Hewitt celuje w pierwszą dziesiątkę

/ Michał Jaśniewicz , źródło: eurosport.yahoo.com, foto: Getty Images

Lleyton Hewitt trenuje po sześć godzin dziennie by powrócić do pełnej formy po kontuzji nadgarstka. 27-letniemu Australijczykowi marzy się powrót do światowej czołówki i występ w wieńczącym sezon turnieju mistrzów.

Hewitt w minionym sezonie zmagał się z kontuzją lewego nadgarstka, który operowany miał 16 sierpnia w Melbourne. Australijczyk ostatnie swoje oficjalne spotkanie rozegrał podczas Igrzysk Olimpijskich w Pekinie, przegrywając w drugiej rundzie z Rafaelem Nadalem. Wcześniej pochodzący z Adelajdy tenisista osiągnął między innymi czwartą rundę Australian Open i Wimbledonu, a także ćwierćfinał na trawiastych kortach Queen’s Clubu. Ostatecznie na koniec sezonu uplasował się na 67 miejscu w rankingu ATP, po raz pierwszy od 1998 roku kończąc rok poza pierwszą pięćdziesiątką najlepszych tenisistów globu.

„Chcę znów być w czołówce, powalczyć o powrót do czołowej dziesiątki rankingu i występ w kończącym sezon turnieju Mesters Cup” – powiedział Lleyton  Hewitt dziennikowi Sunday Telegraph.

„By to jednak osiągnąć muszę grać w wielu turniejach. Zależy od mojego nadgarstka i reszty ciała czy będzie zdolny do tego” – dodał Australijczyk.

Lleyton Hewitt do gry w tenisa powrócił dwa tygodnie temu. Wcześniej mistrz Wimbledonu z 2002 roku szlifował formę fizyczną m.in. poprzez bieganie, pływanie, jazdę na rowerze oraz stretching. Tenisista z Adelajdy sezon rozpocznie 3 stycznia występem w nieoficjalnych mistrzostwach świata par mieszanych – Hopman Cup, następnie zagra w Sydney i w pierwszym tegorocznym turnieju wielkoszlemowym – Australian Open.

Koniec kariery australijskiego giganta?

/ Tomasz Krasoń , źródło: monstersandcritics.com, foto: Getty Images

Biografie wielu wspaniałych tenisistów pokazują, że serce, zapał i chęci to nie wszystko. Potrzebne jest także zdrowie. Tego ostatniego brakuje dwukrotnemu finaliście imprez wielkoszlemowych, Markowi Philippoussisowi. 32-letni Australijczyk jest bliski podjęcia decyzji o zakończeniu profesjonalnej kariery zawodniczej.

Mark Philippoussis poinformował australijskie media, że prawdopodobnie nie będzie wznawiał zawodowej kariery. 32-latek z Melbourne ostatnie oficjalne spotkanie rozegrał ponad 2 lata temu. Od tamtej pory zmaga się z kontuzją kolana, która może zmusić go do odłożenia rakiety. Ostatnie doniesienia z obozu Australijczyka są mocno niepokojące. Philippoussis został wycofany z pokazowego turnieju w Adelajdzie, w którym wystąpi jego były trener Pat Cash.

„W moim sercu pojawiają się chęci, ale są one szybko weryfikowane przez moje ciało. Stan zdrowia nie pozwala mi wznowić treningów, bez względu na zapał i chęci. Zdaję sobie sprawę jak wiele pracy i wyrzeczeń wymaga utrzymanie wysokiego poziomu. W tym wypadku wiara to nie wszystko” – powiedział australijskim mediom Mark Philippoussis.

Australijczyk powrócił do swojego domu w Melbourne. Zajęcia fizyczne polegają jedynie na pływaniu, jego kontakt z tenisem ogranicza się do transmisji telewizyjnych i nadziei związanych z otwarciem akademii.

Mark Philippoussis dwukrotnie występował w finałach imprez wielkoszlemowych (US Open 98, Wimbledon 2003). Wygrał 11 zawodowych turniejów z cyklu ATP, a w rankingu singlistów był najwyżej klasyfikowany na 8. pozycji. Jego karierę wielokrotnie przerywały kontuzję, przez które został mianowany zmarnowanym talentem.

Janković ciężko trenuje

/ Michał Jaśniewicz , źródło: eurosport.yahoo.com, foto: Getty Images

Liderka rankingu WTA Jelena Janković przyznała, że bardzo ciężko pracuje nad przygotowaniem formy na zbliżający się sezon. Priorytetem dla niespełna 24-letniej Serbki jest zdobycie w 2009 roku przynajmniej jednego tytułu wielkoszlemowego.

Jelena Janković w swojej karierze wygrała już dziewięć turniejów WTA, w tym cztery w ubiegłym sezonie. Serbka w sierpniu tego roku po raz pierwszy w karierze została liderką rankingu, pomimo że nie miała na koncie jeszcze żadnego finału wielkoszlemowego. Etap ten pochodząca z Belgradu tenisistka osiągnęła niespełna miesiąc później na kortach Flushing Meadows w Nowy Jorku. W finale US Open przegrała jednak z Sereną Williams. 23-letnia tenisistka jest zdeterminowana by ten stan rzeczy odmienić w 2009 roku. Janković wróciła do treningów po dwutygodniowych wakacjach spędzonych na Hawajach.

„Naprawdę ciężko pracuję i robię wszystko co w mojej mocy by przygotować optymalną formę fizyczną. Mam nadzieję być gotową i lepiej niż kiedykolwiek przygotowaną do Australian Open, ponieważ moim celem jest wygrać ten turniej” – przyznała Janković.

Jelena Janković rozpocznie najbliższy sezon udziałem w pierwszej edycji rozgrywek World Team Challenge, które w dniach 7-10 stycznia odbędą się w Hong Kongu. Serbka będzie kapitanem reprezentacji Europy. W imprezie tej wystąpią także m.in. Maria Szarapowa (kapitan reprezentacji Rosji), Venus Williams (kapitan reprezentacji USA) oraz Jie Zheng (kapitan reprezentacji Azji i Pacyfiku).

„Rozpoczęłam treningi dwa tygodnie temu. Wróciłam właśnie z Meksyku, gdzie na trenowałam na dużej wysokości, kładąc nacisk przede wszystkim na przygotowanie fizyczne. Dużo biegałam i spędziłam wiele czasu na siłowni, poprawiając moją siłę oraz szybkość” – dodała Serbka.

Legenda tenisa ma swój stadion

/ Anna Wilma , źródło: eurosport.yahoo.com, foto: Getty Images

Stadion w Sydney, na którym rozgrywana była tenisowa konkurencja olimpijska, został oficjalnie nazwany imienien Kena Rosewalla, ośmiokrotnego zwycięzcy turniejów Wielkiego Szlema.

Tennis New South Wales (Tenis Nowa Południowa Walia) oficjalnie poinformował, że stadion, posiadający dziesięć tysięcy miejsc, nazywa się odtąd "Ken Rosewall Arena".

Ken Rosewall jest jedną ze sportowych legend Australii i bez żadnych pytań jednym z najznakomitszych graczy w historii – powiedział Stephen Healy, prezydent Tennis New South Wales.

Był świetnym tenisistą i cieszyłem się z każdego meczu, który rozegraliśmy – uznał Rod Laver, jedyny mężczyzna, któremu udało się zdobyć Klasycznego Wielkiego Szlema dwukrotnie. Laver również może poszczycić się własnym stadionem i jest to oczywiście centralny kort Melbourne Park – tam, gdzie rozgrywane są najważniejsze pojedynki wielkoszlemowego Australian Open.

John Newcombe powiedział, że Rosewall to "najlepszy w historii uderzający piłki. Zawsze lądowały tam, gdzie chciał, żeby lądowały. Świetnie grał wolejem, był ekstremalnie szybki i tym samym gra z nim zawsze była zaszczytem."

Ken Rosewall urodził się 2 listopada 1934 w Sydney. Naturalnie leworęczny, w tenisa grał prawą ręką. Nigdy nie dorobił się singlowego mistrzostwa na kortach Wimbledonu. Pierwsze triumfy wielkoszlemowe święcił w 1953 roku, wygrywając najpierw Australian Open po finale z Mervynem Rose, a kilka miesięcy później Roland Garros, w decydującym starciu ogrywając Vica Seixasa. Po puchar Wielkiego Szlema po raz ostatni w singlu sięgnął w 1972 roku w Melbourne. Ma na koncie również tytuły w grze podwójnej i mieszanej (w 1956 klasyczny deblowy Wielki Szlem).

Lindsay Davenport wystąpi w Australian Open

/ Michał Hasik , źródło: News.bbc.co.uk, foto: Getty Images

Lindsay Davenport,  jedna z czołowych tenisistek ostatnich lat, oświadczyła, iż od nowego roku zamierza ponownie uczestniczyć w cyklu zawodów, odbywających się pod szyldem WTA. Pierwszą imprezą tenisową, w której planuje wystartować,  jest turniej Wielkiego Szlema – Australian Open.

32-letnia Amerykanka po raz ostatni pojawiła się na korcie we wrześniu zeszłego roku, podczas rozgrywanego na obiektach Flushing Meadows US Open. Nieudany występ w Nowym Jorku (porażka w III rundzie z Francuzką Marion Bartoli) sprawił, iż Davenport postanowiła na pewien czas wycofać się z rywalizacji najlepszych zawodniczek . Planowany start na kontynencie australijskim będzie jej pierwszym występem przed szerszą publicznością od kilku miesięcy. Jak poinformowali organizatorzy turnieju jej nazwisko znalazło się na liście zgłoszeń do Australian Open.

Lindsay Davenport triumfowała do tej pory raz w australijskiej lewie Wielkiego Szlema, w 2000 roku.  W styczniu 2005 awansowała do finału Australian Open, zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej. W singlu przegrała decydujący mecz z Sereną Williams, w deblu – w parze z Coriną Morariu – uległa australijsko-rosyjskiemu duetowi Molik-Kuzniecowa. Dwa lata temu nie wystąpiła w turnieju na skutek przewlekłej kontuzji, rok temu powodem jej absencji były obowiązki  macierzyńskie.

Jeszcze w zeszłym miesiącu Davenport twierdziła, iż jej powrót do zawodowego tenisa to nic pewnego. „Na chwilę obecną korzystam z uroków bycia mamą oraz z faktu, iż mogę więcej czasu spędzać w domu z rodziną. Mój ewentualny start w Australii uzależniony jest od grudniowych przygotowań.” – mówiła Lindsay.

Davenport to zwyciężczyni trzech turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej i trzech w grze podwójnej, jest również mistrzynią olimpijską z Atlanty. Znajduje się w gronie pięciu kobiet, które jednocześnie liderowały singlowej i deblowej klasyfikacji WTA. Lista jej osiągnięć obejmuje również rozgrywki drużynowe – triumfowała zarówno w Pucharze Federacji, jak i Pucharze Hopmana.

Prywatnie jest żoną bankiera i byłego tenisisty Jonathana Leacha, któremu w czerwcu 2007 roku urodziła dziecko.

Wielki Holender kończy karierę

/ Michał Jaśniewicz , źródło: eurosport.yahoo.com, foto: Getty Images

Finalista Roland Garros z 2003 roku Martin Verkerk poinformował o zakończeniu tenisowej kariery. 30-letni Holender w ostatnich latach zmagał się z kontuzjami oraz z mononukleozą i od maja 2005 roku plasuje się poza drugą setką rankingu ATP.

Mierzący 195 centymetrów Verkerk w swojej karierze wygrał dwa turnieje ATP w singlu (w 2003 roku na kortach twardych w Mediolanie oraz rok później na czerwonej mączce w Amersfoort), a także dwa w deblu (w 2002 rok w Taszkiencie oraz w 2003 roku w Delray Beach). Na kortach zarobił ponad półtora milona dolarów.

Cały tenisowy świat o Martinu Verkerku usłyszał pięć lat temu podczas Roland Garros. Holender doszedł w Paryżu do finału, pokonując m.in. po pięciosetowej batalii Carlosa Moyę, a w półfinale nie stracił seta z siódmym wówczas na świecie Guillermo Corią. Dopiero w finale Verkerk nie wytrzymał presji i zdołał ugrać zaledwie sześć gemów w rywalizacji z Juanem Carlosem Ferrero.

Od 2004 roku Martin Verkerk trapiony jest przez liczne kontuzję, mając głównie problem z prawym ramieniem. Holender złapał również wirusa mononukleozy, na który cierpieli również m.in. Mario Ancić oraz Roger Federer. Ten sezon dla Holendra nie był najgorszy, wygrał on m.in. dwa futuresy oraz challenger w Atenach. W efekcie na przestrzeni ostatnich dwunastu miesięcy Verkerk awansował z 676 na 263 pozycję w rankingu ATP. Pochodzący z Leiderdorp tenisista uznał jednak, że nie jest w stanie osiągnąć poziomu sprzed lat.

„Nie wydaje mi się, bym był w stanie wrócić do najwyższej dyspozycji” – powiedział Verkerk w holenderskiej telewizji.

Serbia marzy o wielkim tenisie

/ Michał Hasik , źródło: Blic.rs, foto: Getty Images

Serbskie władze tenisowe, na fali ostatnich sukcesów swoich zawodników i zawodniczek, postanowiły rozpocząć szeroko zakrojoną akcję, mającą na celu promocję tenisa ziemnego w tym kraju. Jednym z elementów takiego działania ma być zorganizowanie na terenie tego, liczącego zaledwie 10 milionów mieszkańców państwa, kobiecej imprezy tenisowej pod szyldem WTA. Serbowie wierzą, iż sprowadzenie do Belgradu gwiazd światowego formatu, spowoduje zwiększenie zainteresowania uprawianiem tej dyscypliny.  Najprostszym sposobem na realizację takiego zamierzenia jest odkupienie od innego miasta licencji turniejowej. Na celowniku znalazło austriackie miasteczko Linz.

Organizatorzy turnieju Generali Ladies (pula nagród 220 tys. dolarów) zaprzeczyli jednak niedawno, jakoby podjęli decyzję dotyczącą sprzedaży praw do turnieju Belgradowi.  „Nie zniechęcamy się tym faktem. Zrobimy wszystko co w naszej mocy, aby światowa czołówka kobiecego tenisa,  na czele z naszymi zawodniczkami:  Aną Ivanovic i Jeleną Jankovic, wystąpiła w  zbliżającym się roku w naszym kraju” – powiedział Slobodan Zivojinovic, Przewodniczący Serbskiej Federacji Tenisowej.

Od dawna mówiło się o możliwości zrzeczenia się przez organizatorów turnieju w Linzu licencji na organizację imprezy tenisowej, odbywającej się pod auspicjami WTA. Pomimo wcześniejszych pogłosek, turniej został jednak wpisany do oficjalnego kalendarze kobiecych rozgrywek na rok 2009. Decydującym czynnikiem okazały się naciski lokalnych władz miasta, które rozgrywanie zawodów tenisowych tej rangi uznały za doskonała promocję regionu na arenie międzynarodowej.

Pomysł rozegrania turnieju tenisowego w Serbii rozważany był już na początku 2008 roku. Pomimo pierwszych niepowodzeń, koncepcja nadal wydaje się możliwa do zrealizowania. „W zeszłym tygodniu agencja Just as Family Sport, prowadzona przez ojca i wujka najlepszego serbskiego tenisisty – Novaka Djokovica, odkupiła od holenderskiego miasta Amersfoort (Dutch Open) prawa do organizacji turnieju z cyklu ATP. W podobny sposób, współpracując z agencją należącą do Any Ivanovic, chcemy odkupić imprezę WTA” – dodał Zivojinovic.

Zresztą nabywanie przez zawodników praw do zawodów tenisowych, a także sprawowanie nad nimi pieczy nie jest niczym nowym w tenisie.  Były numer jeden rankingu ATP – Juan Carlos Ferrero co roku koordynuje zmagania tenisistów w Walencji. Czołowy deblista świata – Mark Woodworde, po zakończeniu kariery piastował funkcję dyrektora turniejowego w Adejajdzie, z kolei zwycięzca Wimbledonu z  1996 roku Richard Krajicek kierował imprezą halową w Rotterdamie.

Pomimo faktu zatwierdzenia przez WTA kalendarza imprez tenisowych na rok 2009, Serbski Związek Tenisowy nie traci nadziei na organizację imprezy. „W opinii wielu fachowców wszechobecny kryzys finansowy spowoduje , iż w nadchodzącym roku wiele firm zrezygnuje ze sponsorowania zawodów tenisowych. Wierzymy, iż uda nam się wskoczyć na miejsce któregoś z wycofanych turniejów” – twierdzi Zivojinovic

Innym sposobem na ściągnięcie do Serbii czołowych zawodniczek jest organizacja turnieju WTA w Belgradzie co dwa lata, na przemian z Linzem. Sezon tenisowy jest tak długo i napięty, iż ciężko nam będzie znaleźć wolny termin. Liczymy się również  z takim scenariuszem” – dodał Zivojinovic

Federer i Roddick gonią… Agassiego

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: atptennis.com, foto: Getty Images

Końcówka listopada i cały grudzień to czas podsumowań każdego tenisowego sezonu. To także półtoramiesięczny raj dla statystyków i fanów, którzy lubią bawić się liczbami. Tym razem na wielkie brawa zasługują Andy Roddick i… po raz kolejny już Roger Federer. Co prawda Szwajcar nie pobił żadnego nowego rekordu, ale wraz z Amerykaninem znów zapisał się w tenisowej historii.

W 2008 roku geniusz z Bazylei oraz popularny „A-Rod” przedłużyli swoją passę plasowania się w pierwszej dziesiątce rankingu ATP Entry System na koniec każdego sezonu. Obaj znaleźli się w tym najlepszym gronie siódmy rok z rzędu. Federer rok 2002 zakończył na miejscu szóstym, 2003 na drugim, a przez następne cztery lata zajmował fotel lidera, dopiero w obecnym sezonie spadł ponownie na miejsce drugie. Roddick na koniec roku 2002 plasował się na dziesiątej pozycji, ale już rok później przewodził całej stawce. Od tego momentu notował systematyczny spadek. W 2004 roku był drugi, 2005 trzeci, a dwa następne sezony kończył na miejscu szóstym, aby w obecnym ostatecznie zająć ósmą lokatę.

Federerowi i Roddickowi daleko jeszcze do pobicia rekordu w liczbie sezonów ukończonych w pierwszej dziesiątce rankingu Entry System. Prowadzący w tej klasyfikacji Andre Agassi i Jimmy Connors mają na swoim koncie ich aż szesnaście, ale oczywiście wyniku tego już nie poprawią. Szwajcar i Amerykanin są za to najwyżej notowani wśród wciąż grających zawodników. Co więcej, od 1973 roku tylko trzynastu tenisistom udało się zakończyć sezon w pierwszej dziesiątce Entry System siedem lat z rzędu.

Tymczasem Kei Nishikori jest najlepszym zawodnikiem z pierwszej „setki” tegoż rankingu, który zanotował największy awans w porównaniu z pozycją na koniec poprzedniego sezonu. Młody Japończyk „skoczył” aż o 218 pozycji, finiszując w obecnym roku na 63. lokacie.

Oto liderzy w klasyfikacji największej liczby sezonów ukończonych w pierwszej dziesiątce rankingu ATP Entry System.
Kolejno: imię i nazwisko, liczba sezonów ukończonych w pierwszej dziesiątce rankingu ATP Entry System, lata, w których miało to miejsce, najwyższa pozycja w rankingu ATP Entry System w karierze na zakończenie sezonu, rok (lata), w których miało to miejsce.
Czcionką pogrubioną zaznaczono nadal grających tenisistów.

Andre Agassi      16      1988-92, ’94-96, ’98-2005      1 (1999)
Jimmy Connors      16      1973-88     1 (1974-78)
Ivan Lendl      13      1980-92     1 (1985-87, ’89)
Pete Sampras      12      1990-2001      1 (1993-98)
Boris Becker      11      1985-92, ’94-96      2 (1986, ’89-90)
Stefan Edberg      10      1985-94      1 (1990-91)
John McEnroe      10      1978-85, ’87, ’89      1 (1981-84)
Guillermo Vilas      9      1974-82      2 (1975, ’77)
Bjorn Borg      8      1974-81      1 (1979-80)
Michael Chang      7      1989, ’92-97      2 (1996)
Roger Federer      7      2002-08      1 (2004-07)
Andy Roddick      7      2002-08      1 (2003)
Mats Wilander      7      1982-88      1 (1988)

Guillermo Vilas z nadziejami na opaskę kapitana

/ Michał Hasik , źródło: Daviscup.com, foto: Getty Images

W zeszłym miesiącu Argentyńczyk Guillermo Villas, jeden z najlepszych tenisistów drugiej połowy lat 70-tych, został uhonorowany nagrodą The Davis Cup Award of Excellence. Teraz wyraził chęć pełnienia funkcji kapitana reprezentacji swojego kraju w rozgrywkach Pucharu Davisa.

Tegoroczny finał drużynowych zmagań, w którym wystąpiły zespoły Argentyny i Hiszpanii, rozegrano w dniach 21-23 listopada w kurorcie Mar del Plata.  Zawodnicy z Ameryki Południowej, uważani za faworytów spotkania, musieli uznać wyższość ekipy ze Starego Kontynentu. Po przegranym meczu Alberto Mancini – dotychczasowy opiekun Davis Cup’owej drużyny argentyńskiej, podał się do dymisji.  Najpoważniejszymi kandydatami do objęcia trenerskiej schedy po Mancinim zostali Hernan Gumy,  ex-szkoleniowiec  Guillermo Canasa i Gustavo Kuertena oraz Martin Either.

„Za każdym razem kiedy Argentyńska Federacja Tenisa (AAT) szuka kandydata do objęcie tego stanowiska,  przypominam o dużym sentymencie i słabości,  jakimi darzę pracę w roli opiekuna zespołu.  W pełni zdaję sobie sprawę z tego, jaka presja towarzyszy w naszym kraju rywalizacji argentyńskich tenisistów w ramach Pucharu Davisa. Tym bardziej teraz, gdy po raz kolejny byliśmy o włos od osiągnięcia historycznego sukcesu. Pomimo tego publicznie oświadczam, iż jestem gotowy, aby podjąć wyzwanie związane z piastowaniem funkcji kapitana drużyny Argentyny” – powiedział Guillermo Vilas.

Co ciekawe, Vilas urodził się w kurorcie Mar del Plata, tym samym, w którym odbył się tegoroczny finał drużynowych zawodów tenisowych, rozgrywanych z przerwami od 1900 roku. Argentyńczyk przeszedł do historii jako pierwszy zawodnik z Ameryki Południowej, któremu udało się wygrać turniej wielkoszlemowy (French Open 1977). W trakcie swojej kariery zdobył 62 tytuły singlowe w grze pojedynczej, w tym 4 z cyklu Wielkiego Szlema. W 1975 roku udało mu się osiągnąć drugą pozycję w rankingu ATP. Za całokształt swoich dokonań tenisowych na początku lat 90-tych wyróżniony został miejscem w Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sław (Hall of Fame).

Niedawno Vilas został uhonorowany nagrodą „The Davis Cup Award of Excellence”, przyznawaną od 2001 roku przez Międzynarodową Federację Tenisową. Wyróżnienie otrzymują zawodnicy, którzy w opinii jury, poprzez swoje występy w rozgrywkach Pucharu Davisa, propagowali ideę zdrowej, sportowej rywalizacji. Vilas w barwach Argentyny rozegrał 81 spotkań, przechylając szalę zwycięstwa na swoją korzyść 57 razy. Reprezentowana przez niego drużyna w 1981 roku wystąpiła w finale tych rozgrywek. Jest pierwszym graczem z Ameryki Południowej, który dostąpił zaszczytu otrzymania tej prestiżowej nagrody.

Przedwczesna radość

/ Anna Wilma , źródło: eurosport.yahoo.com, foto: Getty Images

Serena Williams nie wystąpi w Pucharze Hopmana – poinformowały dzisiaj światowe media. Przyczyną nieobecności drugiej tenisistki globu jest niewyleczona kontuzja ścięgna podkolanowego. Mistrzyni US Open nabawiła się tej dolegliwości podczas startu w Sony Ericsson Championships w Doha, z których wycofała się już w fazie grupowej.

Amerykanka nie zrezygnowała jednak zupełnie z występów w Australii. Istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że uda się jej powrócić do zdrowia przed rozpoczęciem pierwszej wielkoszlemowej imprezy w sezonie, Australian Open w Melbourne. Williams to trzykrotna mistrzyni tego turnieju, a po raz ostatni triumfowała tu przed dwoma laty, w finale nokautując Marię Szarapową. Serena to również zwyciężczyni Pucharu Hopmana sprzed roku. Wówczas jej partnerem był Mardy Fish.

W zastępstwie za bardziej utytułowaną koleżankę do Perth pojedzie Meghann Shaughnessy. Tenisistka ta wystąpiła w nieoficjalnych mistrzostwach świata drużyn mieszanych rok temu (również w roli zastępczyni Williams, która zmagania rozpoczęła od drugiej konfrontacji) i pokonała Sanię Mirzę, w niewielkim stopniu przyczyniając się do końcowego triumfu Stanów Zjednoczonych. Meghann miała nieudany sezon 2008, głównie z powodu licznych kontuzji. Pomimo zamiany uczestniczki na niżej notowaną, Amerykanie nie utracą rozstawienia z numerem jeden.

Z numerem dwa rozstawieni zostaną Rosjanie – Dinara i Marat Safinowie. Ona – finalistka Roland Garros, on – mistrz Australian Open i US Open. Są pierwszym w historii rodzeństwem, które powalczy o Puchar Hopmana dla swojego państwa. Turniej rozpocznie się już 3 stycznia.