby się już zazębiły, z parowozu zrobiło się pendolino. Szarapowa zwyciężyła w 11 kolejnych gemach i wybiła Amerykance z głowy sensacyjną wygraną.

""

Halep dała swojej młodej rywalce – Belindzie Bencic – krótką lekcję tenisa. Dosłownie, bo trwającą ledwie 70 minut. Tyle czasu wystarczyło, żeby pokonać 6:4, 6:1 młodą Szwajcarkę.

Z całej tej trójki najtrudniejszą przeprawę miała Bouchard. Skończyło się na dwóch setach, ale Petkovic tanio skóry nie sprzedała. Kanadyjka i tak pokazała, że jest mocna, a zwycięstwo 6:3, 6:4 nad turniejową „dwudziestką” tego dowodzi.

Mistrzostwo suspensu
Zachodzące słońce było w sobotę po stronie Any Ivanović. Serbce wyraźnie nie szło. Przegrała pierwszego seta meczu z Sabine Lisicki. Trudno nie ulec wrażeniu, że szarzejące niebo i coraz słabsze światło szły turniejowej „jedenastce” na rękę.

""

Sędzia pojedynku Madison Keys z Jarosławą Szwedową skorzystał ze zmierzchu i wykazał się wyczuciem nie gorszym od samego Alfreda Hitchcocka. Przerwał bowiem mecz przy stanie 7:6, 6:6 dla Amerykanki – w momencie najciekawszym, najbardziej frapującym – tuż przed samym tie breakiem. Tylko co na to same aktorki?