Caroline Garcia zrezygnowała z gry w Pucharze Federacji

/ Michał Pochopień , źródło: własne / L'Equipe, foto: AFP

Caroline Garcia poinformowała, iż w 2017 roku nie będzie reprezentować Francji w rozgrywkach Pucharu Federacji. 23-latka chce się skupić na indywidualnej karierze.

Obecnie 24. zawodniczka rankingu WTA była motorem francuskiej kadry w tegorocznych rozgrywkach Pucharu Federacji. Garcia wystąpiła w sześciu singlowych spotkaniach i wygrała aż pięć z nich. 23-latka rywalizowała także w deblu, w którym wraz z Kristiną Mladenović triumfowały w dwóch meczach i poniosły jedną porażkę.

Garcia na łamach "L’Equipe" poinformowała, że w przyszłym sezonie nie będzie startować w rozgrywkach pod egidą Pucharu Federacji. Reprezentantka Francji swoją decyzję motywuje chęcią skupienia się na indywidualnej karierze.

– Chcę się skupić na turniejach rangi WTA i imprezach wielkoszlemowych. Chcę pchnąć moją karierę do przodu i zobaczyć jak to wyjdzie. Mam 23 lata i uważam, że jest to słuszna decyzja – powiedziała obecnie najlepsza francuska tenisistka.

Szarapowa zagra w Petersburgu?

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Maria Szarapowa zaprezentuje się publiczności podczas lutego turnieju WTA w Petersburgu? Niewykluczone, choć w drabince głównej jej nazwisko nie znajdzie się na pewno.

Rosjanka dopiero w pod koniec kwietnia może wrócić do rywalizacji w cyklu WTA. Organizatorzy wszelkich imprez biją się wręcz o nią, a popularna "Masza" chętnie bierze udział w eventach, których częścią jest pokazowy mecz tenisa.

Przed rosyjską publicznością o rankingowe punkty Szarapowa szybko nie zagra. Jest jedno "ale". Dyrektor generalny turnieju w Petersburgu postanowił ściągnąć pięciokrotną mistrzynię wielkoszlemową.

Oczywiście, pojawiłaby się w nieco innej roli, ale też wyszła na kort. – Staramy się sprowadzić Szarapową, żeby rozegrała pokazowe spotkanie – mówi Aleksand Miedwiediew.

Turniej w Petersburgu zostanie rozegrany w dniach 30 stycznia – 5 lutego.

Temat na poniedziałek: pan Tenisista

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Po raz pierwszy w historii Argentyńczycy triumfowali w Pucharze Davisa. Jednym z architektów historycznego sukcesu był zawodnik, który w poprzednich dwóch latach zagrał 14 meczów. Wybitny Juan Martin del Potro.

Wieża Babel – padła. Wieża w Pizie – krzywa. Wieża z Tandil – niezłomna. Wieża z Tandil, czyli del Potro. Człowiek, na którego świat tenisa czekał miesiącami, właściwie to latami, i który odrodził się jak Feniks z popiołów. Dosłownie. Powątpiewanie w jego powrót na kort nie było wyrazem pesymizmu, raczej realnego spojrzenia. Operacja, rehabilitacja, znowu operacja, przerwa. Występy na korcie stanowiły miły przerywnik między czasem spędzonym w gabinetach lekarskich.

Samo kontynuowanie kariery przez niegdyś najlepszego tenisistę US Open stało pod znakiem zapytania. Powrót na szczyt leżał na pograniczu marzeń i abstrakcji. Może inny tenisista zwątpiłby w to, że wciąż jest w stanie wspiąć się tam, gdzie kiedyś stał. Ale nie Juan Martin del Potro.

Chłopaki też płaczą
Jego występem w igrzyskach w Rio żył wręcz cały świat sportu. Nie tylko kibice tenisa. Sięgnął po srebrny medal, ale najbardziej emocjonalny był nie finał, a pierwszy mecz. Wyeliminował samego lidera rankingu ATP. Novak Dżoković płakał, schodząc z kortu. Del Potro też płakał, ale ze szczęścia. W niedzielę w Zagrzebiu łzy także były obecne w oczach prawie 2-metrowego tenisista. Wielkoluda z miękkim sercem, które bije dla narodu.

November 27, 2016

Historia 28-latka to gotowy scenariusz na film. Materiał na dzieło kinematografii, którego sport może być ledwie ułamkiem, a podstawą walka człowieka z własnymi słabościami, wszelkimi przeciwnościami i mozolny powrót na szczyt. W 2014 roku mistrz US Open 2009 rozegrał tylko 10 meczów. W 2015 roku jeszcze mniej, bo policzalne na palcach jednej ręki cztery spotkania. A w 2016 stał się jednym z architektów pierwszego w historii triumfu Argentyny w Pucharze Davisa.

Pokazał hart ducha. Przegrywał 0-2 z Marinem Cziliciem. Chorwatowi zdarzało się już trzykrotnie w tym sezonie roztrwonić taką przewagę, ale del Potro nigdy wcześniej ze stanu 0-2 nie wrócił. Nigdy. W Zagrzebiu nie miał wyjścia. I zrobił to. Po raz pierwszy w karierze, pierwszy i na pewno najważniejszy. Pokonał Czilicia 3-2, doprowadził do wyrównania w całym finale Pucharu Davisa i otworzył reprezentacji furtkę do historycznego sukcesu. I to historycznego nie tylko dla samej Argentyny, ale i całych rozgrywek. Nigdy mistrzowskiego tytułu nie wywalczyła drużyna, która przegrywał 1-2 w meczach i 0:2 w setach. A tak stało się w niedzielę.

""
Po czterech przegranych finałach Argentyńczycy wreszcie w daviscupowym raju. (Fot. AFP)

Lekcje od losu
Kontuzje uczą. Dają szanse, by nabrać dystansu do kortu. By przekonać się, że warto czerpać radość z każdej chwili, bo nie wiadomo, co czeka za rogiem, jaką niespodziankę zgotował dla nas los. – Myślę, że nigdy nie wiesz, co może się wydarzyć w życiu. Po prostu musisz być przez cały czas szczęśliwy, na korcie, ale też poza nim – opowiadał w rozmowie ze Sport360 28-latek. W jego ustach to nie są banalne regułki. Mógł utracić coś, co kocha, czyli tenisa.

Ale kontuzje potrafią też upewnić, że droga, którą się przeszła, niezależnie, jak mordercza, była słuszna. Del Potro ma tego świadomość. Wie, że ze szczytu można spaść nawet nie z własnej winy i trzeba być na to przygotowanym. – Mama zawsze mi mówiła „musisz się uczyć, ponieważ kariera tenisisty jest bardzo krótka, a nigdy nie wiesz, co może się wydarzyć”. I ukończyłem szkołę w tym samym czasie co moi przyjaciele. Gdybym teraz chciał studiować na uniwersytecie, miałbym szansę zacząć od jutra, ponieważ skończyłem szkołę z dobrymi wynikami. To jest ważne dla każdego juniora i dla wszystkich dzieci. Mama bardzo mądrze mi radziła – mówił w tej samej rozmowie.

Anioł stróż
Mama po prostu musiała zadbać, by szkołę nie traktował po macoszemu. Nie tylko z rozsądku. Jest nauczycielką, profesorem zajmującym się literaturą, więc siłą rzeczy zadbała o edukację syna. O sprawność fizyczną zadbał ojciec, półprofesjonalny zawodnik rugby. Rodzice mogli udzielać lekcji – stricte szkolnych czy ruchowych – ale prawdziwą lekcję bardzo szybko dało małemu Juanowi życie. W wypadku samochodowym zginęła jego wówczas ośmioletnia siostra. Jak sam mówi, tragedię bardziej przeżyli wtedy rodzice, ale siostra stała się dla niego przewodnikiem. – Wierzę, że czuwa nade mną z nieba – przyznaje.

Zresztą wiara pomogła mu w powrocie na kort. Już kilka lat temu, po pierwszej operacji, miał chwile zwątpienia, nie był pewny, czy jeszcze kiedyś zagra w tenisa. – Gdybym powiedział, że nie, skłamałbym. Myślisz o wszystkim, kiedy masz tyle czasu do przemyśleń. A kariera tenisisty jest bardzo krótka. Ale jestem bardzo zaangażowanym katolikiem i wierzę, że Bóg wie wszystko – przyznał na łamach The Independent w 2011 roku.

""
Argentyna kocha del Potro. Del Potro kocha Argentynę. (Fot. AFP)

Albicelestes z krwi i kości
Rodzina odgrywa w życiu del Potro nieocenioną rolę. To gest, ale nagrdę za pierwszy tytuł w Stuttgarcie – Mercedesa klasy CLK – przekazał młodszej siostrze, Juliecie. Argentyna też jest jak rodzina. W rozmowie z La Nacion Revista nie ukrywał, że czołowym tenisistom z Europy jest łatwiej, „podróżują z turnieju na turniej w ciągu godziny, ja muszę lecieć 14 czy 20 godzin”. Ale zapytany, dlaczego nie zmieni miejsca zamieszkania, bez wahania odpowiedział: – Sęk w tym, że ja lubię tu mieszkać. Czerpię wiele energii, przebywając z przyjaciółmi i rodziną. Trzeba coś wybrać – dał wyraz szczerości.

Pokłady energii w Argentynie można czerpać, a ich nigdy nie zabraknie, co pokazał finał Pucharu Davisa. Pięć tysięcy zwariowanych argentyńskich kibiców, a wśród nich nawet bliski zawału Diego Maradona, którego punkty zdobywane przez del Potro czy Federico Delbonisa cieszyły bardziej niż własne bramki. Łącznie z tą słynną, strzelaną „ręką Boga”. Nie dziwi więc, że „wieży z Tandil” przeprowadzka była nie w głowie. Zresztą jak mógłby myśleć o porzuceniu rodzinnego miejsca, kiedy jego sukces w US Open w 2009 roku na ulice miasta wyszło fetować 40 tysięcy! – Przyjaciele mówili mi, że przyszła prawie jedna trzecia mieszkańców Tandil. Nigdy nie zapomnę tych chwil – wspominał w jednym z wywiadów.

Dla Argentyny takie sukcesy są jak wyjrzenie zza kurtyny szarości. To państwo, które znalazło się wśród dziesięciu najczęściej bankrutujących na świecie. Ale nie to sprawia, że Argentyńczycy tak przeżywają mecze „Delpo” i jego kolegów z kortu. Oni tacy już są. Tacy jak del Potro. Z sercem do walki i miłością do narodu.

Antoni Cichy

Ad-Dauha: Szybki awans Gawrona

/ Michał Pochopień , źródło: własne, foto: Michał Pochopień

Marcin Gawron potrzebował zaledwie 57 minut, aby awansować do drugiej rundy imprezy ITF Futures w Ad-Dausze (pula nagród 10 tysięcy dolarów). Jego rywal, Yan Bai, skreczował po pierwszym gemie drugiego seta.

Początek tego spotkania był bardzo chaotyczny w wykonaniu obu zawodników, co poskutkowało czterema przełamaniami w pierwszych pięciu gemach. Reprezentant Chin prowadził 3:1, lecz wypuścił prowadzenie z rąk. Następnie do ofensywy przeszedł Gawron, który zapisał premierową odsłonę na swoje konto.

Gawron koniecznie chciał pójść za ciosem od początku kolejnego seta. Reprezentant Polski już w pierwszym gemie wykorzystał szansę na przełamanie rywala. Wtedy Chińczyk nieoczekiwanie podjął decyzję o poddaniu tego meczu, choć wcześniej nic nie wskazywało na jakikolwiek uraz.

Tenisista z Nowego Sącza o awans do ćwierćfinału powalczy z lepszym w starciu pomiędzy: turniejową "jedynką", Hindusem Ramkumarem Ramanathanem a reprezentantem gospodarzy, Mousa Zayedem.


Wyniki

Pierwsza runda singla:

Marcin Gawron (Polska) – Yan Bai (Chiny) 6:4, 1:0 i krecz

Iga Świątek błyszczy w prasie

/ Antoni Cichy , źródło: własne/Super Express, foto: KT Legia Warszawa

Juniorskie sukcesy i zwycięski debiut musiały wzbudzić zainteresowanie. Super Express poświęcił Idze Świątek całą stronę poniedziałkowego wydania. Młoda tenisistka zdradziła plany na kolejny sezon.

Nazwisko "Świątek" coraz częściej gości w prasie i niekoniecznie jest to prasa tenisowa czy nawet stricte sportowa. 15-letnią zawodniczkę dostrzegł jeden z najbardziej poczytnych polskich dzienników.

Nasza najwyżej notowana juniorka udzieliła wywiadu Super Expressowi. Ale to nie wszystko. Po raz pierwszy w życiu wzięła udział w profesjonalnej sesji zdjęciowej. Jak widać na załączonym obrazku, przed obiektywem spisuje się równie świetnie co na korcie.

Motywem przewodnim rozmowy był jednak tenis. Świątek zdradziła plany na przyszły sezon. – Cały czas będę grać w juniorskich turniejach na Wielkich Szlemach i w zawodach poprzedzających te imprezy. Ale chcę też coraz częściej walczyć w mniejszych turniejach seniorskich i budować swój ranking – powiedziała ćwierćfinalistka juniorskiego Roland Garros.

Młoda warszawianka nie ukrywa ambitnych celów, które sobie stawia. Kiedy chce wejść do Top 100? – Myślę, że w ciągu 2-3 lat – przyznała dwukrotna półfinalista juniorskich turniejów wielkoszlemowych w deblu.

Sami możecie się przekonać, jak w roli modelki wypadła Iga. Naszym zdaniem wyśmienicie. Oto strona poświęcona 15-latce w poniedziałkowym wydaniu Super Expressu:

""

Puchar Davisa: Argentyna po raz pierwszy w historii!

/ Peter Figura , źródło: Korespondencja z Zagrzebia, foto: Peter Figura

To, co wydawało się niemożliwe, stało się faktem. Argentyna po raz pierwszy w historii zdobyła Puchar Davisa. W finale goście pokonali 3-2 Chorwację, choć przegrywali 1-2 i 0:2 w setach.

Gospodarze byli już o krok od zwycięstwa, kiedy Marin Cizlić prowadził 2:0 w setach z Juanem Martinem del Potro. Argentyńczyk znany jest z ogromnego serca do walki, które – jak mówi kapitan drużyny Daniel Orsanic – jest jeszcze większe, kiedy reprezentuje kraj. Wygrał trzy kolejne sety, dając drużynie Albicelestes szanse na końcowy triumf. I dokonał tego mimo złamanego palca! W piątym secie złamał bowiem mały palec u lewej ręki, a i tak dominował w końcówce meczu.

Nigdy wcześniej w historii Pucharu Davisa nie triumfowała drużyna, która przegrywałaby 1-2 i 0:2 w setach w czwartym meczu. Stało się to możliwe za sprawą i del Potro, i Federico Delbonisa. To on wywalczył decydujący trzeci punkt dla Argentyńczyków, którzy wcześniej ustanowili niechlubny rekord największej liczby finałów Pucharu Davisa bez ani jednego tytułu..

W ostatnim meczu 26-latek za przeciwnika miał sentymentalnego faworyta gospodarzy – Ivo Karlovicia. 37-letni Chorwat po dłuższej przerwie powrócił do reprezentacji, został najstarszym singlistą w Pucharze Davisa od 1920 roku, a jeszcze kilka lat temu kłopoty ze zdrowiem omal nie spowodowały zakończenia kariery.

""

Federico Delbonis właśnie spełnił marzenia całej Argentyny. (Fot. Peter Figura)

Delbonis rozegrał jednak niemal perfekcyjne spotkanie. Przede wszystkim znakomicie returnował. Karlović zmuszony był z tego powodu do podejmowania coraz większego ryzyka. Ale Argentyńczyk miał jeszcze jedną – znakomicie mijał atakującego przy siatce rywala.

Pierwsze dwa sety miały niemal identyczny przebieg. Jedno przełamanie serwisu przez Delbonisa i spokojna gra, która nie pozwalała rywalowi na odrobienie strat. Efekt? 6:4, 6:3. Pewne prowadzenie, trzy sety szansy na zakończenie pojedynku i wprowadzenie dopingowanej przez kilka tysięcy fanów reprezentacji do tenisowego raju.

W trzeciej partii 26-latek, który – widać było, że czuje ogromną szansę na zwycięstwo – zachował zimną krew i praktycznie odebrał Chorwatowi jakiekolwiek szanse choćby na urwanie seta. Dwa przełamania, 6:2 w trzecim secie, 3-0 w całym meczu. Tak przechodzi się do historii.

""

Korespondencja z Zagrzebia,
Peter Figura


Wyniki

Chorwacja – Argentyna 2-3
Marin Czilić – Federico Delbonis 6:3, 7:5, 3:6, 1:6, 6:2
Ivo Karlović – Juan Martin del Potro 4:6, 7:6(8), 3:6, 5:7
I. Dodig, M. Czilić – J. M. del Potro, L. Mayer 7:6(2), 7:6(4), 6:3
Marin Czilić – Juan Martin del Potro 7:6(4), 6:2, 5:7, 4:6, 3:6
Ivo Karlović – Federico Delbonis 3:6, 4:6, 2:6

Puchar Davisa: niebywały del Potro, Argentyna wyrównuje!

/ Peter Figura , źródło: własne, foto: Peter Figura

Juan Martin del Potro w dramatycznych okolicznościach uratował Argentyńczyków. Po raz pierwszy w karierze wrócił ze stanu 0-2 i po 4 godzinach i 53 minutach pokonał Marina Czilicia 6:7(4), 2:6, 7:5, 6:4, 6:3. Po czterech meczach finału Pucharu Davisa jest 2-2.

Początek meczu nie wskazywał na jakikolwiek dramat. Chorwat przełamał na samym początku i dość szybko objął prowadzenie 3:0, podwyższył je na 4:1. Wtedy Argentyńczyk zaczął odrabiać straty, a wygrywając trzy gemy z rzędu, wyrównał wynik na 4:4. Od tego momentu obaj utrzymywali podanie aż do stanu 6:6. W tie breaku reprezentant gospodarzy był wyraźnie lepszy, bardziej skoncentrowany i znacznie lepiej pod względem strategicznym budował akcje. Zmuszał rywala do bronienia bekhendem. Wyszedł na prowadzenie 5-0, skończyło się 5-4.

Drugi set miał wyrównany przebieg jedynie do stanu 2:2. Wtedy zaczęła się seria niefortunnych zdarzeń dla del Potro. Podwójny błąd serwisowy, upomnienie za przekroczenie limitu czasu pomiędzy punktami, kolejny podwójny błąd serwisowy. Wyraźnie wyprowadzony z równowagi przegrał cztery gemy z rzędu, a całego seta 2:6.

W tym momencie wydawało się, że trzeci punkt dla Chorwatów i końcowe zwycięstwo w Pucharze Davisa to jedynie kwestia czasu. Ale del Potro był innego zdania, choć coraz częściej musiał korzystać z masażu nóg i niepokojem spoglądał na 3-krotnie operowany lewy nadgarstek. Grał coraz bardziej uważnie, czekając niejako na szansę w trzecim secie. Ta nadarzyła się przy stanie 6:5 dla zwanego "Wieżą z Tandil" Argentyńczyka. Czilić niepotrzebnie okazywał zdenerwowanie, przegrał dość szybko 3 punkty, a to dało del Potro trzy setbole. Chorwat zdołał obronić dwa z nich, ale przy trzecim zabrakło nieco szczęścia i w ten sposób trzeci set zakończył się zwycięstwem reprezentanta gości 7:5.

Czwarta partia to niemal kopia trzeciej. Zarówno jeden, jak i drugi tenisista utrzymywali podanie do stanu 5:4 dla del Potro. Ponownie faworyt gospodarzy, serwujący o pozostanie w secie, przegrał trzy piłki, a to oznaczało trzy setbole. Znów dwa Czilić obronił, ale trzeciego już nie. Argentyna wracała do gry, na dobrą sprawę już wróciła, bo na tablicy wyników pojawiło się 2-2 w setach.

Decydująca rozgrywka rozpoczęła się dość niespodziewanie od bardzo szybkiej straty serwisu del Potro, który przy break poincie popełnił trzeci podwójny błąd serwisowy w całym meczu. Niezrażony utratą serwisu już w następnym gemie odłamał. To zapoczątkowało niewielką, ale zauważalną przewagę reprezentanta gości. Czilić utrzymał dwukrotnie podanie, ale przy stanie 4;3 dla rywala ponownie nie wytrzymał presji. Przegrał dość łatwo serwis. Zdobył bowiem tylko punkt i to za sprawą asa.
To, co ponad cztery godziny wcześniej wydawało się niemożliwe, nagle stało się kwestią czterech punktów wygranych przez del Potro. A ten nie zmarnował szansy. Grał wyjątkowo agresywnie, a jednocześnie uważnie. Zdobył cztery punkty z rzędu, wygrał piątego seta 6;3 i wyrównał w niesamowitych okolicznościach wynik finału na 2-2.

Teraz wszystko zależy od wyniku spotkania Ivo Karlovicia z Federico Delbonisem.

Korespondencja z Zagrzebia,
Peter Figura


Wyniki

Chorwacja – Argentyna 2-2
Marin Czilić – Juan Martin del Potro 7:6(4), 6:2, 5:7, 4:6, 3:6

 

Becker: Novakowi zaszkodził brak przeciwników

/ Anna Niemiec , źródło: espn.co.uk, foto: AFP

Boris Becker, który od prawie trzech lat pomaga Novakowi Dżokoviciowi, podsumował ostatnie miesiące w wykonaniu Serba. Niemiec przyznał, że duży wpływ na postawę jego podopiecznego miała nieobecność kontuzjowanych Rafaela Nadala i Rogera Federera.

– Novak to zawodnik, który w walkę wkłada całe serce. Jeśli miałbym wybrać kogoś, kto zagra o moje życie, na pewno powierzyłbym swój los w jego ręce. Tak bardzo mu ufam – przyznał były niemiecki tenisista w wywiadzie udzielonym telewizji CNN. – On w pewnym momencie nie miał jednak już godnych przeciwników. Jego czas był razem z Nadalem i Federerem. Andy zawsze był jednak tym „czwartym”, więc Novakowi odpadli najgroźniejsi rywale. Murray w końcówce sezonu pokazał jednak coś, czego nie wiedziałem u niego nigdy wcześniej – wyjaśnił sześciokrotny zwycięzca turniejów wielkoszlemowych.

Serbski tenisista miał piorunujący początek sezonu. Dżoković w ciągu pierwszych sześciu miesięcy zwyciężył w Melbourne, Katarze, Indian Wells, Miami, Madrycie oraz co najważniejsze, w Paryżu. Druga część sezonu należała jednak do Brytyjczyka, który zdołał odrobić ponad 8 000 punktów straty i dzięki zwycięstwu w hali Bercy po raz pierwszy w karierze został liderem światowego rankingu. Dwa tygodnie później w Londynie bohaterowie roku 2016 w finale ATP World Tour Finals zagrali nie tylko o tytuł, ale również o miejsce numer 1 na zakończenie sezonu. Górą był Murray.

– To może być punkt zwrotny dla Novaka Dżokovicia w sezonie 2017 roku. Ta porażka na pewno go zabolała, ale równocześnie prawdopodobnie zainspiruje go to do tego, żeby trochę „przegrupować” siły i znaleźć nową motywację do gry – zapowiedział Becker. – Na końcu może się okazać, że to niepowodzenie będzie miało pozytywne skutki. Głównym celem Novaka było oczywiście zwycięstwo w Roland Garros i tym samym wygrana w czterech turniejach wielkoszlemowych z rzędu. Nic dziwnego, że po tym sukcesie jego motywacja trochę spadła. On nie wiedział, co może być jego kolejnym dużym celem, a tym samym czasie facet, który nazywa się Andy Murray postanowił, że nie przegra żadnego meczu przez cały sezon halowy.

– Ludzie skupiają się głównie na 6 ostatnich miesiącach w wykonaniu Murraya, a przecież on wcześniej był w finale Australian Open i Roland Garros oraz zdobył olimpijskie złoto. On był w niesamowitej formie, gdy miał szansę, żeby zostać liderem światowego rankingu i bezbłędnie wykorzystał okazję, bo był wtedy lepszym tenisistą – podsumował Niemiec.
 

Tenisowe wakacje: kto się bawi w Disneylandzie, a kto w Tatrach?

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Do rozpoczęcia sezonu 2017 zostało jeszcze trochę czasu. Tenisiści powoli wracają do treningów, ale wciąż mają czas na rozrywkę. Niektórzy spacerują po górach, ale część z nich w weekend bawi się w podparyskim Disneylandzie. Kto? Nietrudno zgadnąć!

Wakacje Agnieszki Radwańskiej dobiegły końca kilka dni temu. Nie tylko jej, bo to pora roku, w której zawodnicy zaczynają myśleć o pierwszych turniejach kolejnego sezonu. "Isia" akurat nie zdradziła, co robi w ten weekend, ale kilka jej koleżanek z kortu już tak.

Choćby Dominika Cibulkova. Słowaczka, która tak jak rok wcześniej Radwańska triumfowała w Singapurze, wybrała się na spacer w słowackie Tatry. Rzecz jasna podzieliła się zdjęciem z przyjemnej wycieczki.

Jak widać, mistrzyni WTA Finals dopisywał humor. 

27 listopada 2016

Jedni wolą naturalne górskie, kamieniste trasy, inni zgiełk i rozrywkowy klimat parków rozrywki. Jak rozrywka i zabawa, do tego we Francji, to na myśl przychodzi oczywiście Gael Monfils.

I rzeczywiście "La Monf" razem z Caroline Garcią i Kristiną Mladenovic postanowił wybrać się do podparyskiego Disneylandu. Relacją z samego parku rozrywki popularna "Kiki" się nie podzieliła, ale znając Monfilsa, można przypuszczać, że było jeszcze weselej niż na korcie. Czyli bardzo wesoło.

27 listopada 2016

Wiesnina słodzi Radwańskiej: zawsze będzie najlepsza

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: Antoni Cichy/Tenisklub

Magiczne zagrania Agnieszki Radwańskiej i jej dominacja w konkursach na zagrania miesiąca czy roku odbijają się głośnym echem na całym świecie. – Powiedziałam już WTA, że Aga będzie zawsze najlepsza – zdradziła na łamach Championat Jelena Wiesnina.

Krakowianka może nie być numerem jeden na świecie, nie dominować w turniejach wielkoszlemowych, ale w jednej konkurencji jest bezkonkurencyjna. Zagrania miesiąca, roku to jej specjalność.

Wielokrotnie z podziwem o Radwańskiej wypowiadały się konkurentki. Belinda Bencic pytała retorycznie, dlaczego już w lutym nie nagrodzić Polki za jej zagrania. Teraz na łamach rosyjskiego portalu Championat w podobnym tonie wypowiedziała się mistrzyni olimpijska w deblu Jelena Wiesnina.

Jedna z czołowych rosyjskich tenisistek nie szczędziła słów uznania naszej pierwszej rakiecie. A dokonała tego w bardzo miły i wesoły sposób. – Zagranie tygodnia czy miesiąca w WTA to nonsens. Zawsze jest jeden zwycięzca – Radwańska. Powiedziałam już WTA, że Aga zawsze będzie najlepsza – komplementowała "Isię" Wiesnina.

Trudno się nie zgodzić. Jeśli ktoś ma jeszcze wątpliwości… To tylko próbka możliwości Radwańskiej wyłącznie z poprzedniego sezonu. Jest na co popatrzeć.

15 listopada 2016