Konkurs typerski z okazji Wimbledonu: XIV runda

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto:

Przed nami wielki finał Wimbledonu i zarazem ostatnia runda konkursu. Typujemy oczywiście niedzielną konfrontację Andy Murray z Milosem Raoniciem.

Czy Murray sięgnie po drugi tytuł Wimbledonu w karierze, czy też może Raonic zostanie pierwszym kanadyjskim triumfatorem The Championships? Typy przesyłamy na adres konkurs@tenisklub.pl. Przypominamy (już po raz ostatni), że należy podać zwycięzcę meczu, wynik w setach oraz czas trwania spotkania.

W czternastej rundzie konkursu typujemy mecz:

Andy Murray – Milos Raonic

Regulamin konkursu:
1. Aby wziąć udział w konkursie należy wysłać maila na adres konkurs@tenisklub.pl wraz z podaniem imienia i nazwiska oraz informacją o akceptacji regulaminu.
2. Konkurs trwa od 27 czerwca maja do 10 lipca.
3. Każdego dnia turnieju typowaniu podlega jeden mecz. Informacje o wybranym meczu będą udostępnianie na stronie www.tenisklub.pl do godziny 22:00 dnia poprzedzającego jego rozegranie.
4. Typy można wysyłać mailem na adres konkurs@tenisklub.pl do momentu rozpoczęcia danego meczu.
5. Typowanie obejmuje wskazanie zwycięzcy spotkania, liczby rozegranych setów oraz czasu gry w minutach.
6. Uczestnik konkursu otrzymuje punkty przy poprawnym wskazaniu zwycięzcy spotkania oraz liczby rozegranych setów. Liczba uzyskanych punktów równa się różnicy pomiędzy typowanym czasem, a rzeczywistym czasem trwania danego meczu (rzeczywisty czas trwania meczu uznajemy ten podawany przez oficjalną stronę turnieju Wimbledon).
7. Do końcowego rankingu liczonych jest 6 najlepszych wyników (spośród maksymalnie 14 możliwych).
8. Nie jest wymagane typowanie każdego meczu. Do konkursu można dołączyć w dowolnym momencie.
9. Aby znaleźć się w końcowej klasyfikacji należy poprawnie wytypować zwycięzcę i liczbę setów co najmniej 6 pojedynków.
10. Zwycięzcą konkursu zostaje uczestnik, który po uwzględnieniu 6 najlepszych wyników uzyskał najmniej punktów.
11. Uczestnicy konkursu zgadzają się, aby ich imię i nazwisko wraz z aktualną liczbą punktów było publikowane na stronie www.tenisklub.pl.
12. O sprawach nieujętych w regulaminie decyduje organizator (redakcja Tenisklub).

Andrzejewski: takie coś nie zdarzyło się nigdy w historii

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: PZT

Zaskoczenie i smutek – to reakcja byłego działacza PZT Wojciecha Andrzejewskiego na wieść, że w wyniku nieprawidłowości PZT musi zwrócić MSiT prawie 300 tysięcy złotych. – To nie jest dobra wiadomość dla polskiego tenisa – nie ukrywa w rozmowie z "Tenisklubem".

W wystąpieniu pokontrolnym Ministerstwu Sportu i Turystyki nakazało Związkowi zwrócić 299 399,70 złotych z dotacji. To wynik licznych uchybień, które MSiT szczegółowo opisuje we wspomnianym dokumencie (w formacie PDF).

Z taką sytuacją nie spotkał się Wojciech Andrzejewski. W listopadzie zrezygnował z funkcji Członka Zarządu, ale wcześniej przez niemal dwie dekady należał do Związku. – Pierwsze, co przychodzi mi do głowy, to to, że takie coś nie zdarzyło się nigdy w historii. Pracowałem w Polskim Związku Tenisowym przez 17 lat. Nie przypominam sobie, żebyśmy kiedykolwiek musieli oddawać choćby jedną złotówkę z powodu braku nadzoru, bo tak bym to określił – opisuje swoje doświadczenia były Dyrektor Sportowy PZT.

– Jestem zaskoczony. W pewnym sensie związek zmarnował 300 tysięcy. Musi to teraz wyłożyć z własnej kieszeni. Wielka szkoda. Niezależnie od konotacji, polityki sportowej, to nie jest dobra wiadomość dla polskiego tenisa – przyznaje Andrzejewski. – Nie spodziewałem się, że akurat tu ktoś czegoś nie przypilnuje. To są działania, które powtarza się od lat według określonego schematu. Zawsze należało się spodziewać, że ministerstwo przeprowadzi bardziej szczegółową kontrolę.

Wieloletni działacz PZT stara się znaleźć przyczyny zaistniałej sytuacji. – Wydaje mi się, że obecnie nie ma najlepszych kontaktów na linii związek-ministerstwo. Jeśli w przeszłości pojawiały się jakiekolwiek problemy z rozliczeniem, bo przecież mogą się zdarzyć, to były rozwiązywane w duchu sportu, z korzyścią dla sportu. Czasami trzeba było posypać głowę popiołem, dostosować się do zaleceń urzędników, ale z drugiej strony należy pamiętać, że nie mówimy o zwykłych urzędnikach, to są sportowcy. Wiedzą, co oznacza strata finansowa dla związku. Zawsze udało się wypracować wspólne rozwiązanie – mówi w rozmowie z „Tenisklubem”. – Dlaczego teraz się nie udało? Mogę tylko domniemywać, że obecne władze związku lekceważą kwestię ministerstwa, a bądź co bądź to ministerstwo jest największym sponsorem związku.

W listopadzie po 17 latach Andrzejewski opuścił Związkową łódź i zaprzestał współpracy z jej sternikami. Już wtedy na PZT spadła krytyka w związku z kontrolą MSiT, ale wśród oskarżonych o nadużycia ani razu nie pojawiło się jego nazwisko. – Jednym z powodów mojej rezygnacji było to, co działo się na zarządach. Nie podobał mi się sposób procedowania pewnych spraw; to, że niektórzy członkowie zarządu nie są w ogóle przygotowani, nie czytają materiałów. Określiłbym to mianem radosnej twórczości. Ogólnie rzecz biorąc, bałaganem – wraca do swojej rezygnacji Andrzejewski.

Przedstawiciele PZT na czele z Jackiem Muzolfem zapowiedzieli odwołanie (więcej w tekście: Prezes PZT: zamierzamy się odwołać).

 

Korespondencja z Londynu: Nie na pokaz

/ Artur St. Rolak , źródło: Korespondencja z Londynu, foto: AFP

To nie był mecz o milion tracących na wartości funtów (różnica między wypłatą dla zwycięskiej i pokonanej finalistki) – dla Sereny Williams był to mecz o jeszcze bardziej eksponowane miejsce w historii tenisa. Amerykanka pokonała Andżelikę Kerber 7:5, 6:3 i nie została prawdopodobnie pierwszą tenisistką, która przegrała cztery kolejne finały Wielkiego Szlema. Jest natomiast drugą obok Steffi Graf, która zdobyła 22 tytuły w erze open.

Artur St. Rolak – korespondencja z Londynu

Ten mecz był niby taki sam jak 126 tych, które wyłoniły dzisiejsze finalistki. W oko rzucała się tylko jedna różnica – tenisistki wyszły na kort centralny z bukietami kwiatów. Były także róznice „na ucho” – inaczej brzmiała cisza, kiedy piłka krążyła między rakietami, i inaczej brzmiały oklaski. Dało się również zauważyć, że oklaski inaczej brzmiały dla Amerykanki, a inaczej dla Niemki.

Losowanie wygrała Kerber i wybrała odbiór. Ona też zdobyła pierwszy punkt, natomiast Williams pierwszego gema. Wtedy obrończyni tytułu chyba coś się pomyliło. Po gemie otwarcia każdej partii zwykle przechodziła na drugą stronę kortu korytarzem bardziej oddalonym od stanowiska sędziego. Tym razem wybrała ten drugi. A może to nowy przesąd?

Od początku Amerykanka dość pewnie wygrywała gemy serwisowe, natomiast fani Niemki – po decybelach można było odnieść wrażenie, że na trybunach stanowili wyraźną większość – nigdy nie mogli mieć pewności, czy za chwilę nie zdarzy się jakieś nieszczęście. Zdarzyło się w dwunastym gemie, kiedy czasu cofnąć już nie można, a zaczęło od łatwego woleja, wyrzuconego w aut przy stanie 15-15. Po chwili Williams miała już dwa breakpointy. Wykorzystała drugi, co oznajmiła miastu i światu i donośnym okrzykiem, i pełną ekspresji gestykulacją.

W czwartym gemie drugiej partii Kerber przesłała wszystkim wyraźny sygnał, że to jeszcze nie koniec atrakcji na dzisiaj. Pięć punktów rozegrała tak, że dłonie same składały się do oklasków – brawo biła także rywalka, za co Niemka zrewanżowała się przy najbliższej okazji – a piłki faktycznie nadawały się do wymiany.

Ten gem – i kilka innych – wcale nie był na pokaz, bo cały finał okazał się znakomitą reklamą tenisa kobiecego. To prawda, że mecz nagle zgasł w przedostatnim gemie, jednak bezsprzecznie stał na poziomie znacznie wyższym niż nie tylko trzy poprzednie finały, ale i ten, który coraz trudniej wymazać z kronik polskiego tenisa.

""

My nadal musimy żyć wspomnieniami z 2012 roku, natomiast Niemcy doczekali się tenisistki, która dziś wydaje się główną pretendentką do przejęcia tronu po Serenie Williams. Amerykanka jeszcze nie zamierza oddawać korony, bo ma na oku kolejny cel – po wyrównaniu osiągnięcia Steffi Graf (22 tytuły wielkoszlemowe w erze open) chciałaby przeskoczyć Margaret Court, do której należy rekord wszech czasów: tylko i aż 24 zwycięstwa tej rangi.


Wyniki

Finał singla:
Serna Williams (USA, 1) – Angeliqe Kerber (Niemcy, 4) 7:5, 6:3

Kontuzja Radwańskiej, nie zagra w Stanford

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska nie zagra w turnieju WTA w Stanford. Wszystko przez kontuzję prawej ręki, której Polka nabawiła się podczas Wimbledonu.

Agnieszka Radwańska przed igrzyskami olimpijskimi w Rio de Janeiro miała zagrać w dwóch turniejach rangi WTA – w Stanford i Montrealu. Teraz plany Polki uległy jednak zmianie z powodu kontuzji, której doznała na Wimbledonie.

Turniej Bank of the West Classic w Stanford nie ma najsilniejsze obsady – udział w nim zapowiedziały tylko dwie tenisistki z czołowej dziesiątki rankingu WTA. Oprócz Radwańskiej jest to Venus Williams, która prawdopodobnie po wycofaniu krakowianki wystąpi z "jedynką".

Powodem wycofania się z turnieju w Stanford jest kontuzja prawej ręki, której Radwańska nabawiła się na Wimbledonie. – Niestety przez kontuzję prawej ręki, której doznałam na Wimbledonie, nie jestem w stu procentach gotowa i mój zespół medyczny polecił mi odpoczynek – napisała Polka.

Mamy nadzieję, że uraz nie jest zbyt poważny i krakowianka powróci do gry w Montealu. W Stanford i tak zobaczymy natomiast Polkę – miejsce w turnieju głównym ma Magda Linette.

Bukareszt: Piter wygrywa w eliminacjach

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Katarzyna Piter awansowała do drugiej rundy eliminacji do turnieju WTA w Bukareszcie. W pierwszym meczu Polka pokonała Miriam Bulgaru 6:1, 6:4. Jej kolejną rywalką będzie Susanne Celik.

Katarzyna Piter nie została w eliminacjach do turnieju WTA w Bukareszcie rozstawiona, ale miała całkiem niezłe losowanie. W pierwszej rundzie trafiła bowiem na reprezentantkę gospodarzy, Miriam Bulgaru, która dostała "dziką kartę" od organizatorów.

Sam początek meczu był lepszy dla Rumunki, która w gemie otwarcia wywalczyła przełamanie. Piter natychmiast odrobiła jednak straty, a później wygrała sześć gemów z rzędu i całego seta – 6:1.

Druga odsłona była już nieco bardziej zacięta. Polka zdobyła co prawda breaka w trzecim gemie, lecz Bulgaru doprowadziła do remisu. W samej końcówce Piter uzyskała jeszcze jedno przełamanie, które wystarczyło do wygrania meczu 6:1, 6:4.

W drugiej rundzie eliminacji naszą tenisistkę czeka już trudniejsze zadanie. Kolejną rywalką Piter będzie rozstawiona z numerem pięć Susanne Celik.


Wyniki

Pierwsza runda eliminacji:
Katarzyna Piter – Miriam Bulgaru (Rumunia, WC) 6:1, 6:4

WImbledon: Świątek zatrzymana w półfinale

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: Peter Figura

Iga Świątek nie zagra w finale juniorskiego Wimbledonu w deblu. Polka i jej partnerka Kaja Juvan uległy w półfinale 1:6, 3:6 Mariam Bolkwadze i Caty McNally.

Piękna przygoda utalentowanej 15-latki dobiegła końca w sobotnie popołudnie. W Londynie zaszła o szczebel wyżej niż w Paryżu zarówno w singlu, jak i deblu. W piątkowym ćwierćfinale Polka i jej koleżanka z kortu też przegrały pierwszego seta, ale powtórki nie było.

Za Świątek i Juvan przemawiało rozstawienie (grały z "trójką"), za rywalkami domieszka doświadczenia. Amerykanka McNally wiekowo jedynie nieznacznie ustępuje Polce czy Słowence, ale Gruzinka Bolkwadze ma już skończone 18 lat, bliżej jej nawet do 19. W tym wieku 3 lata to sporo.

Pierwszego seta amerykańsko-gruziński duet zamknął w 23 minuty, gubiąc po drodze tylko jednego gema. W drugim secie polsko-słoweński duet postawił już dużo większy opór. Świątek i Juvan zaczęły od przełamania, ale nie potwierdziły go utrzymanym podaniem. W szóstym gemie znów straciły serwis. Stratę błyskawicznie odrobiły, by ponownie dać się przełamać. Zamiast 4:4 było 3:5, a rywalki zakończyły spotkanie przy pierwszej sposobności.

Półfinał to i tak poprawka w stosunku do tego, co było w Paryżu. W Roland Garros 15-letnia Polka grała w ćwierćfinale. Kolejny krok w Nowym Jorku w US Open? Mile widziany.


Wyniki

Półfinał debla:
Mariam Bolkwadze, Caty McNally (Gruzja, USA) – Iga Świątek, Kaja Juvan (Polska, Słowenia, 3: 1:6, 3:6