„Poprawi mój rekord”

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: sports.timesofindia.indiatimes.com, foto: Getty Images

Miniony sezon był najgorszym od dawna dla niekwestionowanego lidera męskiego tenisa ostatnich lat. Ale czy można mówić o złym sezonie, gdy wygrywa się cztery turnieje, w tym jeden wielkoszlemowy, zdobywa złoty medal olimpijski w grze podwójnej, dociera do czterech finałów, w tym dwóch wielkoszlemowych i dwóch z serii mistrzowskiej? Biorąc pod uwagę występy Rogera Federera z wcześniejszych lat, pewnie i tak, ale biorąc pod uwagę tylko obecne dwanaście miesięcy z pewnością nie.

Inny wielki tenisista, uważany za jednego z najlepszych zawodników w historii, Pete Sampras, odrzucił teorię mówiącą, że potęga Rogera Federera niezmiernie chyli się ku końcowi oraz przyznał, że Szwajcar jest w stanie poprawić jego rekord wygranych turniejów wielkoszlemowych. Amerykanin uważa, że geniusz z Bazylei jest zbyt utalentowany, aby zaprzestał dokładania kolejnych ważnych triumfów w następnych latach.

„Myślę, że Federer bardzo chciałby wrócić na fotel lidera światowego rankingu i nie może się już doczekać poprawienia mojego rekordu. On może wygrać jeszcze tyle Wimbledonów, ile zechce”, zachwalał Szwajcara Sampras. „Całkowicie przyjmuję fakt, że Roger poprawi mój rekord, ponieważ on jest wciąż w grze. Jest przyjacielem i ja nie mogę nic zrobić poza siedzeniem, oglądaniem go w akcji i respektowaniem tego”, dodał.

27-letni Roger Federer wygrał dotychczas trzynaście wielkoszlemowych tytułów, co daje mu aktualnie drugie miejsce w klasyfikacji wszech czasów. Do zrównania się z prowadzącym Petem Samprasem brakuje mu jednak już tylko jednego triumfu.

Wiele się mówi o biciu rekordu przez Federera, ale Szwajcara może przyćmić 22-latek z Majorki. Rafael Nadal, dla którego obecny sezon był pasmem sukcesów (kolejne zwycięstwo w Roland Garros po rozbiciu Szwajcara w finale, odebranie geniuszowi z Bazylei wimbledońskiej korony, czy złoty medal olimpijski) ma na koncie już pięć wielkoszlemowych triumfów i dużo czasu przed sobą. Jednak Sampras uważa, że styl gry Hiszpana odbije się bardzo niekorzystnie na jego zdrowiu.

„Ogrom pracy, jaką Nadal wkłada w to, aby pozostać na szczycie i w to, aby pozostać zdrowym – myślę, że to ta płaszczyzna, na której Federer ma nad nim przewagę. Szwajcar traci na to wszystko dużo mniej energii niż Hiszpan”, ocenił Amerykanin. „Rafa wkłada mnóstwo wysiłku w każdy punkt i w końcu coś pęknie. Przechodzi pewną męczarnię, w przeciwieństwie do Federera, któremu wygrywanie meczów przychodzi dużo łatwiej.”

Federer skraca przygotowania do Roland Garros

/ Michał Hasik , źródło: sports.yahoo.com, foto: Getty Images

Roger Federer dla jednych jest prawdziwą ikoną współczesnego tenisa, dla innych już legendą, choć nadal  zawodowa gra w tenisa, i jeśli wierzyć jego zapewnieniom, przez najbliższe 3-4 lata nie zamierza kończyć profesjonalnej kariery.

Dotychczas na swoim koncie zapisał aż 57 wygranych turniejów z cyklu ATP, zgarnął 13 lew Wielkiego Szlema, a niedawno zdobył upragniony złoty medal olimpijski w Pekinie (w grze deblowej ze Stanisławem Wawrinką). Przez  dokładnie377 tygodni zajmował pierwszą pozycję na listach rankingowych. Przyznaje się również otwarcie do tego, iż do pełnego tenisowego spełnienia potrzebne są mu jeszcze trzy rzeczy: pobicie rekordu Peta Samprasa w liczbie wygranych turniejów Wielkiego Szlema (14), ustanowienie rekordu w liczbie zwycięstw w Wimbledonie oraz triumf na paryskich kortach ziemnych. Szansa na zrealizowanie tego ostatniego pojawi się już w maju.

Co ciekawe, w porównaniu z rokiem ubiegłym Roger Federer zmienił cykl przygotowań do Roland Garros. Na oficjalnej stronie Szwajcara można przeczytać, iż przed paryskimi zmaganiami, wystąpi on tylko w dwóch turniejach na kortach ziemnych – w Rzymie i Madrycie. Dla przypomnienia, w minionym sezonie wystąpił w tym czasie aż w czterech imprezach rozgrywanych na czerwonej mączce  (Estoril, Monte Carlo, Hamburg, Rzym).

„W następnym sezonie Roger zamierza ograniczyć swoje starty, koncentrując się na najważniejszych turniejach, a do tych bezwzględnie zalicza się Roland Garros” – powiedział Tony Godsick, agent  Federera.

Szwajcar od kilku lat próbuje bezskutecznie zdobyć ostatni, nietknięty przez niego, bastion tenisowy – odbywające się na przełomie maja i czerwca międzynarodowe mistrzostwa Francji. Przez ostatnie trzy lata dochodził  do finału tej imprezy. Za każdym razem ulegał jednak łatwo Hiszpanowi Rafaelowi Nadalowi.

Jednym z powodów okrojonego kalendarza startowego Szwajcara w 2009 roku są coraz częściej trapiące go kontuzje. W opinii Federera to właśnie zbyt napięty harmonogram startów, a w dalszej konsekwencji przemęczenie organizmu były przyczyną wielu dolegliwości, w tym poważnej kontuzji pleców oraz kostki, która wykluczyła go  z dalszej gry w ATP Master Series w Paryżu. Zresztą zakończonego sezonu Federer z pewnością nie zaliczy do udanych. Po trwającym piec królewiu na kortach trawiastych Wimbledonu, oddał tytuł w ręce Rafaela Nadala. Przegrał również w półfinale Australia Open. Pomimo zwycięstwa na kortach Flushing Meadows, w sierpniu tego roku stracił przodownictwo w rankingu ATP.

Zbliżający się sezon Szwajcar zainauguruje podczas imprezy pokazowej w Abu Dhabi. Pierwszy oficjalny start w turnieju rankingowym Federer zaliczy w stolicy Kataru – Doha. Przed Australian Open pokaże się jeszcze kibicom  w Kooyong w Australii. Przygotowania do Wimbledonu rozpocznie, jak co roku, od startu w niemieckim Halle, gdzie triumfował już pięciokrotnie, natomiast  próba obrony tytułu w US Open  będzie poprzedzona udziałem w turniejach z cyklu Masters Series w Cincinnati oraz Montrealu.

Brytyjska nastolatka z szansami na nagrodę

/ Anna Wilma , źródło: eurosport.yahoo.com, foto: Getty Images

Laura Robson, Eleanor Simmonds i Tom Daley to troje sportowców, którzy pozostali w walce o prestiżową nagrodę BBC dla młodej osobowości sportowej.

Nazwiska zostały wybrane z listy dziesięciu nominowanych osób. To właśnie oni mają stać się przyszłością brytyjskiego sportu, idąc w ślady Andy’ego Murraya, Theo Walcotta czy Wayne’a Rooneya.

Laura Robson została pierwszą dziewczyną z Wysp od czasów Annabel Croft (1984), która triumfowała w singlowej konkurencji juniorskiego Wimbledonu. Liczyła sobie wówczas tylko czternaście lat i została najmłodszą mistrzynią na All England Tennis Club od 1994 (Martina Hingis). Wkrótce Brytyjka zadebiutowała w seniorskich rozgrywkach, zwyciężając w imprezie w Sunderland.

Niemniej ważne sukcesy mają na koncie bezpośredni rywale Robson. Tom Daley to najmłodszy uczestnik igrzysk olimpijskich w Pekinie i drugi co do młodości olimpijczyk z Wielkiej Brytanii w historii tego kraju. 14-latek specjalizuje się w pływaniu synchronicznym. Eleanor Simmonds to niepełnosprawna pływaczka, która wygrała w Pekinie dwa złote medale i została najmłodszą brytyjską paraolimpijką.

Ogłoszenie zwycięzcy nastąpi w niedzielę, 14 grudnia.

Garść statystyk WTA

/ bchmielewski , źródło: wtatour.com, foto: wtatour.com

Sezon 2008 już za nami. Warto jednak spojrzeć w statystyki WTA. Uwagę zwraca ilość tytułów pary deblowej, Cara Black i Liezel Huber (10), stuprocentowa skuteczność finałowa Agnieszki Radwańskiej oraz wyjątkowo długie spotkanie Julii Goerges z Katariną Srebotnik (53 gemy). Poniżej szczegółowe informacje:

Zwyciężczynie turniejów według rozstawienia:
Nr 1 (17 razy): Anna Czakwetadze (Paryż), Jelena Diemientiewa (Luksemburg), Justine Henin (Sydney, Antwerpia), Ana Ivanović (Indian Wells, Linz), Jelena Janković (Pekin, Moskwa), Maria Kirilenko (Seul), Flavia Pennetta (Vina Del Mar, Acapulco), Nadia Pietrowa (Quebec City), Agnieszka Radwańska (Pattaya), Maria Szarapowa (Amelia Island), Caroline Wozniacki (Tokio JO), Wiera Zwonariowa (Praga, Guangzhou)
Nr 2 (9): Alize Cornet (Budapeszt), Gisela Dulko (Fes), Ana Ivanović (Roland Garros), Jelena Janković (Stuttgart), Maria Kirilenko (Estoril, Barcelona), Nadia Pietrowa (Cincinnati), Agnieszka Radwańska (Stambuł), Patty Schnyder (Bali)
Nr 3 (3): Sorana Cirstea (Taszkient), Serena Williams (Bangalore), Venus Williams (Zurych)
Nr 4 (9): Lindsay Daenport (Memphis), Jelena Janković (Rzym), Pauline Parmentier (Bad Gastein), Agnieszka Radwańska (Eastbourne), Dinara Safina (Los Angeles, Tokio PP), Maria Szarapowa (Doha), Serena Williams (US Open), Caroline Wozniacki (Sztokholm)
Nr 5 (4): Jelena Diemientiewa (Igrzyska Olimpijskie), Sara Errani (Palermo), Maria Szarapowa (Australian Open), Serena Williams (Charleston)
Nr 6 (1): Anabel Medina Garrigues (Strasbourg)
Nr 7 (3): Dinara Safina (Montreal), Venus Williams (Wimbledon, SEC Doha)
Nr 8 (3): Jelena Diemientiewa (Dubaj), Sara Errani (Portoroż), Serena Williams (Miami)
Nr 12 (1): Kateryna Bondarenko (Birmingham)
Nr 13 (1): Dinara Safina (Berlin)
Nierozstawione (5): Eleni Daniilidou (Hobart), Lindsay Davenport (Auckland), Na Li (Gold Coast), Lucie Safarova (Forest Hills), Caroline Wozniacki (New Haven)
Kwalifikantki (3): Nuria Llagostera Vives (Bogota), Tamarine Tanasugarn (s’Hertogenbosch), Aleksandra Wozniak (Stanford)

Finałowy bilans rozstawionych:
Nr 1: 17-3
Nr 2: 9-7
Nr 3: 3-2
Nr 4: 9-8
Nr 5: 4-4
Nr 6: 1-4
Nr 7: 3-5
Nr 8: 3-3
Nr 9: 0-1
Nr 10: 0-1
Nr 12: 1-0
Nr 13: 1-1
Nierozstawione: 5-17
Kwalifikantki: 3-2
Dzikie karty: 0-1

Finałowy bilans według państw:
Argentyna 1-1, Australia 0-1, Austria 0-1, Białoruś 0-3, Belgia 2-1, Kanada 1-0, Chiny 1-2, Czechy 1-3, Dania 3-1, Hiszpania 2-3, Estonia 0-1, Francja 2-5, Niemcy 0-1, Grecja 1-0, Węgry 0-1, Włochy 4-3, Polska 3-0, Rumunia 1-0, Rosja 18-20, Serbia 7-3, Słowacja 0-2, Szwajcaria 1-1, Tajlandia 1-0, Ukraina 1-1, USA 9-3

Najwięcej tytułów singlowych:
4 – Jelena Janković (Rzym, Pekin, Stuttagrt, Moskwa), Dinara Safina (Berlin, Los Angeles, Montreal, Tokio), Serena Williams (Bangalore, Miami, Charleston, US Open)

Najwięcej tytułów deblowych:
10 – Cara Black, Liezel Huber (Antwerpia, Dubaj, Berlin, Birmingham, Eastbourne, Stanford, Montreal, US Open, Zurych, SEC Doha)

Podwójna korona (tytuł w singlu i deblu podczas jednego turnieju):
Alize Cornet (Budapeszt), Linsay Davenport (Memphis), Sara Errani (Palermo), Maria Kirilenko (Estoril), Nadia Pietrowa (Cincinnati), Venus Williams (Wimbledon)

Debiutancki tytuł:
Kateryna Bondarenko (Birmingham), Sorana Cirstea (Taszkient), Alize Cornet (Budapeszt), Sara Errani (Palermo), Caroline Wozniacki (Sztokholm), Aleksandra Wozniak (Stanford)

Najdłuższa seria zwycięstw singlowych:
32 – Justine Henin (2007: Toronto, US Open, Stuttgart, Zurych, SEC Madryt, 2008: Sydney, ćwierćfinał Australian Open)

Najniżej notowana zawodniczka z tytułem:
Nuria Llagostera Vives (114 WTA – Bogota)

Najwięcej gemów w meczu:
53 – Julia Goerges – Katarina Srebotnik 4:6, 7:6(6), 16:14 (pierwsza runda Wimbledonu)

Najmniej przegranych gemów w drodze do tytułu:
18 – Lindsay Davenport (Memphis)

Najmłodsza i najstarsza triumfatorka:
Caroline Wozniacki (Sztokholm, 18 lat i 23 dni)
Lindsay Davenport (Memphis, 31 lat, 8 miesięcy i 22 dni)

Najdłuższe tie breaki:
13-11 – Agnieszka Radwańska – Nadia Pietrowa 6:4, 6:7(11), 6:4 (finał w Eastbourne)
13-11 – Nadia Pietrowa – Wiktoria Azarenka 7:6(11), 7:6(4) (trzecia runda Wimbledonu)
13-11 – Lucie Safarova – Akgul Amanmuradowa 6:7(11), 6:3, 6:3 (pierwsza runda Forest Hills)