Wimbledon w krzywym zwierciadle: Stroje przedbalowe (korespondencja z Londynu)

/ Michał Jaśniewicz , źródło: Korespondencja z Londynu Artur St. Rolak, foto: AFP

Na konferencję prasową po finale singla Serena Williams przyszła ubrana w koszulkę z napisem „Patrzycie na moje tytuły?”. Pod czterema wierszami tekstu zobaczyliśmy rysunek pucharu i nr 1. Aluzję pojęliśmy – aktualna mistrzyni US Open, Australian Open i Wimbledonu nie jest, według WTA, najlepszą tenisistką świata.

Zapytana o Dinarę Safinę i zawiłości rankingu, Williams odparła: – Wygrała Rzym, wygrała Madryt, zasłużyła, żeby być numerem 1. – A gdy zastanowiła się, co właśnie
powiedziała, wybuchła śmiechem.

Nikt nie potrafi się śmiać przez łzy tak jak Andy Roddick. Po porażce, dodajmy subiektywnie: niesprawiedliwej, Amerykanin miał coś powiedzieć do publiczności. Zwrócił się w stronę Loży Królewskiej: – Przepraszam, Pete. Chciałem go powstrzymać, ale nie udało mi się.

„Go”, czyli Rogera Federera, który zdobył 15. tytuł wielkoszlemowy i wyprzedził Samprasa o jeden turniej. Do dekoracji Szwajcar założył nowiutką bluzę od dresu z małą złotą piętnastką na plecach.

Na bal mistrzów w Savoyu Williams i Federer ubrali się już mniej nike’owo.

Wyłoniono ostatnich mistrzów – Wimbledon 2009 zakończony

/ Anna Wilma , źródło: wimbledon.org, foto: wimbledon.org

Około godziny 21.30 czasu polskiego zakończyło się ostatnie spotkanie tegorocznej edycji wielkoszlemowego Wimbledonu. W finale gry mieszanej Mark Knowles i Anna Lena Groenefeld pokonali najwyżej rozstawiony duet, Leandera Paesa i Carę Black 7:5, 6:3.

Decydujący pojedynek gry mieszanej zaplanowany był jako drugi na korcie centralnym po finale singla mężczyzn. Panowie Roger Federer i Andy Roddick walczyli jednak przez ponad cztery godziny, w związku z czym pary mieszane stosunkowo długo musiały czekać na swoją kolej. Teoretycznie faworytami konfrontacji byli Leander Paes i Cara Black – to oni mieli w swoich szeregach liderkę deblowego rankingu WTA. Papierowe klasyfikacje zostały jednak błyskawicznie zweryfikowane przez duet bahamsko – niemiecki.

Pierwszy set trwał czterdzieści dziewięć minut, a poziom rywalizacji był bardzo wyrównany. Do stanu 5:5 każda z par odnotowała po dwa przełamania. W końcówce presji nie wytrzymali jednak najwyżej rozstawieni zawodnicy – Black i Paes zostali przełamani, w efekcie tracąc szansę na wywalczenie tego seta. Knowles i Groenefeld wygrali 7:5 i objęli prowadzenie. Druga odsłona potoczyła się szybciej. Tym razem Hindus i Zimbabwejka nie mieli nawet jednej szansy break pointowej. Rywale odnotowali dwie takie okazje, ale wykorzystanie jednej z nich zapewniło im triumf 6:3 i mistrzostwo wielkoszlemowe. Knowles i Groenefeld popełnili w całym meczu więcej niewymuszonych błędów, ale również częściej bezpośrednio wygrywali piłki, serwowali szybciej i skuteczniej zdobywali punkty po własnym podaniu.

24-letnia Anna Lena Groenfeld, pochodząca z Nordhorn, wygrała swój pierwszy wielkoszlemowy turniej w karierze. Niemka zgromadziła dotychczas na swoim koncie jeden tytuł singlowy (Acapulco 2006) oraz dziewięć deblowych (ostatni Brisbane 2009). Mark Knowles, liczący sobie już 38 lat, również wygrał jedną imprezę singlową ATP (Szanghaj 1996). Reprezentant Bahamów znany jest jednak przede wszystkim z osiągnięć w grze podwójnej: wśród jego pięćdziesięciu jeden trofeów w tej konkurencji trzy są wielkoszlemowe (ostatnie Roland Garros 2007) i jedno z mistrzostw na koniec sezonu (Szanghaj 2007 z Danielem Nestorem). Knowles po raz pierwszy zwyciężył zawody gry mieszanej w drugim swoim podejściu (pierwszy finał odnotował na Roland Garros 2002).

Anna Lena Groenfeld i Mark Knowles pokonali w tym roku na londyńskiej trawie następujące duety (w kolejności od drugiej rundy): James Cerretani i Sybille Bammer, Daniel Nestor i Jelena Wiesnina, Bob Bryan i Samantha Stosur, Jamie Murray i Liezel Huber oraz Leander Paes i Cara Black.

Przypomnijmy, że w grze mieszanej tegorocznego Wimbledonu nie zabrakło polskich akcentów. Marcin Matkowski wystąpił u boku Lisy Raymond i para rozstawiona została z numerem trzy. Tym samym w pierwszej rundzie mieli wolny los. W drugiej Polak i Amerykanka pokonali Paula Hanleya i Anastasię Rodionovą 6:1, 6:3, po czym ulegli Lukasowi Dlouhemu i Ivecie Benesovej 6:4, 4:6, 2:6.

Finał miksta:
M. Knowles, A. Groenefeld (Bahamy, Niemcy, 9) – L. Paes, C. Black (Indie, Zimbabwe, 1) 7:5, 6:3

Historyczna piętnastka Federera!

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: wimbledon.org, foto: AFP

– Zasłużył na to wszystko – powiedział krótko Andy Roddick podczas ceremonii dekoracji na centralnym korcie Wimbledonu. Stało się. Roger Federer dokonał tego, czego wszyscy mu życzyli. W niesamowicie emocjonującym finale pokonał Amerykanina 5:7, 7:6(6), 7:6(5), 3:6, 16:14 i zdobył historyczny, bo piętnasty, tytuł wielkoszlemowy w karierze, bijąc rekord Pete’a Samprasa, a także powrócił na fotel lidera rankingu ATP.

Gdy organizatorzy przygotowywali wszystko do ceremonii dekoracji, cały kort centralny, na stojąco, zaczął głośno krzyczeć: Roddick! Roddick! W ten sposób wspaniała, sprawiedliwa i chyba dziś niespotykana londyńska publiczność wyraziła podziw dla cudownej gry Amerykanina i podziękowała mu za serce włożone w walkę. A-Rod wstał i pozdrowił publiczność, a ta jeszcze głośniej zaczęła klaskać. Nie inaczej zachowywał się Roger Federer, który również wstał i bił brawo rywalowi. Czapki z głów, Andy.

– Grał nieprawdopodobnie podczas całego turnieju. Andy, jestem pewien, że tu wrócisz i wygrasz – komplementował swojego rywala Roger Federer. I komplementował wcale nie przesadnie, bowiem Roddick rozegrał dziś kapitalne, jedne z najlepszych w karierze, zawody, walcząc z genialnym Szwajcarem jak równy z równym przez 4 godziny i 16 minut.

Punktualnie o 15 weszli na wypełniony po brzegi centralny kort Wimbledonu. Federer jak prawdziwy dżentelmen, podtrzymujący wspaniałą tradycję wspaniałego turnieju. Ubrany w długie białe spodnie i elegancką gustowną marynarkę. Przywitali ich gromkimi brawami, na czele z takimi gwiazdami jak Björn Borg, Rod Laver czy Ilie Năstase, a po trzecim gemie, jakby celowo, jakby chciał dostać specjalną owację, wszedł ten, o którym dzisiaj równie głośno jak o Federerze – Pete Sampras…

Rozpoczęli w imponującym stylu. Obaj skoncentrowani, pewni, przygotowani. Pierwszego gema Roddick wygrał błyskawicznie, posyłając dwa asy. Federer odpowiedział również dwoma asami i zrobiło się 1:1. I dalej grali przepięknie, jak na wimbledoński finał przystało. Świetnie serwowali, notowali sporo uderzeń kończących i prawie w ogóle się nie mylili. Dopiero w jedenastym gemie zawrzało, bowiem Amerykanina opuściło pierwsze podanie. Jednak pięciokrotny mistrz z Londynu nie wykorzystał czterech break pointów, kilkakrotnie robiąc milimetrowe auty. I gdy wydawało się, że wszystko rozstrzygnie tie break, Roddick przełamał rywala, zdobywając tym samym seta!

W drugim niewiele się zmieniło. A-Rod grał nadzwyczajnie, Federer bardzo dobrze, ale szwajcarski mistrz, który wygrywał z Amerykaninem 18 razy w 20 spotkaniach, wyglądał na coraz bardziej zdenerwowanego i coraz mniej pewnego, bo w żaden sposób nie potrafił dobrać się do atomowego podania przeciwnika. Roddick zanotował 79% trafionego pierwszego serwisu i przegrał po nim zaledwie cztery punkty. Ale nie tylko ten element wyśmienicie wychodził 26-latkowi z Nebraski. Amerykanin trzymał rywala na linii końcowej, zagrywając mu niezwykle głębokie piłki i nie pozwalając na przejęcie inicjatywy. Sam dużo częściej wchodził w kort i z powodzeniem wybierał się do siatki. Tym razem tie break stał się faktem, a w nim Roddick objął prowadzenie 6:2. W obozie Amerykanina nastąpił szał radości, Mirka Vavriniec opuściła głowę… I wtedy stało się coś niewiarygodnego. Mający wygranego seta A-Rod przegrał pierwszego setbola przy własnym podaniu, przegrał dwa kolejne po asach Federera, a potem wyrzucił banalnego woleja daleko, daleko w aut. Dwie następne piłki znów padły łupem Szwajcara i można śmiało powiedzieć, że Roddick podarował mu seta.

Można było się obawiać, że po tak przegranej partii Amerykanin się załamie i wspaniały finał przestanie być wspaniały. Ale w trzeciej odsłonie trwała wyrównana walka. Trzeba jednak zaznaczyć, że Federer poprawił swoją grę. Mimo że serwował dużo lżej niż jego rywal, własne gemy wygrywał dużo pewniej niż posyłający prawdziwe bomby Roddick. W całym secie Szwajcar stracił raptem trzy punkty przy własnym podaniu, a Amerykanin w szóstym gemie musiał bronić break pointa. Z opresji wyszedł… asem. Większość wymian z głębi kortu padała jednak łupem Federera, który często zagrywał niezwykle niskie i nieprzyjemne slicy, na które Roddick nie zawsze znajdował odpowiedź. W tie breaku Szwajcar dość szybko uzyskał przewagę i mimo że nieco ją roztrwonił, seta wygrał.

W czwartej partii 26-letni tenisista z Nebraski pokazał, że jest dojrzalszy, twardszy i lepszy niż kiedyś. Praca z Larrym Stefankim dużo mu daje. Widać poprawę w jego technice. Prowadzenie 2:1 chyba lekko uśpiło Szwajcara, który na początku odsłony grał nieco słabiej, a Roddick znów prezentował wysoki poziom. W drugim gemie Amerykanin prowadził przy serwisie rywala 30-15, ale nie miał żadnej szansy na breaka. W czwartym sytuacja się powtórzyła i tym razem, po kapitalnym minięciu, A-Rod przełamał przeciwnika, a po chwili dołożył własne podanie i na tablicy widniało 4:1. Roddick wygrał 89% punktów po pierwszym podaniu i bardzo dobrze radził sobie w wymianach z głębi kortu. Przy stanie 5:3 zrobiło się gorąco, bo serwujący Amerykanin przegrał dwa pierwsze punkty, ale cztery kolejne zapisał na swoje konto i doprowadził do decydującego seta.

Piąta partia była jedną z najbardziej emocjonujących w historii całego Wimbledonu. Obaj bez większych przeszkód wygrywali swoje podania. Wciąż jednak to Szwajcar, który miał mniejszą siłę rażenia, zwyciężał własne gemy pewniej, a Roddick tracił co jakiś czas punkty, które jednak nie miały większego znaczenia. Mimo tak długiego spotkania, mecz ciągle stał na wyśmienitym poziomie, choć nieco częściej obu zawodnikom przytrafiały się proste błędy. Przy stanie 8:8 coś się zmieniło. Roddick miał dwa break pointy z rzędu! Federer, jak to mistrz, wspiął się na wyżyny, posłał dwa wygrywające serwisy i przewagę rywala zniwelował. Wygrał gema i grali dalej… I wreszcie w trzydziestym gemie nastąpił zwrot. Amerykanin stracił dwa pierwsze punkty przy własnym serwisie, ale potem wyszedł na 40-30. Mimo tego po chwili pojawiła się piłka mistrzowska dla Szwajcara, a Roddick w wymianie zagrał forhend ramą w aut, po raz pierwszy w meczu przegrywając własne podanie…

Amerykanin nie krył smutku. Twardy mężczyzna z Nebraski uronił łzę, bo wiedział, jak blisko był wielkiego zwycięstwa nad tym, z którym ciągle i ciągle przegrywał. Z całą pewnością może być jednak z siebie dumny po tym, co zaprezentował na korcie centralnym. Federer jeszcze raz okazał się wielkim mistrzem, kiedy to po ostatniej piłce nie padł, jak zwykł to robić, na kort. Wyskoczył, krzyknął ze szczęścia i tyle. I chyba w ten sposób, powstrzymując nieco swoją wielką radość, pokazał, że docenia wspaniałą postawę rywala.

Ze statystyk… Mecz stał na bardzo wysokim poziomie. Mało błędów, mnóstwo wygrywających uderzeń, ale dwa elementy zasługują na wyróżnienie. O dziwo to Federer zaserwował dziś dużo więcej asów niż Roddick. Szwajcar posłał ich aż 50! Amerykanin „tylko” 27. Z kolei tenisista z Nebraski odnotował więcej wycieczek do siatki. Na 69 akcji wygrał 42. Federer z 59 wędrówek na plus zaliczył 38.

Od poniedziałku Szwajcar powraca na prowadzenie w światowym rankingu, które stracił na rzecz Nadala prawie rok temu.

– To dla mnie wspaniały dzień. Chcę grać jeszcze przez wiele, wiele lat i powrócić tu za rok – powiedział na koniec Federer, po czym podniosła się wrzawa. Tymi słowami Szwajcar uspokoił tych, którzy sądzili, że po tak wspaniałym sukcesie, a przed tak wielkim wyzwaniem jak opieka nad dzieckiem, wielki geniusz z Bazylei może zakończyć karierę.

Wynik finału:
Roger Federer (Szwajcaria, 2) – Andy Roddick (USA, 6) 5:7, 7:6(6), 7:6(5), 3:6, 16:14

Kałasznikowa najlepsza w Bella Cup

/ Tomasz Krasoń , źródło: itftennis.com, foto: bellacup.pl

18-letnia Oksana Kałasznikowa wygrała imprezę Bella Cup. Rozstawiona z „ósemką” Gruzinka pokonała w finałowym spotkaniu swoją rówieśniczkę Ksenię Milewską. Spotkanie zakończyło się wynikiem 3:6, 6:4, 6:2.

Spotkanie lepiej rozpoczęła Ksenia Milewska. 18-letnia Białorusinka wygrała inauguracyjną partię 6:3. Jednak w dalszej fazie meczu inicjatywę przejęła Oksana Kałasznikowa. W drugim secie toczyła się w miarę wyrównana walka zakończona zwycięstwem Gruzinki 6:4. W decydującym fragmencie gry 18-latka z Tbilisi osiągnęła jeszcze wyraźniejszą przewagę. Trzeci set zakończył się wynikiem 6:3 na korzyść Kałasznikowej.

W tym sezonie Oksana Kałasznikowa wygrała już turniej w Gizie (o niższej puli nagród) oraz była w finale w Charkowie (turniej równy rangą toruńskiej imprezie). Za triumf w Bella Cup Gruzinka otrzyma 50 punktów do rankingu WTA.

W rozegranym w piątek finale debla zwycięstwo odniosły Ukrainka Julia Bejgelzimer i Białorusinka Ksenia Milewska. Najwyżej rozstawiony duet pokonał Polki, Karolinę Kosińską i Aleksandrę Rosolską.

Z polskich tenisistek najlepiej w Toruniu zaprezentowała się Anna Korzeniak. 21-letnia krakowianka nie zawiodła i dotarła w Bella Cup do półfinału. O jedną rundę wcześniej przygodę z imprezą zakończyła Magdalena Kiszczyńska, a w drugiej fazie zmagań porażki poniosły Paula Kania, Katarzyna Piter i Karolina Kosińska.

Wynik finału singla:
Oksana Kałasznikowa (Gruzja, 8) – Ksenia Milewska (Białoruś, 7) 3:6, 6:4, 6:2

Finał w Toruniu bez Korzeniak

/ Tomasz Krasoń , źródło: itftennis.com, foto: bellacup.pl

Niestety zabraknie Polki w finale piętnastej edycji turnieju Bella Cup. Na półfinale przygodę z toruńską imprezą zakończyła ostatnia z naszych, Anna Korzeniak. Rozstawiona z „czwórką” krakowianka uległa 6:3, 1:6, 4:6 Kseni Milewskiej. Finałową rywalką 18-letniej Białorusinki będzie jej rówieśniczka z Gruzji, Oksana Kałasznikowa.

Początek półfinałowego spotkania był udany dla czwartej rakiety naszego kraju. 21-letnia Korzeniak triumfowała w secie otwarcia 6:3. Tym samym Polka przybliżyła się do awansu do finałowej potyczki. Po raz ostatni o tytuł Bella Cup nasza reprezentantka grała w 2006 roku. Wówczas Joanna Sakowicz uległa Andrei Klepac. Niestety w tegorocznej edycji imprezy na listę zwyciężczyń nie zostanie wpisane polskie nazwisko. Od drugiego seta inicjatywę na korcie przejęła 18-letnia Ksenia Milewska. Rozstawiona z „siódemką” tenisistka z Mińska pewnie wygrała do jednego. W decydującej odsłonie Ania Korzeniak próbowała jeszcze nawiązać walkę, ale ostatecznie nie odrobiła straty przełamania i przegrała 4:6.

Za półfinał imprezy o puli nagród 25 tysięcy dolarów Anna Korzeniak otrzyma 24 punkty do rankingu WTA. To jej najlepsze tegoroczne osiągnięcie obok ćwierćfinału bardziej prestiżowej imprezy w Biberach. 21-letnia krakowianka powtórzyła także rezultat w 2007 roku. Wówczas w Toruniu także dotarła do półfinału, ale uległa w nim Stefanie Voegele.

Drugą finalistką została Oksana Kałasznikowa. 18-letnia Gruzinka zwyciężyła 6:3, 3:6, 6:1 Bojanę Jovanovski z Serbii. O ile dwie pierwsze partie były dość wyrównane, o tyle w decydującym fragmencie gry Kałasznikowa przejęła kontrolę nad wydarzeniami na korcie i pewnie triumfowała do jednego.

Niedzielny finał powinien być wyrównanym i zaciętym widowiskiem, gdyż obie 18-latki dzieli w rankingu zaledwie siedem pozycji. Białorusinka jest klasyfikowana na 269. miejscu, a Gruzinka na 276.

Wyniki półfinałów singla:
Ksenia Milewska (Białoruś, 7) – Anna Korzeniak (Polska, 4) 3:6, 6:1, 6:4
Oksana Kałasznikowa (Gruzja, 8) – Bojana Jovanovski (Serbia, 6) 6:3, 3:6, 6:1

Dzień Sereny Williams!

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: wimbledon.org, foto: wimbledon.org

Fantastycznie ułożyła się pierwsza sobota lipca dla Sereny Williams. Amerykanka najpierw wygrała singlowy turniej Wimbledonu, a kilka godzin później triumfowała ze swoją starszą siostrą, którą pokonała w zmaganiach indywidualnych, w grze podwójnej. Siostrzany duet okazał się lepszy od Samanthy Stosur i Rennae Stubbs, zwyciężając 7:6(4), 6:4.

Siostry Williams zdominowały sobotnią rywalizację na kortach w Londynie. Nieco więcej powodów do radości ma Serena, która w przeciągu kilku godzin wywalczyła dwa trofea, a w czwartek broniła meczbola z Jeleną Diemientiewą…

Finałowe spotkanie w grze podwójnej było bardzo wyrównane. Rozstawione z trójką Australijki robiły, co mogły, aby pokonać amerykańskie siostry. Początek należał do nich, bowiem prowadziły 4:2, ale potem sprawy w swoje ręce wzięły rywalki. W całym meczu Stosur i Stubbs popełniły zaledwie 4 niewymuszone błędy przy aż 17 pomyłkach Sereny i Venus. To jednak nie wystarczyło nawet do wygrania seta. A wszystko za sprawą atomowych uderzeń Amerykanek, na które tenisistki z Antypodów nie potrafiły znaleźć odpowiedzi. W pierwszej partii siostry Williams zanotowały 5 asów, 13 niewymuszonych błędów, ale i aż 24 uderzenia kończące. Za to Australijki „winnerów” miały zaledwie 11. Po obustronnych przełamaniach partia zakończyła się tie breakiem, w którym 7:4 triumfowały Amerykanki.

Drugi set również był zacięty, ale tym razem Stosur i Stubbs nie znalazły sposobu na odebranie podania rywalkom. Serena i Venus cały czas bombardowały przeciwniczki serwisem, zagraniami z głębi kortu i wolejami. Australijki starały się stawiać im czoła, ale w końcu straciły gema przy własnym podaniu i przegrały 4:6.

Wynik finału debla:
Serena Williams, Venus Williams (USA, 4) – Samantha Stosur, Rennae Stubbs (Australia, 3) 7:6(4), 6:4

Święto w Kanadzie i Serbii

/ Anna Wilma , źródło: wimbledon.org, foto: AFP

Daniel Nestor i Nenad Zimonjić zostali triumfatorami gry podwójnej mężczyzn wielkoszlemowego Wimbledonu. W decydującym starciu pokonali amerykańskich bliźniaków, Boba i Mike’a Bryanów 7:6(9), 6:7(3), 7:6(3), 6:3.

Centralny kort Wimbledonu należał dzisiaj zdecydowanie do amerykańskich rodzeństw. Najpierw w finale singla pań wystąpiły Serena i Venus Williams, potem rozegrano mecz debla panów z udziałem Boba i Mike’a Bryanów, a na sam koniec zaplanowano spotkanie finałowe debla pań, również z udziałem panien Williams. Póki co na koncie Stanów Zjednoczonych znalazł się jeden tytuł – wywalczony przez Serenę w indywidualnej konkurencji.

Zimonjić i Nestor wystąpili w Londynie w roli obrońców tytułu, a rozstawieni byli z numerem dwa. W pierwszym secie żaden z duetów nie miał nawet jednego break pointa. Kanadyjczyk i Serb bardzo dobrze podawali, wygrywając 9 na 10 zaserwowanych piłek. Po dwunastu gemach doszło do tie-breaka, w nim lepsi okazali się niżej notowani debliści 7-9. Scenariusz drugiej odsłony był niemalże identyczny, ale tym razem dodatkowego gema zapisali na swoim koncie Amerykanie. W trzeciej partii Zimonjić i Nestor popełnili 12 niewymuszonych błędów (6 razy więcej niż rywale), mimo to nie stracili własnego podania i dotrwali do tie-breaka. A po nim prowadzili już w setach 2-1. W czwartym, najkrótszym secie, Kanadyjczyk i Serb mieli tylko jednego break pointa. Opłacało się go wykorzystać. Jedyne przełamanie w całym meczu zapewniło im obronę tytułu i następny triumf na kortach All England Tennis Club.

Daniel Nestor i Nenad Zimonjić po raz trzeci wystąpili we wspólnym finale Wielkiego Szlema. Po raz pierwszy przed rokiem w Paryżu, wówczas przegrali, ale od tego czasu dwukrotnie okazali się niepokonani na londyńskiej trawie. Dla Kanadyjczyka jest to piąty deblowy tytuł wielkoszlemowy w karierze, dla Serba zaś drugi.

Finał debla:
D. Nestor, N. Zimonjić (Kanada, Serbia, 2) – B. Bryan, M. Bryan (USA, 1) 7:6(9), 6:7(3), 7:6(3), 6:3

Serena odebrała tytuł siostrze!

/ Tomasz Krasoń , źródło: wimbledon.org, foto: AFP

Po raz trzeci po tytuł na Wimbledonie sięgnęła Serena Williams. Wbrew oczekiwaniom ograła starszą siostrę  7:6(3), 6:2
Przed meczem większe szanse dawano Venus . Za starszą z Amerykanek przemawiały sukcesy na wimbledońskiej trawie (pięć tytułów) oraz imponująca droga do finału (strata zaledwie 20 gemów). Serena rozegrała natomiast niezwykle długie i wycieńczające spotkanie półfinałowe z Jeleną Diemientiewą.  
Początek finałowej potyczki przebiegał zgodnie z zasadą własnego podania. Pierwsze szanse na przełamanie miała Venus w ósmym gemie. Jednak doskonale serwująca tego dnia Serena pewnie oddaliła niebezpieczeństwo i wyrównała na 4:4. Szły równo aż do tie breaka. Tam lepsza była Serena. Ostatni „cios” zadała starszej siostrze znakomicie splasowanym lobem.

Na początku drugiej partii poziom gry opadł. Przy stanie 3:2 szansę na break pointa miała Serena i od razu ją wykorzystała. Chwilę później podwyższyła prowadzenie na 5:2 i znalazła się o krok od triumfu. Możliwość zakończenia spotkania miała już w następnym gemie, przy serwisie siostry, ale zarówno przy pierwszej, jak i drugiej piłce meczowej popełniła proste błędy. Jednak chwilę później Venus zagrała prosty bekhend w siatkę, a Serena padła na kolana, ciesząc się z jedenastego tytułu wielkoszlemowego w karierze.

Sobotni finał w wykonaniu Sereny Williams był imponujący. Wiceliderka rankingu WTA miała  aż 12 asów i 25 kończących uderzeń. Do tego poziomu broniąca tytułu Venus nie była w stanie nawet się zbliżyć. 29-letnia Amerykanka przodowała natomiast w statystykach podwójnych oraz niewymuszonych błędów. O sile serwisu Sereny może także świadczyć fakt, iż po pierwszym podaniu straciła zaledwie dwa punkty.

Była to 21. konfrontacja pomiędzy siostrami Williams, z czego 8. w wielkoszlemowym finale. Serena objęła prowadzenie 11:10 i zrewanżowała się za ubiegłoroczną porażkę w walce o tytuł kortach All England Clubu.

„Serena była dzisiaj za dobra. Grała swój najlepszy mecz. Serdecznie jej gratuluję. Miałam tutaj fantastyczne przeżycia. Nie mogę doczekać się kolejnej edycji turnieju oraz dzisiejszego finału debla” – powiedziała po meczu Venus Williams.

Siostry Williams wystąpią jeszcze w sobotę w finale gry podwójnej. Ich rywalkami będą Australijki Samantha Stosur i Rennae Stubbs.

Wynik finału singla:
Serena Williams (USA, 2) – Venus Williams (USA, 3) 7:6(3), 6:2

Nadala problemów ciąg dalszy

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: khaleejtimes.com, foto: AFP

Już w niedzielę finał Wimbledonu. Tytułu na londyńskiej trawie nie broni Rafael Nadal, dla którego jednak konfrontacja Rogera Federera z Andym Roddickiem będzie bardzo interesująca. Zwycięstwo Szwajcara oznacza bowiem, że Hiszpan straci prowadzenie w rankingu tenisistów…

Do ostatnich chwil nie wiadomo było, czy 23-letni Rafa zagra na The All England Lawn Tennis Club. W końcu się wycofał, a teraz wycofał się także z ćwierćfinałowej potyczki Hiszpanów z Niemcami w Pucharze Davisa, która rozegrana zostanie w przyszły weekend w Marbelli. W składzie gospodarzy znaleźli się: Tommy Robredo, David Ferrer, Fernando Verdasco i Feliciano Lopez.

Nicolas Almagro będzie zawodnikiem rezerwowym, jako że lider światowego rankingu „nie jest w dobrej formie i potrzebuje odpoczynku”, jak twierdzi kapitan drużyny, Albert Costa. W zeszłym roku Hiszpanie, po raz trzeci w historii, zdobyli Puchar Davisa, również pod nieobecność Nadala, pokonując w finale Argentynę.

Faworytami rozgrywki są gospodarze, aczkolwiek Costa ostrożnie wypowiada się na temat tej rywalizacji i zaznacza, że spotkania przeciwko takim graczom jak Nicolas Kiefer czy Philipp Kohlschreiber będą „trudne i wyrównane”.

Korzeniak zwyciężczynią polskiej batalii w Toruniu

/ Tomasz Krasoń , źródło: itftennis.com, foto: bellacup.pl

Jedyną Polką, która pozostała w imprezie Bella Cup w Toruniu, jest Anna Korzeniak. Najwyżej notowana z reprezentantek gospodarzy biorących udział w turnieju pokonała w ćwierćfinałowej batalii swoją rodaczkę Magdalenę Kiszczyńską. 21-letnia krakowianka zwyciężyła ze swoją rówieśniczką ze Szczecina 7:6(1), 6:1.

W pierwszej partii tenisistki walczące o półfinał piętnastej edycji imprezy Bella Cup toczyły wyrównaną walkę. Po dwunastu gemach na tablicy wyników widniał remis 6:6 i konieczne stało się rozegranie tie breaka. W nim zdecydowanie lepsza okazała się rozstawiona z „czwórką” Anna Korzeniak, oddając Kiszczyńskiej zaledwie jeden punkt. W drugim secie krakowianka kontynuowała dobrą passę. Tym razem czwarta rakieta naszego kraju triumfowała pewnie do jednego i zapewniła sobie miejsce w półfinale turnieju.

Podobny przebieg miało spotkanie drugiej rundy z udziałem Anny Korzeniak. W nim 21-letnia krakowianka pokonała 7:6(0), 6:1 inną Polkę Paulę Kanię.

Półfinałową rywalką Korzeniak będzie utalentowana Białorusinka Ksenia Milewska. Niespełna 19-letnia zawodniczka z Mińska pokonała turniejową „jedynkę” Terezę Hladikovą, triumfując 6:4, 6:2. Stawkę półfinalistek uzupełniły Bojana Jovanovski (nr 6) i Oksana Kałasznikowa (nr 8). Obie pokonały wyżej notowane rywalki. Serbka zwyciężyła po trzysetowym boju z Julią Bejgelzimer, a Gruzinka okazała się lepsza od Lenki Tvarovskovej.

Półfinalistki Bella Cup otrzymają po 24 punkty do rankingu WTA.

W piątek odbył się także finał gry podwójnej. Jednak nie ułożył się on po myśli naszych tenisistek i kibiców. Karolina Kosińska i Aleksandra Rosolska nawet nie nawiązały walki z najwyżej rozstawioną parą, Julią Bejgelzimer i Ksenią Milewską. Ukrainka i Białorusinka triumfowały 6:1, 6:4.

Wyniki ćwierćfinałów singla:
Anna Korzeniak (Polska, 4) – Magdalena Kiszczyńska (Polska) 7:6(1), 6:1
Ksenia Milewska (Białoruś, 7) – Tereza Hladikova (Czechy, 1) 6:4, 6:2
Bojana Jovanovski (Serbia, 6) – Julia Bejgelzimer (Ukraina, 3) 6:3, 5:7, 6:4
Oksana Kałasznikowa (Gruzja, 8) – Lenka Tvarovskova (Słowacja, 2) 6:4, 6:4

Wynik finału debla:
J. Bejgelzimer, K. Milewska (Ukraina, Białoruś, 1) – K. Kosińska, A. Rosolska (Polska, 4) 6:1, 6:4