Ranking WTA: Fotel liderki bez zmian, Radwańska nadal w Top 10

/ Magdalena Komet , źródło: własne, foto: AFP

Tegoroczny French Open dla Karoliny Pliszkovej i Simony Halep był walką nie tylko o tytuł, ale również o fotel liderki światowego rankingu WTA. Na szczęście dla numeru 1 – Angelique Kerber, rywalki nie osiągnęły wystarczających wyników w Paryżu.

Simona Halep, wygrywając w półfinale z Czeszką, nie tylko pozbawiła jej szansy na bycie pierwszą rakietą świata, ale również wyprzedziła ją w rankingu. Po porażce w finale, Rumunka zamieniła się miejscami z wielką nieobecną – Sereną Williams i jest obecnie drugą rakietą świata. Karolina Pliszkova pozostaje na trzeciej pozycji.

Nie bez znaczenia jest wielkie zwycięstwo Jeleny Ostapenko. Zwyciężczyni Roland Garros przesunęła się aż 35 miejsc w górę i jest obecnie 12. rakietą świata. Z Top 10 wypadła natomiast zeszłoroczna triumfatorka w Paryżu – Garbine Muguruza. Hiszpanka spadła aż o 10 oczek i jest obecnie 15. Na miejsce 7. z 12. awansowała Caroline Wozniacki. Top 5 zamyka Elina Svitolina.

Po porażce Agnieszki Radwańskiej w III rundzie Roland Garros, jej pozycja w czołowej dziesiątce była zagrożona. Ostatecznie Krakowianka zachowała 10. miejsce w światowym rankingu, z minimalną przewagą nad Venus Williams.

Świetny występ Magdy Linette znalazł odzwierciedlenie w rankingu WTA. Polka awansowała aż o 17 miejsc. 77 pozycja gwarantuje poznaniance występ na Wimbledonie i US Open.

Po dobrych występach w Paryżu, najwyższe w karierze – 34. miejsce w rankingu deblowym, zajmuje Alicja Rosolska.

Ranking ATP: Nadal już tylko za plecami Murraya

/ Tomasz Górski , źródło: własne, foto: AFP

Kolejny wielki turniej w wykonaniu Rafaela Nadala za nami. Paryska mączka znów grała razem z Hiszpanem. Efekty tego sukcesu najlepiej oddaje najnowszy ranking. Triumfator Roland Garros zameldował się na drugim miejscu.

31-letni Rafa Nadal, po wspaniałych dwóch tygodniach rywalizacji, w finale pewnie pokonał Stana Wawrinkę. Zasłużenie znów zdobył tytuł w Paryżu. Dzięki temu, Nadal plasuje się na drugim miejscu rankingu z dorobkiem 7285. punktów. Przed nim został już tylko Andy Murray. Obecnie Brytyjczyk ma niespełna trzy tysiące oczek przewagi. Na najniższym stopniu podium znajduje się finalista French Open 2017 – Wawrinka. Spadek aż o dwie lokaty zanotował Novak Dżoković.

Dla Nadala jeszcze bardziej kolorowo wygląda ranking „Race to London”. Tam 31-latek jest liderem z przewagą 2900 punktów nad Rogerem Federerem. Na trzecim miejscu tego notowania mamy Dominica Thiema.

Roland Garros przyniósł wiele radości również młodszemu z Hiszpanów. Pablo Carreno Busta rozegrał dobry turniej i tym samym został drugą rakietą kraju. W rankingu znajduje się na siedemnastej pozycji. Wyprzedził Alberta Ramosa i Roberto Baustistę Aguta.

W najnowszym rankingu bardzo duże skoki zanotowali: Kevin Anderson, który awansował na 37. lokatę oraz Karen Czaczanow. Rosjanin znajduje się obecnie na 39. miejscu. Tym samym ustanowił nową życiówkę, gdyż nigdy wcześniej nie był notowany w „Top 40”.

Miejsca Polaków w rankingu są bardzo regularne w ostatnim czasie. Nasza „jedynka” jest 155. Jerzy Janowicz awansował o dziewięć pozycji, mimo, że we Francji nie wygrał meczu. Kamil Majchrzak okupuję miejsce 270, a Michał Przysiężny 315.

Warto dodać, że nasz najlepszy deblista Łukasz Kubot jest 10. Natomiast cały czas przewodzi on razem z Marcelo Melo w notowaniu „Race to London”.

Stuttgart: Federer ma blisko

/ Christoph Ziemer , źródło: Korespondencja ze Stuttgartu, foto: AFP

Roger Federer zaczyna starty na kortach trawiastych od wizyty w Stuttgarcie. W Mercedes Cup czoła obok szerokiej ławy niemieckich tenisistów stawiać mu będzie taże polski „jedynak“ Jerzy Janowicz.

Roger Federer chętnie korzysta z niemieckich autostrad. Gdy tym razem wyruszył z ojczyzny, daleko jechać nie musiał. Już w południe 18-krotny zwycięzca turnieju wielkiego szlema spacerował po Weissenhofie, miejscu rozgrywania turnieju Mercedes Cup. W towarzystwie czterech ochorniarzy podpisywał niezliczone autografy i pozwalał się fotografować zachwyconym kibicom. Szwajcar jako najwyżej rozstawiony rozpocznie gry od rundy drugiej, ale pierwsze dni turnieju zaplanowano Federerowi z wykorzystaniem każdej chwili.

W niedzielę miał godzinny trening na korcie centralnym, i to z nie byle kim, bo z samym Tommym Haasem. Potem spotykał się z Joshuą Kimmichem, piłkarzem Bayernu Monachium, a popołudniu znów trenował, tym razem z młodym Węgrem Martonem Fucsovicsem, który przebił się przez kwalifikacje. Zdążył też zagrać pokazową gierkę z Haasem na dziedzińcu stuttgarckiego zamku w centrum miasta. A w kolejce do trenowania z mistrzem było jeszcze kilku chętnych: Philipp Kohlschreiber i Florian Mayer.

Trudno było nie zauważyć zadowolenia Szwajcara, że tenis przeniósł sie na jego ulubioną nawierzchnię. – Czas na trawie jest krótki, ale intensywny – mówił Federer i uśmiechem potwierdzał, że na każdym kroku w Stuttgarcie czuje się jak u siebie. – Tutejsze korty są, aż za dobre do serve-and-volley. A ja muszę szukać idealnej kombinacji gry ofensywnej z cierpliwymi uderzeniami z głębi kortu – wyjaśniał Szwajcar, który za tydzień będzie tej równowagi szukał także w Halle.

Na trawie podstawą jest szybka reakcja i jak najszybsze odkrycie kierunku odbicia piłki – cechy, w których mało kto na zielonych kortach może dorównać Szwajcarowi. Nie ma lepszego sposobu na zdobycie praktyki meczowej jak po prostu grać. To wie Federer jak nikt inny: – To wyjątkowy turniej, z duszą, bo rozgrywany w prawdziwym klubie tenisowym, jakich dziś coraz mniej. Niemieckie turnieje są doskonale zorganizowane. Przed rokiem miałem spuchnięte kolano i było dużo deszczu, ale w tym jest wszystko idealnie – chwalił wszystko wokół Szwajcar.

Wszyscy już trzymają kciuki za prawdopodobny mecz drugiej rundy, w którym Szwajcar może się zmierzyć z Tommy Haasem. Sam Federer przyznaje, że mecz z 39-letnim Niemcem wzbudza w nim dodatkowe emocje. – Tommy gra doskonale na trawie. Ma fantastyczny bekhend. To poważne wyzwanie dla mnie zagrać z takim rywalem – opowiadał podczas konferencji. Wcześniej jednak Haas musi uporać się w swoim pierwszym występie, zaplanowanym na wtorek, z nieobliczalnym Francuzem Pierre-Hugues Herbertem.

Szansę na powiększenie grupy niemieckiej w drugiej rundzie będzie miał także kolejny weteran – Florian Mayer, który rok temu zaskoczył wszystkich wygrywając „trawiasty“ turniej w Halle. – To moja ulubiona nawierzchnia. Na niej czuję sie doskonale – zdradza 33-latek z Bayreuth. Gdyby Mayerowi się udało, dołączy do swoich kolegów, którzy już pierwsze mecze w Stuttgarcie mają za sobą: Jan-Lennard Struff pokonał 6:4, 7:6 Słowaka Lukasa Lacko, Mischa Zwierew 6:3, 6:1 Malka Jazirego i Yannick Hanfmann 6:3, 7:5 Martona Fuscovicsa.

O 11 rozpocznie się mecz jedynego Polaka w drabince singlowej – Jerzego Janowicza. Zagra z Rosjaninem Andrejem Kuzniecowem.

Christoph Ziemer, korespondencja ze Stuttgartu

Lizbona: Hurkacz w turnieju głównym

/ Anna Niemiec , źródło: własne, foto: AFP

Hubert Hurkacz zapewnił sobie miejsce w drabince głównej imprezy Lisboam Belem Open. Polak w kwalifikacjach do challengera z pulą nagród 43 tys. dolarów wygrał trzy spotkania i we wtorek zmierzy się z Lloydem Harrrisem.

W eliminacjach wrocławianin nie napracował się zbyt ciężko, ponieważ dwóch z trzech jego rywali nie było w stanie ukończyć pojedynków. Tenisista z Dolnego Śląska rozpoczął rywalizację od spotkania z Matsem Moraingiem. Reprezentant Polski wygrał pierwszego seta 6:3, a w połowie drugiej partii Niemiec poddał mecz z powodu kontuzji nogi. Następnym przeciwnikiem Hurkacza była Lamine Quahab. Marokańczyk od początku pojedynku z powodu urazu barku miał spore problemy z serwisem i przy wyniku 1:6 0:4 zrezygnował z dalszej gry.

Polski tenisista zdecydowanie najtrudniejsze mecz rozegrał w decydującej fazie kwalifikacji z Sekou Bangourą. W pierwszym secie Hurkacz dwukrotnie przełamał Amerykanina rozstawionego z numerem 4, dzięki czemu zwyciężył 6:2. Druga partia również rozpoczęła się obiecująco dla 20-latka urodzonego we Wrocławiu, który już w pierwszym gemie odebrał serwis rywalowi. Reprezentant Polski utrzymywał przewagę „breaka” aż do dziesiątego gema. Przy wyniku 5:4 tenisista rozstawiony z numerem 8 popełnił kilka prostych błędów i reprezentant Stanów Zjednoczonych odrobił stratę. O losach zadecydował tie-break, w którym toczyła się wyrównana gra. Bangoura w tej dodatkowej rozgrywce obronił jedną piłkę meczową, ale przy drugiej musiał już skapitulować i to Polak wywalczył awans.

We wtorek w pierwszej rundzie Lisboam Belem Open Hubert Hurkacz zmierzy się z Lloydem Harrisem. Zawodnik z RPA sklasyfikowany jest obecnie na 250 miejscu w światowym rankingu.
 


Wyniki

Pierwsza runda eliminacji
Hubert Hurkacz (Polska, 8) – Mats Moraing (Niemcy) 6:3 4:3 i krecz

Druga runda eliminacji
Hubert Hurkacz (Polska, 8) – Lamine Quahab (Maroko) 6:1 4:0 i krecz

Trzecia runda eliminacji
Hubert Hurkacz (Polska, 8) – Sekou Bangoura (USA, 4) 6:2 7:6(6)
 

Nottingham: udany początek Linette na trawie

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Magda Linette od zwycięstwa rozpoczęła sezon na kortach trawiastych. W pierwszej rundzie turnieju WTA w Nottingham Polka pokonała Oceane Dodin 6:4, 7:6(5). Teraz zagra z Amerykanką Kristie Ahn.

Po udanym występie na kortach w Paryżu Magda Linette nie zwalnia tempa. Dziś rozpoczęła turniej w Nottingham, który rozgrywany jest już na trawie. Już w pierwszej rundzie zadanie nie było jednak łatwe, bo po drugiej stronie siatki stanęła będąca ponad 30 miejsc wyżej w rankingu WTA Oceane Dodin. Francuzka w zeszłym tygodniu była w półfinale zawodów ITF w Surbiton, które także toczyły się na kortach trawiastych.

Już w pierwszym gemie Linette miała szanse na przełamanie rywalki, lecz nie wykorzystała dwóch break pointów. Na szczęście sama Polka bardzo dobrze serwowała i w pierwszej partii ani razu nie musiała bronić się przed przełamaniem. Sama wywalczyła natomiast decydującego breaka pod koniec pierwszej partii i dzięki temu wygrała ją 6:4.

Druga odsłona była jeszcze bardziej zacięta. Także tym razem nasza tenisistka jako pierwsza przełamała rywalkę i wyszła na prowadzenie 3:1. Później Dodin odrobiła jednak straty i wszystko rozstrzygnęło się ostatecznie dopiero w tiebreaku.

Decydującą rozgrywkę to Francuzka rozpoczęła zdecydowanie lepiej – od dwóch minibreaków i prowadzenia 3-0. Na szczęście niemoc Linette nie trwała długo. Polka najpierw odrobiła straty, a później wywalczyła piłkę meczową przy serwisie Dodin. Po chwili poznanianka wykorzystała tę okazję i wygrała cały mecz 6:4, 7:6(5).

W drugiej rundzie nasza tenisistka zmierzy się z niżej notowaną Kristie Ahn. Amerykanka w Nottingham z sukcesem przebrnęła przez eliminacje, a w pierwszej rundzie ograła 6:1, 6:1 Naomi Osakę. Linette i Ahn jeszcze nigdy ze sobą nie grały.


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Magda Linette (Polska) – Oceane Dodin (Francja) 6:4, 7:6(5)

Więcej graczy, więcej obcokrajowców – rekordowa edycja Babolat ITF Seniors

/ Marcin Maciocha , źródło: , foto: Barbara Maciocha

243 zawodników. 72 obcokrajowców z 16 krajów świata, w tym gracze z krajów tak dalekich jak RPA, Kanada czy Australia. Rozgrywany w Świnoujściu i Ahlbecku turniej seniorów z roku na rok zdobywa coraz większą renomę w Polsce i za granicą. Gdy dodamy do tego 19 uczestników grających w kategorii OPEN PRO okazuje się, że nad Bałtykiem od 1 do 6 czerwca rywalizowało ponad 260 tenisistów.

Babolat ITF Seniors to jedyny na świecie turniej rozgrywany w dwóch krajach równocześnie: w polskim Świnoujściu i położonych kilka kilometrów dalej kortach w niemieckim Ahlbecku i Bansinie. Wszystkie te miejscowości są nadmorskimi kurortami.

– Piękne plaże, liczne trasy rowerowe, wiele atrakcji i dogodny termin sprawiają, że wielu zawodników przyjeżdża na turniej z rodziną lub przyjaciółmi łącząc sportową rywalizację z wypoczynkiem – mówi Ireneusz Maciocha, dyrektor turnieju. – Być może w tym tkwi tajemnica, dlaczego do Świnoujścia i Ahlbecku co roku przyjeżdża coraz więcej graczy – dodaje.

To jak mocno rozwinął się turniej potwierdza choćby fakt, że w kategoriach seniorskich Babolat ITF Seniors wzięło udział 5 tenisistów więcej niż w rozgrywanych w Warszawie w ubiegłym roku Narodowych Mistrzostwach Polski.

ZAGRANICZNY DESANT
Turniej przypadł do gustu również obcokrajowcom – na starcie stanęło ich 15. więcej niż rok temu. Nie dziwi więc to, że zwyciężali oni aż w 7. kategoriach singlowych. W 8. kolejnych musieli jednak uznać wyższość polskich tenisistów. Znakomite mecze rozegrali m.in. Marek Lubas, który pokonał wyżej rozstawionego Eddiego Myersa z Australii, a wśród kobiet Małgorzata Sroczyńska, która wygrała z lepszą w rankingu Dunką – Petrą Danzinger. Warto wspomnieć, że w turnieju grały aż 52 kobiety. Po raz pierwszy udało się też stworzyć kategorię +70, w której rywalizowały cztery panie – każda reprezentująca inny kraj.

PIRACI Z… WYSPY UZNAM
Tradycją Babolat ITF Seniors jest rejs statkiem. W tym roku na uczestników czekała jednak niespodzianka – w dwugodzinną wyprawę po Zalewie Szczecińskim i Bałtyku nie wypłynęli wycieczkowcem, a… galeonem. Na pokładzie grała kapela, a gości zabawiała piracka załoga. Dzień wcześniej uczestnicy turnieju bawili się podczas Player’s Party w hotelu Interferie Medical SPA. Nie zapomniano o kibicach piłki nożnej, którzy mogli wspólnie obejrzeć finał Ligi Mistrzów na telebimie. Dla miłośników rowerów zorganizowano wycieczkę z przewodnikiem po wyspie Uznam, na której położone są Świnoujście i Ahlbeck. O nagrody zadbała firma Babolat – na najlepszych zawodników czekały m.in. interaktywne opaska Babolat POP.

 

BEZ LIMITU WIEKOWEGO
Młodsi zawodnicy mogli rywalizować w kategorii OPEN PRO w towarzyszącym turnieju Babolat Pomerania CUP. Wśród mężczyzn najlepszy okazał się Wojciech Nowak, wśród kobiet – Barbara Maciocha. Obok singlów rozegrano również debla i miksta.

WYNIKI:

Singiel mężczyzn:
+35 Wojciech Nowak – Gregor Staschinski 3-6 7-5 6-2
+40 Beniamin Budziak – Andreas Wender (GER) walkower
+45 Roman Groteloh (GER) – Igor Tsirkun (RUS) 6-3 6-0
+50 Stefan Kiessig (GER) – Jarosław Dembek 6-0 5-7 6-2
+55 Marek Lubas – Eddie Myers (AUS) 6-4 7-6(1)
+60 Bogusław Rogowski – Ignacy Urbański 6-2 6-4
+65 Sławomir Drąg – Wolfgang Petry (GER) 6-3 6-4
+70 Roman Mrozek – Adam Stoltmann (LUX) 6-3 6-3
+75 Ernst-Gunter Ehmke (GER) – Klaus Krueger (GER) walkower
+80 Werner Marx (GER) – Aleksander Deńca 1-6 6-3 10-6
+85 George Jarmoc – Lucjan Buława 6-3 6-0

Singiel kobiet:
+35 Anne Henschen(GER) – Donata Wustlich(GER) 6-4 6-4
+40 Monika Biernat – Katinka Trabandt (GER) 6-0 6-0
+45 Elena Gykiene (LTU) – Aldona Bon-Pantkowska 6-3 6-3
+50 Małgorzata Sroczyńska – Petra Danzinger (DEN) 6-4 7-5
+55 Małgorzata Andrzejczuk – Christiane Konieczka (GER) 6-7(7) 6-3 ret.
+60 Teresa Stochel – Marianne Seeliger (GER) 6-4 2-6 ret.
+65 Zofia Rumińska – Gabriela Sławik 6-1 3-6 6-4
+70 Renate Nadge (GER) – Ann Medhammar (SWE) 6-4 6-3

OPEN mężczyźni: Wojciech Nowak – Bartosz Czuraj 6-3 6-0
OPEN kobiety: Barbara Maciocha – Małgorzata Kowalska 6-2 6-1

Wyniki debli i mikstów oraz galerie zdjęć na stronie: www.itf.babolat.pl

Nadal: myślałem, że w 2017 będę siedział na rybach

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Rafael Nadal zapiał się w historii, triumfując po raz dziesiąty w Paryżu. W finale był klasą dla samego siebie. – Stan, przepraszam za dzisiaj – powiedział po meczu do Stana Wawrinki.

Hiszpan został pierwszym w historii tenisistą, który dziesięciokrotnie wygrał jeden turniej wielkoszlemowy. Dokonał tego w stylu nieosiągalnym od lat dla rywali. W całych rozgrywkach nie przegrał seta i stracił tylko 35 gemów (mniej oddał rywalom tylko Bjoern Borg w 1978 roku – 32).

Dziesięciokrotny mistrz Rolanda Garrosa z wielkim szacunkiem zwrócił się do pokonanego przeciwnika, który w finale był bezradny. "Rafa" zwyciężył Wawrinkę 6:2, 6:3, 6:1. – Stan, chciałbym ci pogratulować pięknej kariery. Ostatnie lata były dla ciebie wspaniałe. Przepraszam cię za dziś, ale masz za sobą niewiarygodne dwa tygodnie i świetnie radzisz sobie w tym sezonie. Życzę ci wszystkiego najlepszego – mówił do zasmuconego Szwajcara.

Hiszpan mógł dziewięciokrotnie triumfować w Paryżu, ale wygrane mu nie spowszedniały. Widać było wzruszenie i przejęcie historyczną chwilą. – Trudno jest mi mówić. Jedyne, co mogę powiedzieć, to dziękuję – zwrócił się do publiczności i organizatorów. – Trudno mi to opisać. Wracam tu i spotykam wielu ludzi, z którymi łączą mnie dobre relacje. Ciężko mi porównywać ten turniej z innymi. Dziękuję wszystkim za wszystko, zawsze będziecie w moim sercu – mówił poruszony 31-latek.

Nadal wrócił na tron. Poprzednie dwie paryskie lewy Wielkiego Szlema nie były dla niego udane. Mało kto przypuszczał, że jeszcze ziści się marzenie o La Decimie. – To wszystko, co wydarzyło się w tym turnieju, było dla mnie magiczne. Jestem szczęśliwy z każdego powodu. Ten dzień była dla mnie bardzo mocny. Pojawiały się trudne chwile, kontuzje… To niesamowite osiągnąć ponownie tak wielki sukces – opisywał ostatnie sezony.

Pierwszy raz w Paryżu triumfował w 2005 roku. Miał okazję przypomnieć sobie tamte chwile, oglądając film pokazujący jego dziewicze wielkoszlemowe mistrzostwo. – W 2005 roku myślałem, że w 2017 będę siedział na Majorce i łowił ryby z mojej łódki. Naprawdę nie sądziłem, że moja kariera będzie tak długa i wygram tyle turniejów – przyznał "Rafa". – To wideo było wyjątkowe. Pokazało piękne momenty z mojej kariery. Wracając do tamtych chwil, nawet przez sekundę nie myślałem, że przeżyję to wszystko – powiedział.

Roland Garros: pokaz siły „Bucie”

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com, foto: AFP

W Paryżu w finale gry podwójnej Bethanie Mattek-Sands i Lucie Szafarzova bardzo pewnie pokonały Ashleigh Barty i Casey Dellacquę. Para amerykańsko-czeska w niedzielę wygrała trzeci wielkoszlemowy turniej z rzędu.

Duet z Antypodów w stolicy Francji po raz czwarty w karierze był o krok od zwycięstw w imprezie wielkoszlemowej. W 2013 Barty i Dellacqua wystąpiły w finałach wszędzie, oprócz Roland Garros. Australijki na pierwszy tytuł wielkoszlemowy będą musiały jeszcze poczekać, ponieważ turniejowe „jedynki” tym razem okazały się zdecydowanie zbyt wymagającymi rywalkami i pozwoliły im zdobyć tylko trzy gemy.

– Zagrałyśmy dzisiaj naprawdę dobrze – przyznała na konferencji prasowej reprezentantka Stanów Zjednoczonych. – Rywalizowałyśmy z dobrą parą. Oglądałyśmy ich występ w półfinale. Pokonały inną dobrą parę w trzech setach, więc wiedziałyśmy, czego możemy się po nich spodziewać.

Amerykanka i Czeszka na kortach Rolanda Garrosa zdobyły piąty tytuł wielkoszlemowy w karierze, a trzeci z rzędu. Za kilka tygodniu w Londynie Mattek-Sands i Szafarzova staną przed szansą skomplementowania karierowego i równocześnie nie kalendarzowego Wielkiego Szlema. Zadanie nie bedzie łatwe, ponieważ na wimbledońskich trawnikach popularna "Bucie" nie złamała jeszcze bariery ćwierćfinału.
 


Wyniki

Finał debla
B.Mattek-Sands, L. Szafarzova (USA, Czechy, 1) – A. Barty, C. Dellacqua (Australia) 6:2 6:1
 

Roland Garros: Rafa, kolos na ceglanych nogach

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Rafael Nadal La Decimę skompletował w stylu wybitnym. W Paryżu wygrywał wcześniej dziewięciokrotnie, ale takiej dominacji Hiszpana świat jeszcze nie widział.

CHAMP10N – napisał na Twitterze zaraz po ostatniej piłce, prosto z kortu, Nadal. Chcąc czy nie chcąc, bezbłędnie odzwierciedlił to, jaki był dla niego cały Roland Garros 2017. Błyskawiczny. Wszystko działo się jak w okamgnieniu, z niewyobrażalną lekkością. Hiszpan przez długie lata wykuwał ten jubileuszowy tytuł morderczymi treningami. Ale na paryskich kortach nie spotkał partnera, z którym mógłby rozegrać partię tenisa dłuższą niż trzysetową. Ten tytuł do dziewięciu poprzednich dołożył w stylu, który przez lata będzie się wspominać. Bo tak normalni tenisiści turniejów wielkoszlemowych nie wygrywają.

Częściej gubię kluczyki, niż ty przegrywasz gemy
Świetnie nominację Nadala zobrazował Andy Roddick. – Stracił 35 gemów w całym turnieju. Jestem wręcz pewny, że tyle razy to ja gubiłem kluczyki do samochodu w tym roku – napisał Amerykanin. To absurdalne porównanie dowodzi, jak absurdalna była droga „Rafy” do dziesiątego tytułu w Paryżu. Częściej można gubić kluczyki do auta, niż on przegrywa gema. Kolejne wyliczenia tylko podkreślają wyczyn Hiszpana. 35 gemów – tyle da się stracić w dwóch długich meczach systemu best-of-five i żadna to ujma.

11 czerwca 2017

11 czerwca 2017

Ba, John Isner potrafił w legendarnej potyczce na Wimbledonie stracić 68 gemów w jednym secie i jeszcze go wygrać. Nadal te 35 gemów oddał rywalom w siedmiu spotkaniach! Łatwo policzyć, że średnio w każdym pojedynku przegrywał pięć gemów. Pięć w meczu, w którym trzeba wygrać trzy sety. Więcej setów nie było, bo po trzech partiach 34-latek dziękował przeciwnikom, chyba że wykruszali się wcześniej jak jego rodak Pablo Carreno Busta.

W głowie się nie mieści
Kolejna niewiarygodna statystyka: średnio w jednej partii, a nazbierało się ich ledwie 20, 31-latek z Majorki przegrywał 1,75 gema. To matematyka, 3/4 gema brzmi nazbyt dziwnie, w realiach kortowych wygląda to tak: na trzy sety wygrane 6:2 przypada jeden z wynikiem 6:1. Zagrać taki mecz – możliwe, czemu nie. Ale utrzymać taki poziom przez dwa tygodnie, kiedy z rundy na rundę teoretycznie pojawiają się coraz trudniejsi rywale, kiedy w półfinale gra się z Dominkiem Thiemem, a w finale ze Stanem Wawrinkę – to już apogeum możliwości albo…

…po prostu Rafael Nadal w Paryżu. Ale takiego turnieju na kortach Rolanda Garrosa nawet on jeszcze nie rozgrywał. Mimo że dziewięciokrotnie wybijał rywalom z głowy marzenie o triumfie, że z roku na rok tylko wzmacniał pozycję króla mączki, to takiej dominacji wcześniej nie osiągnął. 35 gemów w 7 meczach. To jego nowy osobisty rekord, który rzecz jasna ma znaczenie drugorzędne wobec La Decimy. Pokazuje jednak, jak wielką determinacją wykazał się Nadal, wracając na tron po dwóch nieudanych dla niego turniejach French Open w jeszcze wspanialszym stylu.

Trzy gemy od Borga
Dotychczas najmniej gemów stracił w 2008 roku. Wtedy po finale zatrzymał się na 41. Też nie przegrał ani jednego seta, a w meczu o tytuł przejechał się po samym Rogerze Federerze. Odwiecznego rywala zwyciężył 6:1, 6:3 i 6:0. Jeszcze bardziej miażdżąca wygrana niż w pojedynku ze Stanem Wawrinką. Ostatnio takiej dominacji, a nawet większej, dopuścił się w Paryżu Bjoern Borg, rekordzista pod wzgędem najmniejszej liczby straconych gemów. Sety wygrywał kolejno: do 1, do 1, do 1, do 0, do 1, do 0, do 0, do 2, do 2, w najtrudniejszym meczu czwartej rundy z Roscoe Tannerem do 2, do 4, i do 6, później do 3, do 3, do 0, w półfinale do 0, do 1 i do 0, a w finale z Guillermo Vilasem do 1, do 1 i do 3.

Dla Szweda to był jeden z sześciu mistrzowskich turniejów Rolanda Garrosa. Nadal zrównał się z nim w 2011 roku, prześcignął w 2012. A teraz to jego muszą wszyscy ścigać. I miną lata, zanim ktoś doścignie. O ile w ogóle to zrobi. Najwcześniej za dziewięć lat, ale na to nie czekajmy. Cieszmy się czasami, w których żyjemy, bo prawdopodobnie za naszego życia nikt po raz dziesiąty nie wygra Rolanda Garrosa. Prędzej po raz jedenasty, dwunasty i trzynasty zrobi to Rafa.

""

Antoni Cichy

Roland Garros: król Nadal powraca na tron

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Stało się to, czego wszyscy się spodziewali – Rafael Nadal sięgnął po 10. triumf w Paryżu. W tegorocznej edycji Roland Garros nie stracił zresztą nawet seta. W jednostronnym finale pokonał Stana Wawrinkę 6:2, 6:3, 6:1.

La Decima. Dziesiątka. Liczba, która Rafaela Nadala prześladowała od dwóch lat. Gdy w 2014 roku sięgnął po dziewiąty triumf w Paryżu, wszyscy czekali na kolejne. Ale później przyszedł kryzys. Dwa lata temu Hiszpan w ćwierćfinale przegrał z Novakiem Dżokoviciem. Przed rokiem w trzeciej rundzie nawet nie wyszedł na kort, bo trapiła go kontuzja nadgarstka.

W tym roku Rafael Nadal znów powrócił jednak do najwyższej dyspozycji. Blisko triumfu był już w Australian Open, gdzie musiał ostatecznie uznać wyższość Rogera Federera. Na mączce nie miał już jednak sobie równych. Wygrał w Monte Carlo, Barcelonie i Madrycie, potknął się tylko w Rzymie. W Paryżu pewnie kroczył po tytuł, po drodze do finału nie tylko nie stracił seta, ale w żadnej partii nie przegrał nawet więcej niż czterech gemów.

– Gra przeciwko Nadalowi w finale Roland Garros to najtrudniejsze wyzwanie we współczesnym tenisie – powiedział przed meczem Stan Wawrinka. I trudno było się ze Szwajcarem nie zgodzić, bo choć w Paryżu raz już wygrał, niespodziewanie pokonując Dżokovicia, to dzisiejsze zwycięstwo byłoby ogromną sensacją.

Wawrinka jeszcze nigdy nie przegrał wielkoszlemowego finału – triumfował w Australian Open 2014, Roland Garros 2015 i US Open 2016. Dziś nie był jednak w stanie zrobić nic, choć jako pierwszy miał break pointa w trzecim gemie, a w czwartym czterokrotnie skutecznie obronił się przed przełamaniem.

Początek meczu w wykonaniu Nadala nie był dobry, ale po kilkunastu minutach Hiszpan wszedł w rytm, który prezentował w poprzednich spotkaniach. Efekt był piorunujący – cztery kolejne wygrane gemy i pierwsza partia zapisana na konto Nadala, 6:2. Seria trwała zresztą dłużej, bo Rafa wygrał też trzy pierwsze gemy w drugiej partii, od razu ustawiając ją pod swoje dyktando.

Wawrinka nie miał nawet okazji na odrobienie strat. Pod koniec drugiego seta pełen frustracji połamał zresztą rakietę. Nie pomogło – Nadal wygrał 6:3 w drugiej partii, a w trzeciej także od razu wywalczył przełamanie. Później dołożył do tego jeszcze dwa kolejne breaki i po nieco ponad dwóch godzinach triumfował 6:2, 6:3, 6:1.

Rafael Nadal został tym samym pierwszym pokerzystą w erze Open, który wygrał dziesięć razy jeden z turniejów wielkoszlemowych – wcześniej dziewięć triumfów na Wimbledonie miała Martina Navratilova. W poniedziałek Hiszpan awansuje też na drugie miejsce światowego rankingu. Wawrinka będzie trzeci, liderem pozostanie wciąż Andy Murray.

– Dla mnie jest to szczególny moment. Wygrałem po raz dziesiąty, to wyjątkowe. Chciałbym podziękować wszystkim, którzy oglądali ten mecz. Jestem bardzo wzruszony. Staram się być najlepszy w każdym turnieju, ale to uczucie ciężko porównać do innych. Czuję się niesamowicie, grając właśnie na tym korcie. Nawet nie jestem w stanie tego określić – powiedział po zwycięstwie Nadal.


Wyniki

Finał singla:
Rafael Nadal (Hiszpania, 4) – Stan Wawrinka (Szwajcaria, 3) 6:2, 6:3, 6:1