Lleyton Hewitt ma syna

/ Anna Wilma , źródło: news.com.au, foto: Getty Images

W czwartek, 11 grudnia w Sydney przyszedł na świat syn byłego lidera rankingu tenisowego ATP, Lleytona Hewitta i jego żony, australijskiej aktorki, Bec Hewitt.

Państwo Hewittowie zostali rodzicami już po raz drugi. 29 listopada 2005 urodziła się ich córka, Mia Rebecca. Bec i Lleyton pobrali się kilka miesięcy wcześniej, 21 lipca 2005 po niespełna ośmiu tygodniach narzeczeństwa. Ich ślub odbył się w budynku Sydney Opera House w największym mieście Australii.

Lleyton i Bec powitali nowego brata Mii, Cruza, 11 grudnia. Wszyscy mają się świetnie i są zachwyceni nowym członkiem rodziny – można przeczytać na oficjalnej stronie aktorsko – tenisowej pary.

Nowym prawnukiem zachwycony jest dziadek Lleytona, Max: Świetnie, że to chłopiec, wszyscy chcieliśmy chłopca. Dziewczynka byłaby dobra, ale chłopiec jest wprost wspaniały.

Większość członków rodziny jest zaskoczona wyborem imienia dla chłopca. Jak się okazuje, Cruz to imię jednego z trzech synów Victorii i Davida Beckhamów.

O tym, że pani Hewitt jest w ciąży, świat dowiedział się podczas Wimbledonu w lipcu. Wówczas jako termin porodu podawano styczeń. Syn Lleytona Hewitta urodził się miesiąc wcześniej. Sławni rodzice już wcześniej ustalili, w jaki sposób pokażą światu swojego najmłodszego potomka. Stanie się to na łamach magazynu OK! (kontrakt został podpisany już kilka miesięcy temu). Przypomnijmy, że Mia Rebecca swój publiczny debiut odnotowała w Woman’s Day.

Hewitt dwukrotnie w swojej karierze wygrywał turnieje wielkoszlemowe (US Open 2001 i Wimbledon 2002 po finałach odpowiednio z Petem Samprasem i Davidem Nalbandianem) i dwa razy triumfował w Masters (2001, 2002). Jest zdobywcą Pucharu Davisa (1999, 2003). Liderem klasyfikacji światowej został 19 listopada 2001. W ostatnim czasie musiał zrezygnować ze startu w turniejach z powodu kontuzji i poddał się operacji. Wielki powrót planuje już na początku w stycznia w rywalizacji o Puchar Hopmana (wystąpi z Casey Dellacqua), a potem w Australian Open w Melbourne.

Rebecca Cartwright, młodsza od niego o dwa lata, jest aktorką. W 2004 roku wygrała pierwszą edycję australijskiego "Tańca z gwiazdami". Jej partnerem był Michael Miziner. Rok później, po rozegraniu trzech edycji, miała wziąć udział w finale mistrzów, ale uniemożliwiła jej to ciąża.

Wesołych Świąt!

/ Michał Jaśniewicz , źródło: , foto:

Samych przyjemności, zdrowia i radości nie tylko w święta, ale w każdy dzień Nowego Roku życzy kibicom „białego sportu” redakcja magazynu oraz portalu Tenisklub.

Zapracowana gwiazda

/ Tomasz Krasoń , źródło: wtatour.com, foto: Getty Images

Ten rok był dla niej wyjątkowy. Wygrała swój pierwszy turniej wielkoszlemowy (Roland Garros), a następnie została liderką rankingu WTA. Ana Ivanović nie zwalnia tempa, pomimo iż tenisowy sezon zakończył się kilka tygodni temu. 21-letnia Serbka angażuje się w akcje charytatywne i kulturalne, potwierdzając że tytuł tenisistki, która najlepiej promuje dyscyplinę, przypadł właściwej osobie.

Podczas kończących sezon mistrzostw WTA w Dausze Ivanović została uhonorowana tytułem „Players Aces Award”, czyli wyróżnieniem dla tenisistki promującej dyscyplinę w mediach i społeczeństwie.

Jednym z najistotniejszych zajęć serbskiej gwiazdy jest udział w akcji UNICEF zajmującej się rozprowadzaniem prezentów świątecznych w Serbii, z których całość dochodu przeznaczona zostanie na cele charytatywne. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży kartek świątecznych, pluszowych misiów i innych zabawek trafią na konto fundacji UNICEF w ojczyźnie Ivanović.

„Kiedy byłam dzieckiem otrzymywałam kartki od UNICEF. Teraz sama je wysyłam. To dla mnie wielka przyjemność, gdyż każde życzenia, każdy sprzedany produkt, nie tylko daje radość kupującemu, ale także gwarantuje pomoc potrzebującym dzieciom” – powiedziała Ana Ivanović.

Celem programu jest zapewnienie dzieciom podstawowych praw, takich jak godne warunki życia, rozwój oraz wejście w dorosłość. Adresatem akcji jest młodzież dotknięta biedą, niepełnosprawnością, przemocą, molestowaniem lub patologią w rodzinie. Ana Ivanović stoi także na czele serbskiego komitetu UNICEF „Szkoła bez przemocy”. W ramach promocji tego programu mistrzyni tegorocznego Roland Garros odwiedziła jedną z belgradzkich placówek.

W przerwie pomiędzy sezonami Ivanović znalazła także czas na wiele innych zajęć. Jej wizerunek zagościł na okładkach kilku magazynów m.in. francuskiego L’Equipe Sport & Style oraz szwajcarskiego Regio Aktuell. Sama tenisistka pojawiła się dwukrotnie na trybunach Sandiago Bernabeu w Madrycie oraz obejrzała spotkanie pomiędzy drużynami narodowymi Serbii i Bułgarii.

Warto przypomnieć, że bezpośrednio po zakończeniu sezonu Ana Ivanović udała się do Argentyny, by wspierać swojego partnera Fernando Verdasco w finałowym spotkaniu Pucharu Davisa.

Ana Ivanović w zeszłym tygodniu przybyła do Australii, gdzie przygotowuje się do wielkoszlemowego Australian Open, który rozpoczyna się 19 stycznia w Melbourne.

Po raz pierwszy w Alabamie

/ Michał Jaśniewicz , źródło: eurosport.yahoo.com/daviscup.com, foto: Getty Images

Birmingham w Alabamie będzie gospodarzem spotkania pierwszej rundy Pucharu Davisa pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Szwajcarią. Pojedynek odbędzie się na zewnątrz, w Convention Complex Arena.

Mecz 32-krotnych triumfatorów Pucharu Davisa ze Szwajcarami odbędzie się na twardym korcie, a na trybunach zasiąść będzie mogło siedemnaście tysięcy kibiców. To pierwsze spotkanie w ramach tych prestiżowych rozgrywek, które odbędzie się w Alabamie.

Rywalizacja Stanów Zjednoczonych z Helwetami zapowiada się niezwykle atrakcyjnie. Udział w rywalizacji zapowiedział były lider rankingu i zdobywca trzynastu tytułów wielkoszlemowych – Roger Federer. Tenisista z Bazylei po raz pierwszy od 2004 roku zagra w meczu pierwszej rundy Pucharu Davisa. Drugim atutem Szwajcarów ma być trzynasty aktualnie tenisista świata Stansilas Wawrinka, który wraz z Federerem zdobył na ostatnich Igrzyskach Olimpijskich złoty medal w deblu.

Reprezentacje Stanów Zjednoczonych od kilku już lat stanowią ci sami tenisiści: Andy Roddick, James Blake oraz bracia Bob i Mike Bryanowie. Grali oni wspólnie w dziesięciu z ostatnich jedenastu spotkań, wygrywając między innymi finałowy mecz w 2007 roku. Przed własną publicznością pokonali oni wówczas Rosjan 4:1.

Amerykanie grali dotąd dwukrotnie ze Szwajcarami. W 1992 roku USA wygrało u siebie 3:1, zaś siedem lat temu w Bazylei Helweci zwyciężyli 3:2.

Tenisistka najlepszą sportsmenką swojego kraju

/ Tomasz Krasoń , źródło: wtatour.com, foto: Getty Images

Pomimo że nie wygrała żadnego turnieju WTA została wybrana najlepszą sportsmenką kończącego się roku w Estonii. Kaia Kanepi, pierwsza rakieta swojego kraju i tenisistka numer dwadzieścia siedem na świecie, wyprzedziła w plebiscycie trójskoczkinię Kaire Leibak oraz pływaczkę Triin Aljand.

Kaia Kanepi została triumfatorką plebiscytu organizowanego przez Estońską Organizację Dziennikarzy Sportowych. Po zsumowaniu głosów specjalistów, innych sportowców oraz kibiców 23-letnia tenisistka zgromadziła 200 głosów, wyprzedzając drugą Leibak o 71 punktów.

Kanepi rozpoczęła sezon 2008 na 75. pozycji w rankingu WTA. Jednak dzięki bardzo dobrym wynikom szybko pięła się w górę klasyfikacji, kończąc rok na 27. miejscu. Mieszkająca w Haapsalu Kanepi osiągnęła najlepszy wynik podczas Roland Garros, gdzie jako pierwsza tenisistka ze swojego kraju dotarła do fazy ćwierćfinałowej turnieju wielkoszlemowgo. Pomimo że jej ulubioną nawierzchnią jest ceglana mączka nie spuściła z tonu w drugiej części sezonu. Niezwykle udane okazało się dla niej azjatyckie tournee, podczas którego osiągnęła pierwszy w karierze ćwierćfinał imprezy rangi Tier I (Tokio). W tym samym mieście dotarła do finału Japan Open. Wystąpiła także w półfinale turnieju w Seulu. Urodzona w Tallinie 23-latka reprezentowała Estonię na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie, gdzie w jednej ósmej została wyeliminowana przez Na Li.

Sezon 2008 był bardzo udany dla Kai Kanepi. Zawodniczka ta pokonała kilka znakomitych rywalek – m.in. Annę Czakwetadze, Patty Schnyder i Flavię Pennettę. Odnotowała także wyraźny awans w rankingu WTA. Do kolejnego sezonu Kanepi przygotowuje się z nowym trenerem, Lucą Appino, i zamierza osiągnąć jeszcze większe sukcesy w sezonie 2009.

Coraz młodsza czołówka rankingu ATP

/ Tomasz Krasoń , źródło: atptennis.com, foto: Getty Images

Lider rankingu ATP ma 22 lata, tenisiści sklasyfikowani na pozycjach trzy i cztery 21. Światowa czołówka staje się coraz młodsza – na koniec minionego sezonu średnia wieku zawodników sklasyfikowanych w pierwszej dziesiątce wyniosła 23,8. To najniższy wskaźnik od 1993 roku, gdy przeciętna znajdowała się na poziomie 23,1.

W sezonie 2008 debiut w pierwszej dziesiątce klasyfikacji Entry odnotowało czterech tenisistów. Najmłodszy z nich to Juan Martin Del Potro (20 lat), który dokonał tej sztuki latem, wygrywając cztery turnieju z rzędu. Kolejne nowe nazwiska w czołówce to Andy Murray (21 lat) oraz Jo-Wilfried Tsonga i Gilles Simon (obaj 23 lata). Do grona „młodzieńców” zaliczyć można także dwóch tuzów światowych kortów – 22-letniego Rafaela Nadala i 21-letniego Novaka Djokovicia.

Najstarszym zawodnikiem w czołowej dziesiątce jest Amerykanin James Blake, który 29 grudnia skończy 28 lat.

O ekspansję młodych tenisistów w światowym tenisie zapytany został „stary wyjadacz” i wicelider rankingu Roger Federer: „Duża grupa młodych zawodników gra naprawdę świetnie i ma to bardzo korzystny wpływ na rozwój całej dyscypliny. Jestem ciekawy jak poradzą sobie z presją w kolejnym sezonie, gdyż miniony rok był dla nich znakomity. Jednak perspektywy na następny sezon są obiecujące dla wszystkich”.

Tenisiści znajdujący się w pierwszej dziesiątce rankingu ATP i ich wiek:
1.Rafael Nadal – 22 lata
2.Roger Federer – 27 lat
3.Novak Djoković – 21 lat
4.Andy Murray – 21 lat
5.Nikołaj Dawydienko – 27 lat
6.Jo-Wilfried Tsonga – 23 lata
7.Gilles Simon – 23 lata
8.Andy Roddick – 26 lat
9.Juan Martin Del Potro – 20 lat
10.James Blake – 28 lat

Średnia wieku tenisistów z pierwszej dziesiątki rankingu ATP na koniec poszczególnych sezonów:
2008 – 23,8
2007 – 24,1
2006 – 24,3
2005 – 24,7
2004 – 25,3
2003 – 24,7
2002 – 24,6
2001 – 25,5
2000 – 25,0
1999 – 25,4
1998 – 24,7
1997 – 24,5
1996 – 25,1
1995 – 24,2
1994 – 24,0
1993 – 23,1
1992 – 23,3
1991 – 24,0
1990 – 24,2

Nadal i Janković mistrzami świata

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: tennisnews.com, foto: Getty Images

ITF ogłosiło Rafaela Nadala i Jelenę Janković mistrzami świata 2008. Zarówno 22-latek z Majorki jak i rok starsza Serbka zdobyli to wyróżnienie po raz pierwszy w karierze. „Rafa” jest pierwszym Hiszpanem, który otrzymał tytuł mistrza świata wśród panów. Taki sam zaszczyt spotkał w 1994 roku jego rodaczkę Arantxę Sanchez-Vicario, która zdobyła wyróżnienie wśród kobiet.

Zarówno dla Nadala jak i Janković był to absolutnie najlepszy sezon w karierze. Do największych sukcesów 22-latka należą: czwarte zwycięstwo na kortach Rolanda Garrosa, historyczny triumf na Wimbledonie i objęcie fotelu lidera światowego rankingu. Serbka, tak jak i Hiszpan, zakończyła rok na prowadzeniu w klasyfikacji WTA, osiągnęła swój pierwszy finał wielkoszlemowego turnieju (w US Open) oraz wygrała najwięcej meczów w sezonie ze wszystkich zawodniczek, triumfując w Rzymie, Pekinie, Stuttgarcie i Moskwie.

Wybór Międzynarodowej Federacji Tenisowej jest oparty na obiektywnym systemie, na który składają się nie tylko wyniki z turniejów wielkoszlemowych, Igrzysk Olimpijskich i pozostałych zawodów, ale przywiązuje również wagę do osiągnięć w Pucharze Davisa i Pucharze Federacji.

W klasyfikacji deblowej mistrzami świata zostali Daniel Nestor i Nenad Zimonjić wśród panów oraz Cara Black i Liezel Huber wśród pań. A najlepszymi juniorami 2008 roku uhonorowano po raz pierwszy w historii Azjatów: Tsung-Hua Yanga z Tajwanu i Noppawan Lertcheewakarn z Tajlandii.

Yang zakończył sezon na pozycji lidera, zapewniając sobie prowadzenie w rankingu w ostatnim w sezonie turnieju Orange Bowl. Poza tym wygrał pierwszą w karierze imprezę wielkoszlemową, triumfując w Paryżu. 17-latek był także w finale Australian Open oraz półfinale US Open. W singlu wygrał 20 meczów, przegrywając 7, a w pojedynkach deblowych jego bilans wynosi 25 do 6.

Lertcheewakarn była najrówniej grającą zawodniczką w rozgrywkach. Tajka zdobyła cztery tytuły singlowe i dwa deblowe, w tym razem ze Szwedką Sandrą Romą triumfowała w juniorskim US Open.

Dokić wraca do wielkiego tenisa

/ Michał Jaśniewicz , źródło: tennis.com.au/eurosport.yahoo.com, foto: Getty Images

Jelena Dokić zagwarantowała sobie występ w Australian Open 2009. Pochodząca z Chorwacji tenisistka triumfowała w rywalizacji o „dziką kartą” do wielkoszlemowego turnieju w Melbourne. W decydującym spotkaniu Dokić pokonała Monikę Wejnert 6:7(3), 7:5, 6:3.

Australijskie playoff o „dziką kartę” do Australian Open mają złożoną strukturę. Najpierw tenisistki rywalizują w czteroosobowych grupach, z których po dwie najlepsze zawodniczki awansują do ćwierćfinałów. Co ciekawe Dokić i Wejnert grały razem w grupie „zielonej” i wówczas to lepsza była 16-letnia Australijka, zwyciężając 4:6, 6:3, 6:4. W finale górę wzięło jednak doświadczenie i 25-letnia Dokić zwyciężyła po bardzo zaciętym spotkaniu.  

Urodzona w Osijeku, a reprezentująca barwy Australii Dokić w 2002 roku była numerem cztery na świecie, wygrała ona m.in. pięć turniejów singlowych, a osiem lat temu była w półfinale Wimbledonu. W Australian Open Jelena Dokić najdalej doszła do trzeciej rundy (w 1999 roku). Ostatni raz w Melbourne wystąpiła dwa lata temu, w ubiegłym sezonie nie przeszła eliminacji tej wielkoszlemowej imprezy. Miniony sezon Dokić zakończyła na 179 miejscu w rankingu. Wygrała on między innymi trzy turnieje ITF i po przejściu eliminacji w Hobart, doszła do drugiej rundy tej imprezy WTA. Rok 2009 25-letnia tenisistka rozpocznie od występów w eliminacjach do zawodów WTA w Brisbane oraz Hobart.

W rywalizacji o „dziką kartą” do męskiego Australian Open triumfował Colin Ebelthite. W finale playoff 24-letni Australijczyk pokonał Samuela Grotha 1:6, 7:6(1), 6:4, 6:4.

Tytuł nie dla Radwańskiej

/ Tomasz Krasoń , źródło: itftennis.com, foto: Agencja Triada (jandscup.pl)

Nie udało się Urszuli Radwańskiej wywalczyć tytułu podczas turnieju ITF w Dubaju (pula nagród 75 tysięcy dolarów). 18-letnia nie sprostała w decydującym pojedynku swojej rówieśniczce z Rosji, Witalii Diatczenko. Finałowe spotkanie było dość zacięte i zakończyło się wynikiem 7:5, 2:6, 7:5.

W sobotnim finale obie tenisistki wywalczyły identyczną ilość gemów. Jednak 18-letnia krakowianka przegrała kluczowe wymiany, co było przyczyną porażki. Młodsza z sióstr Radwańskich musiała uznać wyższość rywalki w końcówkach zarówno pierwszej, jak i trzeciej partii. Ula miała wyraźną przewagę jedynie w drugiej odsłonie, w której uzyskała przewagę podwójnego przełamania.

Dla Urszuli Radwańskiej był to drugi tegoroczny występ w finale singlowego turnieju. W sezonie letnim wygrała ITF o puli nagród 50 tysięcy dolarów w Vancouver. Podczas zmagań w Dubaju zarobiła 39 punktów rankingowych i pokonała m.in. Stefanie Voegele i Tatjanę Malek.

Tym samym Ula Radwańska zakończyła występy w sezonie 2008. W jego trakcie przesunęła się z 288. pozycji zajmowanej w styczniu na 129. miejsce, które będzie okupywać od najbliższego poniedziałku. Oprócz zwycięstwa w Vancouver najbardziej wartościowymi osiągnięciami Radwańskiej są druga runda Wimbledonu i ćwierćfinał imprezy WTA w Taszkiencie.

Wynik finału singla:
Witalia Diatczenko (Rosja) – Urszula Radwańska (Polska, 3) 7:5, 2:6, 7:5

Z Belgią na korcie ziemnym

/ Michał Jaśniewicz , źródło: pzt.pl/daviscup.com, foto: Getty Images

Znana jest już arena pojedynku Pucharu Davisa pomiędzy Belgią a Polską. W dniach 6-8 marca nasza reprezentacja zagra na korcie ziemnym w hali Country Hall du Sart-Tilman, w Angluer.

Hala w Angluer pod Liege jest jedną z największych tego typy w Belgii. Rozgrywane są tam m.in. mecze koszykówki, walki bokserski, turnieje tenisa stołowego, a także odbywają się koncerty i różne inne imprezy kulturalne. W Country Hall du Sart-Tilman wielokrotnie rozgrywane były również mecze Fed Cup oraz właśnie Pucharu Davisa. Ostatni raz tenisowa reprezentacja Belgii grała tu w lutym 2007 roku, pokonując w pierwszej rundzie grupy światowej Belgię 3:2.

Polacy w ramach Pucharu Davisa mierzyli się dotąd czterokrotnie z Belgią, odnosząc jedno zwycięstwo. Miało to jednak miejsce jeszcze przed wojną – w 1935 roku. Ostatni mecz tych drużyn odbył w 1983 roku, na kortach Legii Warszawa, „Czerwone diabły” zwyciężyły wówczas 5:0.

Zwycięzca marcowego spotkania awansuje do gry w play-off o awans do grupy światowej. Przegranemu natomiast pozostanie walka o utrzymanie się w pierwszej grupie strefy euro-afrykańskiej.