Miesiąc: lipiec 2025

Czwartek na kortach warszawskiej Legii kończymy najważniejszą informacją – w finale debla zagrają dwie Polki. Dziś poznaliśmy również półfinalistki singla.

Najpierw przenieśmy się jednak w czasie – a dokładniej do 26 lipca 2024 roku. Właśnie wtedy rozegrano finał deblowego turnieju WTA w Warszawie, w którym wystąpiły Martyna Kubka i Weronika Falkowska. Nasze reprezentantki pokonały wówczas Celine Naef i Ninę Stojanović i zdobyły tytuł.

Rok później te dwie Polki znów zagrają w finale, lecz tym razem po dwóch stronach siatki. Tym razem deblową partnerką Falkowskiej jest Dominika Salkova z Czech, a Martyny Kubki – Isabelle Haverlag z Holandii.

Finał gry podwójnej zostanie rozegrany w piątek jako trzeci w kolejności na korcie centralnym. Wcześniej zobaczymy półfinały singla. Najpierw Szwajcarka Viktorija Golubić zmierzy się z Dominiką Salkovą z Czech. Następnie Czeszka Katerina Siniakova spotka się z Victorią Jimenez Kasintsevą z Andory.

Reprezentant Polski zanotował jedną z największych wygranych w tym sezonie. W drugiej rundzie turnieju ATP Challenger 75 w Libercu pokonał najwyżej rozstawionego zawodnika z Argentyny Federico Corię 7:5, 1:6, 6:4.

Początek meczu nie był wymarzony dla Polaka, który został przełamany już w pierwszym gemie. Coria prezentował znacznie lepszą grę aż do czwartego gema. Wtedy reprezentant Polski znalazł sposób na serwis Argentyńczyka i od tego czasu odrobił dwie straty przełamania oraz doprowadził do wyrównania. Skuteczniejsza gra 25-latka sprawiła, że w ostatnim gemie uzyskał znaczącą przewagę i triumfował w pierwszym secie 7:5.

Pomimo wygrania pierwszej odsłony spotkania, Polak również nie zaczął najlepiej drugiego seta. Coria ponownie odskoczył na przewagę dwóch przełamań, jednak tym razem Michalskiemu nie udało się odrobić strat. Tym samym Argentyńczyk pewnie wygrał drugą partię 1:6.

W decydującym secie pierwszy na prowadzenie wyszedł Coria, jednak Michalski nie dał za wygraną i szybko wrócił do gry. Następnie przełamał swojego rywala przy stanie 3:3 i już do końca meczu dominował na korcie. Zdecydowanie poprawił pierwsze podanie, co było kluczem do końcowego zwycięstwa.

W następnej rundzie na Michalskiego już czeka reprezentant Monako Valentin Vacherot.

Wyniki

2 runda:

Daniel Michalski (Polska) – Federico Coria (Argentyna, 1) – 7:5, 1:6, 6:4

Podczas nocnej sesji rozstawiony z numerem 2 Taylor Fritz awansował do trzeciej rundy po pokonaniu Hiszpana Roberto Carballesa Baeny 7-5, 7-6(1). W meczu, który regularnie przerywany był z powodu deszczu, Amerykanin potrafił skoncentrować się w kluczowych momentach. Przełamał podanie Carballesa Baeny, aby zdobyć pierwszego seta, a następnie odrobił stratę 3-5 w drugim secie, dominując w tie breaku.

W Toronto trwa fala bardzo dobrych występów 23-letniego Kanadyjczyka Gabriela Diallo, który awansował do trzeciej rundy turnieju po zwycięstwie 6-3, 7-6(5) nad Włochem Matteo Gigante. Rozstawiony z numerem 27 Diallo przełamał serwis przeciwnika dość wcześnie i utrzymał zdobytą przewagę nawet po krótkiej przerwie spowodowanej deszczem, aby wygrać pierwszego seta. W drugim secie Diallo odrobił straty po kolejnym załamaniu i wygrał po zaciętym tie-breaku. Kolejnym przeciwnikiem Fritza będzie właśnie Diallo, a więc dojdzie do powtórzenia ich spotkania na Wimbledonie (wówczas zwyciężył Fritz).

Z turniejem pożegnał się Felix Auger-Aliassime, który przegrał z Węgrem Fabianem Marozsanem 6:4, 6:4. Kanadyjczyk, który do Toronto przybył najwcześniej spośród startujących w turnieju zawodników, aby jak najlepiej przygotować się do turnieju, nie był w stanie serwować na swoim wysokim poziomie, co w efekcie uniemożliwiło mu zdobycie jakiejkolwiek przewagi w meczu nad Marozsanem.

Turnieje w Toronto i Montrealu to praktycznie jedyne okazje, gdzie tenisiści kanadyjscy mają możliwość zaprezentowania się przed swoją publicznością w przeciwieństwie do Amerykanów. To czasami powoduje ze oczekiwania kibiców, jak i ich samych bardzo często kreuje nadmierny stres, a co w konsekwencji idzie – nienajlepsze wyniki tym spowodowane. Mówili o tym Shapovalov, Auger-Aliassime i Diallo. W kolejnej rundzie, w której wystąpi ostatni pozostały w turnieju reprezentant gospodarzy – Diallo, zobaczymy czy udźwignie ciężar oczekiwań zwłaszcza kibiców, którzy po sukcesach Kanady w rozgrywkach drużynowych (Davis Cup, Billie Jean Cup i ostatnio Hopman Cup) czekają na sukcesy w dużych turniejach I zwycięstwa swoich reprezentantów.

Inni czołowi rozstawieni, którzy awansowali, to Ben Shelton (nr 4), Andrey Rublev (nr 6) i Frances Tiafoe (nr 7).

Wyniki

Komplet wyników

W środę na kortach w Montrealu zobaczyliśmy broniącą tytułu Jessicę Pegulę, która pokonała kwalifikantkę Marię Sakkari 7:5, 6:4 i awansowała do trzeciej rundy turnieju. Gdyby Amerykance udało się wygrać w tym roku, byłby to trzeci z rzędu tytuł zdobyty w Kanadzie.

Z innych meczów, po trudnej batalii trwającej 2 godziny i 27 minut, Naomi Osaka zapewniła sobie miejsce w trzeciej rundzie dzięki drugiemu zwycięstwu w turnieju, tym razem z 13. rozstawioną Ludmiłą Samsonową, 4-6, 7-6, 6-3, ratując dwie piłki meczowe po drodze. Osaka wygrała teraz trzy z pięciu meczów na poziomie WTA. Ten wynik oznacza również jej drugie zwycięstwo nad zawodniczką z top 20 w tym sezonie, po pokonaniu Karoliny Muchowej w Australian Open. To także pierwszy mecz, w którym w roli jej trenera wystąpił Tomasz WIktorowski. W trzeciej rundzie Osaka zmierzy się z rozstawioną z numerem 22 Jeleną Ostapenko.

Środa to także dzień, w którym ostatni mecz w karierze rozegrała Eugenie Bouchard. Kanadyjka, co trzeba przyznać, po bardzo dobrej grze i walce do końca uległa Belindzie Bencic 2:6, 6:3, 4:6. Gra Bouchard przypominała momentami poziom z jej najlepszych czasów na korcie i to do tego stopnia, iż podczas konferencji prasowej pytano ją, czy jest całkowicie pewna, że to dobry moment do zakończenia kariery. Podobno jej siostra bliźniaczka stworzyła nawet petycję, aby Eugenie zmieniła zdanie i kontynuowała swoją karierę. I choć Bouchard zapewniła, że jej decyzja jest ostateczna, na korcie zobaczymy ją nie tylko grającą w pickleball, ale już jesienią tego roku wystąpi ona w Luksemburgu w turnieju tenisowych legend.

Środa była również dniem, w którym rozegrano wiele spotkań w turnieju deblowym, choć niestety dla gospodarzy nie był to dzień sukcesów, albowiem wszystkie reprezentantki Kanady zakończyły juz swój udział w turnieju, a wśród nich jedna z najlepszych par deblowych na świecie, Gabi Dabrowski i Erin Routliffe z Nowej Zelandii, które przegrały z amerykańską parą Sofia Kenin i Caroline Dolehide 7:6. 3:6, 7-10

Wyniki

Druga runda gry pojedynczej:

Jessica Pegula (USA, 3) – Maria Sakkari (Grecja) 7:5, 6:4

Amanda Anisimova (USA, 5) – Lulu Sun (Nowa Zelandia) 6:4, 7:6(5)

Madison Keys (USA, 6) – Laura Siegemund (Niemcy) 6:2, 6:1

Elina Switolina (Ukraina, 10) – Kamilla Rachimowa 7:5, 6:2

Karolina Muchova (Czechy, 11) – Antonia Ruzić (Chorwacja) 7:5, 7:5

Naomi Osaka (Japonia) – Ludmiła Samsonowa (13) 4:6, 7:6(6), 6:3

Clara Tauson (Dania, 16) – Lucia Bronzetti (Włochy) 6:1, 6:2

Belinda Bencic (Szwajcaria, 17) – Eugenie Bouchard (Kanada) 6:2, 3:6, 6:4

Anna Kalińska – Elise Mertens (Belgia, 19) 1:6, 7:6(4), 6:2

Jelena Ostapenko (Łotwa, 22) – Renata Zarazua (Meksyk) 6:2, 4:6, 6:2

McCartney Kessler (USA, 28) – Maya Joint (Australia) 4:6, 6:4, 6:3

Caty McNally (USA) – Rebeka Szramkowa (Słowacja, 31) 6:2, 6:2

Emma Raducanu (Wielka Brytania, 32) – Peyton Stearns (USA) 6:2, 6:4

Eva Lys (Niemcy) – Anastazja Pawluczenkowa 6:3, 6:4

Iga Świątek pokonała Hanyu Guo w meczu drugiej rundy turnieju WTA 1000 w Montrealu. Dla Polki był to 63. mecz otwarcia imprezy głównego cyklu bez porażki w wykonaniu byłej liderki rankingu.

Najlepsza polska tenisistka po wygranej na kortach Wimbledonu przeniosła się za Ocean. Tam przygotowania do US Open rozpoczęła od występu w imprezie rangi tysiąc na kortach w Montrealu. Jako tenisistka rozstawiona Iga Świątek występ rozpoczęła od drugiej rundy. W niej w dwóch setach Polka odprawiła Hinyu Guo.

Zwycięstwo to sprawiło, że Polka jest o krok od wyrównania historycznego wyniku. Zwycięski mecz z reprezentantką Chin to 63. wygrane spotkanie przez Igę Świątek otwierające jej występ w imprezie głównego cyklu.

– 63 – Iga Świątek jest pierwszą zawodniczką, która wygrała 63 kolejne mecze otwarcia turniejów WTA (w tym United Cup i WTA Finals) od czasów Moniki Seles (64 wygrane między Waszyngtonem w 1990 r. a Oakland w 1996 r.) – poinformowała na swym profilu w mediach społecznościowych Opta Ace, nadając polskiej tenisistce tytuł „Królowej Konsekwencji”.

Tym samym po wyrównaniu przez Polską tenisistkę rekordu Monici Seles jeżeli chodzi o sześć zwycięstw w sześciu pierwszych finałach wielkoszlemowych, teraz mistrzyni Wimbledonu z 2025 ma szansę wyrównać inne osiągnięcie amerykańskiej tenisistki. Okazja ku temu nadarzy się podczas turnieju WTA 1000 w Cincinnati, który rusza 7 sierpnia. Co ciekawe to właśnie w tej imprezie Polka ostatni raz przegrała swój mecz otwarcia. Miało to miejsce w 2021 roku w pojedynku z Ons Jabeur.

63 – Iga Swiatek is the first player to win 63 consecutive opening matches at WTA events (including United Cup and WTA Finals) since Monica Seles (64 between Washington 1990 and Oakland 1996). Acclimatation.#OBN25 | @OBNmontreal @WTA @WTA_insider pic.twitter.com/OeEtX7BFLw

— OptaAce (@OptaAce) July 30, 2025

Z przebiegu spotkania Magdaleny Fręch z Julią Starodubcewą trudno byłoby wywnioskować, że w poprzednich dwóch spotkaniach obu zawodniczek gładko wygrywała je nasza reprezentantka. A ostatnie z nich miało miejsce podczas turnieju w Waszyngtonie, gdzie Fręch wygrała 6:2, 6:4. Niestety wczoraj w Montrealu to Ukrainka całkowicie zdominowała mecz, wygrywając 6:1, 6:1 w zaledwie godzinę i 7 minut.

Trudno wskazać na decydujący element gry, który doprowadził do tak krótkiego  jego przebiegu, ale zdecydowana gra Starodubcewej, która atakowała praktycznie każdą piłkę nie tylko mocno, ale i bardzo głęboko, spowodowała, że nasza reprezentantka przez cały czas spotkania była w głębokiej defensywie. Skuteczność pierwszego serwisu Ukrainki na poziomie bliskim 90% (w porównaniu z Fręch – tylko 44%) oraz zdecydowana dominacja wygranych punktów returnowych – 56% Starodubcewej i tylko 12% Fręch praktycznie dają obraz, dlaczego Polka 12 razy w ciągu meczu musiała bronić punktów na przełamanie serwisu (z których tylko 7 obroniła), a jednocześnie ani razu nie miała okazji przełamania serwisu przeciwniczki.

Szkoda, że po wydawać by się mogło korzystnym losowaniu (Starodubcewa sklasyfikowana jest o blisko 50 pozycji niżej od Frech i w dwóch poprzednich spotkaniach zanotowała zdecydowane porażki), tym razem to Ukrainka awansuje do kolejnej rundy turnieju.

Wyniki

Julia Starodubcewa (Ukraina) – Magdalena Fręch (Polska) 6:1, 6:1

W ostatnich dniach Stefanos Tsitsipas rozstał się z trenerem Goranem Ivaniseviciem. Wiemy już, kto zastąpi Chorwata w boksie greckiego tenisisty.

Posada szkoleniowca Stefanosa,Tsitsipasa nie należy do najłatwiejszych. Zawodnik z Aten od miesięcy szuka drogi powrotu do formy a pomóc miał mu Goran Ivanisević. Współpraca Greka i Chorwata i była jednak krótka i burzliwa a mistrz Wimbledonu 2001 nie szczędził byłemu podopiecznemu cierpkich słów.

26-latek musiał zatem poszukać nowego coacha i zdecydował się na powrót pod opiekę ojca – Apostolosa. W przeszłości panowie wielokrotnie się spierali, ale teraz znów mają pracować razem. W oświadczeniu Tsitsipasa czytamy:

– Niektóre podróże okazują się powrotem do punktu wyjścia. Po krótkim rozstaniu ponownie będę współpracował z kimś, kto uwierzył we mnie jako pierwszy – moim tatą. Cieszę się że znów będziemy razem będziemy szli tą drogą i dzielili kort. Mamy za sobą wiele rozdziałów, ale dopisanie nowego wydaje się w tej chwili właściwe. Czasem powrót do domu może wymagać wielkiej odwagi, ale ostatecznie okazuje się krokiem naprzód.

Stefanos Tsitsipas zajmuje obecnie trzydzieste miejsce w rankingu ATP. W Toronto przegrał z Australijczykiem Christopherem O’Connellem.

Dziś napłynęły dobre informacje z Warszawy. Martyna Kubka i Weronika Falkowska wygrały swoje mecze deblowe. W ćwierćfinałach singla nie wystąpią natomiast dwie najwyżej rozstawione tenisistki.

Późnym popołudniem humory na kortach warszawskiej Legii dopisywały z dwóch powodów. Po pierwsze, pogoda wreszcie była taka, jaka powinna być w środku wakacji. Na skąpanych w słońcu kortach wreszcie wszyscy poczuli lato. Po drugie, a tak naprawdę po pierwsze, ze względu na zwycięstwa naszych reprezentantek w grze podwójnej.

Najpierw Martyna Kubka w parze z Isabelle Haverlag rozegrała przełożony z wtorku półfinał przeciwko Alicii Barnett i Elixane Lechemii. Polka i Holenderka świetnie rozpoczęły pierwszego seta, obejmując wysokie prowadzenie 5:1. Brytyjsko-francuski duet wrócił natomiast do gry i miał nawet dwie szanse na doprowadzenie do wyrównania. Tak się jednak nie stało i pierwszy set zakończył się wynikiem 6:4.

Druga partia miała inny przebieg, ponieważ obie pary szły równo gem za gem, ale w końcówce Kubka i Haverlag przechyliły szalę zwycięstwa na swoją korzyść, ponownie kończąc rezultatem 6:4.

Jeśli Martyna Kubka zwycięży w czwartkowym półfinale jej finałową rywalką będzie… Weronika Falkowska. Nasza reprezentantka rozegrała dziś starcie 1/2 finału w duecie z Dominiką Salkovą. Rywalki były wymagające – mowa przecież o najwyżej rozstawionym duecie w turnieju – Harriet Dart i Mai Lumsden. Tenisistki z Wielkiej Brytanii zdołały ugrać tylko siedem gemów w całym meczu. Duża w tym zasługa agresywnej gry Polki i Czeszki, które agresywnie atakowały – często między innymi return rywalek. To w dużej mierze zapewniło im zwycięstwo i miejsce w finale T-Mobile Polish Open w grze podwójnej.

Natomiast w grze pojedynczej do ćwierćfinałów nie zdołały awansować dwie najwyżej rozstawione tenisistki w stawce. O podobnym czasie swoje starcia przegrały Anna Bondar i Zeynep Sonmez. Węgierkę pokonała Alina Korniejewa, a Turczynkę Dominika Salkova, czyli partnerka deblowa Weroniki Falkowskiej. W grze o tytuł w Warszawie pozostaje natomiast turniejowa „trójka”, czyli Katerina Siniakova.

W czwartek czeka nas pięć meczów. Cztery to ćwierćfinały gry pojedynczej. Natomiast piąty tego dnia, a trzeci w kolejności, to półfinał debla z udziałem Martyny Kubki.

Choć wielu obserwatorów i kibiców tenisa wskazywało na nerwową grę Igi Świątek, na błędy serwisowe, na błędy wymuszone i te niewymuszone, ale wynik 6:3, 6:1 i wygrana w godzinę i 12 minut, nie będąc praktycznie ani przez moment zagrożona nawet tylko utratą prowadzenia, to bardzo dobry znak.

Świątek objęła prowadzenie od pierwszego gema i nie oddała go do końca meczu – to nienajgorszy znak po przerwie spowodowanej koniecznością odpoczynku po Wimbledonie i przeniesieniem się na inny kontynent i oczekiwaniem na pierwszą przeciwniczkę, majac wolny los w pierwszej rundzie. Nawet jeśli dodamy do tego, że przeciwniczka Świątek, 27-letnia Chinka Hanyu Guo (#259 WTA) po raz pierwszy w swojej karierze występowała w turnieju rangi WTA 1000, dopiero po raz czwarty zagra z zawodniczką z pierwszej pięćdziesiątki rankingu, zwycięstwo i to stosunkowo łatwe naszej zawodniczki jest dobrym znakiem przed kolejną rundą w Montrealu.
Turniej w Montrealu (w Toronto również) mają to do siebie, że są pierwszymi w cyklu północnoamerykańskim, do tego pierwszym po turnieju w Wimbledonie. Jak może to być trudne? W tymże samym turnieju w pierwszej rundzie przegrał Roger Federer, w turnieju kobiet też zanotowano spore niespodzianki, a Iga Świątek przegrała w przeszłości w trzeciej rundzie i to tylko dlatego, że w pierwszej rundzie miala los wolny.
A więc mimo wszystko nienajgorszy start i stosunkowo łatwe zwycięstwo. Świątek zanotowała 6 podwójnych błędów serwisowych i jedynie 4 asy, ale procent jej pierwszych serwisów utrzymywał się na przyzwoitym poziomie 62%, przy 67.7% wygranych punktów i 47.7% punktów wygranych przy drugim podaniu. Również statystyka returnów była w tym meczu nienajgorsza. 60% wygranych punktów przy pierwszym returnie i 66.7% przy drugim returnie. O tym, że Świątek grała tradycyjnie swoją agresywną grę świadczy fakt, że w każdej statystyce meczowej była lepsza od Chinki i że mając 7 break pointów w meczu wykorzystała aż 5 z nich

A że przerwa i może mniej „płynna” gra? Nie jest sztuką grać dobrze, gdy zawodnik czuje się bardzo dobrze i wszystko pasuje. Sztuką jest wygrać zdecydowanie, gdy warunki są być może trochę gorsze od idealnych. A że nie jest to łatwe przekonała sie Julia Putincewa, która przegrała w swoim pierwszym meczu właśnie z Hanyu Gou.

Wyniki

Druga runda:

Iga Świątek (Polska, 2) – Hanyu Guo (Chiny, Q) 6:3, 6:1

Środowe zmagania polskich reprezentantów na poziomie ITF w większości zakończyły się pozytywnym rezultatem. 

W pierwszej rundzie turnieju M25 w Koszalinie swoje mecze pewnie wygrali faworyci. Rozstawiony z numerem „6” Maks Kaśnikowski w dwóch setach pokonał Johna Hallquist Lithena ze Szwecji, a turniejowa „8” czyli Tomasz Berkieta wyeliminował Massimo Pizzgoniego. Po zaciętym pojedynku zwycięstwo odniósł również 22-letnie Alan Bojarski, który rywalizował z Grekiem, Dimitrisem Sakellaridisem.

W polsko-polskich starciach do kolejnej rundy awansował Marcel Kamrowski, który zwyciężył w trzysetowym spotkaniu z Fryderykiem Lechno-Wasiutyńskim. Dorian Juszczak pokonał kwalifikanta, Jakub Jędrzejczaka, a 31-letni Paweł Juszczak wygrał z niżej rozstawionym Bruno Kokotem. W drugiej rundzie nie zobaczymy natomiast zawodników z kwalifikacji. Swoje mecze przegrali Przemysław Michocki, Adam Majchrzak, Oskar Grzegorzewski i Piotr Siekanowicz.

W zagranicznych rozgrywkach dobrze zaprezentowały się również polskie tenisistki. Anna Hertel, która jest turniejową „jedynką” w fińskim Savitaipale pewnie pokonała Stellę Remander na nawierzchni ziemnej. Jeszcze lepiej poradziła sobie Daria Kuczer, która w Słowenii wygrała mecz z Czeszką, Gabrielą Skrabalovą bez straty gema.

Wyniki

M25 Koszalin – I runda

Maks Kaśnikowski (Polska, 6) – John Hallquist Lithen (Szwecja) 6:3, 6:4

Alan Bojarski (Polska) – Dimitris Sakellaridis (Grecja) 5:7, 7:6 [6], 6:4

Tomasz Berkieta (Polska, 8) – Massimo Pizzgoni (Włochy) 6:0, 6:2

Marcel Kamrowski (Polska) – Fryderyk Lechno-Wasiutyński (Polska) 6:2, 2:6, 7:6 [4]

Dorian Juszczak (Polska) – Jakub Jędrzejczak (Polska) 6:3, 7:6 [5]

Paweł Juszczak (Polska) – Bruno Kokot (Polska) 6:2, 4:0 krecz

Viacheslav Bielinskyi (Ukraina, 5) – Oskar Grzegorzewski (Polska) 6:1, 7:6 [4]

Federico Bondioli (Włochy, 4) – Przemysław Michocki (Polska) 6:2, 6:2

Rudolf Molleker (Niemcy, 2) – Adam Majchrzak (Polska) 7:6 [4], 6:3

Noel Larwig (Niemcy) – Piotr Siekanowicz (Polska) 6:1, 6:1

W15 Rogaska Slatina – I runda

Daria Kuczer (Polska, 2) – Gabriela Skrabalova (Czechy) 6:0, 6:0

W15 Savitaipale – I runda

Anna Hertel (Polska, 1) – Stella Remander (Finlandia) 6:4, 6:2