Najbardziej udany rok w karierze

/ Anna Wilma , źródło: sonyericssonwtatour.com, foto: Getty Images

Dwanaście miesięcy temu były znane w tenisowym światku, ale nie mogły poszczycić się żadnymi porażającymi sukcesami. Czy coś się zmieniło? Tak. Rok 2008 był najlepszy w ich dotychczasowych karierach i dziś zaliczają się do grona dwudziestu najwyżej klasyfikowanych tenisistek globu.

Dinara Safina jeszcze do niedawna znana była bardziej jako "młodsza siostra Marata". Rosjanka spokojnie kolekcjonowała deblowe trofea (wśród nich to z US Open 2007), a w singlu wciąż nie mogła wspiąć się na szczyty. Przełom nastąpił w maju na europejskich kortach ceglanych. W Berlinie zdobyła tytuł, pokonując Justine Henin – jak się później okazało, w ostatnim profesjonalnym meczu Belgijki – następnie rozegrała kilka fascynujących spotkań, w których cudem uniknęła porażki, wreszcie dotarła do pierwszego w karierze singlowego finału wielkoszlemowego. Puchar Roland Garros powędrował co prawda w ręce Any Ivanović, ale Rosjanka dostała się do ścisłej światowej czołówki. Na angielskiej trawie nie było już rewelacyjnie, ale moskwianka przypomniała o sobie podczas US Open Series, wygrywając cały ten cykl. Z Pekinu wróciła bogatsza o srebrny medal olimpijski, przegrany z rodaczką Jeleną Diemientiewą (trzeci medal również zdobyła Rosjanka). Safina awansowała nawet na drugie miejsce w światowej klasyfikacji WTA, choć sezon – po rozczarowującym występie w turnieju Mistrzyń – zakończyła o jedną lokatę niżej.

Jelena Diemientiewa – wszyscy, którzy myśleli, że Rosjanka nie zdoła już osiągnąć większych sukcesów w tenisie, przecierali ze zdumienia oczy, gdy sięgała po mistrzostwo olimpijskie w Pekinie. Mogło się wydawać, że po dwóch finałach wielkoszlemowych i czwartym miejscu na świecie (to wyniki tej zawodniczki z sezonu 2004) nie można się spodziewać więcej. Tymczasem 27-letnia moskwianka po czterech latach wyrównała swoje najlepsze miejsce rankingowe i dodatkowo dwukrotnie awansowała do półfinałów Wielkiego Szlema (Londyn, Nowy Jork). Poza igrzyskami, wygrała turnieje w Dubaju i Luksemburgu. W międzyczasie rozpoczęła współpracę ze znaną byłą radziecką tenisistką Olgą Morozową i po raz kolejny zapewniła sobie udział w Sony Ericsson Championships w Doha.

Wiera Zwonariowa – sezon 2008 utwierdził kibiców w przekonaniu, że "Cry Baby" to już historia. Rosjanka zaliczyła najbardziej udany rok w swojej karierze, efektownie zaznaczając swój powrót do tenisowej czołówki. W sezonie 2004 była już nawet klasyfikowana w Top 10, ale jej dalsze plany zniweczyła kontuzja. W styczniu 2008 doszła do finału w Hobart, ale poddała go z powodu kontuzji kostki, odniesionej podczas treningu. Następnie przyszły zwycięstwa w Pradze i Kantonie, a także finały w Doha, Charleston, Moskwie i Linzu. Wiera dostała się do Sony Ericsson Championships i jako jedna z najniżej rozstawionych przedostała się do finału, prezentując wyśmienitą dyspozycję. Zwonariowa zakończyła sezon na siódmym miejscu w rankingu.

Flavia Pennetta – w pierwszej połowie sezonu udało się jej wygrać dwie niewielkie południowoamerykańskie imprezy w Vina del Mar i Acapulco. Wkrótce doznała kontuzji, która radykalnie zredukowała jej starty na europejskiej mączce. Przełomowy okazał się występ w Los Angeles, gdzie piękna Włoszka awansowała do półfinału (po raz pierwszy w karierze w turnieju Tier II). Przegrała z Safiną. Na US Open przeszła do ćwierćfinału, w Moskwie pokonała Venus Williams, a w Zurychu Jelenę Janković (pierwsze zwycięstwo nad liderką rankingu). Flavia była bliska występu w Masters, ale w ostatniej chwili szyki pomieszała jej Nadia Pietrowa. Rosjanka wygrała ostatni rozgrywany turniej w sezonie w kanadyjskim Quebec City i to ona pojechała do Doha jako druga rezerwowa. Pennetta zakończyła rok jako trzynasta rakieta rankingu WTA.

Katarina Srebotnik – mieszkająca w Dubaju Słowenka doszła na 20. miejsce listy światowej. Dziesięć lat temu ta sama tenisistka wygrała dwa juniorskie turnieje wielkoszlemowe – Wimbledon i US Open – ale dopiero po trzyletnim przebywaniu w czołowej trzydziestce rankingu była w stanie osiągnąć życiowy rezultat. W tym roku w seniorskich imprezach w Paryżu i Nowym Jorku doszła do najlepszej szesnastki. Ostatecznie Srebotnik przypadło miejsce w Sony Ericsson Championships, ale w grze podwójnej. Jej partnerką była Ai Sugiyama, ale panie odpadły w półfinale.

Czołowy junior świata zszedł z kortu

/ Tomasz Krasoń , źródło: news.com.au, foto: Getty Images

Bernard Tomic, aktualny mistrz juniorskiego Australian Open, podczas turnieju ITF w Sorrento dokonał rzeczy rzadkiej. Niestety 16-letnia nadzieja australijskiego tenisa wyróżniła się w sposób negatywny. Tomic przerwał spotkanie drugiej rundy z Marinko Matosevicem, schodząc z kortu po kłótni sędziego z ojcem zawodnika.

Ojciec Bernarda będący jednocześnie jego trenerem, John Tomic, narzekał, jakoby sędziowie nie zauważyli błędu stóp u Marinko Matosevica. Po kłótni, która miała miejsce na korcie, Bernard Tomic zszedł do szatni, przerywając tym samym spotkanie przy stanie 2:6, 1:3. Spotkała go za to dyskwalifikacja.

16-letni Tomic ciągle ma nadzieję, że otrzyma „dziką kartę” do zaczynającego się w styczniu Australian Open. Jednak los zawieszonego tenisisty zależy od postanowień Tennis Australia. Młody tenisista okazał skruchę i publicznie przyznał się do błędu. Dodał także, że do dla niego cenne doświadczenie, które pomoże mu zostać czołowym zawodnikiem świata.

Turniej, w którym doszło do tego incydentu, odbywa się w Sorrento w Zachodniej Australii. Tomic po zwycięstwie w pierwszej rundzie nad Jamesem O’Brianem, zakończył zmagania na drugiej fazie.

Nadal królem returnu

/ Tomasz Krasoń , źródło: atptennis.com, foto: Getty Images

Statystki nie kłamią i potwierdzają to, co jest widoczne na pierwszy rzut oka. Rafael Nadal okazał się najlepszym tenisistą minionego sezonu, a przodownictwo na światowych kortach zawdzięcza fantastycznemu returnowi. 22-latek z Majorki zajął pierwsze miejsce w trzech zestawieniach dotyczących odbioru serwisu (punkty wygrane po pierwszym i po drugim serwisie oraz ilość wygranych gemów). Hiszpan już drugi sezon z rzędu wygrał w klasyfikacji dotyczącej returnu pierwszego podania, a w innych rankingach poprawił swoje pozycje. Bezpośrednio za plecami Nadala znalazł się Nikołaj Dawydienko (trzy drugie miejsca). W klasyfikacji wykorzystania break pointów najlepszy okazał się Novak Djoković.

Punkty wygrane przy odbiorze pierwszego serwisu:
(w kolejnych rubrykach: pozycja, imię i nazwisko, skuteczność, ilość meczów w sezonie)
1.Rafael Nadal 34% 90
2.Nikołaj Dawydienko 34% 72
3.Andy Murray 33% 72
3.Fernando Verdasco 33% 72
5.David Ferrer 33% 64

Punkty wygrane przy odbiorze drugiego serwisu:
1.Rafael Nadal 55% 90
2.Nikołaj Dawydienko 55% 72
3.Andy Murray 54% 72
4.David Ferrer 54% 64
5.Juan Martin Del Potro 54% 59

Wykorzystane break pointy:
1.Novak Djoković 47% 79
2.David Nalbandian 46% 54
3.Rafael Nadal 45% 90
4.Fernando Verdasco 45% 72
5.Juan Martin Del Potro 45% 59

Wygrane gemy przy odbiorze:
1.Rafael Nadal 33% 90
2.Nikołaj Dawydienko 32% 72
3.Juan Martin Del Potro 32% 59
4.Novak Djoković 30% 79
5.Juan Monaco 30% 47

Drugie tenisowe życie – Marta Domachowska

/ Tomasz Krasoń , źródło: własne, foto: Getty Images

Wielu spisało ją już na straty. Wielu wątpiło, że będzie jeszcze w stanie walczyć z najlepszymi tenisistkami świata. Jednak w 2008 roku Marta Domachowska udowodniła wszystkim niedowiarkom, że drzemie w niej olbrzymi potencjał, który dzięki ciężkim treningom, może dać wartościowe rezultaty. W zakończonym niedawno sezonie 22-letnia warszawianka po raz pierwszy w karierze dotarła do drugiego tygodnia zmagań wielkoszlemowych, powróciła na należne jej miejsce w pierwszej setce rankingu WTA oraz reprezentowała Polskę na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie.

Imponujący początek
Sezon 2008 zaczynała jako 146. tenisistka świata i rywalizację w Australian Open musiała rozpocząć od eliminacji. Przez wstępną fazę zmagań Domachowska przebrnęła bez najmniejszych problemów, tracąc w trzech spotkaniach zaledwie 12 gemów. 22-letnia warszawianka kontynuowała tę znakomitą passę w imprezie głównej. Polka grała jak natchniona, odprawiła zarówno Mathilde Johansson, jak i Sofię Arvidsson. W trzeciej rundzie po raz pierwszy w karierze pokonała w zmaganiach wielkoszlemowych rozstawioną tenisistkę. Wyższość Marty musiała uznać Na Li (nr 24). Wysoką formę Domachowska potwierdziła w kolejnym starciu, w którym na Rod Laver Arena stoczyła zażarty pojedynek z samą Venus Williams. Dzięki występowi w Melbourne Polka zarobiła ponad 70 tysięcy dolarów i powróciła do pierwszej setki rankingu WTA.

Walka o Pekin
Początek sezonu rozbudził nadzieje nie tylko kibiców, ale także samej tenisistki. Jednak porażki w turniejach za oceanem zweryfikowały ambitny cel warszawianki, jakim był awans do trzydziestki najlepszych tenisistek globu. Marta nie przeszła przez eliminacje mniejszych turniejów w Ameryce Południowej, a w USA nie była w stanie wygrać dwóch pojedynków z rzędu. Punktów niezbędnych do wyjazdu na Igrzyska Olimpijskie do Pekinu 22-letnia Polka musiała szukać na europejskiej mączce. Jednak ceglastoczerwone korty tradycyjnie nie okazały się łaskawa dla naszej tenisistki. Preferująca agresywny styl gry Domachowska znalazła się pod olbrzymią presją – gwarantem wyjazdu do Pekinu stało się zwycięstwo z Rossaną De Los Rios na Roland Garros. Polka zaczęła spięta, ale po porażce w pierwszej odsłonie pokonała niżej notowaną rywalkę i zapewniła sobie awans do drugiej rundy oraz miejsce w kadrze narodowej.

Pojedynki z Radwańską
Gdy dwie tenisistki z danego kraju znajdują się w światowej czołówce tylko kwestią czasu jest ich bezpośrednie spotkanie. Do prestiżowego starcia Marty Domachowskiej z Agnieszką Radwańską miało dojść podczas Suzuki Warsaw Masters. Jednak los przyspieszył ten wewnętrzny pojedynek i panie spotkały się w pierwszej rundzie imprezy w Charleston. W trzech setach triumfowała Radwańska, ale kilkanaście dni później Domachowska zrewanżowała się młodszej rodaczce w warszawskiej „pokazówce”. W stołecznym turnieju Marta pokonała także Jelenę Diemientiewą i dotarła do półfinału imprezy. Trzecie, i ostatnie, tegoroczne spotkanie Isi i Marty odbyło się w świątyni tenisa – londyńskim Wimbledonie. W drugiej rundzie Radwańska pokonała Domachowską 6:1, 6:3.

Spełnione marzenie
Wioska olimpijska, ceremonia otwarcia, rosnące poczucie tożsamości narodowej i…szybka porażka. Marta Domachowska może się poszczycić „tylko” udziałem w Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie – Polka przegrała pierwsze spotkania zarówno w singlu (z Pironkową), jak i w deblu.

Bali i długo, długo nic
W ostatniej fazie sezonu forma Marty Domachowskiej wyraźnie dołowała. Z US Open pożegnała się już na starcie, doznała pierwszej w karierze porażki ze swoją „ulubioną” rywalką Jill Craybas (po serii 5 zwycięstw) oraz odnotowała 25 podwójnych błędów w meczu z Akgul Amanmuradową w Seulu. Na wyróżnienie zasługuje jedynie występ na indonezyjskiej wyspie Bali, gdzie Polka dotarła do ćwierćfinału singla, a wraz z Nadią Pietrową wystąpiła w finale debla.

Ambitne plany
Cel na kolejny rok jest ambitny – awans do trzydziestki rankingu WTA. Marta Domachowska ciężko trenuje w Warszawie z nowym trenerem Michałem Gawłowskim. Duet ten kładzie największy nacisk na ćwiczenie drugiego serwisu oraz szlifowanie agresywnego stylu gry. Nad przygotowaniem fizycznym Marty nadal czuwa Mariusz Dermont.

Rok w liczbach
Najlepsze rezultaty: Australian Open (4. runda), Bali (ćwierćfinał)
Miejsce w rankingu WTA na koniec sezonu: 66
Najwyżej notowana tenisistka, którą pokonała: Na Li (30 WTA)
Bilans spotkań: 21-23
Zarobki na korcie: 235 009 dolarów

Znamy uczestników Medibank International Sydney

/ Michał Hasik , źródło: sports.timesofindia.indiatimes.com, foto: sonyericssonwtatour.com

Organizatorzy turnieju Medibank International Sydney poinformowali wczoraj o składzie osobowym zbliżającej się imprezy tenisowej. Wśród pań, które będą rywalizować na kortach Olympic Park Tennis Centre, znalazło się aż sześc zawodniczek, szczycących się miejscem w pierwszej dziesiątce rankingu WTA na koniec tego sezonu. Z kolei w rywalizacji męskiej weźmie udział pięciu tenisistów notowanych w najlepszej dwudziestce rankingu ATP.

Najwyżej rozstawionym graczem w zawodach zaliczanych do serii ATP Tour 250, które odbędą się w dniach 11-17 stycznia w Sydney, będzie szósta rakieta świata – Jo-Wilfried Tsonga.  Francuz w mijającym roku odnotował pierwsze zwycięstwo w turnieju z cyklu ATP – w Bankoku. Wygrał również rywalizację przed własną publicznością , w imprezie z serii Masters Series w Paryżu. Zważywszy na świetną końcówkę sezonu oraz dobre wspomnienia z Australii (finalista Australian Open z 2008 roku), uważany jest za jednego z głównych faworytów turnieju.

W gronie tenisistek z numerem pierwszy rozstawiona będzie dziewięciokrotna triumfatorka zawodów z cyklu Wielkiego Szlema – Amerykanka Serena Williams. W zakończonym sezonie na swoim koncie zapisała 4 wygrane turnieje WTA, w tym wielkoszlemowy US Open.

Swój udział w Sydney zapowiedziały także inne tenisistki z pierwszej dziesiątki rankingowej: Dinara Safina (3), Jelena Dementiewa (4), Wiera Zwonariewa (7), Swietłana Kuzniecowa (8) oraz nasza Agnieszka Radwanska (10). Pozostałe uczestniczki turnieju to prawdziwa mieszkanka młodości z rutyną. Wschodzące gwiazdy światowego tenisa: Caroline Wozniacki, Victoria Azarenka, Alize Cornet czy Dominika Cibulkowa będą starały się pokrzyżować szyki tak doświadczonym i utytułowanym tenisistkom jak: Amelie Mauresmo, Daniela Hantuchowa, czy Ai Sugiyama.

W męskiej drabince turniejowej, obok Jo-Wilfrieda Tsongi, jedynym graczem z pierwszej dziesiątki rankingu ATP będzie jego rodak Gilles Simon (7). Pozostali rozstawieni zawodnicy to: David Nalbandian (11), Igor Andriejew (19), Tomas Berdych (20), Tommy Robredo (21), Mardy Fish (24) oraz Richard Gasquet (25).

Z dzikimi kartami wystąpią m.in.:Dmitrij Tursunow,  jeden z członków zwycięskiego teamu w rozgrywkach Pucharu Davisa – Feliciano Lopez oraz czterokrotny triumfator imprezy i były lider światowych list – Lleyton Hewitt.

W zeszłym roku w finale imprezy Rosjanin Dmitrij Tursunow pokonał faworyta gospodarzy, Australijczyka Chrisa Guccione 7:6(3), 7:6(4).

Garść statystyk WTA

/ Tomasz Krasoń , źródło: wtatour.com, foto: wtatour.com

Sezon 2008 już za nami. Warto jednak spojrzeć w statystyki WTA. Uwagę zwraca
ilość tytułów pary deblowej, Cara Black i Liezel Huber (10), stuprocentowa
skuteczność finałowa Agnieszki Radwańskiej oraz wyjątkowo długie spotkanie Julii
Goerges z Katariną Srebotnik (53 gemy). Poniżej szczegółowe informacje:

Zwyciężczynie turniejów według
rozstawienia:
Nr 1 (17 razy):
Anna Czakwetadze (Paryż), Jelena Diemientiewa (Luksemburg), Justine Henin
(Sydney, Antwerpia), Ana Ivanović (Indian Wells, Linz), Jelena Janković (Pekin,
Moskwa), Maria Kirilenko (Seul), Flavia Pennetta (Vina Del Mar, Acapulco), Nadia
Pietrowa (Quebec City), Agnieszka Radwańska
(Pattaya)
, Maria Szarapowa (Amelia Island), Caroline Wozniacki (Tokio
JO), Wiera Zwonariowa (Praga, Guangzhou)
Nr 2
(9)
: Alize Cornet (Budapeszt), Gisela Dulko (Fes), Ana Ivanović (Roland
Garros), Jelena Janković (Stuttgart), Maria Kirilenko (Estoril, Barcelona),
Nadia Pietrowa (Cincinnati), Agnieszka Radwańska
(Stambuł)
, Patty Schnyder (Bali)
Nr 3
(3)
: Sorana Cirstea (Taszkient), Serena Williams (Bangalore), Venus
Williams (Zurych)
Nr 4 (9): Lindsay
Daenport (Memphis), Jelena Janković (Rzym), Pauline Parmentier (Bad Gastein),
Agnieszka Radwańska (Eastbourne), Dinara
Safina (Los Angeles, Tokio PP), Maria Szarapowa (Doha), Serena Williams (US
Open), Caroline Wozniacki (Sztokholm)
Nr 5
(4):
Jelena Diemientiewa (Igrzyska Olimpijskie), Sara Errani (Palermo),
Maria Szarapowa (Australian Open), Serena Williams (Charleston)
Nr 6 (1): Anabel Medina Garrigues
(Strasbourg)
Nr 7 (3): Dinara Safina
(Montreal), Venus Williams (Wimbledon, SEC Doha)
Nr 8 (3): Jelena Diemientiewa (Dubaj), Sara
Errani (Portoroż), Serena Williams (Miami)
Nr
12 (1)
: Kateryna Bondarenko (Birmingham)
Nr 13 (1): Dinara Safina (Berlin)
Nierozstawione (5): Eleni Daniilidou (Hobart),
Lindsay Davenport (Auckland), Na Li (Gold Coast), Lucie Safarova (Forest Hills),
Caroline Wozniacki (New Haven)
Kwalifikantki
(3):
Nuria Llagostera Vives (Bogota), Tamarine Tanasugarn
(s’Hertogenbosch), Aleksandra Wozniak (Stanford)

Finałowy bilans
rozstawionych:

Nr 1: 17-3
Nr 2: 9-7
Nr 3: 3-2
Nr 4: 9-8
Nr
5: 4-4
Nr 6: 1-4
Nr 7: 3-5
Nr 8: 3-3
Nr 9: 0-1
Nr 10: 0-1
Nr
12: 1-0
Nr 13: 1-1
Nierozstawione: 5-17
Kwalifikantki: 3-2
Dzikie
karty: 0-1

Finałowy bilans według państw:
Argentyna
1-1, Australia 0-1, Austria 0-1, Białoruś 0-3, Belgia 2-1, Kanada 1-0, Chiny
1-2, Czechy 1-3, Dania 3-1, Hiszpania 2-3, Estonia 0-1, Francja 2-5, Niemcy 0-1,
Grecja 1-0, Węgry 0-1, Włochy 4-3, Polska
3-0
, Rumunia 1-0, Rosja 18-20, Serbia 7-3, Słowacja 0-2, Szwajcaria 1-1,
Tajlandia 1-0, Ukraina 1-1, USA 9-3

Najwięcej tytułów singlowych:
4 – Jelena
Janković (Rzym, Pekin, Stuttagrt, Moskwa), Dinara Safina (Berlin, Los Angeles,
Montreal, Tokio), Serena Williams (Bangalore, Miami, Charleston, US
Open)

Najwięcej tytułów
deblowych:

10 – Cara Black, Liezel Huber (Antwerpia, Dubaj, Berlin,
Birmingham, Eastbourne, Stanford, Montreal, US Open, Zurych, SEC
Doha)

Podwójna korona (tytuł w singlu i

deblu podczas jednego turnieju):
Alize Cornet (Budapeszt), Linsay
Davenport (Memphis), Sara Errani (Palermo), Maria Kirilenko (Estoril), Nadia
Pietrowa (Cincinnati), Venus Williams (Wimbledon)

Debiutancki tytuł:
Kateryna Bondarenko
(Birmingham), Sorana Cirstea (Taszkient), Alize Cornet (Budapeszt), Sara Errani
(Palermo), Caroline Wozniacki (Sztokholm), Aleksandra Wozniak
(Stanford)

Najdłuższa seria zwycięstw
singlowych:

32 – Justine Henin (2007: Toronto, US Open, Stuttgart,
Zurych, SEC Madryt, 2008: Sydney, ćwierćfinał Australian Open)

Najniżej notowana zawodniczka z
tytułem:

Nuria Llagostera Vives (114 WTA – Bogota)

Najwięcej gemów w meczu:
53 – Julia Goerges
– Katarina Srebotnik 4:6, 7:6(6), 16:14 (pierwsza runda Wimbledonu)

Najmniej przegranych gemów w drodze do
tytułu:

18 – Lindsay Davenport (Memphis)

Najmłodsza i najstarsza
triumfatorka:

Caroline Wozniacki (Sztokholm, 18 lat i 23
dni)
Lindsay Davenport (Memphis, 31 lat, 8 miesięcy i 22 dni)

Najdłuższe tie breaki:
13-11 – Agnieszka
Radwańska – Nadia Pietrowa 6:4, 6:7(11), 6:4 (finał w Eastbourne)
13-11 –
Nadia Pietrowa – Wiktoria Azarenka 7:6(11), 7:6(4) (trzecia runda
Wimbledonu)
13-11 – Lucie Safarova – Akgul Amanmuradowa 6:7(11), 6:3, 6:3
(pierwsza runda Forest Hills)